ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลากับเข็มนาฬิกาที่ไม่มีวันเดิน...
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
28 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
ตะลุยกรุงเทพ...

วันจันทร์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2553

 


กับการทำงานวันแรกของสัปดาห์...ฉันหยุดงานไปสี่วันติดกัน

 


เพราะว่าฉันไม่สบายเป็นไข้...การทำงานวันแรกจึงยากที่จะ

 


ปะติดปะต่อกันมากพอควร...ปวดหัวกับงานที่ค้างคาไว้...

 


.
.
.
.
เสาร์และอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันต้องไปสัมนาที่กรุงเทพ

 


รู้สึกตื่นเต้นดีจัง..ตอนแรกคิดว่าจะขับรถขึ้นไปแต่คิดว่าแถวนั้น

 


ไม่ชำนาญเส้นทางและรถก็ติดมาก..ตึงตัดสินในนั่งรถตู้ไป

 


และไปต่อรถไฟฟ้า..วินาทีแรกยืนงงกับการซื้อบัตรขึ้นรถ

 


ก็ถามคนที่เค้าซื้ออยู่นั่นแหละ..ยอมให้เค้าด่าว่าโง่แหละ..เหอๆ

 


ฉันชอบรถไฟฟ้าที่แอร์มันเย็นเนี่ยแหละ..รู้สึกสดชื่น..กทม.อากาศร้อนมาก

 


ฉันไปประชุมเสร็จหกโมงเศษๆ..

 


คืนแรก..ฉันนั่งรถไฟฟ้าผ่านแถวชิดลม

 


เห็นสวนสนุกก็เลยชวนกันกับเพื่อนว่า

 


วันนี้ไม่ต้องกลับชลบุรีเนอะ..ค้างที่กรุงเทพแหละ..เราทั้งสองพยักหน้ากัน

 


ดั่งใจเดียวกัน..เราพากันไปตระเวนหาที่พัก..แถวอโศก

 


พวกเราเก็บของและเราก็ไปเล่นเครื่องเล่นกัน..

 


สนุกมาก..ลงมาถึงกับอ๊วกกันเลยทีเดียว...

 


ใครกันบ้างนะจะได้มีโอกาศเห็นกรุงเทพกลับหัวเหมือนฉันบ้าง

 


เครื่องเล่นสูงกว่าตึกราวสิบชั้น..เหวี่ยงพวกเราสองคนไม่รู้กี่รอบ..

 


ฉันกลัว..แต่ฉันก็อยากเล่น..ฉันว่ามันสุดยอดดี..

 


กลับมาถึงที่พักประมาณสี่ทุ่มพวกเราตัดสินใจกินอาหารเซเว่นกัน..

 


ที่พักที่นี่น่ากลัว..ทำเอาฉันและเพื่อนพากันนอนไม่หลับ..

 


ด้วยเสื้อผ้าที่ไม่ได้เตรียมมา..พวกเราจึงไม่ได้ใส่อะไรนอน..

 


ไอ้บ้าที่พักนี่ก็ไม่ให้รีโมท..ทำให้พวกเรานอนหนาวกันทั้งคืน...เพราะว่า

 


เสื้อผ้าต้องผึ่งไว้..ตื่นเช้ามาด้วยอาการงัวเงียต้องรีบตื่น

 


และเดินทางไปประชุม...ฉันอยากโทรหาคนบางคน..คนที่ฉันรัก

 


ฉันตัดสินใจหยอดเหรียญตู้โทรศัพท์...แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าโทรอยู่ดี..

 


ทำไมนะ..เวลาถึงทำให้ฉันลืมใครบางคนที่ติดค้างในใจไม่ได้สักที..

 


วันอาทิตย์ที่ฉันจะไม่มีวันลืม...อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดของคนรักของฉัน

 


คนๆนั้นไม่รู้ว่าป่านนี้เค้าจะเป็นยังไงบ้าง...ฉันยืนมองอนุสาวรีย์

 


ตอนประมาณสองทุ่ม..อยู่ๆน้ำตามันก็ไหลไม่มีสาเหตุ..

 


ฉันเคยได้รับโปสการ์ดใบ..แน่นอนจากคนรักของฉันเค้าถ่ายรูปใบนี้

 


ด้วยตัวเค้าเองเค้าเขียนมาเนื้อความในโปสการ์ด..ฉันจำได้ดี..

 


เค้าบอกว่านี่คือรูปโปสการ์ดของอนุสาวเรีย์ตอนเวลาสองทุ่มเศษ

 


ในเดือนสิงหาคม..เค้ายังบอกด้วยว่าไว้ว่างเราจะมาปีนอนุสาวรีเล่นด้วยกัน

 


น่าแปลกนะที่ฉันเองยังจำเรื่องราวของเค้าได้ดี..แต่เค้า..เคยจำเรื่องราวของฉัน

 


บ้างหรือเปล่านะ..และในวันอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันก็ได้ยืนที่ๆคนที่ฉันรักเค้าถ่ายรูป..

 


ฉันยืนมองตรงนั้นกว่ายี่สิบนาที  ยืนมองที่รถไฟฟ้า ฉันอาจจะโชคดี

 


ได้พบเค้าก็ได้..รถตู้ค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากชานชลาอย่างช้าๆ

 


ฉันคร่ำครวญหากรุงเทพยามนี้ยิ่งนัก..น้ำตาไหลเพราะต้องจากลา...

 


.
.
.
.
แต่ฉันไม่ได้โชคดีแบบนั้น...ฉันไม่ได้เจอเค้า..

 


คุณเคยนั่งกอดอะไรสักอย่างที่เป็นของคนที่คุณรักมั้ย?

 


ฉันนั่งกอดกระดาษโปการ์ดเหล่านี้บ่อยๆ..

 


และนี่ก็เป็นอีกวันนึง..ที่ฉันกอดกระดาษแล้วคิดถึงเทอ

 


ฉันดูเหมือนคนบ้า..สามทุ่มกว่า..ฉันขับรถออกจากบ้าน

 


ไปบางแสน..เอาโปสการ์ดของเทอไปด้วย..ฉันวางมันลง

 


ที่เบาะคนนั่งข้างๆฉัน..ฉันไปถึงทะเล..ฉันก็หยิบโปสการ์ดใบนั้นออกมา

 


และบอกกับกระดาษใบนั้นว่า..ฉันพาแกมาทะเล..

 


ทำไมนะ ทำไม  ฉันยังคงต้องติดอยู่กับเรื่องราวเพ้อฝัน..

 


ทั้งๆที่เทอเอง..ก็มีคนใหม่ไปแล้ว..

 


อีกไม่กี่วัน..เป็นวันเกิดของเทอ..ฉันไม่เคยลืม..แต่ฉัน..

 


ได้แต่มองรูปเทอผ่านเวปมัลติพลายของเทอ...ฉันทำได้เพียงเท่านี้จริงๆ

 


.
.
.
.
ป่าป๊าไม่สบาย..ช่วงนี้ฝนตก..และฉันคิดถึงเทอ...

 


ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา  21:32  28/06/2010


ฟังเพลง เข้ากันไม่ได้
Powered by you2play.com

 






Free TextEditor


Create Date : 28 มิถุนายน 2553
Last Update : 28 มิถุนายน 2553 22:07:28 น. 9 comments
Counter : 224 Pageviews.

 

มาเยี่ยมชม มาทักทายครับ

มาอ่านแล้วก็ให้กำลังใจแก่ จขบ. ครับ

ผมเชื่อว่าทุกสิ่งทุกอย่างต้องใช้เวลาครับ ปล่อยให้กาลเวลาเป็นเครื่องรักษาแผลใจดีกว่าครับ

จะคอยเอาใจช่วยนะครับ

ว่าแต่ ... คราวหน้าถ้ามากรุงเทพฯ ก็บอกได้นะครับ จะได้พาเที่ยว แต่ไม่พาไปปีนอนุสาวรีย์ชัยฯ แน่ ๆ ครับ แบบว่าไม่อยากจะให้โดนตำรวจจับนะครับ

อิอิ

ปล. เวลาที่เราทุกข์มาก ๆ ให้เรานับ 1 ถึง 100 ในใจนะครับ มันอาจจะไม่ช่วยให้เราลืมความทุกข์ได้ แต่มันจะช่วยให้เราต้องคอยถามตัวเองตลอดว่า ... เฮ้ย .. ตรูนับถึงไหนแล้วเนี่ย?

ก๊าก ๆ ๆ ๆ ๆ (โห ... จะไปแล้วยังมีแจกมุกอีกเนอะ)

อิอิ


โดย: อาคุงกล่อง วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:22:37:21 น.  

 
เศร้าจังนะคะ
แวะมาส่งกำลงัใจแล้วกัน
แต่ชอบที่ได้ไปเล่นเครื่องเล่นจนอ๊อก
เราอยู่ กทม.ยังไม่กล้าเล่นเลย


Anjos






โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 28 มิถุนายน 2553 เวลา:23:52:13 น.  

 
สวัสดีจ๊ะ

เป็นความรู้สึก ที่เราไม่ค่อยได้พูดกันนะครับ

เจ็บปวดรวดร้าว ดีจริงๆ

ฝันดีจ๊ะ

ฝากอวยพระวันเกิดล่วงหน้า ให้คนที่เปิ้ลรักด้วยจ๊ะ

เปิ้ลจ๋าาาาาาาา

อ๋าๆๆ



โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:0:41:43 น.  

 
เปิ้ลจ๋า

อ๋าๆๆๆๆ

ปายฝากมาสะกิด อิดๆๆๆ

แบบว่า ทวงแท็กน่ะจ้า อ้าๆๆๆ


เสียงแอคโค่ สะใจ

ฮ่าๆ



โดย: ต๊ายตาย..นี่มัน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:0:56:19 น.  

 
เห็นกรุงเทพกลับหัว.... ผมชอบคำนี้จังครับ

ขอให้ปะป๊าหายไวๆ....
เอากำลังมาฝากครับเผื่อได้ใช้ในวันเหงาๆ


อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:4:57:43 น.  

 
เหอะๆๆๆ สุดท้ายเธอก็ลืมอดีตไม่ได้ เหอะๆๆ ดีนะที่ตัดไฟเสียแต่ต้นลม ไม่งั้นเราเจ็บกว่านี้แน่เรย เห้อออออ ไอ้เป๋....ฝังลึกจิงๆๆ.........


โดย: อา-มิต-ตา-ปุ๊ด IP: 124.121.16.105 วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:6:20:17 น.  

 
ว่าจะมาบอกเปิ้ลปลอบพี่เป็ด
เพราะเห็นอัพบล็อกเศร้า ๆ
แต่ดูเหมือนเปิ้ลเศร้าแรว๊งกว่าอีกอ่ะ
ดูเหมือนบล็อกเศร้า ๆ ที่พี่เป็ดอ่าน
คงเป็นบล็อกเปิ้ลน้อยนี่ล่ะมั้ง
พี่ขอเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
ช่วงนี้ห่าง ๆ หาย ๆ ก็ด้วยงานที่ท่วมหัว
กับไวรัสโทรจันที่โจมที่อย่างไม่ปราณี
แต่ยังรักนะ จุ๊ฟ จุ๊ฟ เหมือนเดิมน๊า





โดย: คนที่ใช่ ในวันที่ผิด วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:12:55:11 น.  

 
พี่มาบอกอวยชัย ให้ป๊าเปิ้ล หายไวๆนะจ๊ะ

เปิ้ลจ๋า

อ๋าๆๆๆๆ

-------

พี่น่า จะมีคนคิดถึง อย่างนี้บ้างเนอะ

เห็นบอกว่าโหยหา ไม่อยากกลับเมืองชล

แหมมม

เราก็คิดว่า คิดถึงพี่ล่ะเซ้

ฮ่าๆๆ

ป่อยๆๆ ไม่ใช่

-------

พี่เป็นคนที่ใช้ชีวิตไปข้างหน้านะเปิ้ล

เราก็ด้วย อดีตถึงจะน่าจดจำแค่ไหน แต่เราก็ยังไม่มียานย้อนเวลากลับไปหามันได้หรอก

พี่เข้าใจ ว่าคนรักของเปิ้ล ก็คงเข้ามาอ่านบล็อกนี้ และรับรู้ถึงความรู้สึกของเปิ้ล

พี่ก็หวัง ว่าเขาคงเข้าใจ และกลับมาในที่สุด

ขอให้สมหวัง ในความรัก ที่เปิ้ลมองหาจ๊ะ

แต่ก็นะ คิด และมองไปข้างหน้าด้วย
ชีวิต ยังต้องเดินต่อไป

มีคนมาตัดไฟตั้งแต่ต้นลม ในบล็อกนี้ด้วย

ดีจัง ที่ตัดได้

นับว่าใจเด็ดมากๆ

-------

พี่เห็นใจเปิ้ลจัง แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงเนอะ

หน้าชาๆ ตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว

ป่อยๆๆๆ เด้งๆๆ กลับไปดีกว่า

---------

นึกว่าจะเขียนถึงเพ่ซักนิด ก็ไม่มี

เชอะ

ป่อยๆๆๆๆๆๆ

คิกๆ

--------

หายไวๆนะ ไม่สบายน่ะ กินยาให้ตรงเวลา

เดี๋ยวหวัดมันจะดื้อยา

กลายเป็น อีโบล่า นะจ๊ะ

บายจ๊ะ




โดย: อิ ส ร ะ ช น ตั ว โ ต เ ต็ ม วั ย . . ไม่ ใ ช่ ใ ค ร . . . มัน คื อ . . (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 29 มิถุนายน 2553 เวลา:15:40:25 น.  

 
เขามาทักทายค่ะ


โดย: ปลาน้ำใส วันที่: 28 กรกฎาคม 2553 เวลา:12:49:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คือเป็นคนฮาๆบ้าๆเซอร์ๆติสแตก
บ้าเพ้อรั่วไปเรื่อย..เป็นคนธรรมดา
ไม่ดีได้เลิศเลอเหมือนใคร...
Friends' blogs
[Add ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.