ตอนช่วงนั้นผมเองก็อยากได้มอเตอร์ไซค์เช่นกัน แต่ที่บ้านก็ไม่ซื้อให้ครับ เราก็คิดในใจคงเป็นห่วงล่ะนะเรื่องความปลอดภัย เขารักเรา อิอิ แต่เอ... ทำไมตอนเย็นพอกลับบ้านมาก็ใช้ให้ไปซื้อนั่นซื้อนี่ โดยรถมอเตอร์ไซค์จ่ายกับข้าวเก่าๆเป็นประจำแทบทุกวัน หรือว่ารถเก่ามันปลอดภัย จริงๆขอขี่คันเก่านี่ขี่ไปโรงเรียนก็ได้นะ แต่ก็ไม่ให้อีก เพราะที่ต้องการจริงๆไม่ได้อยากเท่ห์ขี่ไปเรียนโชว์หญิงอะไร เพียงแต่บ้านมันต้องเดินเข้าซอยพอสมควร พอลงรถโดยสารปากซอยปุ๊บระหว่างทางเข้าบ้าน มันชอบ... ปวดอึ- -"

พอมันมาทีไรเป็นอันต้องวิ่งกันทุกที ถึงเส้นชัยกันแบบเฉียดฉิวมาก ตอนเย็นก็ยังไม่เท่าไหร่ เพราะวิ่งกลับมาบ้าน อึเสร็จก็พักผ่อนต่อได้ แต่เหตุมันชอบเกิดตอนเช้าตอนไปเรียนนี่ซิ เดินมาจะถึงปากซอยละ แม่มเอ๊ยยยยย มาอีกแล้ว ต้องวิ่งกลับบ้าน ไปนับ 1 ใหม่อีก ไปเรียนสายกันพอดี

หลายคนอาจจะเอ๊ะทำไมไม่นั่งมอไซค์รับจ้าง จริงๆตอนนั้นมันก็มีแต่จะน้อยมากสมัยนั้นมันยังไม่ค่อยเป็นที่นิยมเท่าไหร่ อีกอย่างเงินที่ได้ไปเรียน ลำพังซื้อข้าวเช้า กะข้าวเที่ยงก็แทบไม่พอ เหลือกินขนมได้แค่ห่อเดียว กลับมาถึงบ้านเงินแทบไม่เหลือ 555 หมดกันชีวิตวัยรุ่นช่วงนั้น