ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลากับเข็มนาฬิกาที่ไม่มีวันเดิน...
Group Blog
 
<<
มิถุนายน 2553
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
13 มิถุนายน 2553
 
All Blogs
 
ชิลที่จันทบุรี...

วันอาทิตย์ที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2553


วันนี้ตื่นนอนประมาณตีสี่ครึ่ง..อาบน้ำแต่งตัวเพื่อนรอเพื่อนมารับ


เกือบๆตีหน้า..เพื่อนมารับไปเที่ยวจันทบุรี..


ล้อหมุนหกโมงเศษ...ขาไปฉันเป็นคนขับเองเพราะว่าเมื่อคืน


เพื่อนๆฉันหลายคนเมา...มันบอกว่าไปเบอดอกกันมากลับมาตีสาม..


ฉันก็เลยบ่นว่าทำไมมึงไม่มารับกูด้วยวะ..มันบอกว่าจะรับทำไมในเมื่อ


ในนี้มึงต้องเป็นโชเฟอร์...(อารมณ์เสีย)...ขับไปความเร็วที่สิบห้าสิบหก..


เร็วเท่าที่วีออสตัวใหม่ป้ายแดงจะเร็วได้...เพื่อนๆที่ขับตามหลัง..บ่นอุบ..


ว่ามึงจะรีบไปตายห่าที่ไหน?  ควายหายรึไง...กูไม่ได้มาแลนรี่นะ..แสร่ด ด ด


เสียเพื่อนชายลดกระจกด่าตอนติดไฟแดง..??


เราก็ขับทิ้งห่างแมร่งเรย...กูขับเร็วแล้วมึงตามทันเสือกบ่น...เลยทิ้งแมร่งเรย


ไปเจอกันที่จุดหมายปลายทางแล้วกัน...เอิ๊กๆ...(ก็กูชอบความเร็ว)


ติดไฟแดง..เพื่อนขับรถตามหลังมาแบรกเอี๊ยด ด ด...


อีกศอกเดียวจะชนรถเรา...แมร่งหาว่าเราขับรถเร็ว...กูขับเร็วตรงไหน..


นี่มันไฟแดงมึงไม่แหกตาดูแล้วหาว่ากูขับเร็ว...เซ็งจิต...


.
.
.
.
ถึงจันทบุรีที่เวลาเจ็ดโมงเศษ...พอลงรถได้...เพื่อนกูกวส่าอีกสิบกว่าชีวิต..


บ่นอุบ...บ้านป้าทำกับข้าวไว้รอ..แต่ข้าวเอาไว้ทีหลัง...กินทุเรียนก่อน..


ทุเรียนที่อร่อยที่สุด...มันสุกเอง...หวานอร่อยเหาะ..


คว้าหมูทอดเข้าปาก..แต่รสชาติทะแม่งๆ...กินหมดชิ้น...


ถามไอ้หนุ่มว่า..เห้ย...มึงชิมดิหมูหรือเนื้อ...มันบอกว่าเนื้อ...แทบจะอ๊วก...


แต่ญาติอยู่เยอะ..จำต้องฝืนกลืนลงคอไป...


.
.
.
แปดโมงกว่า..ออกเดินทางไปน้ำตกพริ้ว...ค่าเข้าคนละสี่สิบบาท...


แพงชะมัด...เสียงน้ำตก...หลับตาฟังแล้วอยากจะรีบเดินขึ้นไป


กระโดดน้ำชะมัด...เราเองไม่ลืมที่จะซื้อถั่วฝักยาวเพื่อเป็นอาหารปลา...


ที่นี่ปลาเยอะมาก...เดินขึ้นไปถึงชั้นบนสุด..เหนื่อย..เพิ่วรู้ว่าตัวเองแก่ก็วันนี้


หอบแดก...โดดน้ำไม่รีรอ..ปลาตัวเล็กๆไล่ตอดที่เท้า..จั่กจี้ชะมัด


ปลาบางตัวมันคงหมันไส้ฉันน่ะกัดน่องกันซะงั้น...


อยู่น้ำตกรู้สึกเหมือนว่าตัวเองขาวขึ้นกว่าปกติ...น้ำตกสวยจัง


ตกมันตกจะมีละอองน้ำ...สวยจัง...ต้นไม้ที่นี่ดูเขียว...ดูแล้วสบายตาที่สุด


อากาศกลิ่นชื้นๆ..ปลาตัวเล็กใหญ่ว่ายรายล้อม...


ฉันยืน..น้ำอยู่ในระดับคางพอดี...มีปลาตัวนึง..แมร่งว่ายกรรเชียงมามองหน้า


มองแบบกวนตีน..เราก็มองกลับ..นึกในใจมันจะกระโดดกัดหน้ากูมั้ยเนี่ย?


เพื่อนแกล้งโยนฮานามิตรงที่เรายืน..ปลาเป็นร้อยตัวว่ายมารุมกิน...โอ๊ย


กูกรี๊ดป่าแทบแตก...น่ากลัวชิบหาย...เล่นน้ำได้แปปเดียวเพราะทน


ไอ้ปลาที่มาตอดๆที่เท้าไม่ไหว...แบบว่ากลัวน่ะ...ขึ้นไปนั่งที่โขดหิน


นั่งมองโน่น นี่ นั่น..แล้วก็จินตนาการไปเรื่อยเปื่อย


กำลังคิดว่า...


-ปลาพวกนี้..ถ้าไม่มีคนให้อาหารแล้วมันจะตายมั้ย?


-ปลาพวกนี้เป็นปลากินพืชแล้วเอาหมูมาให้มันกินมันจะกินมั้ย?


-แล้วถ้ามันไหลจากชั้นบนลงไปชั้นล่างมันจะกลับขึ้นมาได้มั้ย?


-แล้วปลามันมีเจ้ถิ่นมั้ย..เช่นปลาชั้นสองไหลลงไปชั้ยหนึ่ง..มันจะโดนกัดมั้ย?


-เวลาหน้าแล้งน้ำแห้ง..ปลาพวกนี้มันไปอยู่ที่ไหนกัน...


-มันมีอายุอยู่ได้กี่ปีกันนะ..มันจะเหงามั้ยนะ?


ขาลงจากน้ำตกตรงซุ้มถ่ายรูปก็เอารูปเรามาขายให้ใบละร้อย..


เราไม่ได้ซื้อเพราะว่าคิดว่ารูปมุมไม่สวยแล้วอีกอย่างเสือกอยากถ่ายเอง


ฮ่าๆ..แสบจริงๆกูเนี่ย...


.
.
.
.
ออกเดินทางไปหาดจ้าวหลาวต่อ...ทะเลที่นี่ดูเหมือนทะเลที่บางแสนเลยนะ


เพียงแค่ว่ามันไม่มีขยะ..คนมาเที่ยวที่นี่เยอะพอสมควร..


อยู่ที่นี่เราสามารถมองทะเลได้มุมกว้างถึงร้อยแปดสิบองศา...


เสียงคลื่นเบาๆ...เสียงเด็กจ๊อกแจ๊กจอแจ...เสียงผู้หญิงกรีดร้อง


เพราะเล่นบานาน่าโบ๊ท...มีหมาโกลเด้นเล่นลูกบอลกับเจ้านาย


ที่ชายหาดน่ารักเชียว...มีหมาพันไส้กรอกวิ่งไปเล่นกะหมาโกลเด้น..


โดนไอ้เจ้าโกลเด้นกัด..น่าสงสารจัง...เห็นผู้หญิงคนนึงอุ้มลูกลงไป


เล่นน้ำทะเล..ขุดดินเล่น..พ่อเค้าก็เดินไปอุ้มลูกด้วย..ดูครอบครัวนี้


มีความสุขจัง...ฉันอยากมีครอบครัวแบบนี้บ้างจัง..


ฉันเห็นคนท้องทำให้ฉันนึกถึงคลิปคลอดลูกในยูทูป...


ถ้าวันนึงพระเจ้าทรงประทานโอกาศดีๆแบบนั้นให้ฉัน..คงจะดีไม่น้อย...


ฉันจะมีโอกาศได้เป็นแม่คนรึเปล่านะ??


ฉันหลับตาจินตนาการโน่นนี่นั่น..อึดอัดอยากระบาย..เลยเดินไปหยิบไดอารี่


ในกระเป๋ามาเขียนๆได้ถึงสองหน้าเลยทีเดียว..ฮ่าๆ...


สั่งอาหารมาหลายอย่าง แต่อย่าที่ถูกปากด้วยรสชาติก็คือหมึกไข่นึงมะนาว


จี๊ดจ๊าดสะใจ  อากาศดูไม่ร้อนมาก...ฉันนั่งโต๊ะเบอร์ที่ยี่สิบสี่...ฉันใส่เสื้อสีน้ำตาล...


มองโต๊ะที่ฉันนั่งเป็นไม้ถูกมุงหลังคาด้วยใบจาก...ใบจากพริ้วไหวตามสายลม..


ร่องรอยของไม้ที่ผ่านวันเวลามานาน...


.
.
.
นั่งมองขอบฟ้าแล้วอดนึงถึงเพลงของเรปโทรไม่ได้แหะ...


สุดเส้นทางปลายขอบฟ้าชะตาได้กำหนด..


ไม่อาจจะพบกันแต่ตัวฉันไม่เคยจะลืมเทอ


.
.


เช็คบิล..เราเดินทางออกจากที่หาดจ้าวหลาวประมาณบ่ายสองโมงเศษ


แวะโน่นนี่นั่นตลอดทาง..จนกลับมาบ้านป้าขนพวกผลไม้


ที่ป้าจัดเตรียมไว้ให้เรา..เยอะแยะเลย...


.
.
.
.
ออกเดินทางจากจันทบุรีสี่โมงกว่า...ง่วงนอนมาก...


ขากลับเราก็ขับอีกตามเคย...โดนเพื่อนๆเหน็บอีก..


ว่าไม่ต้องขับเร็ว...คุณว่าคนอย่างฉันจะฟังใครมั้ย..ฮ่าๆ....
.
.
.
อ้อโทรมาชวนไปดูชลบุรีเอฟซี..ไม่ไปโว๊ย..ไม่ชอบดูบอล...


ทีวีกูยังไม่ชอบดู  จะให้กูไปดูบอลไอ้บ้า...


.
.
.
.
วันนี้น้ำโค๊กแก้วแล้วแก้วเล่าถูกกลืนลงคอไปอย่างง่ายดาย


วันนี้เราก็สามารถมีความสุขได้ด้วยการไม่ดื่มแอลกอฮอลแหะ...


.
.
.
.
ราตรีสวัสดิ์....ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา 
21 :48  13/06/2010






Free TextEditor




Create Date : 13 มิถุนายน 2553
Last Update : 13 มิถุนายน 2553 21:57:30 น. 4 comments
Counter : 230 Pageviews.

 
วันนี้เราก็สามารถมีความสุขได้ด้วยการไม่ดื่มแอลกอฮอลแหะ


วันนี้มามาดใหม่เลย อิอิ

น่าทึ่งมากครับ.... ^^


อรุณสวัสดิ์ครับ ^^


โดย: พระจันทร์ของคุณ (Great_opal ) วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:6:02:41 น.  

 
ฝันดีคับ


โดย: คนเดินดิน IP: 125.25.141.64 วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:22:55:16 น.  

 
สนุกมั๊ยค่ะ

คนจันท์ยินดีต้อนรับเสมอออ

^^


โดย: ตุ๊กตาซัง วันที่: 14 มิถุนายน 2553 เวลา:23:34:51 น.  

 
น้องสาว .. แอบไปเที่ยวมานี่เอง
หนุกหนาน หนุกหนาน

ฝันดีเน้อออ


โดย: Life & Learn วันที่: 15 มิถุนายน 2553 เวลา:0:36:14 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Valentine's Month


 
ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คือเป็นคนฮาๆบ้าๆเซอร์ๆติสแตก
บ้าเพ้อรั่วไปเรื่อย..เป็นคนธรรมดา
ไม่ดีได้เลิศเลอเหมือนใคร...
Friends' blogs
[Add ลายมือยุ่งๆของคนไม่มีเวลา's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.