คืนที่ดวงจันทร์ส่องแสงเหมือน......หยาดน้ำตา by:หวาน
เมื่อวานนี้หวานนึกไงไม่รู้ เกิดอยากจัดชั้นหนังสือที่ห้องขึ้นมา เพราะแม่กับเพื่อนบอกว่า มาแล้วนึกว่า หอสมุดแห่งชาติ นอนไปได้ไงนี่มีแต่หนังสือล้อมรอบ (ก็คนทำวิทยานิพนธ์นี่นา --" ) จัดไปจัดมา ไปเจอกับบันทึกของป้าเก๋น (หวานเคยเขียนถึงป้า ในเรื่อง เวียนมาอีกครั้งกับคำว่า "เสียใจ") หวานจำได้ว่า หวานหอบบันทึกทุกเล่มของป้ามาจากใต้ บนหน้าปกสมุดบันทึกจะเขียนว่า พ.ศ.อะไร หวานก็ยังไม่เคยเปิดอ่านเลยสักครั้ง จนมาถึงวันนี้ 1 ปีแล้ว หวานพอจะทำใจได้บ้าง เลยลองเปิดดู หน้าปกบันทึกเขียนว่า พ.ศ. 2549 อ่านเปิดหน้าแรก เดือนมกราคม 2549 ข้อความไม่มีไรมาก ป้าเก๋นเขียนตามปกติ บางข้อความทำให้หวาน อมยิ้ม บางข้อความก็ทำให้เรารู้สึกไปกับมัน พอถึง กุมภาพันธ์ 2549 ข้อความเขียนว่า

" อีกไม่นานจะขึ้นไปงานรับปริญญาของหวานแล้วซินะ นึกๆดูก็เร็วเหมือนกันที่ยายเด็กคนนั้นเรียนจบปริญญาแล้ว ยังจำภาพวันที่หวานเล่นอยู่บนต้นไม้ ช้อนลูกอ๊อดอยู่เลย ภูมิใจในตัวยายเด็กนั่นมาก ดีใจที่หวานไม่เคยลืมป้าคนนี้"

หวานอ่านจบถึงกับน้ำตาซึม พอพลิกไปอีกหน้านึง ข้อความที่ป้าเขียนมีว่า

"กลับมาจากงานรับปริญญาของเจ้าหวานแล้ว เด็กคนนั้นโตเป็นผู้ใหญ่แล้วสินะ เราไม่ต้องห่วงแล้ว เค้าเป็นคนเก่ง คนดี เรียนดี เราแค่ดูและภูมิใจอยู่ห่างๆก็พอ ภาพที่เด็กผู้หญิงคนนึงใส่ชุดครุย แต่งหน้าทำผมสวยงาม มือถือช่อดอกไม้ แล้วค่อยๆวางดอกไม้ลง แต่กลับก้มลงกับพื้นกราบแทบเท้าของคนเป็นพ่อแม่ ไม่อายสายตาใครๆที่จ้องมองนั้น เป็นภาพที่น่าดูมาก ยิ่งตอนที่พ่อค่อยประคองลูกลุกขึ้น กับแม่ที่พูดกับลูกว่า ลูกเรียนเก่งเป็นบุญของลูก ลูกเป็นคนดีเป็นเด็กดีเป็นบุญของพ่อแม่ ทำให้เราถึงกับน้ำตาไหล ยายเด็กนี่โตแล้วจริงๆ เราดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยหล่อหลอมเด็กคนนึงให้โตมามีความคิดที่ดี เป็นคนดี นึกแล้วยังนึกถึงวันนั้น วันที่เราบอกกับหวานว่า ถ้าป้าตายไป ป้าเก็บของไว้ตรงนี้ ตรงนี้นะ เราถึงกับทะเลาะกัน เพราะหวานไม่ชอบฟัง ไม่อยากได้ยิน ไม่อยากรับรู้ ขอร้องอย่าพูดถึงอีก แต่ป้าแค่อยากจะบอกหวานว่า มีใครเล่าจะห้ามได้ แม้ไม่อยากไปก็ตาม ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวเลยนะหวาน หวานเคยบอกว่า หวานคงทำใจไม่ได้ ป้าอยากจะบอกว่า คนเราต้องเดินไปข้างหน้า มีใครบ้างที่เดินอยู่กับที่หรืออยู่แต่อดีต หวานรู้มั้ย บนโลกนี้บางคนอาจจะเจ็บปวดกว่าเรา เจออะไรมามากกว่าเรา แต่เค้าอาจไม่เคยบอกใคร ไม่เอ่ยให้ใครได้ยิน
อยากบอกหวานว่า ดีใจที่หวานเป็นคนดี เป็นเด็กดี และพรใดๆที่ประเสริฐบนโลกนี้ขอสถิตย์ไว้กับหลานคนนี้ตลอดไป"

หวานอยากบอกว่า "หวานรักป้าเก๋นนะ จะอยู่ในใจ ในความทรงจำ ในความคิดถึงตลอดไป สักวันนึงเราจะได้เจอกัน"


เพลงนี้หวานได้ยินทีไรนึกถึงป้าเก๋นทุกที

ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ
ใจมันคอยบอกตัวเองอยู่เสมอ
ว่าเธอนั้นเป็นสุขไปแล้ว
ทุกครั้งที่ฉันนั้นเห็นภาพเธอ
วันคืนเก่าๆ ก็กลับมาเสมอ
มีแต่เธอที่จะไม่กลับมาแล้ว

ยังมีอีกหลายสิ่ง
ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที
และมีอีกหลายอย่าง
ที่ไม่เคยทำจนวันนี้
รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน
เธอได้ยินไหมคนดี
อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึงเธอที่แสนดี
ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน
จะพบกัน อีกได้ไหม
หากฉันนั้นรู้ตัว ก็คงไม่มัวเก็บมาจนวันนี้
โอ้คนดีนั้นคงได้บอกไปแล้ว
ยังมีอีกหลายสิ่ง
ที่ฉันยังไม่เคยพูดสักที
และมีอีกหลายอย่าง
ที่ไม่เคยทำจนวันนี้
รัก.... รักเธอ ทั้งหมดของหัวใจ
สิ่งเหล่านั้นเก็บไว้ข้างใน
เธอได้ยินไหมคนดี
อยากขอ.....ให้ความรู้สึกที่ฉันมี
ส่งไปถึงเธอที่แสนดี
ว่าชีวิตนี้ฉันมีแต่เธอดังความฝัน
จะพบกัน อีกได้ไหม แล้วสักวันจะไปหา


~ที่หวานเขียนเรื่องนี้แค่อยากบอกคนที่เข้ามาอ่านว่า บางครั้งสิ่งที่เราเจออาจไม่ร้ายแรงสักเท่าไร เมื่อเทียบกับคนอีกคนนึง ขอให้เรามีกำลังใจสู้กับปัญหาเท่านั้นก็พอ~



Create Date : 09 ตุลาคม 2551
Last Update : 9 ตุลาคม 2551 10:29:14 น.
Counter : 225 Pageviews.

28 comments
  
ยินดีด้วยครับ
กับความรักที่ป้าและหลานมีให้กัน ก็เป็นความผูกพันธ์ที่ดีและลึกซึ้งครับ อ่านแล้วก็อิ่มใจ
โดย: นกละเมอหลงเวลา วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:10:57:20 น.
  
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:11:04:19 น.
  
โฮะ..โฮะ..โฮะ....นู๋หวานเพิ่งยี่สิบฝ่าๆเองรึนี่
เห็นหน้าเห็นตาแล้วนึกว่ารุ่นเดียวกะปอ อรปรียา...
โดย: big-lor วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:11:15:02 น.
  
^
^
ว่าคนอื่นไม่ดูหน้าตัวเอง จะ40 แล้วนี่นา ตาบิ๊ก
โดย: หวาน (Phumpanit ) วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:11:40:39 น.
  


กาแฟค่ะหวาน
ความทรงจำเป็นสิ่งที่ดี ถ้าเรานึกถึงแล้วมีแรงสุ้
ความทรงจำสร้างพลังค่ะ....

มีความสุขในทุกๆ วันนะคะ
ป้าเก๋นคงอยากเห็นหวานมีควมสุขมากๆ นะคะ ^ ^
โดย: Butterflyblog วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:11:59:27 น.
  
ดีใจที่ทลายคลังหนังสือไปได้

แก เอ้ยยยย สู้ๆ

ว่าแต่วันศุกร์นี้มิตติ้ง โรงเรียนเก่า แก๊งค์เราแต่งเป็นไรดีอ้ะ
โดย: แนน IP: 124.122.136.106 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:12:34:02 น.
  

^^
^^
อ่านแล้วซาบซึ้งนะ
แต่.....ขำเม้นข้างบนน่ะคุณน้อง 5555555555555555
โดย: patra_vet วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:12:37:18 น.
  
ซึ้งใจจังนะคร้าบบบบ
โดย: v v IP: 124.122.136.106 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:13:04:42 น.
  
เดี๋ยวก็ร้องไห้อีกหรอก คุณเพื่อนว่าแต่จะแต่งเป็นอะไรดีอ้ะ ที่แกงค์เราจะชนะเเล้วได้รางวัลอ้ะ
โดย: แอม IP: 124.122.136.106 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:13:15:58 น.
  
แต่งเป็น แก๊งค์เด็กแวนซ์ดีมั้ยแก แวนต์ๆๆ หรือว่าจะแต่งเป็นเด็กอนุบาล ใส่ชุดเอิ๊ยมก็น่ารักนะแก เข้ากับหน้าแกด้วย เอาไม๊ ชั้นจะได้ไปซื้อชุด อ้ะแก
โดย: ก้อย IP: 124.122.136.106 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:13:20:07 น.
  
อ่านแล้วซึ้งจังเลยอะ
โดย: น้องผิง วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:14:17:42 น.
  
เข้ามาตามอ่านค่ะ วันนี้เขียนได้ซึ้งจังเลยนะค๊ะ
โดย: ตามอ่าน IP: 124.122.136.106 วันที่: 9 ตุลาคม 2551 เวลา:15:41:08 น.
  
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:10:24:12 น.
  
อ้าววววววว...คุณน้องมะใช่วัวเหรอเนี่ย....
งั้นผู้ใหญ่ของบ้านเน้เมืองเน้เขาก็คงมีซักคนละม๊าง
เห็นเดินไปไหนมาไหน ผวากัน..วาบ...วาบ...
โดย: big-lor วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:11:07:24 น.
  
โดย: butbbj วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:12:16:05 น.
  
คิดถึง "หวาน" จังเลยค่ะ วันนี้จะนั่งอ่านหลายเรื่องที่พลาดไปให้หมดจ๊ะ นู๋หวาน....

มะรุมแคปซูลก็ขวดละ 100 บาท ไม่รวมค่าส่งจ้า (ขายถูกว่าคนอื่นเยอะเลย ที่อื่น 150 บาทล่ะ) ขวดละ 100 แคปซูลจ้า

สนใจก็หลังไมค์เลยนะ.....ฮาร์ทเซลสุดสุด 555+
โดย: นางฟ้าอรชร วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:14:39:53 น.
  
คิดถึงปาต้า รึว่าคิดถึงใครเอ่ย...

มีความสุขนะคะ ชีวิตนี้อีกยาวไกล
โดย: pataramin วันที่: 10 ตุลาคม 2551 เวลา:17:26:28 น.
  
โหลๆๆ บางแค เรียก สลิ่ม

ได้ยินป่ะ บางแคเรียกสลิ่ม



มาแว๊ว...ววว วะวะ ว๊าว มาวิ่นวือตอนเช้าๆ แล้นจ้า
สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่
โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 11 ตุลาคม 2551 เวลา:9:38:30 น.
  
ไม่มีไรจ้า..มาตะเอ๋ วันหยุด อิอิ
โดย: pataramin วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:17:19:27 น.
  
ซาบซึ้งครับ

แอบขำที่ป้าเขียน "เล่นอยู่บนต้นไม้ ช้อนลูกอ๊อด" เผลอนึกภาพตาม

ลูกอ๊อดบนต้นไม้ อิๆๆ
โดย: คุณพีทคุง ณ (ลายปากกา ) วันที่: 12 ตุลาคม 2551 เวลา:20:22:03 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

ดีจังเลยครับ ที่คุณป้ารักและผูกพันธ์คุณหวานมาก น่ารักกันทั้งป้าทั้งหลานเลยครับ

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 13 ตุลาคม 2551 เวลา:11:19:31 น.
  
เฮ้ยยยยยยยยยยยย
ปิดเม้นท์ไมฟระ.....
วัยรุ่นเซ็ง....




โดย: big-lor วันที่: 13 ตุลาคม 2551 เวลา:13:03:15 น.
  
ได้จ๊ะ....เสาร์อาทิตย์หน้าก็ได้ หลังไมค์ หรือกริ้งกร้างมาบอกก็ได้....จะพาไปกินหนมจีนกัน...อิอิ
โดย: นางฟ้าอรชร วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:14:49:39 น.
  
อืม
โดย: ST.Exsodus วันที่: 14 ตุลาคม 2551 เวลา:18:01:33 น.
  
เจ้าของบ้านไปไสล่ะเนี่ย
ไปเมืองนอกรึว่านอกเมืองหว่า....
โดย: big-lor วันที่: 15 ตุลาคม 2551 เวลา:15:06:09 น.
  
เขียนแนวเดียวกันจริงๆด้วย
ตอนนี้ก็ยังใจหายเรื่องคุณตาอยู่ค่ะ แต่ว่าดีขึ้นมากแล้ว
แถมเปิดเทอมแล้วด้วย ก็เลยยุ่งๆ เลิกฟุ้งซ่านไปได้เยอะ

เราก็ชื่อหวานนะ แต่ไม่ได้มีคำว่าหวานคำเดียว
โดย: หวานจ๋อยหยอด วันที่: 15 ตุลาคม 2551 เวลา:23:02:07 น.
  
เขย่าไข่ใครร่ะจ๊า เจ้าหวาน
โดย: แม่อ้วนคนสวย วันที่: 16 ตุลาคม 2551 เวลา:9:28:17 น.
  
รูปตะวันตกตึก รูปแรก...ง่ะ

เห็นหลังคาแฟลต 30 บ้านป้าหวานด้วยแหละ....งิงิ
โดย: นางฟ้าอรชร IP: 124.120.4.22 วันที่: 16 ตุลาคม 2551 เวลา:9:44:38 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Phumpanit
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าหวาน สันดานแย่ ตอแหล แต่น่ารัก ^^
All Blog
MY VIP Friend