สายไปหมด



สายไปหมด
เมื่อเธอไปเป็นแอร์ในสายการบินของอาหรับ
และสายเคเบิ้ลใต้ทะเลขาดลง
ฉันกว่าจะหลับ สะอึกสะอื้นอยู่ค่อนคืน
ก่อนจะสะลึมสะลือตื่นเมื่อยามสาย
ตื่นเมื่อสาย
เพ้อพร่ำรำพันรำพึง
เธอคือว่าวที่ฉันผ่อนสายป่านไปจนสุด
เมื่อขาดดังผึง
ก็ไม่มีทางดึงกลับมา



Create Date : 03 ธันวาคม 2550
Last Update : 3 ธันวาคม 2550 0:44:45 น.
Counter : 340 Pageviews.

2 comments
: พอดี...ดีพอ : กะว่าก๋า
(28 ก.ย. 2565 05:13:22 น.)
เสียงกระซิบจากหัวใจ : กาศิ สามปอยหลวง
(28 ก.ย. 2565 08:39:13 น.)
You Say Sleepless Sea
(25 ก.ย. 2565 11:17:45 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ 311 : คืนที่ฝนตกหนัก NENE77
(24 ก.ย. 2565 17:02:50 น.)
  
ฉันคือว่าวที่เธอปล่อยให้แล่นถลาล้อกับลมโดยไม่บังคับ
ฉันบินผกโผน
ตกแอ้ก
คลุกฝุ่น กลั้วดิน
เธอหันมามอง หยิบว่าวขึ้นชัก
ฉันติดลมบน
สายป่านขาดผึง
หัวคะมำ ลงดิน
เธอหันมามอง ถอนหายใจ
หยิบว่าวเปื้อนฝุ่นขึ้นมา
จับชักอย่างเสียไม่ได้
ฉันลอยตัวขึ้นแผ่วๆ
ไม่ทันติดลมดี
เธอไม่บังคับ
แรงต้านไม่พอ ร่วงพื้น
.....
....
...
..
.
เธอมอง ...
ว่าวตีลังกาบนดิน
ไม่คิดบินอีก
.
..
...
....
.....
โดย: LonelyLinx IP: 58.8.128.238 วันที่: 14 ธันวาคม 2550 เวลา:20:40:38 น.
  
สวัสดีปีใหม่ค่ะ..

ฉัน..ดังว่าวที่ขาดลอย

ละลิ่วตามลมแรง..

ปลิวไปตามยถากรรม..

..เธอคิดเห็นเป็นเช่นไรล่ะ..

ฉันควรจะดีใจ..หรือเสียใจดี..
โดย: ณ กมล วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:15:23:13 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Pakornlulu.BlogGang.com

SteppenWolf
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]