ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลากับเข็มนาฬิกาที่ไม่มีวันเดิน...
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2553
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
17 พฤษภาคม 2553
 
All Blogs
 
เรื่องเล่าของเด็กหญิงเปิ่ลเปิ้ล

วันจันทร์ที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553


วันนี้ตื่นมาหกโมงกว่า....ปวดท้องชะมัด...


ขับรถไปลั่นล๊าดูทะเลอย่างมีความสุข...แสงแรกของวัน...


สูดลมหายใจเข้าลึกๆ...สดชื่น...กลิ่นเค็มๆของทะเล...สดชื่นจริงๆ


ขับรถวนขึ้นไปเขาสามมุขไปดูลิง...อยากวิ่งเล่นกับลิงว่ะ


แต่กลัวมันกัด...เอิ๊กๆ...แล้วอีกอย่างก็วิ่งไม่ไหว


ปวดท้องโครต...กลับมาบ้าน...นอนต่อ...คร๊อก...


.....................................................................


ตื่นมาอีกที..ดูนาฬิกาเที่ยงกว่าโอ้วแม่เจ้า...


ปวดท้อง..ทรมานชิบเป๋ง...มนุษย์เมนส์..เกิดเป็นหญิงแท้จริงลำบาก...


อ๊าก ก ก ก ....เป็นเมนส์แต่อยากกินแต่ของเย็นๆแล้วก็ปวดท้อง...เอิ๊กๆ


อยากกินไอติมอยากกินสเลิปบี้....โรคจิต...ชิบเป๋งเรยกุนี่...


....................................................................


บ่ายกว่าพยายามกระเสือกกระสนลุกจากที่นอน


เพื่อมาหาอะไรกินและกินยา...มาม่าอาหารหลักประจำชาติ


เพราะไม่อยากออกไปไหน..ก็มาม่านี่แหละตัวเลือกที่ดีที่สุด...


อ้าว....ฮี๊ว...บ้านใครมีมาม่าเป็นอาหารหลักขอเสียงหน่อย..วิ๊ดวิ๊ว....


กินมาม่าเสร็จปล่อยตัวเองนั่งอยู่กับความร้อยได้ไม่เกินห้านาที...


กินโค๊กใส่น้ำแข็งเย็นๆ...อ่าห์...ชื่นจาย...โส๊ะฉื่น น น..คิก คิก


สักพัก...ปวดท้อง...จ๋อย ย ย ย....แต่ยังแรดได้อีก....


...................................................................


บ่ายสามโมงกว่าออกไปหาอะไรกินดีกว่า...


ขับรถออกไป..ติดไฟแดง...แอบตะเบ๊ะจ่าเฉยด้วย...อิอิ...


เห็นคุณแม่มารับคุณลูกซ้อนมอเตอร์ไซค์..น่ารักกันจัง


เด็กหนุ่มชายผมสั้นสกินเฮด..เด็กหญิงผมสั้นแค่หู


ซ้อนมอเตอร์ไซด์กันกอดกันแทบจะสิงกันเลยทีเดียว...


พี่สาวจูงน้องสาวข้ามถนน..แบ่งลูกชิ้นที่มีเพียงไม้เดียว..


แบ่งกันกิน...ภาพที่ฉันเห็นวันนี้ทำให้ฉันนึกถึงสมัยที่ฉันเรียน


ประถม...ที่ฉันและพี่ชายอยากผจญภัย...โดยการเดินกลับบ้านเอง


(ปกติมีคนมารับกลับบ้าน)...วันนั้นตัดสินใจซื้อหมี่ผัดสองถุง


ไม้สี่อัน,,,เดนจูงมือกันกลับบ้าน..แวะใต้ต้นไม่เรานั่งกินหมี่ผัดด้วยกัน...


เป็นธรรมดาที่พี่จะแย่งน้องกิน..แลฉันก็จะร้องไห้..เป็นเรื่องงประจำ


พี่ชายไม่โอ๋ฉัน...มักจะปล่อยให้ฉันร้องไห้เสมอๆ


และฉันก็วิ่งตามหลังกลับบ้าน..ในวันนั้นเราสองคนพี่น้อง


หลับโดยไม่แกล้งกันเพราะว่าต่างคนต่างเหนื่อย...


พี่ชายฉันเป็นพวกนักเลงหัวไม้  มีเรื่องชกต่อยตาเขียวกลับบ้านมาเสมอ


พี่ชายฉันมักจะรับผิดและยอมโดนตีแทนฉันอีกด้วย


บางครั้งดูเหมือนว่าไม่รักฉัน...แต่ลึกๆแล้วคงไม่มีพี่ชายคนไหน


ไม่รักน้องหรอก...จริงมั้ย???....


.....................................................................................


หลายวันก่อนฉันได้นั่งคุยกับเพื่อนสมัยเรียน..ถึงเรื่องสิบกว่าปีที่ผ่านมา


เพราะต้นเหตุ..วันนี้ฉันเห็นรองเท่านักเรียนประถมเค้าใส่กัน


มันเลยทำให้ฉันนึกถึงสมัยเด็กๆล่ะมั้ง....


ฉันมักจะโดนเพื่อนๆแกล้ง...เดินเท้าเปล่าขึ้นรถกลับบ้านเสมอ


เพราะรองเท้าหาย...คุณครูจะต้องเขียนชื่อติดไว้เสมอๆ...


พอโตมาอยู่มัธยมต้น...เพื่อนเล่าให้ฉันฟังว่า...


เพื่อน....เห้ยเปิ้ล...มึงจำเรื่องรองเท้านักเรียนได้รึเปล่าวะ?


ฉัน....เรื่องอะไรวะ


เพื่อน.....ก็มึงชองแกล้งคนอื่นไง


ฉัน.....แกล้งอะไรวะ


เพื่อน....ก็มึงอ่ะชอบเอารองเท้าคนอื่นเค้าสลับข้างกัน...


เพื่อน....สมัยนั้นมึงอ่ะโครตแสบเลย....


ฉัน....จริงเหรอวะ...กูออกจะเรียบร้อย...ฮ่าๆ


เพื่อน....เรียบร้อยเหี้ยไร...ชวนกูไปตีรุ่นพี่ประจำ


ฉัน....เอ..น่าแปลกที่ฉันจำเรื่องพวกนี้ไม่ได้เลยแหะ


เพื่อน....มึงอ่ะจำไม่ได้เหรอวะที่เอาสปายมาให้พวกกูแดก


เมากันเกลือนสนามบาส...เมากันซะ....


ฉัน.....กูเฟี้ยวขนาดนั้นเลยเหรอวะเนี่ย...


เพื่อน...แล้วมึงจำได้เปล่า..มึงอ่ะโครตเหี้ยเลย


ฉัน...ทำไมวะ...


เพื่อน....มึงไปขอทุนการศึกษาแล้วลงที่อยู่บ้านกู


พออาจารย์ไปตรวจสอบบ้านว่าจนจริงๆได้เงินก็พาพวกกูไปเที่ยวไง


ฉัน....เออ...สัสอ๊ย...กูพอจำได้คับคล้ายคับครา...


ฉัน....อายวีรกรรมตัวเองเหมือนกันแหะ...เหี้ยแต่เด็กกันเลยทีเดียว...


แล้วสมัยแต่ก่อนชอบเอาลิขวิตขีดบัตรทีโอทีไว้ไปคุยโทรศัพท์


สมัยนั้นใครมีเพจเจอร์แมร่งโครตเท่ห์...วันๆเดินไปหยอดตู้


เพจหากัน...รักอย่างนั้นรักอย่างนี้...คิดๆแล้วก็ขำๆตัวเองเหมือนกันเนอะ


เขียนจดหมายเป็นกระดาษซาริโอ้ไปให้รุ่นพี่(ผู้หญิง)บอกรักโน่นนี่นั่น...


ฉันเรียนโรงเรียนหญิงล้วน..การได้เดินจูงมือกับรุ่นพี่นั้น..เป็นอะไรที่ปลื้มมากๆ


สมัยนั้นฉันไม่ชอบกินข้าวที่โรงอาหารเพราะว่าคนเยอะ


ฉันก็จะสั่งข้าวกล่องมานั่งกินกันกับเพื่อนๆในก๊วน...


พอข้าวเหลือพวกเราก็จะเอาไปเลี้ยงปลา...โรงเรียนฉันมีสระน้ำใหญ่ๆ


กลางโรงเรียนมีปลาเยอะแยะเลย..(...............)....


พูดแล้วก็คิดถึงในสมัยนั้นแหะ...


เมื่อปีที่แล้วฉันได้กลับไปเยี่ยมโรงเรียน..เจออาจารย์ที่ปรึกษา


ฉันไปกับเพื่อนร่วนก๊วนที่เป็นทอมอย่างออกหน้าออก...


อาจารย์เดินมาบอกว่า..ฉันอยากให้พวกเทอไปพูดที่หอประชุม


อาทิตย์หน้าเรื่อง...หญิงรักหญิง...ช่วยพูดให้เด็กสมัยนี้เข้าใจกันหน่อย


พวกมันเป็นทอมกันเยอะเหลือเกิน...


ฉันบอกอาจารย์ไปว่า..เอ่อ..คือ..อาจารย์คะ..หนูเป็นผู้หญิงค่ะ


และก็ยังยืนยังกับอาจารย์ได้ว่าอยากมีสามีเป็นผู้ชายค่ะ


แต่แหม..อาจาย์..ทอมสมัยนี้หล่อๆก็มีหวั่นไหวบ้างอะไรบ้าง...อิอิ


ส่วนเพื่อนเป็นทอมแต่ก็ไม่กล้าที่จะออกไปพูดแบบนั้นหรอก...


อายเค้า...เอิ๊กๆ...อาจารย์คิดได้ไงฟร๊ะ...นู๋เป็นผู้หญิงนะคะอาจารย์...


............................................................................


ความรู้สึกดีๆที่ไม่อาจบอกใคร...คริ คริ


..........................................................................


แกะของฝากกล่องใหญ่ที่ม่าม๊าเอามาฝาก..มันเขียนข้างกล่องว่าแหนมเนือง


ดีเรย..เอาไว้แกล้มเหล้าคืนนี้ฮ่าๆ...


แกะออกมารู้สึกว่าไอ้กินได้น่ะมีแต่แหนมแตงกว่าน้ำจิ้มแล้วก็แป้ง


ที่เหลือผักหอยอะไรไม่รู้ กินไม่เป็นสักอย่าง มีทั้งกระเทียมทั้งกล้วยทั้งพริก...


ทิ้งค๊าปพี่น้อง...กล้องเบ่อเร้อ..กินได้แค่เนี้ย.....


..........................................................................


ขี้เกียจเขียนแว้ว...เอาแค่นี้ก่อน...เหนื่อย....


............................................................................


ปล.แฮ๊ปปี้ดี๊ด๊า....


ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา  18:27  17/05/2010






Free TextEditor




Create Date : 17 พฤษภาคม 2553
Last Update : 17 พฤษภาคม 2553 18:54:40 น. 22 comments
Counter : 301 Pageviews.

 
ทักทายยามค่ำค่ะ


โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:17:12 น.  

 
สวัสดีค่ะคุณเปิ้ล..



โดย: Butterflyblog วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:35:14 น.  

 
กินไม่แบ่ง เลยแหนมเนืองอ่ะ

แสบแต่เด็ก ..นะเรา



โดย: ลายมือเรียบร้อยของคนเวลาเหลือเยอะ (Trobot ) วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:19:50:44 น.  

 
เคยปวดท้องบ่อยๆ แต่เพราะดื่มเหล้า..ไม่ใช่เพราะปวดท้องเมนส์ 5555+


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:25:26 น.  

 
แหนมเนืองเค้ากินกะผัก กำเวน


โดย: ถุงก๊อปแก๊ป วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:22:14 น.  

 
เฮ้ย..อ่านวีกรรมวัยเด็กแล้วนึกขึ้นได้
ส่ง Tag มัธยมวัยหวานให้ทำอ่ะ
รับปากแล้วยังไม่เห็นทำเลยนี่หว่า
พี่ดอยบอกไม่ ไม่ ไม่ ไม่...
พี่ไม่ชอบทำแท็ก แต่ส่งการบ้านก่อน
เป็นคนแรกเลย
เปิ้ลกับพี่เป็ด ได้ ได้ ได้..ทำไมไม่ส่งซะที
โตแล้วก็ยังไม่หมดวีรกรรมนะเราเนี่ย



โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:21:59:55 น.  

 
แวะมาทักทายน้องเปิ้ลคับ ...
รู้สึกดีคับที่เห็นข้อความไปเม้นคิดว่าจะหลับไปนานซะอีก...

ดีแล้วนะ โลกนี้ยังมีอะไรมากมายเยอะแยะเต็มไปหมดรอให้เราไปเรียนรู้กับมัน
สู้สู้นะคับ สู้ไปด้วยกัน จะเอาใจช่วย

ไม่ว่าจะเกิดอะไร ขอแค่คิดบวก มันจะผ่านไปได้ด้วยดี

นอนหลับฝันดีคัป๋ม



โดย: oukiejung วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:22:47:15 น.  

 
ถ้าหากบางครั้งคุณเปิ้ลเคยเดินทางไกลด้วยมอไซค์คุณเปิ้ลอาจเข้าใจและเข้าถึงบทความของผมมากกว่านี้

ผมไม่เถียงครับ ว่ารถยนต์ดีกว่า...

แต่ถึงแม้ว่าคุณเปิ้ลจะขับรถยนต์โครตเปิดประทุนก็ตาม คุณเปิ้ลก็จะสัมผัสกับสายลมไม่ได้มากเท่ากับการอยู่บนมอไซค์...

และแม้ว่ามันก็เฉียดความตายทุกขณะ..ก็ตาม
วันนี้ผมจะไปวัดดวงตัวเองดู.....
ถ้ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้น พร่งนี้ผมจะเป็นคนใหม่

แต่หากวันนี้มันมีอะไรเกิดขึ้น...ผมก็ไม่เสียใจ อย่างน้อยๆสิ่งที่อยากบอกผมบอกไปหมดแล้ว

ฝันดีนะครับ หายปวดท้องไวไว.....


แค่ไม่เข้าใจ สิ่งที่คิดมันทำให้ตัวเองดูเลวได้ขนาดนี้เชียว...


โดย: Trobot วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:50:31 น.  

 
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการออนไลน์ที่บ้าน...จากพรุ่งนี้ไปอดเล่นแล้ว ...


โดย: Trobot วันที่: 17 พฤษภาคม 2553 เวลา:23:52:13 น.  

 
มาเป็น..ยามให้น่ะเปิล


โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:3:05:45 น.  

 
อรุณสวัสดิค่ะคุณเปิ้ล^-^
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ อย่าปล่อยให้ปวดท้องบ่อยๆ

ปล. สมัยเด็กไม่ธรรมดาเลยนะคะ


โดย: อรุณสวัสดิ์ที่รัก วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:38:35 น.  

 
ว่าแล้วก็....ชนนนนน...ค่ะ


โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:8:50:55 น.  

 
แวะมาทักทายค่ะ


โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:11:37:45 น.  

 
แลบลิ้นเชียว

คือรูปมันเล็กเน๊าะ กดมั่วๆ ออกมาตลกเชียว




โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:36:45 น.  

 
จ่าเฉย แถวบ้านเปิ้ล ยังไม่โดนเก็บอีกหรอ ยืนสู้แดดสู้ฝนดีจัง
แล้วตอนนนี้หายปวดท้องยังเปิ้ล


โดย: ชายพจน์ (ครีมโซดาซ่า ) วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:18:41:10 น.  

 
ดูแลสุขภาพด้วยนะ


โดย: ลายมือสวยๆของคนเวลาเริ่มเหลือน้อย (Trobot ) วันที่: 18 พฤษภาคม 2553 เวลา:20:38:45 น.  

 
ง่วงจังเปิลไปนอนก่อนน่ะ

แวะมาหาก่อนนอนน่ะบ๊าย


โดย: kim (นกน้อยจงแกร่ง ) วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:0:16:40 น.  

 
อยากสัมผัสบรรยากาศแบบ..
เราขับรถไปดูทะเลเองมั่งจังเลยค่ะ

^__^


โดย: เด็กหัวส้ม วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:56:47 น.  

 
ทักทายยามเช้าจ้า


โดย: นาฬิกาสีชมพู วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:9:58:35 น.  

 
เครียดมั้ย...ก็ไม่มาก
แต่มันแค่รู้สึกทุเรศ สมเพช รังเกียจ..ยี้อ่ะ
...
เย็นนี้น้องชวนไปกินเหล้าหาดนางรำ
แถวสัตหีบ ว่าจะไปกับมันซะหน่อย
แต่ต้องกลับไปเอากีต้าร์ก่อน
หาเมาดีกว่าว่ะ...ไม่รู้จะช่วยอะไรชาติได้
อัพบล็อกจนเพื่อนจะเลิกคบกันหมดแล้ว
ช่วยได้แค่นี้แหละ 5555+
...
คิดถึงน๊าแม่หนูน้อย


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:12:29:03 น.  

 


เห็นภาพตามเลย


โดย: nompiaw.kongnoo วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:03:18 น.  

 
ปวดใจนี่...มันมีอาการมาก่อนหน้านี้
แล้วนี่หว่า...อืม แต่ถ้าเซ๊นซิทีฟ
ก็ห่าง ๆ เข้าไว้เปิ้ล ใกล้จบเต็มทีแล้ว
แกนนำบางส่วนติดต่อขอมอบตัวแล้ว
บางคนก็หนีแล้ว จะจบแล้วล่ะ
...
ทำงานของเราดีกว่า
วันนี้ลูกค้าพี่เยอะด้วย
ฉีกยิ้มจนเมื่อยปาก
คิดแล้วก็ตลก ประเทศเค้าเครียดกันจะตาย
กรูนั่งฉีกยิ้มได้ไงเนี่ย 5555+
เฟ็กส์ชัด ๆ แต่เพื่องานโน๊ะ


โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 19 พฤษภาคม 2553 เวลา:13:05:13 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คือเป็นคนฮาๆบ้าๆเซอร์ๆติสแตก
บ้าเพ้อรั่วไปเรื่อย..เป็นคนธรรมดา
ไม่ดีได้เลิศเลอเหมือนใคร...
Friends' blogs
[Add ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.