ธันวาคม 2560

 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
9
10
11
12
13
14
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog
กว่าจะได้มาเรียนป.โทที่เยอรมัน ตอน 11 ผ้าห่มของช้านนน


  สวัสดีค่ะ เดือนธันวาคม ก่อนคริสต์มาสแบบนี้ ก็จะมีเวลาน้อยนิดนึง ไม่ใช่ว่ามัวแต่ไปเที่ยวตลาดนัดคริสต์มาสนะคะ แต่เริ่มเข้าสู่ช่วงปลายเทอมแล้ว มีรายงานเข้ามารัว ๆ เลย Smiley

ลำพังแค่เรียนเฉย ๆ ก็ต้องอ่านหนังสือเตรียมก่อนเรียนเยอะอยู่แล้ว นี่ยังต้องเตรียมรายงานอีก 

แถมอากาศช่วงนี้ก็หนาวมากกก หิมะตก ฝนตก ลมแรง แถมมาพร้อมกันด้วยนี่สิ ไม่อยากออกไปไหนเลยค่ะ แฉะไปหมด

ว้าย บ่นยาว ขอย้อนไปเล่าตอนที่เพิ่งมาอยู่เมืองนี้ใหม่ ๆ นะคะ ว่าหลังจากที่เรามีเตียง โต๊ะ และเก้าอี้ ในห้องแล้ว เราก็ต้องซื้อนู่นนี่เข้าห้องค่ะ 

วันแรกสุดเลยเนี่ย นอกจากเฟอร์ในห้องนอน ที่มีแต่เตียง โต๊ะ และเก้าอี้ 
อ๊ะ โคมไฟที่เมทสาวชาวเกาหลีให้ยืมอีกอันนึง 

ในครัว ก็มีแค่จาน 6 ใบและถ้วย 3 ใบที่เมทกรุณาบริจาคให้เด็กไทยตาดำ ๆ ค่ะ นอกนนั้นไม่มีอะไรเลยค่ะ วันแรกที่มาอยู่ ก็เลยต้องไปซูเปอร์มาเก็ต ก็ไปซื้อพวกกระทะ เขียง หม้อ มีด แก้ว ทิชชู่ และของกินง่าย ๆ คือขนมปัง แฮม แยม มะเขือเทศ 

ทำไมถึงกินได้แค่ขนมปัง แฮม แยม และมะเขือเทศ เดากันออกมั้ยคะ 


ยังขาดอุปกรณ์อะไรไปอีกอย่างนึง

ช้อน ส้อม นั่นเองงงงง 

ที่จริงแม่บอกให้เอามาด้วยชุดนึงค่ะ แต่ทำไมลืมหยิบใส่กระเป๋าก็ไม่รู้ /โกรธตัวเอง


อะ ไม่เป็นไร มีที่ให้นอนก่อน ก็โอเคละ สำหรับช่วงแรก

แต่ ๆ เครื่องนอนก็ยังไม่ครบนะคะ ยังไม่มีผ้าห่มหนา ๆ เลยค่า 

ย้ายเข้ามาอยู่วันพุธ พอวันพฤหัส ตอนเช้า ก็ตื่นมากินขนมปังโปะแฮม และมะเขือเทศโรยเกลือ

ซึ่ง เชื่อมั้ยคะ ว่าเช้าวันแรกที่ีมีที่นอนเป็นของตัวเอง มีห้องเป็นของตัวเอง ห้องกว้าง ๆ ห้องน้ำกว้าง ๆ ไม่ต้องแย่งกับใคร จำได้ว่า แค่ขนมปังโปะแฮม กินคู่กับมะเขือเทศ มันก็อร่อยมากกกกก



เนี่ยค่ะ แค่เนี้ย อร้อยอร่อย 


ปลื้มปริ่มกับความสุขในเช้าอันสดใสอยู่สักพัก ก็ออกไปเดินซื้อของในเมืองค่ะ ไปคนเดียวด้วย เพราะเมทไม่ว่าง 
แต่เรื่องนั่งรถเมล์ เราถนัดค่ะ เมื่อ 10 ปีที่แล้วที่มาแลกเปลี่ยน เราเที่ยวบ่อย ฮ่า ๆ

พอถึงในเมือง เราก็เริ่มหิว เดินไปเจอร้านอาหารเอเชียเล็ก ๆ ก็พุ่งตัวไปเลย เราสั่งข้าวผัดค่ะ 



ราคา 5 ยูโร (200 บาท ทำใจค่ะ) หน้าตาดูดีนะคะ แต่แอบเค็มไปหน่อย น้ำซุปก็ไม่มี ต้องทนกินไป 

พอออกมาจากร้าน ถึงจะกล้าหยิบขวดน้ำที่พกมา ด่ื่มอึก ๆๆๆ 

ค่อยยังชั่ว

เอาล่ะ เป้าหมายของเราคือผ้าห่ม ช้อน ส้อม และยังมีอีกอย่างที่ลืมพูดถึงคือ เสื้อกันหนาว ตอนนั้นเราเอาไปแต่เสื้อไหมพรม ซึ่งมันกันลมไม่ได้เลยค่ะ ลมพัดมาทีนึง หนาวมากกกกก

เราไปซื้อเสื้อหนาวก่อน ก็เดินหมุนไปหมุนมา 2-3 ร้าน ก็ไปได้เสื้อกันหนาวสีชมพู แบบไม่มีฮูดมา (ซึ่งคิดผิดมาก เพราะตอนหลังต้องซื้ออีกตัว เสียตังเบิ้ลไป)

เดินซื้อเสื้อกันหนาวที่ถนนช้อปปิ้งกลางใจเมืองค่ะ 90% ของเมืองในเยอรมันจะมีถนนช้อปปิ้งอยู่ติดสถานีรถไฟและสถานีรถเมลค่ะ




เดินไปเดินมา หนาวค่ะ ก็เลยเดินเข้าห้างเล็ก ๆ 3-4 ชั้น ข้างในอุ่นกว่าข้างนอกเยอะ ดูดู๊ สลับกับเมืองไทยไปหมดทุกอย่าง 

เดินเข้าไปเตร็ดเตร่ในห้าง ก็ไปเจอร้านขายอุปกรณ์เครื่องครัวต่างหาก แต่แพงอะ ส้อมอันละ 90 บาท ช้อนอีก 100 นึง งี้ 

ไม่ ๆ 

เดินไปดูร้าน 1 ยูโร คล้าย ๆ ร้านทุกอย่าง 60 บาทบ้านเรา

ก็ไปหยิบ ๆ จับ ๆ ช้อนส้อม  แต่ก็คิดว่า เอ๊ ของที่เราเอาเข้าปากเนี่ย ซื้อดี ๆ หน่อยละกัน เลยยังไม่เอามา ถ้าไม่เจอที่ือื่น เดี๋ยวจะกลับมาซื้อที่นี่ละกัน 

แต่พอดีว่า ร้าน 1 ยูโร อยู่ทางไปซูเปอร์มาเก็ต ที่ทุกคนบอกว่าที่นี่มีผ้าห่มขาย ก็เลยเปิด Google map
หาซูเปอร์มาเก็ตที่ว่า 

เราก็เชื่อเทคโนโลยีเนอะ ก็เดินไประยะนึงเลย น่าจะ 1 กิโลกว่า ๆ 
เดินไกลไม่เท่าไหร่ เพราะใจเราสู้มาก อยากนอนอุ่น ๆ ละจ้า

แต่พอเดินไปถึง ผ้าห่มหมด!

โอ๊ยย ชีวิตชั้น เดินก็ไกล แถมผ้าห่มก็หมด ช้อนส้อมก็ไม่มีขาย ชั้นต้องกินขนมปังอีกแล้วเรอะ

ไม่เป็นไร รีบเดินกลับไปแถวถนนที่มีร้านค้าดีกว่า ก็เปิดกูเกิ้ลแมพอีกครั้ง แล้วก็ดูแผนที่ดี ๆ พอพิจารณาดี ๆ ถึงรู้ว่า ที่เดินมาตอนแรกเนี่ย 

อ้อมโลกมากกก

โอ๊ยย ทำไมเทคโนโลยีทำกับชั้นได้ 

ได้แต่บ่นกะตัวเอง แต่ก็ต้องรีบเดินกลับไปร้าน 1 ยูโร เอาวะ ใช้ได้แหละ

พอเดินไปถึง

เดาได้ใช่มั้ยคะ


ร้านปิดแล้วค่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า หัวเราะทั้งน้ำตา วันนี้วันอะไร แต่ไม่เป็น ไว้มาใหม่ เดินไปรอรถเมล์กลับบ้านละกัน

เราก็เดินไปตามถนนที่เป็นถนนสายช้อปปิ้ง ตอนนั้นสัก 6 โมงได้มั้งคะ ร้านทยอยปิดกันหมดละ อยู่เยอรมันนี่เนอะ ไม่ใช่เมืองไทย ห้างเปิดถึง 4 ทุ่ม เซเว่น 24 ชม. 

นาทีนี้ คิดถึงเซเว่นมาก ไม่มีช้อนก็ไม่เป็นไร เดินไปหยิบข้าวให้พนักงานเวฟให้ แถมช้อนมาให้ด้วย

เอาจริง ๆ ไม่เคยคิดว่าช้อนกับส้อม จะเป็นปัญหาในชีวิต ขำตัวเอง ต้องรีบปรับความคิดใหม่ละ ที่นี่เยอรมันนะจ๊าาา

พอเดินไปถึงสถานีรถเมล์ อีกปลายของถนนช้อปปิ้ง ก็รีบดูรอบรถ เดินวนทั่วป้ายเลยค่ะ เพราะต้องไปเพ่งดูกระดาษที่บอกรถเมล์ที่แปะอยู่ตามป้าย (จริง ๆ ควรเรียกว่า เสา ไม่ใช่ป้าย) ก็เจอรอบรถ อ๊ะ ยังมีเวลาอีก 20 นาที ห้างที่มาดูช้อนส้อมแพง ๆ อยู่ติดสถานี แถมร้านก็อยู่ชั้น 2 ใกล้ ๆ 

เอาวะ รีบเดินไปซื้อดีกว่า แพงก็ช่างงง นาทีนี้

และแล้ว เราก็ได้ช้อนส้อมมีดดูดี เข้าชุดกัน มาอย่างละ 1 ค่ะ อิอิ
เพื่อนห้ามมาบ้านนะคะ ไม่มีช้อนให้จ้า

สรุปก็คือ ได้แต่เสื้อกันหนาว ช้อนส้อมมีด ยังขาดผ้าห่ม นอนทนหนาวไปก่อนเนอะ

หนาวกายยังพอทน แต่หนาวใจ ฮีทเตอร์เบอร์แรงแค่ไหน ก็คงช่วยไม่ได้ 




Create Date : 15 ธันวาคม 2560
Last Update : 16 ธันวาคม 2560 3:04:31 น.
Counter : 784 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

LittleEntchen
Location :
Siegen  Germany

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



สวัสดีค่ะ ชื่อ แอน นะคะ

ตอนนี้เรียนปริญญาโทภาษาเยอรมันที่เมือง Siegen
New Comments