เกิดเป็นมนุษย์ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดใจ by..หวาน
ช่วงนี้หวานเกิดอาการเบื่อคนที่บริษัทมากไม่รู้อะไรกันนักกันหนา (มันก็มีหลายเรื่องอ้ะนะที่ มัน ซากอ้อย) แต่ขอยกตัวอย่างเรื่องนิดหน่อยก็แล้วกัน เรื่องใหญ่ๆนั้นหวานขี้เกียจพิม มันเยอะ

เมื่อวันนั้นหวานลงไปคุยงานกับแผนกข้างล่าง กะลังคิดอะไรเพลินๆ ก็ตกใจพนักงานที่กำลังยืนถ่ายเอกสารอยู่ (ก็ไม่ได้สนิทอะไรเจอกันก็ยิ้มให้กันแค่นั้น)

หวาน: อุ้ยยย ตกใจ หมด

ตาล: ตกใจอะไร หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ

หวาน: ป่าววว กำลังคิดไรเพลินๆ ก็เลยตกใจ

ตาล: หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ (พร้อมกับทำหน้าแบบ...หวานอธิบายไม่ถูกอ้ะ)

หวาน: ป่าว

ตาล: หน้าเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ (มันพูดซ้ำไปมาตั้งหลายรอบ และน้ำเสียงก็ดุดันขึ้นเรื่อยๆ)

หวาน: (นี่มึงจริงจังกับอาการตกใจของกูขนาดนั้นเลยเหรอ เอาเป็นว่า กูเงียบดีกว่า)

มันยางย้ำประโยคเดิม

หวาน: (เอะ ชักรำคาญแล้วนะ หวานจำได้ว่าไม่เคยแย่งลูกชิ้นมันกิน แฟนมันหวานก็ไม่เคยแย่ง อีกอย่าง หน้ามันยังกับก้นเด็กโดนบีบ ผมยาวๆ ยืนในที่มืด ใครจะไม่ตกใจมั่งว่ะ นี่ก็ว่าจะไม่บรรยายลักษณะมันแล้วนะเนี่ย)

หวานเลยเลี่ยงเดินออกไปพร้อมกับความ งง เมิงจะซากอ้อยไปถึงไหนกันว่ะเนี่ย ก็เค้าบอกว่า คิดไรเพลินๆ เดินมาเจอเลยตกใจแค่เนี้ยย เดี๋ยวเหอะเจอกูบอกลักาณะมึงแล้วอย่าหนาวละกัน พอหวานขึ้นไปชั้น 2 เจอกับพี่กั้ง หัวหน้าใหญ่ฝ่ายเซลล์ประจำบริษัท

พี่กั้ง: หวาน เอ่อออ สนใจจะมาเป็นเลขาพี่มั้ย

หวาน: หวานไม่เก่งพอหรอก

พี่กั้ง: เงินเดือนเท่าไหร่เท่ากัน

หวาน: พี่ก็รู้ว่าลูกน้องพี่แต่ละคนเป็นไง หวานสู้ไม่ไหวหรอก ลูกน้องพี่แรง ของ เค้า แรงงงง

พี่กั้ง: งั้นมีเพื่อนที่เก่งๆไม๊ ไว้เอาสู้กับลูกน้องพี่

หวาน: หวานจะแนะนำให้นะพี่ น้องตุ้มอ่ะ นักมวยหญิงอ้ะ รับรองสู้ได้

พี่กั้ง: เออ จริงว่ะ แต่ถ้าหวานสนใจพี่พร้อมตลอดนะ

หวาน:

หวานบอกตรงๆเลยนะ หวานไม่อยากทำงานที่บริษัทนี้แล้ว ไม่ว่าจะชั้นไหน แผนกไหนก็ตาม หวาน เซ็ง+ เบื่อ ตั้งแต่หวานมาทำงานที่นี่หวานรู้เลยอ้ะ ว่า คำพูดสามารถทำร้ายเราได้ ที่นี่แต่ละคนคำพูดยังกับ....ไม่รู้อ้ะ รู้แต่ว่า....ซากอ้อยมาก พอหวานขึ้นมาถึงชั้นของหวาน พี่อ.ก็เริ่มบรรเลงเพลงดาบ

พี่อ. : หวาน เรียก สมชายหน่อยซิบอกว่าให้มาช่วยยกของพี่หน่อย

หวาน: (โทรศัพท์ไปเรียก คุณสมชาย พร้มมกับนึกว่า ไมพี่อ. ไม่เรียกเองหว่า งานก็งานตัว แต่ช่างมันเหอะ แค่นี้เอง) ฮัลโหล คุณสมชายเหรอค่ะ รบกวน ช่วยขึ้นมาชั้น 9 ด้วยนะค๊า

พอหวานวางสาย พี่อ. แกก็บรรเลงเพลงดาบ

พี่อ.: ทำไมต้องใช้คำว่าคุณกับเค้าด้วย เค้าเป็นแค่ยาม ทีหลังไม่ต้องเรียกคุณ

หวาน: (จึ๊กกกกก เลยยย ไรฟระ)

พี่อ.: ไม่รู้จะเรียกคุณไปทำไม ไม่รู้เรื่องเลย

หวาน: (จึ๊กกกกก เลยยย ไรฟระ)


เท่าที่หวานจำได้ ม๊า เคยสอนหวานว่า ถึงแม้คนเราจะมีสีผิวต่างกัน ชาติตระกูลต่างกัน แต่มีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์เท่ากันแล้วทำไมพี่อ.ถึงเป็นคนแบบนี้อ้ะ หวานไม่เข้าใจ หลายอย่างที่พี่อ.ทำให้หวานคิดว่า ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่น่าคบเสียนี่กระไร ทำไมถึง ชอบดูถูกคนขนาดนี้ นิสัยยอดแย่มากๆ ทำให้หวานคิดว่า หวานคิดถูกแล้วที่จะออกจากตรงนี้ เพราะว่า หวานกลัวว่า นิสัยเหล่านี้จะติดตัวมามันน่าขยะแขยงมาก
ดีนะที่หวานยังมี ครอบครัวคอยสั่งสอน ให้คำปรึกษา มีหลายอย่างที่ป๊า+ม๊า เคยสอนหวานไว้ คนเราอย่างดูถูกคนอื่น เพราะไม่แน่เราอาจจะต้องได้รับการช่วยเหลือจากเค้าก็ได้ แต่ที่หวานจำได้แม่นๆในตอนนี้คือเกิดเป็นมนุษย์ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดใจ รำคาญใจ เพราะในโลกนี้มีคนหลายแบบเหลือเกิน ตอนนี้หวานก็ได้แต่หวังว่า ขอให้ความอดทนของหวานนั้นเข้มแข็ง ไม่แตก เพราะเราไม่ใช่เด็กๆแล้ว ถ้าทำไรไม่ดีลงไปจะอ้างว่ายังเด็ก หรือ ไม่รู้ไม่ได้ เราต้องควบคุมตัวของเราเอง เพื่อรอวันที่เราจะเข้มแข็งและก้าวต่อไปอย่างมั่นคงในอนาคต

~ อีกไม่นานหวานจะกลับบ้าน ที่เป็นบ้านจริงๆ อย่างนิรันดร จะลาจากความวุ่นวาย ซากอ้อยทั้งหลาย ซักที~


*เคยมั้ยที่คุณเคยทำอะไรตรงข้ามกับใจตัวเอง เพียวเพราะนึกถึงใจเค้า แต่ลืมนึกถึงใจเรา *

และเคยมั้ยที่คุณถามตัวเองว่า

* กู มา ทำ อะ ไร ที่ นี่ ฟระ *












Create Date : 30 ตุลาคม 2551
Last Update : 30 ตุลาคม 2551 10:17:17 น.
Counter : 493 Pageviews.

26 comments
  
เอออว่ะ พี่ก็กำลังหางานใหม่อยู่เจ้าหวานเบื่อเหมือนกานน
โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:10:09:20 น.
  
อ่ะนะน้องหวาน
คุณค่าของความเป็นคน...มันช่างแตกต่างกันจริงๆ

สำหรับ "คุณ" ซากอ้อย.....เธอคงอยากให้ชีวิตเธอมีสีสรรบ้างกระมัง....

สำหรับ "คุณ" พี่อ......แกคงนึกว่าแกเป็นยอดมนุษย์ที่ไม่มีใครเทียบได้กระมัง....

..................

สำหรับพี่นะหวาน....ขนาด "ลุงยาม" ที่เฝ้าสตูดิโอให้พี่ ทุกวันพี่ยกมือไหว้แกทุกครั้งที่เจอกัน....

โดย: นางฟ้าอรชร วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:10:33:30 น.
  


อดทนไว้น้อง ชีวิตคนเราก็อย่างนี้แหละ
ทำไงได้ละ เราต้องทำงานนิ สังคม ในที่ทำงานเราก็แบบนี้
เราจะหนีไปไหนได้เหรอ

เท่าที่อ่านมา น้องก็ทำได้ดีนี่น่า
แล้ว เวลามันก็จะพาเรื่องต่างๆ เหล่านี่ผ่านไปเองล่ะ

คนเราย่อมมีจุดหมายและปลายทาง ของแต่ล่ะคนน่ะน้อง เพียงแต่ว่า ปลายทางของเรามีใครคอยเราอยุ่หรือเปล่า


สู้ๆๆ น่ะน้อง
โดย: นกละเมอหลงเวลา วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:10:36:57 น.
  
กลับบ้านดีแล้วละพี่ แบบนี้เป็นหนูก็ไม่ไหวอะ

พี่อ ก็นะ เฮ้อ เป็นหนูถ้าไม่ใช่เจ้านายสงสัยมีสวนแน่อะ
โดย: น้องผิง วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:11:22:10 น.
  
จะเที่ยงแล้ว อย่าลืมไปกินข้าวด้วยนะ มัวแต่ทำหน้าเคร่งเครียดกับคุณซากอ้อย และพี่อ. เดี๋ยวมีริ้วรอยหรอก...ไม่งั้นคราวหน้า คุณซากอ้อยจะตกใจที่เห็นหน้าน้องหวานแทน เหอเหอ....
โดย: นางฟ้าอรชร วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:11:58:48 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทาย

มาเป็นกำลังใจให้ครับ

ทำงานทุกที่ก็ต้องมีปัญหาทั้งนั้นหล่ะครับ เพียงแต่ว่าจะเป็นปัญหาใหญ่หรือปัญหาเล็ก แล้วเราสามารถแก้ไขปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้ได้หรือเปล่าก็เท่านั้นเองครับ

ปัญหาและอุปสรรคมีไว้สำหรับฝ่าฟันครับ ถ้าเราต่อสู้กัฐปัญหาต่าง ๆ ได้ ถ้าเราผ่านมันไปได้เราก็จะเป็นผู้ชนะครับ

ปัญหาเรื่องคนในที่ทำงาน เป็นปัญหาที่น่าปวดหัวของใครหลาย ๆ คนครับ แต่ถ้าเราไม่ซีเรียสและคิดมากจนเกินไป เราก็อาจจะไม่ต้องมาปวดหัวกับปัญหาเหล่านี้ก็ได้ครับ

อิอิ

ปล. ช่วงนี้งานของผมแย่มาก ๆ เลยครับ ตลาดหุ้นตกและผันผวนมากมาย ผมเลยซีเรียสอยู่อย่างมาก จนไม่ค่อยจะมีเวลาเข้าอินเตอร์เน็ตเลยครับ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:12:53:59 น.
  
สิ่งที่รู้สึกนั้น เรา...เข้าใจ
โดย: แอม IP: 124.120.97.178 วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:13:18:32 น.
  
คิดเหมือน แอม สิ่งที่รู้สึกนั้น เรา...เข้าใจ
โดย: ก้อย IP: 124.120.97.178 วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:13:21:20 น.
  
ธรมชาตินะ ที่เล่า ที่เขียนมา ต้นไม้มีหลายพันธุ์ คนก็มีหลายประเภท

คนบางคน ก็ ซากอ้อย จริงๆ... ก็อย่าสนใจ อย่าทำดีด้วย แต่ไม่ควรโกรธนะครับ

เรื่องอยากออก อยากลาออก หากมีงานใหม่รองรับ เป็นงานที่ดีกว่า คอยคิดและพูด


ผมเองทำงานที่เดียว ไม่เคยเปลี่ยนงาน ก็เจอปัญหาเยอะแยะ แต่ก็ไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่จะเผชิญกับปัญหา

ทุกแห่ง ทุกงาน ต่างมีปัญหาทั้งนั้น ออกจากงานเดิมเพราะไม่อยากเจอปัญหา ก็จะไปเจอปัญหาแบบใหม่ ณ ที่แห่งใหม่

เชื่อผมเถิด

โดย: yyswim วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:13:54:23 น.
  
ฉันมาทำอะไรที่นี่.....

emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo
emo












สะจาย......ยาวดี..ชอบ...ชอบ......
โดย: big-lor วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:13:59:18 น.
  
^
^
+ แต่กรูเกลียดอิคนข้างบนเน่จางเรยอ่า ชอบลากหน้าชาวบ้านให้ยาว ... สงสัยของตัวเองจะสั้นมั้ง เลยมีปมด้อย กร๊ากๆๆ

+ แวะมาแทะ ซากอ้อย จ้า กร๊ากๆๆ

+ ไม่รู้นะ โดยปกติสภาพแวดล้อมพี่ ไม่ค่อยได้เจอคนแย่ๆ จำพวกที่นู๋บรรยายมานี่ (เป็นพี่ พี่ก็คงไม่ทนเหมือนกัน) ที่ทำงานพี่ ทุกคนก็ดี เป็นพี่เป็นน้องกันหมด ... ถ้ามันรู้สึกไม่ดี ก็ลองขยับขยายดูแล้วกันจ้า

+ แต่ถ้ายังไปไหนไม่ได้ ก็คงต้องทำใจดู ... เราเปลี่ยนแปลงใครไม่ได้หรอก ยกเว้นทำใจเราเองให้ยอมรับมัน แล้วเราก็จะสบายใจมากขึ้น และอย่าให้สิ่งเหล่านี้มาเปลี่ยนหรือกลืนกินตัวตนของเราได้อ่ะครับผม
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:14:06:07 น.
  
+ อ้าว! ลืมเลย ว่าจะคุยเรื่องที่นู๋ไปเม้นต์ไว้ด้วย ... อ้าว! นู๋ชอบดำน้ำเหมือนกันเหรอ? พี่ก็ชอบจ้า เวลาก้มลงไปมองแล้วมันรู้สึกดีจังเนอะ ลืมโลกอันวุ่นวายข้างบนไปหมดเลยอ่ะเนาะครับ
โดย: บลูยอชท์ วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:14:09:36 น.
  
เอ๋า .. ไรของพี่อ. แกรฟระ พี่อ้อยก็เรียกลุงยามว่า คุณนะ ลุงยามก็พนักงาน พี่อ้อยก็พนักงาน เจ้านายก็เรียกพนักงานทุกคนว่าคุณ เหมือนกันอ่ะ เอๆๆๆ พี่อ.แกแปลกโลกดีอ่ะ ... ทุกที่แหละหวาน บ.อ่ะ แต่ละที่มันจะมีอะไรแปลกๆ แป่งๆ ให้เรา งง งง ให้เราได้รู้ว่า เออ คนเรานี่ เป็นแบบนี้ก็ได้หรอวะ (คะ) ไม่ละอายฟ้า ดิน .. ละอายใจซักนิดก็ดีเนอะ ... อ้าวๆๆๆๆ มาบ่นเฉยเลย อุอุ
โดย: Kitty_sweet วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:17:07:43 น.
  
คนบอริษัดหวานนี่ ไม่ไหวที่จะเคลียร์ เจงๆเรย...
โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:17:09:50 น.
  
^
^
^
พี่แกร ข้างบน เค้าเป็นไรอ่ะ ชอบยาวๆ ด้วยหรอ มันเกะกะมากกว่ามั้ยอ่ะ
โดย: Kitty_sweet วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:17:14:37 น.
  
อืม ลักษณะอย่างนี้อยู่ไม่หนุกจริงๆอ่ะ
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:19:40:59 น.
  
สู้ๆนะหนูเอ้ย
โดย: ST.Exsodus วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:19:50:54 น.
  
บ่อยครั้งค่ะ

ทำอารายที่ตรงกับใจตัวเอง

อย่างงี้แหละค่ะ

ที่เค้าว่า คับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก

สู้ๆๆนะค่ะ
โดย: Enigmapooh (Enigmapooh ) วันที่: 30 ตุลาคม 2551 เวลา:23:24:37 น.
  



..เกิดเป็นมนุษย์ต้องอดทนต่อความเจ็บปวดใจ...

ขึ้นต้นได้โดนใจแล้วน๊ะ....แต่ประโยคนี้

*เคยมั้ยที่คุณเคยทำอะไรตรงข้ามกับใจตัวเอง เพียงเพราะนึกถึงใจเค้า แต่ลืมนึกถึงใจเรา *

โดนใจยิ่งกว่าอีกอ่ะ......

++++++++++++

...มีความสุขกับเช้าวันศุกร์..สุข..สุข..นะคะ...

โดย: +DidYouKnowMe+ วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:8:02:00 น.
  
วันนี้ขอลาเปื่อย 1 วันจ๊ะ น้องหวาน เมื่อคืนท้องเสียอย่างแรง เข้าห้องน้ำเกือบสิบรอบ....เช้ายังมีต่อนิดหน่อย ก็เลยขอลาหยุด.. ออฟฟิศพี่เวลาจะไม่ไปทำงาน ต้องโทรไปลากะ "ลุงยาม" จ๊ะ.....คริคริ...
โดย: นางฟ้าอรชร IP: 124.120.8.223 วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:11:13:10 น.
  
อดทน และทนอด อย่าอดทน
โดย: pataramin วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:12:00:26 น.
  
อิอิอิ แต่ตอนนี้ยังไม่มีปัญญาไปไหนต้องทนทำที่เก่าไปก่อนว่ะหวาน
ปีหน้าค่อยว่ากัน 555
โดย: อืม...ครับ เชิญตามสบาย วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:14:28:29 น.
  
แต๊งกิ้วจ๊ะเด็กดี รักนะ เด็กฉลาด
โดย: pataramin วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:16:36:06 น.
  


สวัสดีครับหวาน

จากบล็อก ... ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ เวลาเจอภาพสวย ๆ ที่ไหนก็มักจะเก็บไว้ จำไม่ได้เสียด้วยว่าภาพใดเก็บมาจากที่ไหน... หากใช่ ก็ขออนุญาตไว้ ณ ที่นี้(ทันป่าวครับ)

มีความสุขนะครับ วันนี้วันศุกร์

อือ.... แล้วเรามาทำอะไรที่นี่ล่ะนี่
โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 31 ตุลาคม 2551 เวลา:19:23:51 น.
  


สวัสดีเช้าวันเสาร์ครับ
มาบอกว่า ... รู้สึกผิด เลยเปลี่ยนแล้วครับ
มีความสุข รักษาสุขภาพ นะครับ
โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2551 เวลา:8:08:13 น.
  
จริงสินะ

คิดถึงแต่ใจเขา

ไม่ดูใจเรา
โดย: ดนย์ วันที่: 2 พฤศจิกายน 2551 เวลา:19:45:24 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Phumpanit
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าหวาน สันดานแย่ ตอแหล แต่น่ารัก ^^
All Blog
MY VIP Friend