หลงกาดผี (จ.เชียงราย)








ผมไม่แน่ใจว่าตัวเองกำลังหลงทางอยู่หรือเปล่า
?

ขณะขับรถแล่นฝ่าสายหมอกบางๆ ไปท่ามกลางความมืดและอากาศที่หนาวเหน็บบนถนนดินลูกรังเหนือระดับน้ำทะเล 1,250 เมตร

เลาะเลียบไปตามไหล่เขาอันสลับซับซ้อนในดินแดนลี้ลับที่แม้แต่ในแผนที่กูเกิ้ลยังหาจุดแน่ชัดไม่ได้

ตอนนี้จะมีก็เพียง GPS นำทางเป็นเพื่อนคู่ใจ แต่มันนิ่งเงียบไปซักพักแล้วตั้งแต่ผมขับพ้นเขตหมู่บ้านออกมา

ใช่ว่าไม่มีสัญญาณ หากแต่มันไม่มีทางแยกใดๆ แล้วนอกจากเส้นทางเล็กๆ ที่ต้องกดซูมใน GPS จนสุดจึงจะมองเห็นถนนสายนี้


ผมออกจากที่พักตรงดอยวาวีมาเพียงลำพังตั้งแต่ตอนตีห้ากว่าๆ และกำลังแข่งกับเวลา

เพื่อไปให้ทันชมพระอาทิตย์ขึ้นเหนือทะเลหมอกบนพื้นที่ที่ถูกขนานนามว่า “ดอยกาดผี”

แต่ข้อมูลของเส้นทางมันคลุมเครือพอๆ กับความมืดที่อยู่เบื้องหน้า

บ้างก็ว่าเข้าไปจากถนนใหญ่ 20 กิโลเมตร บ้างก็ 5 กิโลเมตร บ้างก็ว่ารถเก๋งไปได้ บ้างก็ต้องใช้รถโฟร์วีล

สอบถามจากทางรีสอร์ทก็แนะนำให้จ้างรถชาวบ้าน เป็นรถสองแถวสีเหลืองราคา 700 บาท ซึ่งก็เป็นทางเลือกที่ดีไม่เสี่ยง

แต่ผมคนเดียวเหมาทั้งคันคงไม่คุ้ม อีกอย่างถ้ารถสองแถวไปได้รถผมก็ไปได้ถ้าไม่ใช่หน้าฝน

จะเหลือก็เพียงเรื่องของเส้นทางนี่แหละที่ต้องหวังพึ่งเจ้า GPS เพราะมันมีข้อมูลของดอยกาดผีอยู่

แต่โดยปกติผมจะยึดคติ “อย่างไว้ใจทาง อย่าวางใจ GPS” คือเราต้องรู้มากกว่ามัน

เราต้องศึกษาเส้นทางไปก่อนแล้วค่อยใช้มันเป็นแค่ตัวช่วย แต่ครั้งนี้ผมมองไม่เห็นใครอื่นแล้วจริงๆ




‘เลี้ยวขวาไปวนอุทยานดอยกาดผี 5 กิโลเมตร’ ป้ายบอกทางชี้ชัด

ขณะที่เจ้า GPS แย้งขึ้นมาว่า “มั่วแล้ว มันยังต้องเข้าไปอีกตั้ง 15 กิโล!!”

เอ่อ เอากับมันสิ! ดีที่อย่างน้อยมันก็พาเลี้ยวมาทางเดียวกับป้าย!

ถนนคอนกรีตสายเล็กๆ พาผมแหวกความเงียบสงัดยามเช้ามืดเข้าสู่หมู่บ้านห้วยชมภูที่ยังไม่มีบ้านซักหลังเปิดประตูออกมา

โชคดีที่มีป้ายบอกทางไปดอยกาดผีอยู่ทุกๆ แยก ซึ่งมันก็ตรงกับที่เจ้า GPS นำทางไปเป๊ะๆ

ทำให้ผมมั่นใจว่ายังไงมันก็พาไปถึงที่หมายได้แน่นอน

ผ่านพ้นเขตหมู่บ้านออกมาสภาพถนนกลายเป็นดินลูกรังแคบๆ ที่พอให้กลุ้มใจว่าหากมีรถสวนมาจะหลบกันยังไง

แต่จะกังวลไปทำไม ในเมื่อทั้งหุบเขาก็มีรถผมอยู่แค่คันเดียว

ขับลึกเข้าไปจนมาไกลเกินกว่า 5 กิโลเมตร ตามที่ป้ายบอกไว้แล้ว ผมยังไม่เห็นวี่แววของดอยกาดผี

ขณะที่ความกังวลเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ตามความสว่างของท้องฟ้า

ผมกลัวว่าจะไปไม่ทันพระอาทิตย์ขึ้น ซึ่งหากต้องเข้าไปอีก 10 กิโลเมตร ตามที่ GPS บอกจริง ก็คงไม่ทันแน่ๆ!




6 โมงเช้าถนนและสภาพภูมิประเทศโดยรอบเริ่มเผยโฉมออกมา แต่ผมยังไม่เห็นวี่แววของจุดหมายปลายทาง

ทั้งๆ ที่เจ้า GPS มันก็ร้องเตือนว่าจวนจะถึงแล้ว! ซึ่งเส้นทางก็น่าจะพาไต่ระดับขึ้นไปตามยอดเขา ไปยังจุดที่สามารถมองเห็นทัศนียภาพได้กว้างไกล

แต่นี่ทำไมเหมือนยังลัดเลาะอยู่ระดับเดิม เหมือนยังถูกโอบล้อมอยู่ในขุนเขา!

ไม่กี่อึดใจต่อมาเจ้า GPS ตัวแสบก็โพล่งออกมาว่า “ถึงจุดหมาย จบการนำทาง”

เฮ้ย! ไอ้บ้า! นี่มันกลางทาง! มันจะเป็นจุดหมายได้ยังไง! ทิ้งกันดื้อๆ อย่างนี้เร่อ!!

ผมช็อกเล็กน้อยเหมือนถูกหักหลังไปฟังความคนผิด ท่ามกลางขุนเขาเวิ้งว้างนาทีนี้ผมไม่เหลือใครแล้ว

ทั้งป้าย ทั้ง GPS รวมถึงสัญญาณโทรศัพท์ที่ถูกตัดขาดไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าผมจะหันหลังกลับไม่ได้

เพราะทางมันแคบเกินกว่าจะกลับรถ!!


ผมตัดสินใจมุ่งหน้าต่อไปเรื่อยๆ แม้ไม่รู้ว่าหนทางข้างหน้าจะต้องเจอกับอะไรและจะไปสิ้นสุดลงตรงไหน

แต่ชีวิตอยู่ได้ด้วยความหวัง ความมุ่งมั่นนำพาผมฟันฝ่าเส้นทางอันขรุขระทุรกันดาร

จนกระทั่งมันมาสิ้นสุดลงตรงลานกลางหมู่บ้านแห่งหนึ่ง

มองดูรอบๆ ไม่มีทางไปต่อ หรือชีวิตต้องมาเจอกับทางตันแล้วจริงๆ




ผมเชื่อว่าชีวิตคนเราไม่มีวันตันหรอก ตราบใดที่ยังหายใจ ยังมีความคิด ชีวิตก็มีกลไกดิ้นรนค้นหาหนทางของมันเองแหละ

เหมือนในตอนนี้ที่ผมจอดรถลงไปถามคุณตาที่ยืนมองมายังรถคนแปลกหน้าด้วยความประหลาดใจ

“ดอยกาดผีไปทางไหนครับ” คุณตาเหมือนจะพูดไทยไม่ค่อยได้ตอบกระท่อนกระแท่นกลับมาพอจับใจความได้ว่า

"ดอยกาดผีเลยมาไกลแล้วพ่อหนุ่ม ให้ขับย้อนกลับไปทางเดิม"




ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณตาก่อนคิดทบทวนเส้นทางที่ผ่านมาว่าพลาดหลงไปตรงแยกไหน

เอาเป็นว่าถ้าขับย้อนไปเจอก็ดีไป แต่ถ้าไม่เจอผมก็ไม่เสียใจ เพราะสิ่งที่เราได้พยายามเต็มที่แล้วผลจะออกมายังไง

ผมก็ยอมรับมันได้หมด แต่ถ้าเมื่อเช้าผมไม่ยอมตื่นลุกขึ้นจากเตียงเปิดประตูห้องออกมา นั่นแหละคือสิ่งที่จะทำให้ผมเสียใจ

เหมือนกับคนที่ฝันไว้แล้วไม่ยอมลงมือทำ


ระหว่างที่ขับย้อนกลับทางเดิมประมาณจุดที่ป้ายบอกว่าเข้ามา 5 กิโลเมตร จากถนนใหญ่นั่นแหละ

ผมก็สังเกตเห็นมีทางแยกเบี่ยงซ้ายขึ้นเนินไป

จริงๆ ขับเลยไปแล้ว แต่เอะใจเหลือบมองกระจกหลัง ก็เห็นป้ายพร้อมลูกศรเล็กๆ ชี้ขึ้นไป “วนอุทยานดอยกาดผี”

ผมจึงรีบถอยรถกลับหักพวงมาลัยขับขึ้นไปตามป้ายทันที

โห่! พี่เล่นงี้ผมจะมองเห็นมั้ย กับป้ายเล็กๆ ปักหลบๆ แถมตอนขามามันมืด

แล้วยังต้องเลี้ยวหักศอกแทบจะกลับรถขึ้นเนินไป มันจะไม่ให้หลงได้ยังไง!




ทางขึ้นไปช่วงแรกค่อนข้างชัน ถ้ามาตอนฤดูฝนคงต้องโฟร์วีลหรือไม่ก็จ้างรถชาวบ้าน

ผมค่อยๆ ประคับประคองรถไต่ระดับขึ้นไปเรื่อยๆ  จนมาถึงบริเวณลานกางเต็นท์ของวนอุทยานดอยกาดผี

แม้ตอนนี้จะสายแล้ว ดวงอาทิตย์ลอยสูงเด่นส่องแสงสว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้า

แต่มันยังไม่สายเกินไป เมื่อทะเลหมอกเบื้องหน้ายังรอคอยผมอยู่

มันยังรอตอบแทนความมานะพยายามของ "คนหลงทาง" ให้แปรเปลี่ยนไปเป็น “คนหลงใหลในความงดงามของธรรมชาติ"






แม้วันนี้ผมไม่ได้ภาพดวงอาทิตย์ขึ้น ไม่มีภาพแสงทไวไลท์สวยๆ ตามที่ตั้งใจ

แต่เบื้องหลังทุกภาพที่ได้มามันกลับเปี่ยมไปด้วยเรื่องราวและความหมาย

การเดินทางครั้งนี้มันได้สอนอะไรให้กับผมมากมาย โดยเฉพาะสิ่งสุดท้ายที่มันย้ำบอกกับผมว่า

“จงอย่ากลัวที่จะหลง แต่จงกล้าที่จะออกเดิน”














เส้นทางของไอฟายน้อยสู่ดอยกาดผี

ออกจากกรุงเทพฯมุ่งหน้าสู่จังหวัดเชียงราย ปกติผมถนัดเส้นกำแพงเพชร-ตาก-ลำปาง-งาว-พะเยา

ซึ่งอาจจะอ้อมหน่อย แต่เป็นถนนสี่เลนตลอดขับง่ายๆ สบายๆ

เมื่อเข้าเขตจังหวัดเชียงรายบริเวณหลักกิโลเมตรที่ 806-807 ให้เลี้ยวซ้าย

เข้าทางหลวงหมายเลข 118 มุ่งหน้าไปทาง อ.แม่สรวย ประมาณ 25 กิโลเมตร




ถึงตัวอำเภอแม่สรวยให้เลี้ยวขวาไปตามป้ายดอยช้าง-ดอยวาวี บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 134-135

ตรงขึ้นเขาไปบ้านวาวีประมาณ 50 กิโลเมตร เลยหมู่บ้านไปอีก 5 กิโลเมตรจะเห็นเลาลีฮิลล์รีสอร์ทอยู่ทางขวามือ

(อาจจะเลือกพักที่นี่เหมือนผมก็ได้ หรือจะไปกางเต็นท์นอนบนดอยกาดผีเลยก็ตามสะดวก)




ขับเลยเลาลีฮิลล์รีสอร์ทขึ้นไปประมาณ 3 กิโลเมตร จะเจอป้ายให้เลี้ยวขวาไปวนอุทยานดอยกาดผีอีกประมาณ 5 กิโลเมตร

ช่วงแรกถนนเป็นคอนกรีต แต่พอพ้นหมู่บ้านห้วยชมภูไปแล้วถนนจะเป็นดินลูกรัง สังเกตป้ายดีๆ โดยเฉพาะจุดสุดท้าย

หากเลยไปจะไม่มีป้ายบอกทางใดๆ แล้วจะหลงไปไกลเหมือนกับผม

ป้ายสุดท้ายที่ให้เลี้ยวรถจะเลี้ยวขวาแบบหักศอกขึ้นเนินสูงชันกำลังรถต้องดี ถามว่ารถเก๋งขึ้นได้ไหมผมเห็นเค้าเอาขึ้นกัน

แต่ถ้าเป็นคนสงสารรถแนะนำว่าอย่า หากมาฤดูฝนใช้รถโฟร์วีลน่าจะดีที่สุด

รวมระยะทางจากรุงเทพฯถึงดอยกาดผีประมาณ 890 กิโลเมตร หากขับรวดเดียวใช้เวลาประมาณ 12-13 ชั่วโมง

แนะนำให้นอนแถวอำเภอแม่สรวยหรือตัวเมืองเชียงรายก่อนซักคืน เช้าค่อยไล่เที่ยวขึ้นมาตั้งแต่เขื่อนแม่สรวย ดอยช้าง ดอยวาวี

แล้วมากางเต็นท์นอนบนดอยกาดผีก็ได้

ด้านบนวนอุทยานดอยกาดผีเป็นลานกางเต็นท์มีเจ้าหน้าที่ มีห้องน้ำให้ แต่ไม่มีร้านอาหาร ไม่มีไฟฟ้า

จากลานกางเต็นท์มีจุดชมวิวด้านบนอีกจุด แต่เจ้าหน้าที่บอกว่าทัศนียภาพด้านบนอาจมีต้นไม้บดบัง

ตรงลานกางเต็นท์นี่แหละวิวสวยที่สุดแล้ว ผมเลยไม่ได้ขึ้นไป







หากใครแวะไปตัวเมืองเชียงรายอยากหาร้านอาหาร ร้านกาแฟ นั่งทานชิล ชิล ราคาสบายกระเป๋า ลองแวะไป

ที่ร้านชีวิต ชีวา Art Coffee Tea Bar ดูครับ

http://www.chiangraifocus.com/forums/index.php?topic=642560.0

ขอบคุณ Link จาก chiangraifocus.com




https://m.facebook.com/chivitchivaatchiangrai/?locale2=th_TH

Link จาก page ของทางร้าน Chivit Chiva







Create Date : 26 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 4 มีนาคม 2560 7:43:08 น. 24 comments
Counter : 723 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณtuk-tuk@korat, คุณMaeboon, คุณ**mp5**, คุณRinsa Yoyolive, คุณnewyorknurse, คุณClose To Heaven, คุณอุ้มสี, คุณสองแผ่นดิน, คุณSweet_pills


 
ทริปนี้พลาดพระอาทิตย์ขึ้น แต่รูปที่พี่ถ่ายมาสวยมากๆเลยค่ะ รออ่านทริปหน้านะคะ เขียนบรรยายได้เห็นภาพมาก เหมือนได้ตามไปเที่ยวด้วย


โดย: Gubgib IP: 223.24.117.150 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:12:22 น.  

 
ดอยกาดผี เคยไปแล้วค่ะ

ทางระหกระเหินดี กว่าจะถึง เกือบหลงเหมือนกันค่ะ

ไปถึงไม่เจอหมอกระเรี่ยแบบนี้ยังว่าสวยเลย

ภาพสวยมากค่ะ


โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:19:59:38 น.  

 
สวัสดีคะ...

อ่านๆไป ก็กลัวว่าจะเจอหมู่บ้านผี ที่มีกาดตั้งอยู่..บรืออออ..อิอิ

ค่อยยังชั่ว..^^



โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:20:00:46 น.  

 
เคยเข้าไปแค่เขื่อนแม่สรวยค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:20:38:30 น.  

 
วิวภูขาสวยมากเลย ว่าแต่คุณตาที่บอกทาง นี่ใช่คนจริงๆใช่มั้ย :)


โดย: chat IP: 1.46.170.41 วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:22:51:39 น.  

 
Ces Photo Blog

สวัสดีค่ะ แม่บุญไม่เคยเข้ามาบล็อคของคุณเลย พอเข้ามาเยี่ยมแล้ว...ไม่อยากกลับไปเปล่าๆ เพราะชอบในสำนวนการเขียน โดยเฉพาะภาพ...สวยอะไรปานนั้น ??? มือระดับอาชีพเลยค่ะ จำได้ว่าเมื่อสองปีก่อนขึ้นไปดอยวาวี ดอยช้างเพราะอยากไปชมสถานที่ปลูกกาแฟ ไม่รู้ว่ามีเส้นทางสวยๆ ให้ดู ไม่งั้นคงไม่พลาดแน่นอน

ชอบค่ะ ...“จงอย่ากลัวที่จะหลง แต่จงกล้าที่จะออกเดิน” จริงนะชีวิตของเราๆ เป็นคนกำหนด หากมัวแต่กลัว ..งไม่เข้าถ้ำเสือ จะได้ลุกเสือได้อย่างไร? เป็นคติที่แม่บุญชอบให้กำลังใจตนเองเวลาที่จะทำอะไรสักอย่าง ส่วนเรื่องเที่ยว มันคงฝั่งในสายเลือดมานานตั้งแต่เป็นสาวรุ่น จนทุกวันนี้ก็ยังเดินทางไม่หยุด...อย่าลืมตามมาเที่ยวศรีลังกาด้วยกันนะคะ


โดย: Maeboon วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:1:41:10 น.  

 
ขอบคุณที่แบ่งปัน


โดย: Kavanich96 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:3:04:37 น.  

 
อ่านแล้วเหมือนหลงไปด้วยเลย555.
คราวหน้า อย่าลืมไปศรีลังกา กับแม่บุญนะครับ


โดย: Lert BT IP: 1.47.171.91 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:42:31 น.  

 
สวยคุ้มจนน่าตามไปหลงด้วยคนครับ แต่อธิบายทางละเอียดแบบนี้ตามรอยได้ไม่มีหลงละ ตะกี๊ผมเลยลองไปเสริชกูแม็บ ดอยกาดผีปักหมุดอยู่ผิดตำแหน่ง ก็เลยแจ้งย้ายจุดไปละครับ ไปตามลายแทงที่คุณ ifind เขียนบอกไว้


โดย: น้ำ-ฟ้า-ป่า-เขา วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:18:56 น.  

 
แวะมาเยี่ยม สวัสดีครับ


โดย: **mp5** วันที่: 2 มีนาคม 2560 เวลา:20:37:43 น.  

 
ภาพขุนเขาสวยมากๆเลยครับ ให้ความรู้สึกชุ่มฉ่ำเย็นสบาย ดอยกาดผีเกิดมาเพิ่งจะเคยได้ยิน
เรื่อง GPS ผมก็เพิ่งจะอัพบล็อกที่ GPS พาหลงทาง 5 รอบมาเนี่ย
ถนนที่เห็นร่องล้อรถแล้วหญ้าขึ้น+มีหินก้อนใหญ่ๆตรงกลางล้อนี่ไม่ค่อยกล้าแล่นเท่าไหร่ สงสารท้องรถ
พอขึ้นข้างบนแล้วสวยคุ้มค่าหลงทาง อิอิ


โดย: ชีริว วันที่: 2 มีนาคม 2560 เวลา:22:22:53 น.  

 
"ดอยกาดผี "......ชื่อไม่ค่อยดีไปหน่อยนะ
ต่อไปผู้นำชุมชนที่นั่นควรเสนอแนะทางจังหวัดเพื่อแก้ไขซื่อให้เพราะๆหน่อย ให่สมกับความงามของดอย เท่าที่ดูจากรูป หลายรูปถูกใจ พายุสุริยะ มาก สวยกว่าที่คิดครับ
ต้องหาโอกาสไปสักครั้ง
อ้อ..สำหรับเจ้า GPS.น่ีน่าปวดหัวพอสมควรเหมือนกันครับ
แต่มีดีอยู๋ก็คือ ตอนค่ำๆ จะออกไปหาร้านอาหารอร่อยๆกินเมื่ออยู๋ที่ต่างจังหวัด เราไม่รู้เส้นทาง เขาช่วยได้มากจริงๆนะครับ 555


โดย: พายุสุริยะ วันที่: 4 มีนาคม 2560 เวลา:12:07:55 น.  

 
โอ้วว รินอยากไปตรงนี้มากเลยค่า
เห็นรีวิวทีคนอืนเค้ารีวิวมาทะเลหมอกอย่างเต็ม
แต่ว่านะ ก็ต้องไปวัดดวงเช่นกันค่ะ
อย่างน้อยก็ได้แสงพระอาทิตย์สวยๆ แบบนี้ฟินไปอีกแบบ



บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
ข้ามขอบฟ้า Music Blog ดู Blog
haiku Art Blog ดู Blog
toor36 Cartoon Blog ดู Blog
ฟ้าใสวันใหม่ Home & Garden Blog ดู Blog
Ces Photo Blog ดู Blog




โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 4 มีนาคม 2560 เวลา:15:38:26 น.  

 
มาเที่ยวด้วยค่ะ
โหวดค่ะ


โดย: newyorknurse วันที่: 5 มีนาคม 2560 เวลา:7:11:48 น.  

 
ว้าวมีคนพักที่เดียวกัน คุณฟายน้อยไปมอหินขาวหลายปีหรือยังครับเนี่ย


โดย: ชีริว วันที่: 5 มีนาคม 2560 เวลา:9:26:48 น.  

 
Ces Photo Blog ดู Blog

ไม่เคยได้ขึ้นไปดูวิวแบบนี้เลยค่ะ
ภาพสวยงามมาก ๆ ๆ ๆ ค่ะ


โดย: Close To Heaven วันที่: 5 มีนาคม 2560 เวลา:23:43:03 น.  

 
มอหินขาวสมัยนี้เจริญจริงๆครับ ถนนเส้นเบ้อเริ่มพาดทะลุตั้งแต่หินกลุ่มแรกยันกลุ่มสุดท้ายเลย ขับรถขึ้นไปอย่างเดียว
มันก็สะดวกดีนะผมชอบ แต่คนชอบบรรยากาศสงบๆไม่ชอบแน่ๆ


โดย: ชีริว วันที่: 6 มีนาคม 2560 เวลา:23:03:39 น.  

 
ชอบที่นี่ค่ะ รื่นรมย์จริง ๆ



โดย: สายหมอกและก้อนเมฆ วันที่: 9 มีนาคม 2560 เวลา:21:02:30 น.  

 
น่าตามรอยไปเที่ยวมากกกกกกกค่ะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 10 มีนาคม 2560 เวลา:14:52:11 น.  

 
บันทึกการโหวต Blog ในวันนี้

ผู้เขียน Blog หมวดเนื้อหา Blog ได้รับโหวต
AdrenalineRush Review Food Blog ดู Blog
ชลบุรีมามี่คลับ Literature Blog ดู Blog
ซองขาวเบอร์ 9 Photo Blog ดู Blog
บาบิบูเบะ...แปลงกายเป็นบูริน Review Food Blog ดู Blog
Ces Travel Blog ดู Blog

งวดนี้มาโหวตท่องเที่ยวให้่ก่อนนะคะ
งวดหน้่าค่อยโหวตภาพถ่ายเนาะ


โดย: อุ้มสี วันที่: 11 มีนาคม 2560 เวลา:23:18:52 น.  

 
สวัสดีค่าาา





โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 17 มีนาคม 2560 เวลา:12:26:30 น.  

 
หลังจากหลงทางนิดหน่อยก็มาถึงวนอุทยานดอยกาดผีนะคะ
ภาพสวยมากจริงๆค่ะ

เห็นด้วยที่เปลี่ยนคนหลงทางเป็นคนหลงใหลในความงดงามของธรรมชาติเลยค่ะ

มาแวะชมและลงชื่อก่อน แล้วจะแวะมาใหม่นะคะ
นอนหลับฝันดีค่ะ



โดย: Sweet_pills วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:1:04:05 น.  

 
มาเที่ยวด้วยครับ ได้ชมวิวสวยๆ ก็คุ้มค่าแล้วครับ
เที่ยวด้วยGPSก็มีหลงบ้างครับ
พักที่ลานกางเต็นท์ดีที่สุดครับ


โดย: สองแผ่นดิน วันที่: 29 มีนาคม 2560 เวลา:8:14:42 น.  

 
มาแล้วค่ะ
โหวตให้ค่ะ

Ces Photo Blog



โดย: Sweet_pills วันที่: 30 มีนาคม 2560 เวลา:7:22:40 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Ces
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 7 คน [?]




มีคนถามผมว่าจะเขียนบทความเหล่านี้ไปเพื่ออะไร?

ผมตอบกลับไปว่า "ผมแค่ทำในสิ่งที่ชอบ อย่างน้อยๆ ก็ได้ช่วยชาติทางอ้อมในการกระตุ้นการท่องเที่ยวภายในประเทศ เมื่อมีคนไปเที่ยวชาวบ้านก็มีรายได้ เกิดเงินหมุนเวียน เกิดการจ้างงาน เศรษฐกิจดีประชาชนก็มีความสุข ประเทศก็มีความสุข ผมก็มีความสุขที่ได้ทำในสิ่งเหล่านี้"
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
26 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Ces's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.