ก๊กสุดท้ายในสามก๊ก

ก๊กสุดท้ายในสามก๊ก
จากก๊กที่ยิ่งใหญ่ ได้สืบทอดต่ออำนาจมายังลูกและหลาน แต่ยังไงต้องสิ้นสุด สักวันหรอกน่า รอให้ถึงวันนั้นให้ได้ ก็แล้วกัน
 
ทุกอำนาจ มีขึ้น มีลง
อย่าหลงผยอง พองลอยลม
จะอยู่ค้ำฟ้า ไปตลอดกาล
 
โจยอยลูกชายของโจผี ได้ครองเมืองวุ่ยรุ่นที่ 3 ต่อจากพ่อ ครองราชย์ พ.ศ. 769 ในขณะที่อายุ 21 ปี เป็นเว่ยหยวงซงฮ่องเต้
โจยอยป้องกันเมืองจากกลอุบายของขงเบ้งได้ นับว่าเก่งพอตัว
โจยอยส่งสุมาอี้เป็นแม่ทัพใหญ่มาป้องกันเมือง ถึงแม้ขงเบ้งจะเอาชนะศึกครั้งนี้ไม่ได้ แต่ได้ใช้กลอุบายต่อโดยปล่อยข่าวลือว่าสุมาอี้คิดเป็นกบฏทำให้โจยอยเกิดระแวงแคลงใจปลดสุมาอี้ออกจากการเป็นแม่ทัพ
 
ให้จำชื่อแม่ทัพใหญ่สุมาอี้ไว้
เพราะคนนี้จะพลิกผันหน้าประวัติศาสตร์ได้
ระหว่างขงเบ้งกับสุมาอี้ ใครจะฉลาดกว่ากัน
เมื่อขงเบ้งได้ชื่อว่าเป็นผู้เยี่ยมยุทธิ์ที่สุดแล้ว
 
เมื่อเหตุการณ์เป็นไปตามคาดหมาย ขงเบ้งได้ส่งทัพบุก
โจยอยไม่มีหนทางจำต้องคืนตำแหน่งแม่ทัพให้กับสุมาอี้อีกครั้งหนึ่ง
สุมาอี้ดีใจสุดขีดถึงขั้นกราบแผ่นดินและกล่าวยกย่องโจยอยที่เข้าใจความจงรักภักดีที่แท้จริงของตนไม่ยอมอยู่ในเกมของขงเบ้งอีกต่อไป
คงหายากที่จะมีแม่ทัพที่จงรักภักดีมากขนาดนี้
บางคนอาจโกรธหุนหันพลันแล่นและลาออกซะเลย
 
ศึกครั้งนี้ขงเบ้งได้ร่วมมือกับซุนกวน เพื่อบุกสองทางพร้อมกัน
ซุนกวนผู้นำง่อก๊กมาบุกถึงเมืองหับป๋า โจยอยนำทัพด้วยตนเองและเอาชนะซุนกวนในศึกครั้งนี้ได้
ส่วนสุมาอี้เอาชนะทัพของขงเบ้งได้ โดยไม่ออกรบในขณะที่ขงเบ้งใช้กลยุทธ์ยั่วยุแม่ทัพนายกองให้อยากออกรบ
ร้อนไปถึงหูของโจยอยสงสัยว่า ทำไมสุมาอี้ตั้งรับอย่างเดียวไม่ยอมออกไปสู้ให้รู้ดำรู้แดง
สุมาอี้อธิบายแผนการว่าต้องการให้ศึกนี้ยืดเยื้อ
ท้ายสุดขงเบ้งต้องสังเวยชีวิตในศึกครั้งนี้และจ๊กก๊กถอยทัพกลับไปเอง สรุปแล้วใครเก่งกว่ากัน
 
คนที่อดทนได้นานกว่า
จะเป็นผู้ที่ได้รับชัยชนะ
 
โจยอยหลงใหลในสนมคนใหม่และสั่งประหารชีวิตสนมเก่าทุกคนรวมทั้งฮองเฮา การสั่งฆ่าเมียเก่าเพราะเหตุที่หลงใหลเมียคนใหม่นับเป็นเรื่องของสติวิปลาส จิตไม่ปกติ
เมื่อสิ้นโจยอย โจฮองโอรสบุญธรรมได้ต่ออำนาจ
ปัญหาอยู่ที่ ไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อเป็นแม่ที่แท้จริง เลยมีคนแอบเรียกว่า หลันชิง แต่เด็กที่ไม่รู้หัวนอนปลายตีนคนนี้ กลับมีบุญได้ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 8 ปี โดยมีโจซองบุตรของโจจิ๋นเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
โทษสายเลือดอีกแล้ว
เพราะไม่ได้สืบสายเลือดจากบรรพบุรุษที่ดี
โจฮองเป็นฮ่องเต้ที่ไม่ดี มัวเมาอยู่กับสุราและนารี งานการไม่ทำ
สุมาอี้แม่ทัพใหญ่สมัยพ่อเลยยึดอำนาจซะเลยเมื่อโจฮองครองราชย์ครบ 10 ปี ที่จริงอายุแค่ 18 คงจะยังไม่โตเป็นผู้ใหญ่ที่รู้ดีรู้ชั่วด้วยตนเองแต่เป็นเพราะการอบรมสั่งสอนที่ไม่ดีต่างหาก หรืออาจเป็นการหาเหตุที่อยากยึดอำนาจของสุมาอี้ก็เป็นได้ใครจะไปรู้
ในราชสำนักมีผู้หวังแย่งชิงอำนาจกันสองคน คือ โจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ กับสุมาอี้แม่ทัพใหญ่
โจซองเป็นผู้ดูแลโจฮอง ไม่รู้อบรมอย่างไรให้เน่าฟอนเฟะ ไม่รู้การงานที่ดี
อาจจะเจตนา ไม่ตั้งใจอบรมสั่งสอนให้เป็นฮ่องเต้ที่ดี เพราะแอบหวังว่าตนควรจะเป็นใหญ่แทน เลยปล่อยให้ทำตัวตามใจตัวเอง
สุมาอี้แม่ทัพใหญ่ จัดการสังหารโจซอง และยึดอำนาจจากโจฮอง
การต่อสู้ระหว่างขั้วอำนาจทั้งสองของสุมาอี้กับโจซองนั้น สุมาอี้เป็นฝ่ายได้ชัยชนะและโจซองโดนสำเร็จโทษ
 
การต่อสู้ระหว่างสองขั้วอำนาจ
ที่มุ่งหวังอำนาจสูงสุด แต่เพียงหนึ่งเดียว
คงต้องใช้ชั้นเชิง และเกมดุเด็ดเผ็ดมัน
จึงจะมีโอกาสคว้าชัยมาครองได้
 
เมื่อโจฮองอายุ 23 สุมาอี้ตายสุมาสูผู้ลูกยึดอำนาจต่อจากพ่อและบีบบังคับโจฮองทุกวิถีทางให้ไร้ซึ่งอำนาจ ลดตำแหน่งลงเป็นแค่อ๋อง อยู่เมืองบ้านนอก หมดอำนาจในการปกครองบ้านเมือง
 
ไม่มีครั้งใด ที่มีผู้มีอำนาจจริงเพียงหนึ่ง
จำต้องมีลิ่วล้อล้อมรอบช่วยสร้างบารมี
และผู้กุมอำนาจแฝงที่เสมือนเป็นตัวจริง
จนไม่รู้แน่ชัด ใครคือผู้มีบารมีตัวจริงแท้
 
ศึกในราชสำนักจีน ไม่ว่าในราชวงศ์ฮั่นหรือราชวงศ์วุ่ย ล้วนแต่พังพินาศย่อยยับด้วยฝีมือของผู้กุมอำนาจตัวจริงทั้งนั้น
ผู้ที่บ่อนทำลาย เลื่อยขาเก้าอี้ให้ตัวจริงอ่อนกำลัง ปั่นให้เสียผู้เสียคน หรือให้อ่อนเยาว์เกินจะดูแลตนและจัดการงานบ้านเมืองได้
สุมาสูเข้ามามีบทบาทจัดการราชสำนัก หลังสิ้นคู่แข่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โจซอง
สุมาสูมีอำนาจแม้แต่สั่งปลดฮ่องเต้ได้ก็แล้วกัน
เมื่อสุมาสูปลดโจฮองออกจากฮ่องเต้ ต้องมีฮ่องเต้สืบแทนใช่ไหมล่ะ จึงจะไม่สิ้นราชวงศ์วุ่ย
ใครล่ะจะขึ้นมาแทนที่ มีอำนาจ มีฝีมือและมากบารมีหรือไม่
สุมาสูผู้กุมอำนาจอยู่ในขณะนั้น จะยอมนิ่งเฉยหรือไม่
โจมอหลานของโจผี เป็นเกากุ้ยเซียงกง ครองเมืองอ้วนเสีย ต่อจากโจฮอง
พ.ศ. 797 สุมาเจียวได้ขึ้นครองอำนาจต่อจากสุมาสู เป็นสมุหนายกคุมอำนาจทั้งหมดเช่นเดิม
โจมอได้เป็นฮ่องเต้ก็จริง แต่อำนาจจริงอยู่ที่สมุหนายก
โจมอน่าจะเก่งกล้าพอตัวแหละน่า ไม่อยากเป็นแค่ตัวสำรองหรือหุ่นเชิด จึงอาจหาญกล้าต่อกร
 
เมื่อไม่แน่จริง อย่าอาจหาญต่อกร
ต้องคิดสะระตะให้แน่ชัด ก่อนทำการ
ไม่เช่นนั้น แม้แต่หุ่นเชิดยังอาจอด
 
โจมอคิดแผนการจะยึดอำนาจมาเป็นของตน ได้ยกทัพ 300 คน หวังจัดการกับสุมาเจียวแต่ทำการไม่สำเร็จโดนเฉิงจี้สังหาร
โจมอเป็นฮ่องเต้แต่เพียงในนาม อยู่ได้ 5 ปี
 
เมื่อต้องการมีอำนาจเช่นฮ่องเต้จึงหวังจะโค่นอำนาจของสมุหนายกสุมาเจียว วางแผนการอย่างดีใช้ทหาร 300 นายเศษไปจับสมุหนายกสุมาเจียวเพียงคนเดียว คิดว่า 300 ต่อ 1 ไม่น่าจะยากเย็นอะไร
การคิดง่าย ๆ ตื้น ๆ ไม่มีชั้นเชิง เลยพลาดท่าเสียที
หลงคิดว่าวางแผนรอบคอบแล้วแต่จริง ๆ แย่มากเพราะในการครั้งนี้
โจมอต้องสังเวยชีวิตเพื่อแลกกับอำนาจที่ควรจะได้มา โดยเฉิงอี้เอาง้าวแทงที่พระอุระของโจมอตายคาที่
 
บางทีการมีอำนาจหลอก ๆ
อาจจะดีกว่าไม่มีอะไรเลยแม้แต่ลมหายใจ
 
ศึกครั้งนี้ ราชวงศ์วุ่ยยังดิ้นได้อีกเฮือก
สองตระกูล วุ่ยของโจโฉผู้เป็นนาย กับสุของสุมาอี้ผู้เป็นแม่ทัพเอก มาถึงจุดสุดท้าย ผ่านรุ่นลูกหลาน
โจฮวนหลานของโจผี เป็นฮ่องเต้องค์สุดท้ายของวุ่ยก๊กที่โดนสุมาเอี้ยนปลดจากฮ่องเต้
วุ่ยก๊กจึงสิ้นสุดที่โจฮวน ต่อจากนั้นสุมาเอี้ยนตั้งตนเป็นฮ่องเต้ในราชวงศ์จิ้น หรือไต้จิน
ยุคสามก๊กได้สิ้นสุดลงโดยวุ่ยก๊กของโจโฉครองอำนาจยาวนานที่สุด 52 ปี รองลงมาคือก๊กของซุนกวนครองอำนาจ 45 ปี และก๊กของเล่าปี่ครองอำนาจ 43 ปี สุมาเอี้ยนตั้งราชวงศ์จิ้น
            สุมาสูผู้ได้ชัยชนะเหนือจ๊กก๊กยอมให้ชีวิตฮั่นเซี่ยวหวยฮ่องเต้ แต่ลดตำแหน่งลงให้เหลือเป็นตันหลิวอ๋อง
ช่วงแรกให้พำนักอยู่ที่เมืองเสฉวนดังเดิม ต่อมาได้เรียกตัวให้ไปอยู่ที่เมืองลกเอี๋ยง และสวรรคตที่เมืองลกเอี๋ยงในปีที่ 7 ที่สุมาเอี๋ยนได้ครองราชย์
           
มีเรื่องเล่าถึงความโง่เขลาเบาปัญญาหรือความซื่อจนเกินเหตุของฮั่นเซี่ยวหวยฮ่องเต้ในขณะที่พำนักอยู่ที่เมืองลกเอี๋ยง สุมาเจียวได้จัดงานเลี้ยงและหวังจะลองใจตันหลิวอ๋อง จึงแกล้งถามว่าคิดถึงเมืองเสฉวนไหม คำตอบที่ได้คืออยู่ที่นี่สบายดี
ฝ่ายขับเจ้งขุนนางที่ติดตามมาได้กระซิบว่า ถ้าพระองค์ตอบว่าคิดถึงเมืองเสฉวนบางทีพวกเราอาจจะได้กลับบ้านเกิด
สุมาเจียวได้ยินจึงแกล้งถามซ้ำสอง คำตอบที่ได้เป็นไปตามที่ขุนนางสอนไว้ เมื่อสุมาเจียวย้ำว่าตอบตามคำบอกของขุนนางหรือ ตันหลิวอ๋องรีบตอบรับว่าใช่ทันที ชีวิตของตันหลิวอ๋องจึงรอดปลอดภัยเพราะเหตุนี้
 



Create Date : 11 กุมภาพันธ์ 2567
Last Update : 11 กุมภาพันธ์ 2567 17:06:22 น.
Counter : 135 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
๏ ... เกิดมาทำไม ... ๏ นกโก๊ก
(14 ก.ค. 2567 11:56:15 น.)
Saltaire ไร้นาม
(14 ก.ค. 2567 15:47:51 น.)
Khudaya (खुदाया) from Sarfira (सरफिरा) ปรศุราม
(13 ก.ค. 2567 10:28:37 น.)
ถนนสายนี้มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 355 "3 in 1" ตะลีกีปัส
(8 ก.ค. 2567 10:59:38 น.)
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Drpk.BlogGang.com

สมาชิกหมายเลข 4665919
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]

บทความทั้งหมด