แนวคู่กัดผสมโรแมนติก ความรักของรุ่นพี่รุ่นน้อง “ขอบคุณนะ เรื่องที่เจ็บตัวแทนฉันน่ะ” เธอเปิดเรื่องคุยขึ้นก่อน “ไม่เป็นไรหรอก พี่ผิดเองที่ไปกวนประสาทแขก่อน” สาวรุ่นพี่พูดเสียงเรียบ ราวกับเป็นความผิดของตัวเอง สาวร่างเล็กนิ่วหน้า ปรายตามองคนข้างๆ “คุณไม่ได้เริ่มสักหน่อย ทำไมต้องพูดเหมือนเป็นคนผิดด้วย” “เพราะการโทษคนอื่น มันไม่ใช่เรื่องดีน่ะสิ” สุธาสินีให้เหตุผลที่ถูกปลูกฝังใส่หัวมาตั้งแต่เด็ก จะเป็นคนดีเกินไปไหม? เธอพยายามทำความเข้าใจตรรกะของอีกฝ่าย เข้าใจดีว่า ‘ต่อให้ฉลาดแค่ไหน แต่ทุกคนก็มีมุมงี่เง่า เป็นของตัวเอง’ “ก็เลยต้องโทษตัวเองตลอด?” “ไม่รู้สิ” หล่อนยักไหล่ ทำหน้าเหลอหลา ทำหน้ามึนก็เป็นด้วย กรองแก้วหลุดหัวเราะเบาๆ ออกมา ร่างสูงโปร่งขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ “มีอะไรน่าหัวเราะเหรอ?” “ก็แค่ขำคุณน่ะ” “เรื่อง?” “ฉันคิดว่าฉันเป็นคนแปลกแล้วนะ แต่คุณแปลกยิ่งกว่าเสียอีก” | แนวแวมไพร์กับหญิงสาวจากตระกูลนักล่า (2 เล่มจบ) “มีธุระอะไร?” “ไม่มีธุระ มาไม่ได้เหรอ?” “ตกลงว่าง เลยมากวนประสาทสินะ” เธอพึมพาอย่างอ่อนใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรกับหล่อนดี ยกมือขึ้นนวดขมับ “รู้ใช่ไหมว่า ตอนนี้ฮันเตอร์ตามหาตัวไอจ้าละหวั่น” “ก็พอรู้” อีกฝ่ายตอบ “ที่นี่อันตราย ไอไม่ควรมาเลยนะ” “ลินเป็นห่วงฉัน?” ทาไมฉันต้องเป็นห่วงด้วย บ้าสิ เธอเบนสายตามองไปทางอื่น ไม่รู้จะตอบอย่างไรดี “ก็…” “ก็อะไร?” น้าเสียงอ่อนโยนชวนฟัง เกวลินกลืนน้าลายลงคออย่างยากเย็น ระยะห่างของใบหน้าของเราใกล้กันกว่าทุกครั้ง ใกล้จนเห็นนัยน์ตาสีฟ้าคู่สวยชัดเจน จึงเผลอจ้องอย่างหลงลืมตัว | แนวจีนโบราณ อ๋องน้อยกับหมอสาว (มีสองภาค ภาคละ 2 เล่มจบ) “อา หยุนจือ เบาๆ หน่อยสิ ข้าเจ็บ” เสียงครวญครางของเจ้าของจวนดังเล็ดลอดออกมาเป็นระยะ “เจ้าก็อดทนหน่อยสิ” เสียงแม่นางในชุดเขียวพูดตอบโต้ “โอ๊ย! หยุนจือ เจ้าอย่ารีบร้อนนัก ข้ายังไม่พร้อม” เสียงสนทนาของมู่หรงเหลียนซิงกับ เยี่ยหยุนจือ ดังไปถึงหูชายสองคนที่ดักฟังบนหลังคา บุรุษทั้งสองหันสบตากัน ใบหน้าร้อนผ่าว ในใจคิดประหวัดไปว่า หนึ่งหญิงหนึ่งชายนี่กำลังทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงกลางวันแสกๆ ทั้งยังส่งเสียงดังไปทั่วจวน ช่างไม่อายฟ้าดินเสียเลย คนทั้งเมืองหลวงล้วนรู้ว่า มู่หรงเหลียนซิงมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ขนาดไหนในเรื่องบ้าผู้หญิง...โจรราคะชัดๆ นางยังนับเป็นคู่หมั้นของคุณชาย แต่มีพฤติกรรมสวมเขาแบบนี้ น่าฆ่าทิ้งเสียจริง บัดซบทีสุด! |