The Wedding: ครบรอบ 1 ปี รักนี้ที่ 2 โรงแรม
ชีวิตสมรสที่ดำเนินมาครบวาระในปีแรก บวกกับชีวิตคู่ที่ยังไม่มีห่วงมาผูกคอ มัดมือ มัดเท้า มัดเวลาให้ต้องไปเผื่อไว้กับห่วงนั้น มันก็ทำให้เราใช้เวลานี้ เวลาที่เต็มไปด้วยอิสระเสรีนิวฟรีด้อมด้วยกันอย่างไม่ต้องกังวลว่าจะต้องปกป้องเลือดเนื้อเชื้อไขที่อยู่เบื้องหลัง เราคงไม่มีเวลาแบบนี้นานนักหรอก ยังงี้แล้วเมื่อยังพอมีช่วงเวลาปลอดห่วงอยู่ ก็จงใช้มันเสียให้คุ้มค่า

หลังจากแต่งงานแล้ว ชีวิตสมรสของคนส่วนใหญ่น่าจะมีวันครบรอบแต่งงานที่ปราศจากลูกได้ไม่กี่ปีนัก เมื่อครบรอบแต่งงานปีแรก ชีวิตคู่ที่ความหวานมันเริ่มพร่องไปบ้างแล้ว จึงเป็นข้ออ้างที่ดีที่จะหาเวลาเติมความสดชื่นให้แก่กัน เพราะอย่างงี้แหละ โรงแรมที่คู่แต่งงานจัดงานแต่งงานมักจะมีบัตรกำนัลให้ไปรับประทานอาหาร หรือบัตรกำนัลที่พักโรงแรมในเครือเพื่อหวนระลึกวันสำคัญวันนั้น

Photobucket

PhotobucketPhotobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket


เรามีงานเลี้ยงฉลองสมรสพระราชทานกันที่โรงแรมเพนนินซูล่า พลาซ่าเมื่อปีที่แล้ว ทางโรงแรมได้ส่งบัตรรับประทานอาหารที่ห้องอาหารจีน Mei Jiang มูลค่า 2,000 บาทล่วงหน้ามาหลายเดือนแล้วล่ะ แต่เราก็ติดภารกิจกันมาเรื่อยจนตกลงใจว่าวันศุกร์ที่ 30 พฤศจิกายนนี้ เราจะไปหวนรำลึกความหลังด้วยกัน และด้วยความใจดีของแจ้ พี่สาวที่แสนดีอยากให้เราทั้งคู่ได้รำลึกความหลังให้ครบองค์ประกอบ จึงได้มอบบัตรห้องพัก Deluxe และบัตรรับประทานอาหารกลางวัน 2 ท่านของโรงแรม Plaza Athenee ในโอกาสครบรอบแต่งงานนี้

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket


เราสองคนแต่งตัวสวยหล่อเท่าที่สังขารวัยนี้จะเอื้อให้ ไปถึงโรงแรมเพนนินซูล่า พลาซ่าในเวลา Dinner ที่เหมาะสม โรงแรมยังคงมีบรรยากาศเหมือนเช่นทุกครั้งที่เรามา คือมีความเงียบสงบ ไม่พลุกพล่าน ดูเรียบเฉย และสงวนท่าทีหยิ่งทรนง เหมือนอาคารของโรงแรมที่ตั้งสูงตระหง่าน ยืนตัวตรง คล้ายคนที่ไม่เคยก้มหัวให้ใครหน้าไหน ภายในโรงแรมตกแต่งประดับประดาด้วยต้นคริสต์มาส มีเมืองหิมะของซานต้าจัดแสดงไว้อยู่มุมหนึ่ง เป็นเมืองที่มีชีวิตชีวา มีเสาไฟส่องสว่างยามรถไฟที่วิ่งอยู่รอบๆ เมืองหิมะขับผ่านมา

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

PhotobucketPhotobucket


พนักงานต้อนรับเข้ามาเชื้อเชิญให้เราเข้าไปนั่งด้านใน เลือกที่นั่งที่ดีที่สุดที่ยังว่างอยู่ให้แก่เรา โต๊ะของเราหันหน้าออกนอกหน้าต่างกระจกสูง ที่มองเห็นวิวแม่น้ำเจ้าพระยาอยู่ด้านโน้นลิบๆ ภายในห้องอาหารมีแขกต่างชาติอยู่เพียงไม่กี่โต๊ะ บริกรนำเมนูอาหารแนะนำให้แก่เรา เราทั้งคู่เลือกเซ็ตอาหารมื้อเย็นชื่อ HAPPINESS ราคาตกคนสองพันบาท มีอาหาร 7-8 รายการ

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket


พนักงานเสิร์ฟอาหารจานต่อไปเมื่อเรารับประทานอาหารจานที่ตั้งอยู่ตรงหน้าหมดแล้ว อาหารจะถูกเสิร์ฟอย่างไม่ขาดช่วง คล้ายกับว่าเป็นหน้าที่ของพนักงานที่จะต้องจับจ้องว่าแขกทำอะไรอยู่ตลอดเวลา น้ำดื่มพร่องก็ต้องรีบเติม รับประทานอาหารหมดแล้ว จานใหม่ต้องถูกเสิร์ฟ จานชามจะต้องถูกเปลี่ยน ข้าวของเครื่องใช้บนโต๊ะล้วนแล้วแต่แสดงถึงความมีระดับ(ของโรงแรม) และดูจะไม่สนกระแสพอเพียง หรือภาวะโลกร้อน จานหนึ่งๆ มีปริมาณอาหารแบบคำไม่โต ทุกๆ จานจะถูกเสิร์ฟด้วยจานซ้อนกันมาหลายชั้น ส่งให้ทุกจานดู "แพง" และน่ากิน แขกรู้สึกเหมือนเป็นพระราชาอยู่ชั่วขณะหนึ่งที่นั่งอยู่ตรงนั้น

Photobucket

Photobucket


เราเดินเล่นอยู่รอบๆ โรงแรมสักครู่ ฉันชอบโรงแรมแห่งนี้ ข้อหนึ่งเพราะเป็นโรงแรมที่เราจัดงานนั่นเป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว แต่นอกจากเหตุผลดังกล่าวก็เป็นเพราะว่าที่นี่เงียบสงัด ไม่วุ่นวาย เหมาะแก่ยามที่เราต้องการความสงบเพื่อพักผ่อน ทอดอารมณ์ และละเลียดความโรแมนติก

Photobucket


ราวสามทุ่มเศษเราก็ข้ามจากเขตสงบไปสู่ตัวเมืองอันแสนวุ่นวายเพื่อมุ่งหน้าไปที่โรงแรมพลาซ่า แอทธินี โรงแรมดัง และเป็นที่นิยมจัดงานฉลองแต่งงาน วันนี้ก็เช่นกันมีงานแต่งงานที่เพิ่งเลิก แขกทยอยเดินลงบันไดไปที่จอดรถ บรรยากาศดูแตกต่าง ผู้คนขวักไขว่ ชักสงสัยว่าเราอยู่ในเมืองๆ เดียวกันหรือเปล่า แสงไฟของโรงแรมสว่างไสว ดูคึกคักราวกับมนุษย์หนุ่มสาวที่ยังไฟแรง

Photobucket


เราได้ห้องพักชั้น 19 ก็อย่างที่แจ้เคยเตือนไว้ก่อนว่าห้องพักของโรงแรมพลาซ่า แอทธินีนั้นไม่หรูหราสมราคาที่แจ้งไว้ด้านหน้าว่าคืนละ 8,000 บาทสักเท่าไร ก็เห็นจะจริง เพราะห้องดูธรรมดาไม่สมราคาถ้าต้องจ่ายจริงๆ แต่ก็ไม่แย่นักหรอก เพราะดีกว่าที่เราวาดภาพไว้มาก ด้วยว่านอกจากแจ้แล้ว ยังมีพี่โจโจ้สำทับมาว่าห้องแย่ มันก็เลยทำให้เราคิดภาพแย่ๆ เอาไว้ก่อน อาจเป็นเพราะว่าที่นี่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง โรงแรมจึงตกแต่งห้องคล้ายโรงแรมที่เน้นกลุ่มลูกค้านักธุรกิจหรือเปล่า ทำให้ห้องดูแข็ง เหมือนนักธุรกิจที่มาจัดการธุระปะปัง เมื่อเสร็จแล้วก็จากไปเมืองอื่น ไม่สน และไม่เสียเวลามานั่งทอดอาลัยกับสภาพทางรูป รส กลิ่น และเสียง

Photobucket

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket

PhotobucketPhotobucket

Photobucket


ถ้าจำไม่ผิดโรงแรมพลาซ่า แอทธินีเคยเป็นโรงแรมเก่ามีชื่อเสียงโรงแรมหนึ่งมาก่อน นึกไม่ออกว่าชื่ออะไร อาจจะเป็นเพราะเหตุนี้จีงยังเห็นริ้วรอยเหมือนตีนกาผู้สูงอายุอยู่บางแห่ง วิวนอกหน้าต่างมองออกไปเห็นแต่ตึกระฟ้า หน้าต่างกระจกบานใหญ่เปิดไม่ออก คงป้องกันไว้เผื่อแขกคนไหนเกิดอยากลองกระโดดบันจี้จั๊มพ์เสี่ยงตายดูว่าหนังยังเหนียวอยู่หรือเปล่า เอาละ ได้เวลาพักผ่อนแล้ว อย่ามาถามว่าก่อนนอนทำอะไร คนอ่านคิดเอาเองเถอะ มาโรงแรมแบบนี้ก็ต้องใช้อะไรต่อมิอะไรให้คุ้มค่า ก็เปิดทีวีใช้ไฟเขาเสียหน่อย แค่นั้นแหละ คิดอะไรกันเลยเถิดจ๊ะ

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket

Photobucket


ตื่นเช้ามาวันนี้เราออกไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำของโรงแรมแทนอาหารเช้า น้ำในสระเย็นมาก เราไม่มีโอกาสว่ายน้ำออกกำลังกันบ่อยๆ นัก เมื่อโอกาสมาถึงก็ควรใช้เสียให้คุ้มค่า มีฝรั่งสาวๆ นอนอาบแดดส่งยิ้มละไมมาให้ นอกนั้นก็เป็นฝรั่งผู้ชายสูงวัยที่นอนตีพุง ตากพุงให้ดำแดด พอใกล้จะขึ้นถึงได้เห็นสาวญี่ปุ่นสองนางเดินนวยนาดมา น่าอิจฉาหนุ่มพนักงานประจำสระ

Photobucket
Photobucket
Photobucket
Photobucket


น่าเสียดายที่วันนี้เรามีงานแต่งงานญาติของคุณสามีของฉันรออยู่ช่วงเที่ยงวัน บัตรกำนัล 2 ที่สำหรับอาหารกลางวันที่โรงแรมเลยเป็นหมันไปเสียแล้ว ไว้รอโอกาสหน้าค่อยมาลิ้มรสกัน

Photobucket


ความรักนั้นไม่ยืนยาวสำหรับช่วงชีวิตหนึ่งนักหรอก วันหนึ่งก็ต้องจากกัน ไม่จากเป็นก็จากตาย จงระลึกให้ได้อยู่เสมอ ดังนี้แล้วหากชีวิตนี้ยังมีช่วงเวลาแห่งความสุขนั้นอยู่ ก็จงรักให้มั่น ยามที่รักนี้ยังมีสองเรา หากวันหนึ่งจะกลายเป็นแค่หนึ่งตน เราจะได้ไม่เสียดายที่ไม่ได้กอบโกยเวลานั้นไว้




Create Date : 14 มกราคม 2551
Last Update : 31 กรกฎาคม 2551 0:22:24 น.
Counter : 1286 Pageviews.

7 comments
17.09.2020 : งานวิ่งเสียตังค์ & ลงสระครั้งแรกหลังปิดสระไปนาน Max Bulliboo
(18 ก.ย. 2563 18:21:48 น.)
ชีวิตสดใส เดินไปได้ด้วยสูตร สมาชิกหมายเลข 6023211
(18 ก.ย. 2563 03:37:24 น.)
วันงานเทศกาลผ่านมา - Ladakh Marathon 2019 กาบริเอล
(19 ก.ย. 2563 01:06:51 น.)
์No. 917 เหมืองทองคำ ให้อะไร... กับคนไทยบ้าง...? ไวน์กับสายน้ำ
(14 ก.ย. 2563 05:57:35 น.)
  
รูปสวย แล้วก็เล่าเรื่องได้สนุกเหมือนเดิมเลยค่ะ
โดย: เหงาจับใจ วันที่: 14 มกราคม 2551 เวลา:23:00:12 น.
  
ชอบประโยคสุดท้ายที่ว่า "ก็จงรักให้มั่น ยามที่รักนี้ยังมีสองเรา" ภาพประกอบถ่ายได้สวยดีค่ะ
โดย: ลิตช์ (Litchi ) วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:1:15:19 น.
  
สบายดีนะคะ ช่วงนี้เงียบๆนะ งานยุ่งหรือเปล่าคะ

วันนี้เจ้าเตี้ย พาลูกชายคนเล็ก(เจ้าโอ๊ค) มาเที่ยวด้วยคะ

เคยไปเหมือนกันคะ พลาซ่า แอทธินี่เนี่ย หรูซะไม่มีอะ

ถ่ายรูปได้สวยดีนะคะ แจ่มมาก ท่าทางช่วงนี้โลกจะเป็นสี

ชมพูนะคะ หวานกันซะมดขึ้นแล้วมั้ง 5555555 รีบไขว่คว้า

หาความสุขให้เยอะๆเท่าที่จะทำได้นะคะ มีคนเคยบอก

ความสุขมักจะอยู่กับเราไม่นาน ก็แล้วแต่จะคิดกันไปเนอะ

มีความสุขมากๆนะคะ แล้วจะแวะมาเล่นใหม่
โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 17 มกราคม 2551 เวลา:15:36:51 น.
  
อย่ามัวแต่ทำงานเพลินนะคะ

รักษาสุขภาพด้วย มีความสุขกับการทำงานนะคะ
โดย: เจ้าเตี้ย วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:8:25:13 น.
  
แหมไม่ได้แวะเวียนเข้ามาอัพเดทนานเลยน่ะคร้าฟพี่สาวคนสวย ยังงัยก้ยังขอพูดคำเดิมอยู่ดีน่ะคับ ว่า blog ของพี่หลีน่าสนจัยแล้วก้ยังคงน่าติดตามอยู่เสมอซึ่งผมก้คิดว่าหลายๆคนก้คงคิดเช่นเดียวกับผมเหมือนกัน อ่านทีไรมันทำให้นึกเห็นภาพตามได้ตลอด สบายๆ น่าติดตามอยู่ตลอดเวลา ช่วงนี้ไม่ได้เจอะเจอพี่สาวสุดสวยกะพี่นนท์เลย ยังงัยไว้มีเวลาต้องไปแอ่วๆเมืองเหนือกันอีกน่ะก๊าบบผม
โดย: แมคเองคร้ฟฟ IP: 124.120.132.213 วันที่: 9 เมษายน 2551 เวลา:9:22:03 น.
  
โอ้โหหห น้องแม็ค โผล่มาได้ยังไงจ๊ะเนี่ย ต๊กใจหมดเลยย

welcome welcome เด้อ ปิ๊กมาบ่อยๆ เน๊อะ
โดย: CooKiiE วันที่: 19 พฤษภาคม 2551 เวลา:12:52:57 น.
  
แท้งค้าบบ
โดย: aA IP: 58.97.32.126 วันที่: 4 กรกฎาคม 2551 เวลา:14:21:39 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Wedding.BlogGang.com

CooKiiE
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]

บทความทั้งหมด