เวียนมาอีกครั้ง..สำหรับ คำว่า "เสียใจ" By: หวาน
วันที่ 1 สิงหาคม ปีนี้ ก็เป็นวันครบรอบวันที่ป้าคนที่หวานรักมากที่สุดมา

จากหวานไป มันยังเหมือนว่าไม่นาน ภาพเหล่านั้นยังเวียนวนอยู่ใกล้ๆตัว

หวานยังจำวันที่แม่โทรมาบอกข่าวร้ายกับหวานได้ วันนั้นหวานกำลังนั่งรถ

กลับจากที่ทำงาน หวานยังสงสัยอยู่เลยเพราะแม่ไม่เคยโทรหาหวานในเวลา

นั้น

แม่: หวาน ถึงไหนแล้ว ใกล้ถึงยัง รถติดรึเปล่าลูก

หวาน: ใกล้แล้ว แต่รถติดมาก ม๊า มีอะไรรึเปล่า (คือ sense มันบอกว่าแม่ต้องมีอะไรแน่ๆ) มีเรื่องอะไรอยากจะบอกหวานมั้ย

แม่: อืม ป้าเก๋น เสียแล้ว

หวาน: (หวานรู้ว่าแม่พยายามทำเสียงให้เป็นปกติแค่ไหน พี่สาวเค้าทั้งคน) ป้าเก๋น โดนอะไร (เนื่องจากป้าคนนี้ของหวานทำงานที่ จ. ยะลา หวานเลยนึกว่า เค้าอาจโดนทำร้าย)

แม่: เปล่า เค้าช็อค เค้าแพ้ยา เค้าช็อค

หวาน: ม๊า แค่นี้ก่อนนะ (ความรู้สึกตอนนั้น หวานรู้สึกว่ามันชาๆบอกไม่ถูกเหมือนโดนเอาค้อนทุบหัว งงๆ มึนๆ รู้สึกว่า ไม่สามารถนั่งรอให้ถึงบ้านได้ ไม่สามารถอยู่ที่ตรงนี้ได้ อยากไปหาป้า อยากจะไปดูให้เห็นกับตาของตัวเองว่า เค้าจากเราไปแล้วจริงๆ ทุกคนไม่ได้พูดเล่นกับเรา ล้อเราเล่นที่จริง ป้าอาจแค่ ป่วยหนัก หรือไม่ก็แค่นอนอยู่ในโรงพยาบาล หรือไม่ก็เค้าอาจดูชื่อผิด จริงๆอาจเป็นชื่อของคนที่เหมือนกันก็ได้

พยายามนั่งกั้นน้ำตา กั้นมันบอกกับตัวเองว่า ให้ถึงบ้านก่อน ขืนร้องตอนนี้ ไอคนที่นั่งข้างๆคงตกใจนึกว่า อีบ้านี่องค์ลงแน่ๆ จำได้ว่าวันนั้นระยะทางมันช่างไกลมาก มากที่สุด พอถึงบ้าน อันดับแรกที่เข้าไปหา คือ แม่ เพราะหวานรู้ว่าเค้า คงเจ็บปวด และเสียใจ ไม่น้อยไป กว่าเรา

หวาน: ม๊า หวานว่า เราควรเช็คให้มันดีๆก่อน ว่าใช่ ป้าเก๋นมั้ย (หวานเพิ่งรู้ ตอนนี้เอง ว่าตัวเองน้ำตาเยอะเหมือนกัน)

แม่: หวาน ญาติเราทางใต้โทรมาบอกแล้วว่า ใช่

หวาน: หวาน โทรเอง (หวานโทรเข้าบ้านป้า (ป้าหวานเป็นสาวโสด) โทรไปเท่าไรก็ไม่มีใครรับ ในใจก็ภาวนาว่า รับซิป้า ป้าเก๋น รับซิ หวานเอง ไม่ต้องกลัวอะไรน้า หวานเอง)

แม่: หวาน พอเหอะ มันเป็นความจริง ความจริงลูก พรุ่งนี้ป๊ากับม๊าจะลงไปรือเสาะ หวานมีสอบใช่มั้ย

หวาน: หวานจะลา แค่เรียนโทแค่เนี้ย ลงเรียนใหม่ก็ได้

แม่: หวาน อดทนอีกวันเดียว ถ้าป้าเก๋นรู้ว่า หวาน ยอมไม่ไปสอบ ทิ้งอนาคต ของตัวเองไป เค้าจะรู้สึกผิดมั้ย หวานก็รู้ว่า ป้าเก๋นรักการเรียนขนาดไหน

หวาน: ทำไม ทำไม ต้องเป็นป้าเก๋น อีก 2 วันก็เป็นวันเกิดหวานแล้ว ม๊าก็รู้ว่า หวาน จะโทรไปขอคำอวยพร จากเค้าทุกปี แต่ปีนี้หวาน..........ไม่มี ว หวาน จะไม่ขออะไรเลยเป็นของขวัญ ขออย่างเดียว ป้าเก๋น กลับมา

วันรุ่งขึ้นหวานลงไปใต้ พอไปถึงงานมีแต่ญาติเข้ามากอดหวาน และหวานก็ไม่รู้ว่า น้ำตามันไหลมากขนาดไหน รู้แต่ว่า ตาบวมมาก ตอนไหว้ศพป้า หวานได้แต่พูดว่า

หวาน: หวานมาแล้วนะ รอหวานอยู่ใช่มั้ย หวานจะไม่ดื้อกับป้าอีก จะเล่นซอให้เพราะเหมือนป้า จะร้องเพลงบุษบาเสี่ยงเทียนที่ป้าชอบให้ป้าฟัง จะไม่อยู่บนต้นไม้ จะเป็นผู้หญิงเรียบร้อย ไม่ซน จะทอดไข่ดาวไม่ไหม้ จะ...........ทุกอย่างที่ป้าขอ แค่เพียง...สักครั้ง สักครั้ง ใกล้วันเกิดหวานแล้ว หวานไม่เคยขออะไร.....วันนี้จะขอ ..........กลับมาเล่นซอคู่กันอีกนะ (หวานขอ ทั้งๆที่มันเป็นไปไม่ได้)


ได้ยินเสียงบทเพลงที่เธอชอบฟัง
และทุกครั้งยังแอบมีน้ำตา
ยิ่งเวลารู้สึกไม่มีไม่เหลือใครอยู่ตรงนี้


~ ถึงป้าเก๋นแล้วสักวันเราจะได้เจอกันนะ แล้วเจอกัน~


หวานจำเพลงบุษบาเสี่ยงเทียนได้ แม้จะเลือนลางแต่ ความทรงจำย่อมสลักอยู่ในดวงจิตเสมอมา




Create Date : 25 กรกฎาคม 2551
Last Update : 25 กรกฎาคม 2551 15:19:31 น.
Counter : 309 Pageviews.

29 comments
  
อ่านแล้วเศร้าจังครับ


ป้าของคุณคงดีใจ ที่คุณพร้อมทำทุกอย่างเพื่อเค้า


ยินดีที่ได้รู้จักกับคนน่ารักนะครับ
โดย: เผอิญเข้ามา IP: 124.121.232.88 วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:13:47 น.
  
เศร้าจังค่ะหวาน...

แต่ยังงัยป้าเก๋นก้อคงรักหวานอยู่...เฝ้ามองดูอยู่...
หวานยังมีป้าเค้าอยู่กะหวานตลอดไป.....
ใช่ม๊ะ...ลองคิดดูสิ นะ สู้สู้..

ตอนแรกกะว่าจะมาเย้ เย้ กะหวานด้วยเพราะเงินเดือนหวานออกแระ ของเราต้องโน่นแน่ะ สิ้นเดือนพอดีเรยยย
แต่ก้อเย้ด้วยอยู่ดีแหละเนอะ อิอิ

โดย: pakwadee วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:38:24 น.
  
เศร้าจังค่ะหวาน...

แต่ยังงัยป้าเก๋นก้อยังรักหวานอยู่...เฝ้ามองดูอยู่...
หวานยังมีป้าเค้าอยู่กะหวานตลอดไป.....
ใช่ม๊ะ...ลองคิดดูสิ นะ สู้สู้..

ตอนแรกกะว่าจะมาเย้... เย้ กะหวานด้วยเพราะเงินเดือนหวานออกแระ ของเราต้องโน่นแน่ะ สิ้นเดือนพอดีเรยยย
แต่ก้อเย้.........ด้วยอยู่ดีแหละเนอะ อิอิ

ปล.เราก้อชอบเพลงเหมือนกันจ้ะ...

โดย: pakwadee วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:41:53 น.
  
ซึ้งจัง แอบน้ำตาซึมด้วยอ่ะ
โดย: Mpum วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:07:02 น.
  
แกอย่าบอกนะ ว่าวันเกิดแกปีนี้ แกจะบินไปสิงคโปรอีก พวกเราเข้าใจว่าแกเศร้า แต่พวกเราก็อยากจะอวยพรวันเกิดให้แก แม้แกบอกว่าจะไม่จัดงานวันเกิดอีกตลอดชีวิตนี้
ป้าแกคงอวยพร ให้แก สำเร็จในทุกสิ่ง เหมือนที่อวยพรให้แกเสมอมา
ยังจำเพลงบุษบาเสี่ยงเทียนที่แกเล่นวันนั้นได้ บาดลึกจนพวกเราต้องร้องไห้ตาม ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้แกก็ไม่จับซออีกเลย ซอมันคงเหงาน่าดู ถ้าไม่มีใครเล่นนะหวาน

รักแกนะเพื่อน
ps.อย่าไปสิงคโปร์อีกเลยนะแก ไปแล้วชอบอยู่นาน
เดอะแก๊งค์เหี่ยวกันพอ
โดย: i'am ly IP: 124.120.98.30 วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:47:40 น.
  
หวาน ...
ลี่โทรมาบอกเลยเข้ามาอ่าน สงสัยต้องเป็นแฟนประจำแล้วมั้ง บล็อคแกนี่ ชั้นเห็นด้วยกับลี่ อย่าไปเลยหวาน เดอะแก๊งค์ขอร้องนะ สิงคโปร์ อ้ะ เหงา จะตาย ไปคนเดียว ถือว่า เพื่อนขอร้อง

แนนยังจำ เพลงบุษบาเสี่ยงเทียนได้เลือนลางนะที่ร้องว่า

ข้าแต่องค์พระพุทธาตัวข้าบุษบาขอกราบวิงวอน
ข้าสวดมนต์ขอพระพรวิงวอนไหว้หทัยระเด่นปราณี
ดลจิตอิเหนาให้เค้ามารักข้า รักเพียงแต่บุษบา ดั่งข้านี้ตั้งใจ ขอเทียนที่เวียนวน ดลฤทัยสิงสู่ ให้องค์ระเด่น เอ็นดู อย่าได้รู้ คลายแคลง

เห็นด้วยกับลี่ ว่า ซอมันคงเหงาถ้าไม่มีคนเล่นนะหวาน
โดย: i'am nan IP: 124.120.98.30 วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:58:47 น.
  
มาเป็นเพื่อนกันม๊า


up date การ์ตูน,บทความ,คลิป เพิ่มรอยยิ้มและคลายเครียดทุ๊กวัน

ฮาขี้แตกจิงๆไม่ได้โกหก อิอิคลิกที่รูปได้เย้ย

โดย: พลังชีวิต วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:07:30 น.
  
k.เผอิญเข้ามา :
หวานขอขอบคุณนะค๊ะที่เข้ามาเป็นคนแรก และขอบคุณที่อ่านเรื่องเศร้าๆของหวานค่ะ

k.Mpum:
หวานดีใจที่มีเพื่อนใหม่เข้ามาอ่านนะค๊า รอMpumอัพบล็อคนะเนี่ย

ลี่,แอม:
ใช่ หวานจะไปสิงคโปร์ และก็จริงที่จะไม่จัดงานวันเกิดอีกตลอดชีวิต ส่วนเรื่องซอนั้น........ตอบไม่ได้ว่าจะเล่นอีกเมื่อไหร่ ซอมันไม่เหงาหรอกเราเปิดดูเป็นประจำยามคิดถึงเจ้าของที่จากไปแสนไกล ส่วนเพลงบุษบาเสี่ยงเทียนนั้น มันยังอยู่ในใจเสมอมา (เพลงนี้มันต้องเล่น เป็นคู่ถึงเพราะ เล่นเดี่ยวมันขาดวิญญาณ)
โดย: หวาน (Phumpanit ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:37:41 น.
  
สวัสดีครับคุณหวาน

บล็อกวันนี้ซาบซึ้งมากนะครับ
คนที่จากไป
บางทีเค้าไม่ได้จากไปเลย
แต่อยู่ในใจเราตลอดเวลา

โดย: ก๋า เก็กเสียง (กะว่าก๋า ) วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:18:44:27 น.
  
emoemoemoemoemo

แวะมาเยี่ยมกันแล้วนะคะคุณหวาน
ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ
โดย: หอมกร วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:20:57:50 น.
  
แง..แง..แง..
เข้ามาเสียน้ำตาแท้ๆเรยเรา..


สวัสดีค่ะ..
เข้ามาเยี่ยมค่ะ..

โอ๊ต..เจ้าคร่า..
โดย: ดั่งก้อนกรวด.. IP: 124.120.66.61 วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:21:12:16 น.
  
โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:39:52 น.
  
มีป้าอยู่ปัตตานีค่ะ เพิ่งเกษียณ แล้วก็ย้ายกลับมาอยู่เชียงใหม่แล้ว เข้าใจความรู้สึกดีค่ะ เพราะแค่คิดว่าป้าจะเป็นอะไรใจก็จะขาดรอนๆ แล้วค่ะ
โดย: medkhanun วันที่: 25 กรกฎาคม 2551 เวลา:22:55:11 น.
  
สวัสดีครับคุณหวาน


คำถามที่ถามไว้เมื่อวันก่อน
ก๋าราณีตอบเสร็จแล้วครับ
แวะตรวจการบ้านด้วยนะครับ

โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:7:45:05 น.
  
เสียใจด้วยนะคะคุณหวาน
ปีที่แล้ว ยายเราที่อยู่ที่ยะลาก็เพิ่งเสีย
ยายป่วยหนักมาก สุดท้ายก็จากพวกเราไป
ตอนนั้นเราได้ไปเยี่ยมแค่ครั้งเดียว
แล้วก็ไปงานศพ
เข้าใจความรู้สึกของคุณหวานคะ
แต่เห็นด้วยกับคุณก๋านะคะ
จริง ๆ เค้าไม่ได้จากไปไหนหรอก
เค้าก็อยู่ในใจเราเนี่ยแหละ
โดย: Almondblist วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:9:47:10 น.
  
เศร้าจังค่ะ...
น้ำตาไหลเลยนะเนี่ย เง้ออ ....

พี่จำได้ว่า เคยรีวิวหนังสือเรื่องนึงที่บ้านเก่า และได้เก็บประโยคที่ประทับใจ จากหนังสือเล่มนั้นมาลงไว้ ...
ประโยคนั้น เค้าบอกว่า...
...การที่คนยังมีชีวิตอยู่ ใช้ชีวิตอยู่อย่างมีความสุข คือการกระทำเพียงสิ่งเดียว ซึ่งสามารถทำได้ เพื่อคนที่ตายไปแล้ว....

แวะเอาของว่างมาเสริฟ แม้จะเย็นไปหน่อย
....
และภาพคนน่ารักมาฝาก ไม่ได้แต่งอะไรมาก เด๋วหวานรำคาญแย่...

ปล.น้องสาวบอกว่า รูปนี้น่ารักกว่ารูปที่แล้วค่ะ งุงิ



โดย: Butterflyblog วันที่: 26 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:53:43 น.
  
อ่านแล้วเศร้าจัง...เมื่อสองเดือนที่แล้ว ย่านัทเพิ่งเสีย ตอนแรกไม่มีน้ำตาเลย..ไม่รู้ทำไม คงไม่เชื่อมั้ง แต่พอหลังจากนั้น ทุกอย่างรอบตัวมันเงียบไปหมด...

มีความสุขมากๆนะจ๊ะ
โดย: Why England วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:30:18 น.
  

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

อ่านแล้วก็เศร้าครับ ตอนที่คุณป้าของผมท่านเสียชีวิตก็เหมือนแบบนี้ล่ะครับ คุณแม่โทรมาบอกว่าคุณป้าเสียแล้ว ผมตกใจมาก ๆ เลยครับ ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันครับตอนนั้น

ขอฝากความอาลัยไว้ให้แก่ คุณป้าเก๋นด้วยนะครับ



จะมาชวนไปดูแฟชั่นของสาว ๆ ที่บล็อคของผมครับ เห็นว่าเป็นผู้หญิงน่าจะชอบช็อปปิ้งใช่ไหมครับ?




เดินตามสาวช่วยหิ้วของ ... ช็อปปิ้งกระจายที่สยามสแควร์

อิอิ
โดย: อาคุงกล่อง (อาคุงกล่อง ) วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:2:23:18 น.
  
เสียใจด้วยค่ะ
เรียนให้จบเร็วๆนะคะ
คุณป้าของหนูจะได้ดีใจค่ะ
โดย: nathanon วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:39:23 น.
  


คิดถึงหวาน...

แวะมาเสริฟกาแฟค่ะ
มีความสุขมากๆ นะคะ
โดย: Butterflyblog วันที่: 27 กรกฎาคม 2551 เวลา:16:45:14 น.
  
สวัสดีครับคุณหวาน

แวะมาทักทายก่อนทานข้าวเที่ยงครับ
หมื่นตาฝากคำขอบคุณมาด้วยครับ
สำหรับกำลังใจ มีคนอ่านแล้วชอบ
หมื่นตาก็ดีใจครับ



โดย: ก.ก๋า (กะว่าก๋า ) วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:24:06 น.
  


แวะมาเสริฟกาแฟให้หวานค่ะ
สบายดีหรือป่าวคะ

คิดถึงหวานน๊า..งุงิ
โดย: Butterflyblog วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:11:25:06 น.
  


ทำหน้ายังไงดีหว่า....

โดย: big-lor วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:05:18 น.
  
หวัดดีจ้ะหวาน...

วันนี้มะได้ล็อกอินนะ จำได้กันได้ป่าว???

โดย: pakwadee IP: 58.10.77.119 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:15:32:59 น.
  
ชื่อหวานหรอ หน้าตาน่ารักจัง ตาสวยเน๊อะ ยินดีที่รู้จัก อย่าเศร้าไปเลย โลกนี้กว้างใหญ่นะ
โดย: เบียร์ IP: 124.120.107.237 วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:17:57 น.
  
รู้สึกดีขึ้นรึยังจ๊ะ...

ขอบคุณน๊า..ที่แวะไป
โดย: Why England วันที่: 28 กรกฎาคม 2551 เวลา:17:40:08 น.
  
คุณพ่อผมพึ่งเสียเหมือนกันครับ

ผมเชื่อว่าคนที่คุณรักอยากเห้นคุณมีความสุขในชีวิตที่เหลือ

เศร้าได้แต่อย่านานนะ ชีวิตต้องก้าวต่อไป


ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะครับ
โดย: นายแมมมอส วันที่: 29 กรกฎาคม 2551 เวลา:1:45:47 น.
  
โดย: พยัคฆ์ร้ายแห่งคลองบางหลวง วันที่: 29 กรกฎาคม 2551 เวลา:12:37:51 น.
  
โดย: big-lor วันที่: 29 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:09:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

Phumpanit
Location :
สงขลา  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



หน้าหวาน สันดานแย่ ตอแหล แต่น่ารัก ^^
All Blog
MY VIP Friend