365 วันเก่า.. กำลังจะผ่านไป

และแล้ว..




ก็จะผ่านพ้นไป..




อีกปีแล้วซินะ







ในหนึ่งปีที่ผ่านมา ก็มีเพื่อนๆแวะเวียนเข้ามา เขียน และ ตอบ กันอยู่หลายคน

บางคนเข้ามาเป็นประจำ ก็กลายมาเป็นเพื่อนร่วมบล็องแห่งนี้

หลายคนแค่เพียงผ่านมาแค่ครั้งเดียวแล้วจากไป แต่ก็ยังคือเพื่อนร่วมบล็องแห่งนี้อยู่ดี อิอิ(แล้วเมิงจะพูดทำไมเนี่ย^ ^")



เรื่องราวต่างๆที่ผมนำมาเขียนในบล็องก็คงเป็นเรื่องทั่วไป ที่ผมได้พบได้เจอ ได้ผ่านมา ได้รู้สึก และได้อยากนำมาลงในบล็อง เพื่อที่จะได้แบ่งปันความรู้สึก ที่ผมได้ซึมซับเข้ามา ให้เพื่อนๆได้ซึมซับบ้าง


1ปีที่ผ่านมา บล็องแห่งนี้ไม่เคยมีคำว่าเหงา แม้เจ้าของบล็องจะเหงาบ่อยก็ตามเพราะว่า เรายังมีเพื่อนๆที่แสนดี แวะมาเยี่ยมเยี่ยนอยู่สม่ำเสมอนั่นเอง



วันก่อนผมไปนั่งดูเรื่อง ฮอลิเดย์ ที่สกาล่า ผมดูเรื่องนี้แล้ว ก็รู้สึกว่า ความจริงความทุกข์ที่มันเกิดขึ้นเนี่ย มันอาจจะเบาบางลงได้ ถ้าเราเดินออกจากสถานที่เดิมๆ สิ่งแวดล้อมเดิมๆ ก็อาจทำให้มันเบาบางลงได้ แถมยังอาจได้พบเจอความสุขใจได้อีก

มันก็คล้ายๆกับการทำบล็องนี่ล่ะ บางทีเพื่อนๆหลายคนอาจจะกำลังอยู่ในความทุกข์ ความเศร้า แต่พอเพื่อนๆได้ไปแวะเวียนเยี่ยมชมตามบล็องของคนอื่นๆ ได้ไปซึมซับความรู้สึกแปลกๆใหม่ๆ บางทีมันก็ทำให้ความทุกข์ ความเศร้าที่มีอยู่เจือจางลงได้ แถมได้เพื่อนใหม่อีกด้วย











สรุปแล้วตูจะเขียนรำพันอะไรมากมายเนี่ย ยิ่งเขียนยิ่ง งง
กะทำให้มันซึ้ง แต่ซึ้งไม่ออก 555 อยากฮามากกว่า


เออนี่วันก่อน ผมขึ้นรถเมล์สาย 8 สีฟ้าขาว ค่าโดยสารก็ 8 บาทต่อคน

วันนั้นพอผมนั่งไปซักพักก็มีป้าคนแก่ขึ้นมา 2 คนซักพักกระเป๋าเงินก็เดินมาเก็บตังค์ป้าเค้า

กระเป๋ารถเมล์ : เก็บค่าโดยสารด้วยครับ
ป้า : (ยื่นแบงค์ 20 ให้ไป)


กระเป๋ารถเมล์ : ป้ามี บาทนึง ไหมครับ
ป้า : โอยยยไม่มีเลย ไม่ได้เอามา แต่ที่บ้านป้ามีเยอะนะ

กระเป๋ารถเมล์ : - -" แล้วก็ทอนเงินให้ไป 4 บาท




ขำไหมนั่น



ไม่ขำเหรอเนี่ย - -"



งั้นอธิบายมุขแล้วกัน
(คือเศษกระเป๋าแกไม่ค่อยมีเลยกะทอนเหรียญ 5 เลยขอเศษจากป้า 1 บาทแต่ป้าแกดันบอกว่าไม่มี แต่ที่บ้านแกมีเยอะเหรียญบาทน่ะ555)





เปลี่ยนเรื่องคุยมั่งดีกว่า

มะวานนี้เพื่อนๆหลายคนคงเข้าเอ็มกันไม่ได้
เนื่องมาจาก เกิดแผ่นดินไหว ที่ ไต้หวัน ทำให้เกิดความเสียหายแก่สายเคเบิลใต้น้ำในทะเล เลยทำให้ประเทศแทบนี้ไม่สามารถเชื่อมต่อกับโซนอเมริกายุโรปได้ น่าจะมีผลกระทบอยู่มาก

หลายคนอาจมองปัญหานี้ว่า ธรรมดา หรือมองว่ามันไกลตัว

แต่จริงๆแล้วสาเหตุมันมาจากมนุษย์นี่ล่ะ ที่ทำให้แผ่นดินไหวเกิดขึ้น เพราะมนุษย์ทำร้ายโลกจนบอบช้ำ ภัยธรรมชาติต่างๆเริ่มเรียงแถวเข้ามาสร้างผลกระทบกันอย่างทั่วหน้า

เมื่อไหร่หนอ มนุษย์แต่ละคนจะตระหนักถึงเรื่องนี้ ช่วยกันถนอมโลกเราไว้ให้อยู่ได้นานๆ

บางคนบอกคิดมากซีเรียส จริงๆผมไม่ได้คิดมากอะไรหรอก แค่มองในภาพรวมเท่านั้นเอง เรื่องบางอย่างมันก็ควรซีเรียส เรื่องบางอย่างมันก็ควรปล่อยวาง


ถ้าปีใหม่นี้ ขอพรได้ซักข้อ 1 ล่ะก็

ผมอยากขอให้โลกนี้ กลับมาสงบสุขเหมือนเดิม ขอให้โลกเรามีสุขภาพแข็งแรง ไร้โรคภัยไข้เจ็บด้วยเถิดดดด สาตุ๊

Create Date : 28 ธันวาคม 2549 Last Update : 28 ธันวาคม 2549 9:33:14 น. Counter : 908 Pageviews.		68 comments
Share Tweet

	แนะนำนิยายน่าสนใจ : เพื่อนสนิทผมคลั่งรัก เหมียวกุ่ย (11 ม.ค. 2569 12:42:47 น.)		๏ .... เบี้ยน้อยหอยน้อย ... ๏ นกโก๊ก (14 ม.ค. 2569 00:01:25 น.)
	โจทย์ตะพาบ ... ขอบคุณที่ไม่ยอมแพ้ ... tanjira (7 ม.ค. 2569 14:22:28 น.)		บล็อกแรกของครอบครัวปี2569 tanjira (15 ม.ค. 2569 14:31:20 น.)