กันยายน 2552

 
 
1
2
3
4
5
6
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
24
25
26
27
28
29
30
 
 
แท็กซี่มหาสนุก.....เรื่องราวขำๆน่ารักของอิชั้นกับ Taxi
เห็นเตือนภัยมาหลายกระทู้แล้วขออินไปกะเค้าหน่อยละกัน...

เนื่องจากเห็นเยอะกระทู้เหลือเกิน ลิ้งค์กับไปมาระหว่างห้องแป้งกะหว้ากอ
และพัวพันไปถึง FWD Mail อีกหลายๆอัน....และยังมีหลายๆคนที่มายืนยัน
นั่งยัน และนอนยัน.....ว่าเรื่องนี้มันมีจริงๆน๊า.....

โอเช....ไหนๆลองนึกดูจิ๊...ว่าอิป้าผู้ซึ่งใช้ Taxi เป็นสรณะอย่างอิชั้นเคยเจอะเจออะไรมาบ้าง

กรณีที่ 1 นั่งจาก Esplanade รัชดากลับบ้านที่ถนนสุขุมวิท ระยะทางไม่ไกลนัก
อันที่จริงนั่งรถใต้ดินก็ได้ แต่พอดีรวย....และเมื่อยเพราะกระแดะใส่ส้นสูง 6 นิ้วไปดูคอนเสิร์ต
แยกกะคุณแฟนที่หน้าห้างนั่นแหละ....

โบก.......Taxi จำได้ว่าสีเขียวล้วนทั้งคัน....เบาะภายในหุ้มผ้าสีขาวสะอาดตา
น่านั่งเป็นที่ซู้ดดดดด.... เปิดประตูปั๊บ...ตะโกนบอก ไปเอกมัยไหมเพ่....

Taxi : ไปครับ

อิชั้น ก็กระโดดนั่งปุ๊บ....โบกมือบ๊าย บาย คุณแฟน....

พอรถเคลื่อนตัวเท่านั้น......โอ้ว....แม่เจ้า กลิ่นอะไรเนี่ย....ทำไมมันถึงฉุนเฉียว
เหม็นเขียว ชวนวิงเวียนให้อาเจียนขนาดนี้........


นั่นๆๆๆๆ อิพี่ Taxi มันจะมอมยาชั้นแน่ๆ....แต่เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ ขอถามก่อน

อิชั้น : พี่คะ ตะกี้พี่ไปส่งลูกค้าที่เป็นต่างชาติมาใช่ไหมคะ
Taxi : ใช่ครับ...เป็นพวกคนดำน่ะครับ....ทำไมเหรอครับ?
อิชั้น : อ๋อ....ไม่มีไรค่ะพี่...พี่ช่วยเปิดกระจกทุกบานเลยได้ไหมคะ
Taxi : ได้ครับๆ หนาวหรือครับ...
อิชั้น : ไม่ได้หนาวค่ะพี่ แต่เหม็นเต่า....จะอ้วกแล้วค่ะ กลิ่นตัวมันคลุ้งเลย พี่ไม่ได้กลิ่นเหรอคะ...
Taxi : (หัวเราะดังมากกก) ผมชินแล้วครับ...ขับรถแรกก็เกือบตายครับ เดี๋ยวผมเปิดกระจกให้ครับ....

ตกลงวันนั้น อิชั้นเลยนั่งรถกินลมจนถึงบ้านเลยค่ะ

มีของแถมจากรถมาด้วยค่ะ....กลิ่นมันติดอยู่กะเบาะผ้าค่ะ เลยติดเสื้ออิชั้น
กลับบ้านมาด้วย รีบอาบน้ำอย่างว่อง....เพราะแค่เดินเข้าบ้าน
แม่ร้องลั่น.....ใครเอากลิ่นแมงกะแท้เข้ามา...เหม็นเขียว.....!!!!!!!

แหะๆๆๆ แม่จ๋า....กลิ่นเต่าคนอื่นจากหนูเองจ้า.....





ไม่ต้องมอมยา....ไม่ต้องพ่นยา....เจอแบบนี้ก็แทบสลบค่ะ








กรณีที่ 2

ระยะทางจากเอกมัยไปเลียบทางด่วนเอกมัยรามอินทรา...ไม่ไกลนัก
ระยะทางประมาณ 80 บาท เหตุเกิดประมาณ 9 โมงเช้า

จำไม่ได้ว่ารถสีอะไร....คนขับดูหน้าตายิ้มแย้มดี
อิชั้นบอกทางเค้าแล้วก็นั่งดูข้างทางไปเรื่อยๆ.....จนโทรศัพท์ดังขึ้น
ก็รับและคุยกะเพื่อนสักพัก....

คนขับก็เอาแระ....เสียงคุณผู้หญิงนี่เพราะนะครับ...ยิ่งเสียงหัวเราะนี่เพราะมาก

เอาล่ะสิ....ไอ้บ้านี่มันหม้อนี่หว่า.....เอ๊ะ...ตรวจสอบตัวเองก่อน
กรูแต่งตัวโป๊หรือไม่....ก็ไม่นี่หว่า...Shirt แขนยาว กางเกงขายาว

อิชั้นก็บอกว่า....ขอบคุณค่ะ....แล้วก็เอา mp3 ขึ้นมาอุดหู...

พอรถติดไฟแดง....แมร่งก็เอากระจกเงาบานเล็กๆขึ้นมาส่องหน้า
แล้วแอบดูเราจากด้านหลัง เพราะยิ้มเล็กยิ้มน้อย...เหมือนคนบ้า
แถมแอบส่งตาหวานมาอีกแน่ะ....


โอ๊ยยยย กรูจะบ้า....เสน่ห์ตรูแรงขนาดนี้เลยเรอะ.....หรือว่ามัน Attractive
เฉพาะกับคนบ้าเท่านั้น....(ข้อนี้เป็นไปได้)
นึกในใจว่า....รังสีอำมหิตกรูวันนี้มันหยุดงานรึไง...ไอ้บ้านั่นมันถึงไม่รู้สึก

เอาล่ะ อีกไม่ไกลก็ถึงแล้ว...ช่างหัวมัน....มันก็พยายามชวนคุยนะ
คุยโน่นคุยนี่....เราก็เออๆออๆไปกะมัน...แต่รำคาญมากๆ....ถึงมากที่สุด
ถามว่ากลัวไหม...ก็ไม่กลัวนะ

จนความอดทนเราหมดลง.........เพราะมันเริ่มเพ้อถึงสายลมแสงแดดต้นไม้
อากาศดีน่าสบายขับรถกินลมชมท้องนา......

ก็เลย...บอกไปด้วยเสียงเหี้ยมๆว่า....

"หุบปาก...แล้วขับรถไปเงียบๆได้ไหมเพ่....กรูปวดขี้ ขับช้านักจะขี้ในรถนี่แหละ"

เท่านั้นแหละ...เงียบกริ๊บสสส....ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ....








กรณีที่ 3

ระยะทางไม่ไกล...ราคาประมาณ 50 บาท

ทางเข้าบ้านเรามันเข้าได้หลายทาง...ซึ่งทางประจำที่ใช้มันจะลึกลับซับซ้อน
เพราะรถติดน้อยที่สุด บางช่วงเป็นซอยแคบและมืด.....เพราะมีแต่บ้านคน
น้องคนขับแท็กซี่...ก็ขับตามคำบอกทางของเรา....

พอขับลึกเข้าไปเรื่อยๆ....จนถึงช่วงที่มืดที่สุด

น้องเค้าก็หันมาทำหน้าจ๋อยๆ....แล้วถามว่า

"พี่ครับ พี่ไม่ได้พาผมมาจี้ใช่ไหมครับ....วันนี้เพิ่งวิ่งได้ไม่ถึงพัน"

(ฮ่วย.....!!!! หน้ากรูเหมือนโจรตรงหนายฟร่ะ)

" 5555 น้องคะ พี่เป็นผู้หญิงนาว้อย...จะพาแกมาจี้ได้ไง ขับไปๆ เดี๋ยวก็ถึง"

ขับต่อไม่ถึงร้อยเมตรแต่ทางมันซิกแซกหน่อยก็ถึงบ้านแระ....
เลยให้น้องเค้าไปร้อยนึง....ปลอบขวัญ....ข้อหาหน้าตาน่ากลัว 5555









กรณีที่ 4

ระยะทางจากรามคำแหงกลับบ้าน ราคาประมาณ 80 บาท

อันนี้นั่งมากะคุณแฟนค่ะ... ตอนแรกเรียกแล้วเราก็เข้าไปนั่งด้านในก่อน
คุณแฟนนั่งตามมาด้านข้าง....พร้อมบอกเส้นทาง...พอดีเราไม่ได้นอนมา
ก็เลยกะจะหลับ....วางใจสุดๆ เพราะคุณแฟนนั่งมาด้วย.....

แต่พอเหลือบดูหน้าคนขับจากกระจกมองหลัง.............................


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด


คนขับหล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ....

ถ้าใส่สูทผุกไทด์นะ.....นักธุรกิจระดับผู้บริหารชัดๆ....หน้าใสสุดๆ...
ไม่หลับไม่นอนมันล่ะวะ ติดว่ามากระคุณแฟน ไม่งั้นคงได้จีบคนขับ 5555


พอถึงบ้านลงจากรถ ยังคุยกะคุณแฟนเลย...ว่าคนขับหน้าตาดี
คุณแฟนก็เห็นด้วย...แถมยังบอกเลยว่า สงสัยจะขับหารายได้เสริมมากกว่า
เพราะหล่อจริงๆ....ชมคนขับจนกินข้าวเสร็จ เล่นเอาเราระแวง

แฟนตรูนั่งชมผู้ชายเนี่ยนะ...น่าเป็นห่วงจริงๆ อิอิอิ










เห็นไหมคะ....Taxi เป็นอาชีพที่หาเช้ากินค่ำ มีภาระลูกเมียให้ดูแล
วันๆนั่งขับรถในกล่องสี่เหลี่ยม...เจอรถติดมีผู้โดยสารยังดี
แต่ถ้าเจอรถติดแล้วรถเปล่าๆนี่สิ....น่าเห็นใจขนาดไหน ไหนจะค่าเช่ารถ
ค่ากินอยู่ ค่าเทอมลูก ค่านมลูก....

กระทู้เตือนภัยมันก็ดีหรอกนะคะที่ให้เราระมัดระวังตัว....ระวังลืมของ
ระวังพิษของก๊าซ.....

ขอมีสาระนิดนึง....หลายๆคนกำลังสับสนระหว่าง CO2 กับ CO

CO2 คือ ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์...เป็นก๊าซของเสียที่เกิดจากการสันดาป
พลังงานจากร่างกายสิ่งมีชีวิต...หากได้รับก๊าซชนิดนี้มากๆ ไม่ทำให้ถึงตาย
อาจจะแค่เวียนหัว ง่วงนอน...และหาวบ่อยๆ การหาวเป็นการกำจัดก๊าซ CO2
ที่มีอยู่เยอะเกินไป....

CO คือ ก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ เป็นก๊าซที่ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น สามารถจับตัว
กับฮีโมโกลบินในเม็ดเลือดแดงได้ดีกว่า ออกซิเจนซะอีก..ก๊าซตัวนี้อันตราย
เพราะมันไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และมักจะเกิดจากการเผาไหม้ที่ไม่สมบูรณ์ของเครื่องยนต์
อาจจะรั่วเข้าสู้ห้องโดยสารโดยที่คนขับรถไม่รู้....อาการเมื่อได้รับก๊าซขนิดนี้
คือเวียนศีรษะ อาเจียน หน้ามืดเป็นลม หมดสติ บางรายอาจมีอาการชา....
เพราะออกซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่พอ หากหลับอยู่อย่างพวกที่ชอบติดเครื่อง
แล้วนอนในรถ ก็อาจถึงตายได้ค่ะ

หลายๆคนที่มีอาการเวียนหัว อาเจียน หน้ามืด ชาตามร่างกาย รวมถึงการง่วง
นอนมากๆ อาจจะเกิดจากพิษของคาร์บอนมอนอกไซด์ได้มากกว่าอย่างอื่น

วิธีแก้ไขคือเปิดกระจกค่ะ...
ให้ร่างกายได้รับออกซิเจนมากขึ้น อาการจะค่อยๆดีขึ้น

การเตือนให้ระมัดระวังตัวเป็นสิ่งดีค่ะ แต่ถ้ามากเกินไปมันจะเกิดความหวาดระแวง
ใช้ชีวิตอย่างไม่เป็นสุข....


ความตั้งใจของ จขกท. คืออยากให้ทุกคนรอบคอบ ระวังตัว ไม่ประมาท
และมีสติในการเดินทางค่ะ...และอยากให้มองโลกในแง่บวกบ้าง
จะได้ไม่เป็นโรคประสาทไปเสียก่อน....Taxi ก็คนค่ะคุณ....คนดีก็เยอะ
คนไม่ดีก็มี....เลยอยากหาแง่มุมบวกๆฮาๆ และแปลกมาเล่าสู่กันฟังบ้างค่ะ







กรณีที่ 5 ระยะทางจากโรงพยาบาลสมิติเวชไปโรงพยาบาลรามคำแหง
ราคาประมาณ 80 - 100 บาท

พอดีเราเปิดกิจการแถวๆโรงพยาบาลสมิติเวชค่ะ วันนั้นเราเข้าไปดูแลร้าน
ตามปกติ วันนั้นมีลูกค้าประจำมาหลายคนอยู่ ก็ดูแลต้อนรับไปตามปกติ
แต่ที่ไม่ปกติคือปวดท้องค่ะ.....ท้องเสีย....หรือขรี้แตกนั่นเอง
เข้าห้องน้ำหลายรอบ เลยชงชาแก่ๆทานไปถ้วยนึง กะว่าเดี๋ยวถ้าหมดแล้วคงหยุด

แต่มันไม่เป็นอย่างนั้นค่ะ คือ....เริ่มถ่ายเป็นเลือด (ตอนแรกนึกว่าเมนส์มา)
แล้วก็ปวดท้องมาก จนพนักงานที่ร้านถามว่า เป็นอะไรเข้าห้องน้ำหลายครั้งแล้ว
ออกมาก็หน้าซีดลงเรื่อยๆ..... ก็เลยบอกฝากร้านแล้วขอไปหาหมอ
แต่ถ้าอิชั้นเข้าสมิติเวช มันจับ Admid ชัวร์ อาการขนาดนี้

เลยยอมโบก Taxi ไปหาหมอที่รามคำแหง เพราะน้าสาวเป็นหมอที่นั่น
เกิดอะไรขึ้นอย่างน้อยก็มีน้าช่วยดูแลได้.....เลยเข้าห้องน้ำอีกรอบเพื่อความชัวร์
แล้วค่อย...โบกพี่ Taxi


พอขึ้นรถก็บอกพี่เค้าว่า

อิชั้น : ไปทางไหนก็ได้ให้เร็วที่สุด....จะต้องขึ้นทางด่วนก็เอา
Taxi : ทางธรรมดาก็ได้ รถไม่ติดหรอก..
อิชั้น : ยังไงก็ได้พี่....เอาเร็วที่สุด จะไปหาหมอ...
Taxi : ได้ครับ....เป็นอะไรครับ...ไหวไหม
อิชั้น : ท้องเสียค่ะพี่....ถ้าพี่เลือกทางผิด พี่ซวยแน่...
Taxi : โห....น้องอย่าขู่พี่สิ เดี๋ยวพี่ซิ่งให้ อั้นไว้ดีๆ


และแล้วอิชั้นก็มาถึงโรงพยาบาลภายในเวลา 20 นาที...โดยสวัสดิภาพ
เลยให้พี่เค้าไปร้อยนึงค่าซิ่งมาให้....

สรุปวันนั้นก็ไม่ได้ Admit ค่ะ แค่ตรวจและรับยามาทาน...เพราะหมอบอกว่า
เดินแบก Notebook ไปมาได้แสดงว่าแรงยังดี อย่านอนโรงบาลเลย....
วันนั้นเราเข้าห้องน้ำไปเกือบ 20 รอบ....สรุป ติดเชื้อในลำไส้ค่ะ

คิดไปคิดมา.... สงสารพี่ Taxi น่าดู










กรณีที่ 6 Taxi ผู้แสนดี

เรื่องนี้หลายปีแล้วค่ะ แต่ยังจำได้เสมอ....เรื่องมันมีอยู่ว่า
ตอนนั้นเราสอบเข้าเรียนปริญญาโท โดยไปสอบหลายแห่ง ทั้งหมด 3 แห่ง
จุฬา, ศิลปากร และ ลาดกระบังค่ะ

ที่จุฬาสอบสัมภาษณ์แล้ว ได้แล้วเหลือรอลงทะเบียน
ทีนี่ศิลปากรกับลาดกระบังเรียกสอบสัมภาษณ์วันเดียวกันค่ะ
เราก็เลือกไปสอบที่ศิลปากร โดยคิดจะสละสิทธิ์ที่ลาดกระบัง
เมื่อเข้าสอบ...และรู้ผลแน่ๆว่า ไม่ได้แน่ๆ เพราะคุณสมบัติเรามีไม่พอ
กับความต้องการของอาจารย์ค่ะ

ออกมาจากห้องสอบแล้วรู้สึกแย่มากๆ เหมือนจะบาดเจ็บสาหัส
เพราะผิดหวังสุดๆ....คือเราพร้อมที่จะเรียนรู้มากๆ อยากเรียนมาก
แต่อาจารย์ก็บอกว่า พื้นฐานเรามีน้อยมาก รับเข้ามาก็เอามาฆ่าให้ตายเปล่าๆ
ก็โอเคนะ เข้าใจ.....แต่มันผิดหวังสุด

เลยรีบวิ่งออกมาโบก Taxi จากท่าช้างไปลาดกระบังค่ะ
Taxi คันแรก....ไปทิ้งเราไว้ที่สนามหลวง เพราะเค้าไม่อยากไปไกลขนาดนั้น
ก็เลยโบกคันที่ 2 .... ยอมไปแต่โดยดีค่ะ โดยบอกว่า ขอขึ้นทางด่วนนะครับ
โอเช.....ได้เลยพี่ ซิ่งสุดๆไปเลย....เพราะตอนนั้น 9 โมงแล้ว
ลาดกระบังเริ่มสอบประมาณ 10 โมงค่ะ..... พอขึ้นรถปั๊บก็ปล่อยโฮเลยค่ะ
ซัดออกมาเต็มเหนี่ยว.....ร้องไห้หนักมาก...........

Taxi : คุณครับ....เป็นอะไรไป ทะเลาะกับแฟนเหรอครับ
อิชั้น : เปล่าค่ะลุง....หนูสอบตกสัมภาษณ์น่ะค่ะ เลยจะรีบไปสอบอีกที่ แต่กลัวไปไม่ทัน
Taxi : สอบกี่โมงครับคุณ
อิชั้น : 10 โมงค่ะ....จะทันไหมคะ
Taxi : ทันครับ เดี๋ยวผมซิ่งไปให้ อย่าร้องไห้นะครับ....ผมตกใจ
อิชั้น : ขอโทษค่ะลุง....หนูกลัวไปสอบอีกที่ไม่ทันค่ะ
Taxi : อย่างงี้แหละครับ ชีวิตมีเรื่องให้ลุ้นเสมอ....เดี๋ยวสอบได้คุณก็ยิ้มออกเอง

โหว....ลุงจ๋า... Motto ลุงนี่มันยอดมากเลยอ่ะ....เราก็เลยตั้งสติหยุดร้องไห้
แล้วรีบโทรไปหารุ่นพี่ที่ไปรอสอบอยู่...ว่าให้ถ่วงเวลาไว้รอเราด้วย

แล้วก็โทรรายงานสถานการณ์แม่....ว่าลูกสาวปิ๋วที่ศิลปากรไปแล้ว



เชื่อไหมคะ....เราไปสอบทัน ทั้งๆที่ตาบวมมาก...เสียงก็บู้บี้น่าดู
Make up ไม่ต้องพูดถึง....หายไปหมดตั้งแต่บน Taxi แล้ว
แต่อาจารย์ประทับใจเรามาก.....เราได้เรียนที่นี้ และตอนนี้ก็จบแล้วค่ะ

ต้องขอบคุณ ลุง Taxi คนนั้นมากค่ะ....








กรณีที่ 7 Taxi กีฬาสี.....

เรื่องนี้มันเป็นเรื่องน่าเบื่อค่ะ....ตอนนี้คนไทยชอบเล่นกีฬาสีกัน
ชั้นสีเหลือง เมิงสีแดง....แบ่งพรรคแบ่งพวกเสร็จสรรพ....วิทยุ Taxi ก็ตัวดี
เคยนั่งฟังไปตลอดทาง...ลงจากรถแบบมึนงงมาก....เพราะวิทยุบ้าอะไรเนี่ย
ทำไมหยาบคายและไร้สติขนาดนั้น....ปวดหัวสุดๆ

ปกติถ้าเราขึ้นคนเดียวจะบอกว่า ช่วยปิดวิทยุหน่อยค่ะ
อิชั้นปวดหัวขอนั่งเงียบๆ หรือเปลี่ยนฟังเพลงลูกทุ่งก็ได้พี่....
แต่ถ้าคุณแฟนมาด้วย...เค้ามักจะขอให้ปิดทุกครั้ง เพราะเค้าปวดหัวมาก
ถ้าเจอวิทยุ Taxi ทุกครั้ง.....

วันนั้นระยะทางจากเลียบทางด่วนไปบ้านที่เอกมัย......
กับลุงคนขับ...พร้อมฟังข่าวจากสำนักข่าวไทยตอนหัวค่ำ
เค้าก็เสนอข่าว เหลือง แดง ตามปกติ.... แล้วจู่ๆลุงคนขับก็ถามลอยๆว่า

Taxi : พวกคุณสีอะไรกันน่ะ
อิชั้น : สีดำค่ะ
Taxi : ผมหมายถึงพวกคุณเป็นสีเหลืองหรือสีแดงล่ะ
อิชั้น : สีดำค่ะ
Taxi : ทำไมเป็นสีดำล่ะ
อิชั้น : ก็หนูไว้ทุกข์ให้กับประเทศชาติน่ะลุง....คนไทยไม่รักกัน ประเทศจะอยู่ยังไงล่ะลุง
Taxi : โห....พูดถูกใจลุงจัง ลุงก็เบื่อเหมือนกัน ชุมนุมกันอย่างนี้รถติดมาก เศรษฐกิจก็แย่...ไม่รู้จะชุมนุมกันหาอะไร

แล้วแกก็บ่นอีกนิดหน่อย....แล้วพอลุงไปส่งเราที่บ้านก็บอกว่า
ลุงไม่เอาค่าโดยสารละกัน หนูพูดถูกใจ....

เราเลยให้แกไปร้อยนึงพร้อมบอกว่า.....ไม่เอาลุง เอาเงินไปเหอะ
นี่มันเรื่องทำมาหากินนะลุง
แกก็เลยทอนกลับมาตามมิเตอร์เป๊ะ.....แล้วก็บอกว่า...
ไม่ต้องแถมมาหรอก มิเตอร์วิ่งแค่ไหน จ่ายแค่นั้นพอ.... ^_^










กรณีที่ 8....

ระยะทาง Crystal Park กลับบ้านเอกมัย....ค่ารถประมาณ 100 มั้ง

ขึ้นรถ Taxi คนชับอายุไม่มากนัก แต่ก็แก่กว่าเรานี่แหละ
เค้าขับรถดีนะ...ไม่เร็วมาก ไม่สวิงสวาย นั่งสบายว่างั้นเหอะ
และก็ฟังเพลงรสนิยมใช้ได้ เป็นเพลงpop สบายๆเก่าบ้างใหม่บ้างปนๆกันไป
อยู่ดีๆก็พูดกะเราว่า

Taxi : คุณเป็นนักร้องรึเปล่าครับ?
อิชั้น : เปล่าค่ะ....ทำไมเหรอคะ?
Taxi : ผมว่าคุณหน้าเหมือนนักร้องคนโปรดของผมมากๆเลย....

(เอาล่ะสิ....มันจะมาแบบ Taxi บ้าหม้อคนนั้นอีกเปล่าวะ...สงสัยต้องงัดมุขขี้แตกออกมาใช้อีกแน่เลย...เฮ้อ)

อิชั้น : นักร้องเหรอ....ใครอ่ะ? (ยังเจือกอยากจะรู้อีกแน่ะ)
Taxi : คุณจะรู้จักเหรอ...นักร้องเก่าแล้วอ่ะ...แต่ผมชอบเสียงเค้ามากเลยนะ
อิชั้น : ใครล่ะ? เผื่อเรารู้จัก...(เกิดมันบอกว่ารวงทองคงกรี๊ด....สนั่น..)

(คือจริงๆ แอบอยากเป็น ใหม่ หรือ ติ๊นาไง...5555)



Taxi : (ตอบเสียงดังฟังชัดมากๆ) แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์ อ่ะครับ คุณรู้จักไหม
อิชั้น : รู้.........สิ (พร้อมกับกัดฟันเล็กน้อย)

กรูนี่นะ แอนนา....ฮ่วย....!!!!!!



อันที่จริง แอนนาเค้าเสียงดีมากเลยนะ...หน้าตาก็น่ารักดีอยู่หรอก
แต่.....เราว่าเค้าก็คล้ายๆกะ เจ๊คิ้ม นั่นแหละ.......




Create Date : 23 กันยายน 2552
Last Update : 23 กันยายน 2552 14:23:50 น.
Counter : 961 Pageviews.

10 comments
  
สำนวนมันมาก ขอ add ไว้ใน friends' blogs ครับ จะได้แวะมาอ่านตอนปวด..หัวครับ

(เมื่อไหร่ออก pocket book บอกด้วย จะช่วยหนับหนุน 1 เล่ม)
โดย: oddy.freebird วันที่: 23 กันยายน 2552 เวลา:15:34:18 น.
  
ชอบจัง มีเรื่องแท้กซี่ ฮาฮา อย่างนี้แยะเหมือนกันค่ะ
ขอเปนเพื่อนด้วยอีกคนะคะ
ชอบมุกขี้แตกจัง เคยเจอแท้กซี่หน้าหม้อเหมือนกันต่ะ
แล้วจะแวะมาอ่านอีกนะคะ
โดย: love4us วันที่: 23 กันยายน 2552 เวลา:17:48:33 น.
  
เฮ้อ...
โดย: GG IP: 125.25.93.53 วันที่: 23 กันยายน 2552 เวลา:19:20:44 น.
  
อ่าน blog ของคุณ น้ำตาลที่ไร นั่งขำคนเดียวทุกที

(อ่านคนเดียว ก็ต้องขำคนเดียวซิ...)
โดย: สุดปลายฟ้าสีฟ้า IP: 58.9.28.154 วันที่: 23 กันยายน 2552 เวลา:20:46:46 น.
  
พี่น้ำตาลน่ารักจังค่ะ อ่านแล้วรู้สึกได้ถึงความ nice ของพี่เลยอ้ะ

กิ๊บก้อนั่ง taxi บ่อยค่ะ ตะ่ก่อนก็คุยกับพี่คนขับบ่อยๆ กิ๊บไม่เคยเจอพี่คนขับนิสัยแย่ๆอย่างที่หลายๆคนโดนเลยอ้ะ
กิ๊บว่าถึงพวกพี่เค้าจะเป็ฯคนขับ taxi เค้าก็เป็ฯคนมีชีวิตจิตใจเหมือนกัน มีครอบครัว มีความรับผิดชอบอย่างที่พี่น้ำตาลบอกนั่นล่ะ ถ้าเราปฏิบัติตัวกับเค้าดีๆ เค้าก้อทำตัวดีๆกับเราเหมือนกัน

แต่อันนี้คือต้องดูคนขับดีๆก่อนน้ะ เพราะบางคนก็ไม่ดีจริงๆก็มีเหมือนกัน หลังๆกิ๊บเลยชวนคนขับคุยน้อยลง เพราะอ่านในพันทิพมากๆชักจะกลัว แค่ทัักทายนิดหน่อยพอเป็นมารยาทก้อพอแล้วค่ะ
โดย: แบแบ วันที่: 23 กันยายน 2552 เวลา:21:47:01 น.
  
ใช่...ยังมีเรื่องราวดี ๆ สนุก ๆ บน taxi อีกเยอะนะ พี่ก็เป็นอีกคนที่ใช้บริการเป็นประจำเหมือนกัน

อ่านของน้ำตาลแล้วสนุกดีเนอะ
โดย: wannee2w วันที่: 24 กันยายน 2552 เวลา:8:45:58 น.
  
ก๊ากก ชอบๆ เอาอีกกกกกกกกก
โดย: ชฎาแหลม วันที่: 24 กันยายน 2552 เวลา:9:47:17 น.
  
5555555555555555555555555555555555555555+

This is hilarious!!!!


Thanks for sharing lovely stories ka
โดย: yr_naughty_annie วันที่: 26 กันยายน 2552 เวลา:0:34:59 น.
  
สนุกดีจังเลยคะ
เป็นเรื่องที่ดีมากๆ อ่านแล้วฮา อีกทั้งได้สาระดี
น่าไปเป็นนักเขียนมากกว่านักร้องแล้วนะคะ อิอิ..
โดย: น้ำหอม http://www.mizzperfume.com (MizzPerfume ) วันที่: 27 กันยายน 2552 เวลา:15:40:23 น.
  
เก่งเนอะ เล่าเรื่องได้สนุกมากๆ เหมือนอ่านเรื่องสั้น อืมน่าไปเขียนหนังสือขายน่ะเนี้ย
โดย: milin IP: 124.120.53.155 วันที่: 8 ธันวาคม 2552 เวลา:13:51:39 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

BlogGang Popular Award#16



bemynails
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 69 คน [?]



ผู้หญิงธรรมดาที่ชอบช๊อปปิ้ง แต่งหน้า เพื่อความสุขเล็กน้อยๆของตัวเอง ในโลกการทำงานที่ผู้ชายเป็นใหญ่
งานออกแบบเป็นชีวิต....ก็ขอออกแบบชีวิตประจำวันด้วยสีสันบ้าง....

เพราะผู้หญิงก็ยังเป็นผู้หญิงวันยังค่ำ.... ^_^


ไม่อนุญาตให้ใช้ข้อมูลหรือชื่อ bemynails ในการนำไปอ้างอิงเพื่อขายสินค้าใดๆค่ะ


แอดเป็นเพื่อนกันใน facebook ได้ค่ะ

bemynails