Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
1 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
......"อะรุไบโตะ" กระตุ้นต่อมกตัญญู........

สวัสดีชาวบล๊อกทุกคนคับ วันนี้เดิมทีกะจะเขียนเรื่องไปเที่ยวฟูจิคิวฯ แต่ต้องขอลัดคิวด่วนด้วยเรื่องสดๆร้อนก่อนเลย คือ ตอนนี้เริ่มทำไบท์แล้ววววววเด้อ

แรกๆที่มาถึงพยามจะหาไบท์ให้ได้ภายในอาทิตย์แรก พอผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ชักท้อๆคุยกะเค้าไม่ค่อยรู้เรื่อง ภาษkญี่ปุ่นระดับสาม(หางแถว)ไม่ช่วยอะไรเล้ย ก็เลยคิดว่า "ไม่เอาแล่ะ" รอไว้ซักสองสามเดือนค่อยหาใหม่

แต่อยู่ดีๆก็มีรุ่นพี่ที่โรงเรียนมาเอ่ยปากชวน เพราะตอนนี้ร้านขาดคน เดือนเก้าก็จะมีคนกลับเมืองไทย ให้ไปทeตั้งแต่ตอนนี้เลย ผมเลยสวมวิญญาณคนใจง่าย ตอบตกลงไปทันที ไม่รู้หรอกว่าต้องทำไรบ้าง ค่าตอบแทนเท่าไหร่

และถือเป็นโชคดีว่าร้านที่ผมไปทำ อยู่ใกล้มาก เดินแค่ประมาณสิบนาที ต่อมขี้เกียจยังไม่ทันทำงานก็ถึงร้านแล้ว แบบนี้ทำถึงกี่โมงก็ไม่มีปัญหา

ร้านนี้หาไม่ยาก(ไม่ง่าย)อยู่ใกล้สถานี asagaya เดินลัดเลาะเข้าไปนิดหน่อย พอให้มึนๆ ถ้าไปไม่ถูกจริงๆโทรมาถามผมก็ได้(เฉพาะสาวๆ..หนุ่มๆก็ถามคนแถวนั้นเอา)

ไปถึงร้านวันแรกก็ได้คุยกับพี่เจ้าของร้าน เค้าก็ถามเราเล็กๆน้อยๆชื่อไร ภาษาญี่ปุ่นได้มั๊ยฯลฯ
ไม่มีไรซีเรียส แล้วบอกอีกวันให้มาลองทำดู มาช่วยพี่เค้าก่อน
กลับไปแอบนอนตื่นเต้นเล็กน้อย ไม่คิดว่าวันรุ่งขึ้นจะต้องทำเลย เรื่องเหนื่อยน่ะไม่กลัว แต่กลัวทำร้านเค้าล่ม ลูกค้าหนีหายหมด แบบว่าสั่งต้มยำกุ้งได้ผัดไทย ก็หวังว่าคงไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น

พอถึงวันต้องไปทำจริงๆ ผมไปก่อนเวลานิดหน่อย พี่เค้าก็อธิบายว่าต้องทำไรบ้าง อะไรอยู่ ตรงไหน เหอะๆสารภาพว่าที่เค้าอธิบายมาจำไม่ได้ซักอย่าง แต่เอาว่ะ เดี๋ยวก็รู้เอง

ตอนแรกแอบคิดน่ะว่า ร้านไม่ใหญ่คงจะไม่ยุ่งมาก ชิวๆ พอถึงเวลาจริงชิวไม่ออกคับพี่น้อง
มีไม่กี่โต๊ะแต่ไม่รู้ทำไมมันยุ่งยังกะร้าน ป.กุ้งเผา รัชดา รับออเดอร์ อ้าวเช็ดโต๊ะ อ้าวเติมน้ำ อ้าวเสิร์ฟโน่น
เสิร์ฟนี่ แป๊บๆล้างจาน สมองมันสั่งการไม่ทันอ่ะ

ที่สำคัญหลังร้านแคบมาก บักควายอย่างผมเลยต้องงัดวิชายืดหยุ่นม.1มาใช้ ไม่ถึงกะม้วนหน้าม้วนหลัง แต่ต้องคอยระวังให้ดี โดยเฉพาะหัว วันแรกโดนไปหลายโป๊ก
เฮ้อ นอกจะได้ตังค์ยังได้แผลอีก

ที่ผมเป็นห่วงคือพี่ที่เค้าทำงานอยู่ก่อน ไม่รู้ได้ผมมาช่วยงานหรือมาเป็นภาระฮ่าๆๆๆ ยังไงก็ต้องขอบคุณมากน่ะคับ ที่ช่วยสอนงาน จะพยามให้ดีขึ้นคับ

อีกอย่างที่ยังเป็นปัญหาก็คงเป็นการสื่อสารกับลูกค้า ถ้าสั่งตามเมนูเป๊ะๆมันก็ไม่มีปัญหาไรหรอก แต่อย่ามาถามอย่างอื่นน่ะ ตรูไม่รู้เรื่องงงงงงง อย่างล่าสุดมีลูกค้าสั่งก๋วยเตี๋ยว ไม่ใส่ผักชี
งง ตึ๊บ โชคดีมีลูกค้าประจำโต๊ะข้างๆมาช่วยชีวิตไว้ เค้าพยามช่วยอธิบายว่า "ไม่ใส่ผักชี"เป็นภาษาไทยแบบญี่ปุ่น ก็เลยถึงบางอ้อ เกือบแย่เลยเรา.......

อีกเคส มีโอบ้าจังสองคนเข้ามากิน แล้วแกคงติดใจขนุนกับลูกตาลลอยแก้ว อ่ะ ลำบากตรูอีกแล้ว...
พอเรียกเช็คบิล แกถามว่าไอ้เหลืองๆนี่มันคืออะไร เอาละเฮ้ย ผมเลยใส่คะตะคะนะ "ขะนุงๆ"
เหอๆ แกทำหน้างง ผมเลยใส่ภาษาอังกฤษไป คราวนี้งงหนักกว่าเก่า

พอดีใกล้ๆมีรูปผลไทยติดอยู่ แกเลยถามว่า เหลืองๆนี่มันคือรูปไหนชี้ให้ดูหน่อย ปรากฎว่าในรูปไม่มีขนุน พอเริ่มหมดหนทาง แกเลยใช้ไม้ตาย "งั้นช่วยไปเอากระป๋องมาดูหน่อยสิ"
ผมกับพ่อครัวเลยต้องคุ้ยถังขยะ หาที่มาของเจ้าขนุน นี่ทำเพื่อโอบ้าจังเลยน่ะ

พอหาเจอเอาไปให้แกดู ท่าทางแกอยากได้มาก ถามต่อว่าซุเปอร์ญี่ปุ่นขายมั๊ย ผมบอกว่าคงไม่มีอ่ะคับ
แกเลยทำสายตาผิดหวังเล็กน้อย เฮ้อ...เล่นเอาเหนื่อยเลย

ออ ส่วนที่อยากจะเล่ามากที่สุดหลังจากเริ่มทำไบท์ คือ ทำให้คิดถึงพ่อแม่มากๆๆ(แอบซึ้งหน่อย)
ตอนที่ยืนล้างจานอยู่เหนื่อยมาก เหงื่อออกเยอะ รู้สึกเหมือนมีน้ำตาซึมๆออกมาด้วย มันแอบแว่บขึ้นมา
ในใจ ถ้าเราเหนื่อยจะไม่ทำแล้วก็ได้ หรือจะพักก็ได้ แต่พ่อแม่เลี้ยงเราเหนื่อยกว่านี้หลายร้อยเท่า จะมา "เฮ้อ เหนื่อยล่ะ หยุดเลี้ยงมันซักสองสามอาทิตย์" ก็ได้ไม่ได้

การทำงานมันเหนื่อยแบบนี้นี่เอง..........
เลิกงานเสร็จรีบโทรกลับเมืองไทย แม่ถามว่าเหนื่อยมั๊ย? ถ้าเหนื่อยมากไม่ต้องฝืน โอยน้ำตาจะไหลรอบสอง ยังไม่หมดน่ะ พอดีเพิ่งไปโหลดละครเรื่อง 1 litre of tearsใครดูแล้วคงรู้ว่าเป็นไง เพิ่งดูได้ถึงตอนสองหลังทำไบท์ ดันมีประโยคจี๊ดกระแทกใจซะอีก

お母さん,
わたしの心の中に
いつも私を信じてくれているお母さんがいる
"Mother,deep inside my heart
I have a mother who always believes in me.."

ยังไงไม่ว่าจะเรื่องเรียนหรือทำงาน จะสู้ๆๆๆๆ ไม่ให้แม่ผิดหวังแน่นอนคับ

ขอไปนอนก่อนนะคับ ตอนนี้เป็นหวัด(ไอไม่หาย)มีไข้นิดหน่อย พิมพ์ไปแบบเบลอๆ เหอๆๆ
ไม่รู้จะหายเมื่อไหร่

ปล.ขอทิ้งท้ายเป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกๆคน
หนังสือ "อยู่กับก๋ง" ของ หยก บูรพา มีตอนหนึ่งก๋งสอนหยกว่า
"ไม่ต้องกลัวเหนื่อย....แรงเราได้มาฟรีๆ...ไม่ต้องใช้เงินซื้อ พักสักเดี๋ยวก็หายเหนื่อย"



Create Date : 01 สิงหาคม 2550
Last Update : 1 สิงหาคม 2550 20:36:13 น. 18 comments
Counter : 492 Pageviews.

 
หายไปนานเลยคิดถึงนะคะ

มาทักทายและเอากำลังใจมาฝาก

ยิ่งอยู่ห่างบ้านจิตก็ตกและเหงาได้ง่ายๆค่ะ


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:10:52 น.  

 
มาให้กำลังใจค่ะ


โดย: meaw_1985 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:21:04 น.  

 
สู้ๆ นะคะน้าฝนเหงา กัมบัตเตะเน้


โดย: แพนด้ามหาภัย วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:41:22 น.  

 
เอาใจช่วยคะ ขอให้มีความสุขกับกสนทำไบนท์แล้วก้อการเรียนนะคะ หายเป็นหวัดไวไวเน้อ


โดย: mintny_n วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:42:50 น.  

 
มาสู้เป็นเพื่อนกันน้องชาย
ใช่เลย แรงเราอ่ะได้มาฟรีๆๆ
ตอนนี้น้องฝนยังไม่มีสามี เอ้ยไม่ใช่ ยังไม่มีภรรยาและยังไม่มีลูก ยังไม่มีอะไรมากวนใจ

อยากทำอะไรตอนนี้ก็ทำไปเลยจะได้ไม่ต้องมาเสียดายทีหลังว่ายังไม่ได้ทำทั้งๆๆที่มีโอกาสทำ

งานเสิรฟพี่ก็เคยทำนะเหนื่อยมากๆๆๆ**ทำตอนอยู่ไทยอ่ะ***
ที่ญี่ปุ่นนี่ยิ่งแล้วไปใหญ่ ภาษาพ่อแม่เราก็ไม่ใช่ เนอะ

มันต้องมีปัญหามากอยู่แล้ว

แต่พี่ว่านะลูกค้าที่มาทานอ่ะ เค้าต้องรู้อยู่แล้วว่าคนไทยที่มาเสิร์ฟอย่างเราๆๆอ่ะ
ศัพท์แสงที่ยากๆๆอ่ะยังไม่รู้มากหรอก**หมายถึงคนที่เพิ่งมาอยู่ใหม่ๆๆอ่ะ*** น้องฝนอย่าห่วงไปเลยเน้อ เดี๋ยวน้องก็เก่งเอง

มา มะ ตอนนี้เรามาจับมือกัน ไบท์โตะไฟท์โตะ อิอิอิอิอิ

ป.ล อ่านแล้วคิดถึงแม่มากเหมือนกัน ขนาดพี่อ่ะแก่ขนาดนี้ แม่พี่ยังห่วงพี่อยุ่เลยอ่ะ ยิ่งรู้ว่าเราทพงานนะ แม่พี่ ไหว้พระ สวดมนต์ขอให้เจ้านายเอ็นดูเราอ่ะ แกกลัวเราเครียดอ่ะ ความรักของแม่ยิ่งใหญ่เนอะน้องฝน

สู้ๆๆเด้อค่าน้อง


โดย: พี่ปุ้ยณ.โตเกียว IP: 220.211.181.84 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:46:46 น.  

 
มาแสดงความยินดีด้วยค๊า ดีใจด้วยนะ สู้ ๆ นะจ๊ะ ขอให้มีความสุขกับการทำงาน

น้องฝนน่ารักเนอะ คิดถึงแม่ตลอดเลย คุณแม่ต้องภูมิใจแน่ ๆ เลย


โดย: YukiThai วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:21:47:47 น.  

 
หวัดดีค่ะ
ยินดีด้วยที่ได้งานทำแล้ว ทำไปเรื่อยๆเดี่ยวก็คล่องเองค่ะ ภาษามันก็จะค่อยๆซึบซับไปเรื่อยๆ ก้อยเองทีแรกก็ไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกค่ะ พอทำไปทำไป มันก็จะเข้าใจขึ้นเอง...บางครั้งเหนื่อย แต่อยู่ต่างแดนชีวิตมันก็ต้องสู้นะค่ะ
"ไม่ต้องกลัวเหนื่อย....แรงเราได้มาฟรีๆ...ไม่ต้องใช้เงินซื้อ พักสักเดี๋ยวก็หายเหนื่อย" อ่านประโยคนี้มีกำลังใจขึ้นเยอะเลยค่ะ

がんばれ!!


โดย: ก้อย (KK@love) IP: 219.198.234.148 วันที่: 1 สิงหาคม 2550 เวลา:22:54:34 น.  

 
ประทับใจ ประโยคจากหนังสืออยู่กับก๋งมากๆเลยค้า...

วันนี้เขียนได้ดีมากๆเลย น้องกตัญญูรู้คุณแบบนี้ ยังไงๆก็ได้ดีแน่นอนค้า...

เรื่องงานไม่มีงานไหนสบาย แต่ละงานลำบากทั้งนั้น ขอเพียงแต่เรารู้สึกสนุกกับงาน งานนั้นก็จะเป็นงานสบายๆสำหรับเราค่ะ ....

อิอ ประทับใจจริงๆนะ


โดย: พี่จุ๊บ IP: 220.219.96.145 วันที่: 2 สิงหาคม 2550 เวลา:15:44:48 น.  

 
มาให้กำลังใจด้วยคนนะคะ สู้ๆๆคะ


โดย: ความทรงจำดีๆในชีวิต วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:18:12:41 น.  

 
สวัสดีค่ะ
แอบอ่านมาตั้งนานแล้วค่ะ แต่ไม่ได้แสดงความคิดเห็น เรื่องชิวชิว ฮาฮา อ่านแล้วหัวเราะอยู่คนเดียวบ่อยๆ

แต่วันนี้.....น้องเหนื่อย พี่มาให้กำลังใจค่ะ ความอดทนมันขมขื่น แต่ผลมันหอมหวานค่ะ พี่ก็เคยได้นอนแค่วันละ4-5 ชั่วโมง กับชีวิตที่เร่งด่วนในโตเกียว สู้ สู้ นะคะ


โดย: sumidaku401 วันที่: 3 สิงหาคม 2550 เวลา:19:58:11 น.  

 
อาทิตย์ก่อนพี่มาเม้นท์แล้วล่ะ ครั้งหนึ่ง
มันเม้นไม่ได้เลยแหล่ะ
ก็เลยมีโอกาสมาเม้นอีกทีนะ

ดีใจด้วยสำหรับงานไบต์
ความพยายามอยู่ที่ไหน
ความสำเร็จอยู่ที่นั้นเสมอ

น้องฝนเหงาเขียนถึงแม่
พี่ก็อดคิดถึงไม่ได้ล่ะ
เราอยู่ต่างบ้านต่างเมืองอย่างนี้
เราลำบากแค่ไหน
ก็ไม่อยากบอกให้ท่านฟังละนะ

ว่าแล้วก็พยายามต่อไป
อยากทำงานเหมือนกันนะ

อยากได้ตังค์ ฮา ฮา
ได้เพื่อนด้วย (รึเปล่า)
ได้ภาษา อันนี้แน่นอน

ขอให้น้องฝนเหงา สำเร็จทั้งเรื่องงาน
และเรื่องภาษานะจ้า

ปล. สงสัย น้องผ่านระดับ 2
ก่อนพี่แน่นอน


โดย: ติ๊กจัง แม่เจ้าคะน้า IP: 218.223.248.187 วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:5:55:34 น.  

 
ดีใจด้วยนะค่ะ เก่งมากๆ เลย เห็นป่าวค่ะพอถึงเวลาอะไร ๆ มันจะเป็นไปได้ดี ตามสถานการณ์นะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ ช่วงนี้ญี่ปุ่นร้อนใช่ป่าวค่ะ แวะมาเป็นกำลังใจค่ะ


โดย: Aiko (Yushi ) วันที่: 8 สิงหาคม 2550 เวลา:20:19:22 น.  

 
จขบ.หายไปอีกแล้ว


โดย: เพียงแค่เหงา วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:11:33:17 น.  

 
สู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คำเดียวโดด ๆ ค่ะ ตามมาเชียร์ค่ะ


โดย: กิน ๆ เที่ยว ๆ วันที่: 10 สิงหาคม 2550 เวลา:18:16:47 น.  

 
น้องฝนไม่อัพบล็อกซักที พี่เข้ามา 10รอบได้แล้ว อ่าๆๆๆๆๆ

มาอัพด่วน อยากอ่านเรื่องฮาๆๆ กวนๆๆ อ่ะ


โดย: พี่ปุ้ย IP: 218.110.182.240 วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:6:40:50 น.  

 
สู้ๆค่ะ ช่วงนี้ร้อนมาก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

กัมบัตเตะ กัมบัตเตะ กัมบัตเตะ


โดย: I love Garfield วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:7:34:00 น.  

 
แหมเริ่มทำงานแรก ๆ ก็มีเรื่องราวสนุก ๆ มาเล่าซะมากมายเลยนะคะ
แบบนี้ทำได้นานแน่ ๆ ค่ะ คิดถึงผลของงานไว้ค่ะ
รับรองว่าวันที่รับค่าแรง จะหายเหนื่อยเลยค่ะ

สู้ ๆ นะคะ


โดย: Omiya วันที่: 14 สิงหาคม 2550 เวลา:13:42:20 น.  

 
น้องๆๆคะ สงสารคนอก่เหอะมาทีไรก็หน้านี้ อยากอ่านแล้วๆๆๆๆๆๆ ยังไม่ตายใช่มั้ย ไปฟูจิซังมาอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ


โดย: แม่บ้านณ.โตเกียว วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:0:07:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ฝนเหงา
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




ไม่ได้รักแม่ปลาเท่าชีวิต.....แต่แม่ปลาคือชีวิตของพ่อปลา
Friends' blogs
[Add ฝนเหงา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.