Group Blog
 
<<
มีนาคม 2549
 
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
14 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 

"คิดถึงทุกปี" หนังสือดีๆ ที่น่ามีเก็บไว้อ่าน

"บินหลา สันกาลาคีรี" คือชื่อของนักเขียนที่ผมได้พานพบมาเป็นเวลาหลายปี ผมอ่านงานเขียนของเขาบ้าง และรับรู้ได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่เล่าเรื่องได้สนุก เข้าถึง และมีมุมมองมากหลากหลาย

วันหนึ่งในร้านหนังสือ ผมหยิบ "คิดถึงทุกปี" ขึ้นมาเพราะชื่อของ "บินหลา" ที่บินไปไกลมาก เพราะเพิ่งได้รับรางวัลซีไรต์มาหมาดๆ ในปี 2548 และเจ้าของหนังสือน่ารักๆ อย่าง "เจ้าหงิญ" ที่ผมเคยเขียนถึงก่อนหน้านี้ด้วย

มันเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นของบินหลา ซึ่งรวบรวมมาให้อ่านกัน เมื่อผมได้อ่าน ได้สัมผัส รู้สึกอิ่มเอมและล่องลอยไปกับเนื้อเรื่องสั้นเรื่องต่างๆ ซึ่งหลายๆ เรื่องในหนังสือเล่มนี้ มันทำให้ผมอินตามไปจนบางครั้งรู้สึกว่าในขณะที่ตัวเองมองผ่านกระจกเปื้อนๆ ของรถเมล์ก็ยังคิดถึงเรื่องราวในหนังสืออยู่เลย

แม้จะมีเรื่องราวดีๆ หลายเรื่อง แต่ผมจะขอหยิบมาสักหนึ่งเรื่องมาพูดคุยกัน ซึ่งเรื่องนั้นก็คือเรื่องสั้นชื่อเดียวกับชื่อหนังสือนั่นเอง

... ถ้าท่านคิดว่าจะหาหนังสืออ่านเอาเอง ก็ผ่านตรงนี้ไปเลยนะครับ เพราะผมจะพูดถึงเนื้อเรื่อง นั่นหมายถึงจะต้องมีการแย้มพรายสิ่งที่มีอยู่ในเรื่องแน่นอน ... อรรถรสการอ่านของท่านอาจจะเสียไปก็ได้ หากท่านอ่านสิ่งที่ผมจะเขียนต่อไปนี้

ผมขอใช้คำแทนตัวละครในเรื่องว่า "ผม" นะครับ ...

[ คลิกที่นี่เพื่อข้ามส่วนของเนื้อหาของหนังสือครับ ]







+++++++++


"คิดถึงทุกปี" ... เริ่มต้นที่ต้นตาเบบูญ่าหน้าบ้าน ที่บานเป็นวันแรกของปี

และ ... การจากไปของพ่อ ผู้ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของคนในอำเภอได้มาจากไป และยังเป็นผู้ที่ชาวบ้านยินดีเสมอเมื่อลูกหลานแต่งงาน และจะให้พ่อและแม่ไปปูที่นอนให้บ่าวสาว ทั้งนี้เพราะชาวบ้านต่างเห็นความรักที่ทั้งสองมั่นคงต่อกันอย่างยาวนาน และไม่ทะเลาะกันให้ชาวบ้านได้เสื่อมศรัทธา

ผมกำลังจะแต่งงานกับคนรัก เราสองคนก็อยากให้พ่อกับแม่เป็นคนปูที่นอนให้เหมือนบ่าวสาวคู่อื่นในอำเภอ เพราะเป็นมงคลอย่างยิ่งที่ได้พ่อกับแม่ที่รักกันและครองคู่กันมานานมาปูที่นอนบ่าวสาวให้ เสียแต่ว่าพ่อได้จากไปแล้ว จะเหลือก็แต่แม่ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าแม่จะเต็มใจปูให้หรือเปล่า เพราะธรรมเนียมเค้าต้องปูกันสองคน

วันหนึ่งผมจัดของในห้องพ่อได้พบโปสการ์ดที่เขียนว่า "คิดถึงทุกปี" มาจากใครสักคนหนึ่งที่ผมไม่เคยได้ยินพ่อและแม่พูดถึง และเป็นภาพลานตาเบบูญ่าอันละลานตา แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร

หลายปีผ่านไป ..

การเตรียมตัวหย่าของผมกับภรรยา ทำให้ได้คุยกับแม่มากขึ้นและได้รับรู้ว่า สิ่งที่ผมเห็นมันไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดว่าเป็น ... นั่นคือความรักของพ่อและแม่ที่ผมเห็น มันเป็นสิ่งที่ผมเข้าใจผิดมาตลอด

ที่แม่กับพ่อไม่เคยทะเลาะกัน เพราะให้เกียรติกัน ถนอมน้ำใจ เกรงใจ และนับถือ หาใช่จากความที่รักกันมากอย่างที่คนทั้งอำเภอรวมทั้งผมเข้าใจ

เรื่องราวกลับกลายเป็นว่า คนที่พ่อรัก ไม่ใช่แม่ แต่เป็นใครสักคน ที่ไม่เคยรักพ่อเลย แต่ต้องถนอมน้ำใจพ่อ ด้วยการส่ง สคส. มาให้ทุกปี นอกจากถนอมน้ำใจแล้ว ยังต้องรักษาระยะห่างระหว่างคนที่คนนั้นไม่ได้รักอย่างพ่อ แต่ก็ต้องถนอมน้ำใจพ่อด้วยเช่นกัน

พ่อไม่เคยบอกแม่ แต่แม่รู้ ..

ต้นตาเบบูญ่าที่หน้าบ้าน พ่อปลูกเอาไว้ก่อนแต่งงานกับแม่ และก็อยู่มาจนทุกวันนี้ ... อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่ทำให้แม่ระลึกเสมอว่า พ่อมีคนที่รักที่ไม่ได้รักพ่ออยู่



หากว่าความทะนุถนอมสามารถแทนความรักได้ คนนั้นคงให้พ่อได้เต็มเปี่ยม และพ่อกับแม่ซึ่งทะนุถนอมน้ำใจกันก็คงเปี่ยมไปด้วยความรัก

"ผมไม่อาจเฝ้ารดน้ำทุกวัน เพียงเพื่อจะให้ตาเบบูญ่าบานแค่ครั้งในรอบปีได้"

..........
......
....
..













+++++++++++++++++++++++++++

ในเรื่องนี้ มีความรู้สึกที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าเพียงไม่กี่หน้า ก็ให้ความรู้สึกที่มากมาย สับสน ซับซ้อน และละเมียดละไมได้อย่างไม่น่าเชื่อ

มันเป็นเรื่องราวในชีวิตที่ใครสักคนได้ผ่านพบผู้คน และได้หลงรัก หรือรัก กับใครสักคน แต่ก็ไม่ได้จบลงที่คนนั้น แต่ได้มาแต่งงานและครองคู่กับอีกคนหนึ่ง ที่เดินเข้ามาทีหลัง ... ความรู้สึก ความรัก ไม่ใช่ริบบิ้นที่ตัดแล้วขาดเลย ... มันยังคงอยู่กับเราเสมอ แม้จะอยู่ลึกมาก หรือตื้นเหลือเกิน ... มันก็ยังอยู่





นี่คือเรื่องราวเรื่องหนึ่งในหนังสือ "คิดถึงทุกปี" ที่ผมคิดว่าเขียนได้ดีมากๆ และนอกจากนี้ยังมีเรื่องที่เขียนได้น่าอ่านและได้แนวคิดอันละเอียดอ่อนอีกมากมายหลายเรื่อง

ถ้าคุณเคยมีความรู้สึกที่ดีหรือไม่ดีกับครอบครัว กับคนที่คุณรัก หรือคนที่ไม่รักคุณ กับงานที่คุณรัก หรืองานที่คุณเบื่อหน่าย กับสังคมที่น่าชิงชัง .... อยากให้ลองหยิบหนังสือเล่มนี้จากแผงหนังสือมาอ่านดูครับ


"คิดถึงทุกปี" หนังสือดี ที่อ่านได้ทุกวัน ....




 

Create Date : 14 มีนาคม 2549
20 comments
Last Update : 14 มีนาคม 2549 4:10:32 น.
Counter : 1309 Pageviews.

 

สำนวนการเขียนของคุณบินหลา สนุกดีค่ะ
พึ่งอ่านนวนิยายของคุณบินหลา เรื่อง "ปุชิตา" จบไป

คิดถึงทุกปี นี่มีคนชอบเยอะนะคะ

 

โดย: grappa 14 มีนาคม 2549 6:42:19 น.  

 

อิอิ

อรุณสวัสดิ์เจ้าคะ...

อินู๋เปส แวะมาซน
...

 

โดย: ~oกิ๊กกะโป๋ โลเปสo~ 14 มีนาคม 2549 6:52:37 น.  

 

แต่นิดๆหน่อยยังน่าอ่านถึงเพียงนี้ เห็นทีต้องซื้อมาอ่านเสียแล้ว คงรอยื๊มชาวบ้านเค้าไม่ไหวแน่ๆ

 

โดย: err_or 14 มีนาคม 2549 7:41:05 น.  

 

น่าสนใจค่ะ

 

โดย: keyzer 14 มีนาคม 2549 8:52:51 น.  

 



งานของบินหลาละเอียดอ่อนลึกซึ้งมากๆ สำนวนภาษาอ่านสนุก

โดยส่วนตัวแล้วชอบ คิดถึงทุกปี มากกว่า เจ้าหงิญ

แต่ทั้งสองเล่มจัดว่าเป็นหนังสือเล่มโปรดเหมือนๆกัน

 

โดย: มัชฌิมา 14 มีนาคม 2549 9:04:32 น.  

 

ชอบคิดถึงทุกปีเช่นกันค่ะ และชอบที่สุดในเล่มนี้ด้วย

ประเด็นที่เขียนถึง

สำนวนในการใช้

ทั้งหมดมันกลมกล่อม ละเมียดละไม มากๆ เลยค่ะ เป็นเรื่องสั้นที่ลงตัวมากๆ

เป็นเรื่องแรกเลยที่ทำให้เราจำชื่อนักเขียนคนนี้ได้

 

โดย: สาวไกด์ใจซื่อ 14 มีนาคม 2549 10:28:16 น.  

 

เรารู้จักเค้าจากคิดถึงทุกปี
แล้วจึงเริ่มทำความรู้จักเค้าในเรื่องอื่นๆ
หนังสือบางเล่ม เราเลือกมาเพราะชื่อคนเขียนจริงๆนะ

 

โดย: ชมทะเล 14 มีนาคม 2549 11:13:32 น.  

 

แล้วจะลองไปหามาอ่านนะครับพี่

 

โดย: arthas (arthas ) 14 มีนาคม 2549 14:59:54 น.  

 

เคยเห็นคนพูดถึง หนังสือของเขาบ่อยๆ คนคล้อยตาม จนหยิบขึ้นมาอ่านดูซิ ว่ามันเป็นอย่างไร.. เขาก็เขียนดีนะคะ เพียงแต่ มันไม่ใช่แนวของหนูเท่านั้นเอง ก็เลยคิดว่า ปล่อยให้มีคนที่ชอบจริงๆ ซื้อไปดีกว่า

 

โดย: HTK IP: 203.113.39.6 14 มีนาคม 2549 21:52:40 น.  

 

ชอบเล่มนี้เหมือนกันค่ะ

เป็นเล่มแรกของบินหลาที่อ่าน
ตามด้วย ปุชิตา

ชอบทั้งสองเล่มเลย

 

โดย: ยาคูลท์ 15 มีนาคม 2549 0:54:26 น.  

 

หนังสือเล่มล่าสุด ของ บินหลา ที่เพิ่งอ่านจบ ไปก็ เรื่อง เจ้าหงิญ ที่ได้รางวัล ซีไรต์ นั้นแหละ ส่วนเล่มนี้ ก็อ่านก็ทำให้รู้ว่า คิดถึงทุกปี แต่ก็นัก ทุกวัน นะ

เอ่อ คุณกึ่ง เคยได้ฟังอัลบั้มชุดนี้ไหมฮะ
ผมว่าเพลงออกแนวซึ้ง คุณกึ่งน่าจะชอบได้ไม่ยากนะครับ
เป็นงาน ของ Portrait ครับ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=badplease&group=3

 

โดย: Brad Pitt 15 มีนาคม 2549 7:45:42 น.  

 

คุณ Brad ครับ ปอย Portrait เนี่ย เพื่อนผมเองครับ (จุดไต้ตำตอ HA-HA) ... ผมไปตอบที่ blog แล้วนะครับ

 

โดย: กึ่งยิงกึ่งผ่าน 15 มีนาคม 2549 10:18:41 น.  

 

ชอบ สำนวน ฮาๆ ใน กะหรี่ ไรซักอย่าง
เอิ๊กๆ

 

โดย: pink IP: 58.136.19.44 15 มีนาคม 2549 17:57:58 น.  

 

ชอบอ่านหนังสือของคุณบินหลาค่ะ
ส่วนมากที่เราอ่านจะเป็นหนังสือเกี่ยวกับการท่องเที่ยว
ส่วนเรื่องนี้ น่าสนใจดีค่ะ เดี๋ยวไว้มองหาในงานสัปดาห์หนังสือที่จะถึงนี้
ขอบคุณค่ะ ^^

 

โดย: cottonbook 17 มีนาคม 2549 9:55:22 น.  

 

เจ้าของบล็อก สบายดีนะครับ เอิ้กๆๆๆ

 

โดย: สะติมม๊อนโสสะโตเบ้ว 18 มีนาคม 2549 1:47:23 น.  

 

เป็นคนชอบอ่าน...ตามมาอ่านเจ้าค่ะ...แวะมาเยี่ยมๆ มองๆ นกขุนทองร้องว่า สวัสดีในคืนวันเสาร์ที่ร้อนตับแล่บค่า

 

โดย: อุ้มสี 18 มีนาคม 2549 20:36:20 น.  

 

สนใจงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติป่าวคะ

 

โดย: HTK IP: 202.142.201.103 19 มีนาคม 2549 20:34:35 น.  

 

ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ แต่น่าสนใจดีนะคะ

ขบอคุนนะคะที่ไปทักทายที่บล็อกนะคะ

 

โดย: วัฌชา 20 มีนาคม 2549 2:09:42 น.  

 

เรื่องนี้เศร้าจัง ทำไมอ่านแล้วพลอยเศร้าก็ไม่รู้

 

โดย: ตามมาจากบล็อกพิ้งมัน IP: 167.247.219.10 4 เมษายน 2549 10:12:27 น.  

 

ชอบอ่าน ปุชิตา อ่ะ สนุกสนานดี

 

โดย: เจน (jint ) 21 พฤศจิกายน 2549 19:12:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


กึ่งยิงกึ่งผ่าน
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]




มีคนถามมาเยอะ ว่าชื่อผมแปลว่าอะไร บอกง่ายๆ ว่ามาจากฟุตบอลครับ "กึ่งยิงกึ่งผ่าน" เป็นการส่งลูกไปที่

หน้าประตูฝ่ายตรงข้าม โดยผู้เล่นที่เลี้ยงลูกมาจากทางด้านข้างของสนาม พอถึงจังหวะ ก็ผ่านลูกมาให้เพื่อนที่วิ่งมารออยู่หน้าประตู .... ต่าแว่!!

... แต่ว่า!!! ... ลูกมันเลยเพื่อนไป แต่ก็ไม่ถึงประตู เหมือนจะเป็นการยิงประตูก็ไม่ใช่ จะส่งให้เพื่อนก็ไม่ใช่


นี่จึงเป็นที่มาของคำว่า "กึ่งยิงกึ่งผ่าน" ครับ

ผมไม่ได้คิดเองแต่อย่างใด แต่เอามาจากการดูฟุตบอลครับ

ปล. ชื่อผมนี่บ่งบอกเลยว่า "ฟุตบอล" แต่ผมไม่ได้เล่นห้องศุภฯ นะครับ .. แหะ แหะ แหะ
Friends' blogs
[Add กึ่งยิงกึ่งผ่าน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.