Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Group Blog
 
<<
พฤษภาคม 2550
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 
 
18 พฤษภาคม 2550
 
All Blogs
 
(ถึงเพื่อน).....การจากลาไม่ใช่เรื่องเศร้า........??

วันนี้ขออัพบล๊อกแบบแอบซีเรียสเล็กน้อย(นานๆทีขอหน่อยน่ะ)อย่าตกใจถ้าความเฮฮาจะหายไป
**ถ้ามีถ้อยคำหยาบคายขออภัย**

ถึง เพื่อนโคตรรัก(ไม่ว่าอยู่ ตปท.หรือเมืองไทย)
"การจากลาไม่ใช่เรื่องเศร้า...แต่ความทรงจำที่เรามีต่อคนคนนั้น...ทำให้การจากลาช่างเจ็บปวด"
เป็นประโยคที่กรูโคตรจะชอบเลยว่ะ อ่านมาจากหนังสือ อยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก
(sekai no chuushin de,ai wo sakebu)

ตอนนี้รู้แล้วว่าถ้าเอกสารทุกอย่างผ่าน จะต้องออกเดินทางประมาณวันที่ 28 มิ.ย.
แทนที่จะดีใจ กลับใจหาย "เฮ้ยย....นี่จะต้องไปแล้วเหรอว่ะ....."
กรูเคยอยากถามพี่ๆที่แต่งงานหรือไปตั้งรกรากที่ต่างประเทศว่า
"พี่รู้สึกยังไงอ่ะ ต้องไปอยู่ที่นั่นตลอดชีวิต...ใจหายมั๊ย???........"
แน่นอนว่าหลายคนคงได้กลับมาเยี่ยมเมืองไทยบ้าง แต่มันเป็นแค่การเยี่ยม "เยี่ยม"นั่นหมายถึงว่า นี่ไม่ใช่บ้านเราอีกแล้ว เราแค่มาเยี่ยม เดี๋ยวก็ต้องกลับ......

ตอนนี้พวกมรึงคึกคักกว่ากรูซะอีก ยังไม่รู้ร้อยเปอร์เซ็นเลยวีซ่าจะผ่านป่าว ฝากซื้อโน่นซื้อนี่กันใหญ่
"มรึงรู้มั๊ยว่ากรูใจหายยย.........."

จริงๆอาจจะจากเมืองไทยไปแค่ ไม่เกินสองปี เดี๋ยวก็กลับมา แต่สำหรับกรูมันนานที่สุดแล้วน่ะ กรูไม่เคยจากพ่อแม่ จากเพื่อน นานแบบนี้เลย.....

ส่วนพวกมรึง กรูเห็นมาตั้งแต่พวกมรึงยังห้อยขวดนมมาโรงเรียน กรูไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนอนุบาลเพื่อนประถมมันจะคบกันมายาวนานขนาดนี้ พวกมรึงรักกูมากใช่มั๊ย ถึงตามกรูมาเรียนที่เดียวกันตลอด ทำงานแล้วก็ไม่จากกรูไปไหนซักที

วันนี้กรูเลือกดินแดนแห่งความฝัน ทั้งๆที่พวกมรึงก็คือความฝันของกรู ไอ้แยมมันไปออสฯแล้ว มันบอกกรูว่า
มันโคตรเหงาเลย แต่มันเองไม่ใช่เหรอที่เลือกจะไป.......แล้วกรูจะเหงาแบบมันป่าวว่ะ ดินแดนแห่งความฝันจะทำให้กรูเหงามั๊ย?????

มรึงบอกว่าเจอกรูทีไร ต้องมีคำว่าญี่ปุ่นหลุดมาจากปากกรู เออ...กรูยอมรับ แต่มรึงรู้มั๊ยกรูรักพวกมรึงกว่าญี่ปุ่นน่ะ กรูบอกแล้วที่กรูไม่คิดจะมีแฟนอีกเลยเพราะพวกมรึงอ่ะแหละ(แม้จะมีสาวหน้ามืดหลงมาชอบกรูบ้าง) กรูมีความสุขอยู่แล้ว แค่เจอพวกมรึง ........

อ้อ..แล้วที่พวกมรึงสงสัยว่าทำไมกรูสนิทแต่เพื่อนผู้หญิง(อย่างพวกมรึง) กรูไม่ใช่ตุ๊ดน่ะเฟ้ย ไม่รู้ดิ กรูว่าคุยกับผู้หญิงรู้เรื่องกว่าผู้ชายว่ะ กรูชอบเดินตามพวกมรึงชอปปิ้งต้อยๆได้เป็นชั่วโมง กรูชอบฟังพวกมรึงระบายเรื่องแฟน
กรูชอบที่พวกมรึงอ่อนไหวใส่กรู และกรูก็อ่อนไหวใส่พวกมรึง.....เพื่อนผู้ชายไม่ต้องน้อยใจน่ะโว้ย กรูก็รักมรึงเหมือนกัน แต่มรึงชอบกินเหล้านี่หว่า กรูไม่กิน....ให้กรูทำไงล่ะ

เดี๋ยวกรูไปญี่ปุ่นเจอเด็กญี่ปุ่นตัวเล็กๆแก้มแดงๆแบบที่กรูชอบ...มรึงว่ากรูจะลืมพวกมรึงม่ะ? หรือว่าชาตินี้กรูจะต้องติดหนึบกับพวกมรึงไปจนวันตาย ก็ดีน่ะ กรูอยากให้เป็นอย่างนั้น อย่ารีบแต่งงานไปก่อนแล้วกัน ธุรกิจบ้านพักคนชราที่เราคิดกันอย่าให้ล้มน่ะ กรูเป็นสมาชิกคนแรกเลย.........อย่าให้กรูรอเก้อล่ะ

สงสัยกรูจะมีความทรงจำกับพวกมรึงเยอะ กรูเลยเศร้า ถ้ากรูไม่มาสอบเตรียมฯกับพวกมรึงเราคงแยกกันแค่นั้น วันนี้กรูคงไม่เศร้าขนาดนี้(มั้ง) มรึงจำได้มั๊ยวันที่กรูเจ็บจนจะตาย วันที่กรูหลับตาในรถแท็กซี่ กรูไม่มีแรงจะพูด กรูทนๆๆๆ กรูไม่ได้กลัวตายแต่กลัวไม่ได้เจอพ่อแม ไม่ได้อยู่กับพวกมรึงอีก.....หรือเพราะพวกมรึงที่ทำให้กรูรอดมา

กรูมีเรื่องจะพล่ามอีกเยอะ แต่มันเยอะจนกรูเรียบเรียงไม่ถูกแล้วว่ะ เอาเป็นว่าวันที่กรูเดินทาง กรูบังคับให้พวกมรึงมาส่งกรู พวกมรึงต้องมา(น่ะ)ใครเข้ามาอ่านฝากบอกคนอื่นด้วย
กรูจะร้อง ร้องไห้น้ำตาท่วมสุวรรณภูมิเลย(มรึงอย่าอายล่ะ) กรูจะกอดมรึงทีละคน กอดแรงๆให้หายคิดถึงไปอีกสองปี...............

กรูเอง

...ฉันผูกใจ... ...ไว้ที่... ...ความเป็นเพื่อน...
...ผูกเงื่อน... ...งดงาม... ...ผูกความหมาย...
...ผูกความ... ...เป็นเพื่อน... ...ในเงื่อนตาย...
...ผูกสาย... ...รักเพื่อน... ...ด้วยเงื่อนนี้...
...ต่างสายเลือด... ...ผูกได้... ...ผูกสายร่วม...
...สายเลือดรวม... ...ผูกใจ... ...ไว้ทุกที่...
...เงื่อนรัก... ...ผูกไว้... ...ผูกใยดี...
...โดยไม่มี... ...เงื่อนไข... ...อะไรเลย...







Create Date : 18 พฤษภาคม 2550
Last Update : 18 พฤษภาคม 2550 12:40:43 น. 18 comments
Counter : 1199 Pageviews.

 
หวัดดีจ้ะรุ่นน้อง

โอ๋ๆๆ ไม่เป็นไรน่า อยู่ซักสองสามเดือนก็จะเริ่มทำใจได้นะจ๊ะ พี่เคยจากแฟนมาเมืองนอก ใจหายวูบเหมือนกัน เข้าใจจ้ะ ว่าใจหายที่น้องอธิบายเป็นไง แต่พอได้เจอของแปลกหูแปลกตาเข้ามาประดัง มันจะตื่นเต้นแล้วพลอยลืมคิดถึงบ้านก็มีนะจ๊ะ

ไปเรียนต่อเหรอ แอบสงสัยน่ะ ไม่ตอบก็ได้นะ ไม่ว่ากัน



โดย: kanu_memphis วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:4:45:43 น.  

 
...มีพบก็ต้องมีจาก มีพรากก็ต้องมีเจอ...

จำไว้ให้ขึ้นใจค่ะ ฝนเหงา เจี๊ยบก็เหมือนกัน แต่เดี๋ยวก็กลับบ้านแหล่ะ....

อดทนต่อความเหงา อีก25ปี เราจะกลับไปบ้าน...นานไหม..


โดย: เจี๊ยบจัง วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:7:44:03 น.  

 
อ่านแล้วฮา ปนเศร้า...ค่ะ

( ปล. ในรูป นั่นน้องฝนเหงาใช่ไม๊คะ พี่รู้สึกว่า ตอนนี้ กับ ในรูป น้องอ้วนมากเลยค่ะ สังเกตจากรูปที่หัวบล๊อค รูปนั้นแก้มตุ้ยนุ่ยมากๆเลย )

อิ อิ วันที่เพื่อนมาส่ง กอดเพื่อนให้แน่นๆ เลยนะคะ


โดย: LilyAi วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:17:08 น.  

 
เอาน่านะไปเรียน เป็นความฝันของเรานี่หน๊า.....เด๋วก็กลับแล้ว สองปีแป็บเดียว..


โดย: thattron วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:8:58:38 น.  

 
เอ๋ อ่านแล้วน่าจะเศร้านะ แต่ก็ปนฮา เล็กน้อย
ไปตามฝันที่เราต้องการเถอะ แค่ 2 ปี เอง
แป๊บเดี๋ยวเอง ก็ 2 ปีแล้ว
พี่ไม่รู้ว่าจะได้กลับไปอยู่เมืองไทยเมืองไหร่
คงต้องรอให้ลูกเป็นฝั่งเป็นฝาก่อนน่ะ
ถึงจะได้กลับเมืองไทย
ตอนนั้นคงเป็น 2 ตายาย แน่ ๆ เลย ฮา ฮา

สงสัยเหมือนพี่ป้อม น้องฝนเหงามาเรียนภาษา
หรือเรียนโทเอ่ย อยากรู้จ๊ะ อยากรู้ ฮิ ฮิ (บอกหน่อยนะ)



โดย: Kana Jan วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:53:47 น.  

 
- kanu_memphis ขอบคุณคับรุ่นพี่ที่มาเยี่ยม จริงๆแล้วผมไม่ได้เศร้ามากมายหรอก
แค่อยากระบาย ส่วนเล็กๆในหัวใจ(เอาซะลูกทุ่งเลย) แบบว่าอยู่กับเพื่อน น๊านๆ ถึงเวลาจากกันซะที
ผมไปเรียนภาษาคับ แล้วคิดว่าจะต่อเซมมง(ถ้าเป็นไปได้น่ะ)
- เจี๊ยบจัง โอ้โหหห อดทน 25 ปี นานนจนลืมไปเลย ฮ่าๆๆ แต่มีกิจัง ยูคุง อยู่ ยังไงก็ไม่เหงาใช่มั๊ยคับ??
- LilyAi แหะๆ รูปนั้นไม่ใช่ผมหรอกคับ เพื่อนในกลุ่ม แต่เมื่อก่อนผมก็ประมาณนี้แหละ แต่มันเป็นอดีตไปแร้ววT_T ปัจจุบันกลายเป็นแก้มลิงไปแล้ว
ใครมาส่งจะลากขึ้นเครื่องไปให้หมดเลยก๊าบบ

-thattron คับ สู้ตายสู้ๆ

- ผมมาเรียนภาษาคับ ชีวิตเบี่ยงเบนอย่างแรง เรียนภาษาญี่ปุ่งนี่เหมือนกลับไปเป็นเด็กอนุบาลอีกรอบ
เขียนถีงเป็นฝั่งเป็นฝา งานแต่งเจ้าหมูน้อยอย่าลืมส่งการ์ดมาให้ผมด้วยน่ะคับ อิอิ...(คิดไปโน่นแล้วเรา)


โดย: ฝนเหงา วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:12:02 น.  

 
ไหนๆก็ไหน ไปแป๊บๆเดี๋ยวก็เรียนจบได้กลับแล้วค่ะ

555 รับประกันว่าเพื่อนๆยังไม่ทันลืมคนน่ารักอย่างคุณแน่นอน

แวะมาทักทายในวันศุกร์ที่สดใส

อิ อิ พรุ่งนี้ก็ได้หยุดแล้ว ดีใจจัง


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:19:08 น.  

 
...ความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ...


อันเพิ่งจะเข้าใจความหมายของคำๆนี้เมื่อไม่นานมานี้เองคะ

เพื่อนของอันคนนึกจะไปเรียนต่อที่อเมริกา เศร้ามากๆเลย

แล้วจบ ม.3 ก็ไม่แน่ว่าอาจจะมีไปอีกหลายคน

แต่ไม่ว่ายังไง เพื่อนก็ยังอยู่ในใจเราตลอดไป...


โดย: เด็กน้อยขี้แย วันที่: 18 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:07:04 น.  

 
เอ่อ ภาษาญี่ปุ่นนี่พี่ไม่กระดิกเลยจ้ะ เซมมงคืออะไรอ้ะ (เห็นความอยากรู้อยากเห็นพี่มั๊ย เข้ามาเช็คดูคำตอบน้องนะเนี่ย)


โดย: kanu_memphis วันที่: 19 พฤษภาคม 2550 เวลา:1:51:02 น.  

 
สองปีเเป๊ปเดียวเองนะ เหงาก็เที่ยวตะลอนๆ อยากเป็นคนโฉด จะเเบกเป้ไปเที่ยวไกลๆ ไปลองปีนเขาสูงๆ ขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิตที่นี่ค่ะ


โดย: Hana* วันที่: 19 พฤษภาคม 2550 เวลา:6:34:57 น.  

 
เพื่อนๆๆ เฮียน่ารักทั้งนัน้นะ


โดย: meaw_1985 วันที่: 19 พฤษภาคม 2550 เวลา:9:51:00 น.  

 
เข้าใจเลย ความรุ้สึกของคนไกลบ้าน มันคงเหงาน่าดู(นี่พยายามให้กำลังใจนะเนี่ย)
ว่าแต่ว่าจะไปสุวรรณภูมิวันไหนนะ จะได้บอกญาติพี่น้องเตรียมลุยน้ำ (ตา) ไว้ด้วย
เอาน่า..สองปี หายใจสองทีก็หมดแล้ว


โดย: CheLover วันที่: 19 พฤษภาคม 2550 เวลา:17:16:12 น.  

 
ไม่เปนไรน่ะค่ะ

เพื่อนไม่มีวันทิ้งกัน

ไม่มีการลาจาก

แต่เค้าจะอยู่กับเราตลอดไป

ระยะทางกั้นความผูกพันไม่ได้หรอกค่ะ

* sekai no chuushin de,ai wo sakebu
ชอบเหมือนกัน .. อ่านแล้วซึ้งเชียว


โดย: fonejank วันที่: 20 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:17:05 น.  

 
เดี๋ยวจากเดี๋ยวพบ แล้วก็จะชินไปเองค่ะ
โลกนี้กว้างใหญ่ไพศาล ฝันให้ไกล ไปให้ถึงคะ
Good luck


โดย: กิ่งไม้ไทย วันที่: 20 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:49:10 น.  

 
มาแอบเศร้า เหงาด้วยคนค่ะ
แหมพอมาถึงญี่ปุ่นแรก ๆ ก็ต้องทำใจให้เข้มแข็ง
เพราะอาจจะน้ำตาไหล คิดถึงบ้านได้
พอเริ่มรู้จักผู้คน รู้จักสถานที่ไป รับรองไม่เหงาแน่ ๆ จ๊ะ


โดย: Omiya วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:47:01 น.  

 
เพื่อนเป็นความทรงจำที่ดีมากๆๆเลยเนอะเข้าใจเลยอ่ะ

แต่พี่ว่าน้องฝนมาอยู่นี่ไม่มีเวลาเหงามากหรอกเพราะทั้งภาษากะการเรียน
ไงเจ๊ก็เอาใจช่วยนะจ๊ะ

มาแรกๆๆอาจใจหายบ้าง
แต่พี่ว่าคนเรามันอยู่ที่ใจอ่ะ บางคนจิตใจอ่อนแอง่ายอ่อนไหวง่าย ย่อมเหงาเป็นธรรมดา แต่บางคนไม่รู้สึกเหงามากเพราะเอาเวลาไปทำสิ่งที่ชอบ และบางคนก็เรียน มันจะสนุกคนละแบบ
พี่ว่าอย่างน้องฝนคงไม่เหงามากเพราะ ต้องมีกิจกรรมทำแน่นอนอ่ะ

แล้วจะตามอ่านเรื่องบ้าๆบอๆๆ เรื่องเดินตามก้นสาวยุ่น จากน้องฝนนี่แหละฮ่าๆๆ

เจ๊ว่าน้องคงหายเหงาถ้าเจอขาขาวๆๆอวบๆๆๆๆๆๆ กระโปรงสั้นๆๆ ของไฮสกูลที่นี่ ก๊ากๆๆๆๆ


โดย: พี่ปุ้ย IP: 218.110.155.130 วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:10:58:45 น.  

 
ขอบคุณกำลังใจจากทุกคนค๊าบบ
จะใช้ชีวิตหนุกหนานสุดเหวี่ยงไปเรย

แนะๆพี่ปุ้ยแอบรู้อีก คริๆๆ

ตามก้นสาวยุ่นไรกันพี่ปุ้ย ผมอ่ะตั้งใจเรียนอย่างเดียว เรื่องอื่นไม่มุ่งๆๆๆๆ
อวบๆสั้นๆไม่ระคายผมหรอก หึๆ
พุทโท ..พุทโทๆๆๆๆๆ ข่มไว้ๆๆ ....T_T


โดย: ฝนเหงา วันที่: 21 พฤษภาคม 2550 เวลา:11:08:53 น.  

 
อ่านแล้วคิดถึงตัวเองเลย เพื่อนมันก็ฝากนู่นฝากนี่ แต่มันไม่รู้รึไงว่าใจหายเหมือนกันนะยะ หุหุ ตอนนี้บางวันก็นั่งร้องไห้เหมือนกัน คิดถึงพ่อ น้องๆ เพราะมีแต่เพื่อนผู้ชาย ไม่รู้จะระบายให้มันเข้าใจหัวอกผู้หญฺิงได้ยังไง เฮ้่อ แต่เกียวโตนี่น่าอยุ่จริงๆนะคะ ว่างๆมาเที่ยวจิ จะพาไปเที่ยว อิอิ แต่อยากไปโตเกียวมั่งๆๆๆ


โดย: I love Garfield วันที่: 6 มิถุนายน 2550 เวลา:15:53:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ฝนเหงา
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ไม่ได้รักแม่ปลาเท่าชีวิต.....แต่แม่ปลาคือชีวิตของพ่อปลา
Friends' blogs
[Add ฝนเหงา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.