[ตำนานยางลบมหัศจรรย์]


ชื่อเรื่องล้ำไหมล่ะเธอ...

ย้อนไปเมื่อสัก ๓๐ ปีที่แล้ว หรือจะมากกว่านั้นก็ไม่ว่ากัน สำหรับคนที่มีประสบการณ์ร่วมดังที่จะเล่าต่อไปนี้

ในยุคที่นักเรียนตามชนบทมีวาสนาดีมาก เพราะเรามักจะได้รับแจกดินสอฟรี สมุดฟรี และเสื้อยืดกระทิงแดงให้ใช้ฟรี

ดินสอไม้ที่ไส้มีคุณสมบัติทนทานต่อการเขียนกดแรงๆ และฝืดเหมือนเขียนด้วยถ่านไม้ รวมยางลบก้นดินสอก็มีคุณสมบัติแข็งขูดกระดาษอย่างวิเศษ

สมุดพระราชทาน ที่หน้าปกเป็นพระบรมฉายาลักษณ์ของพระเจ้าอยู่หัว เล่มใหญ่น่าจะเท่ากระดาษ F14 ในสมัยนี้ เวลายัดลงถุงยาม ความกว้างของหนังสือจะเต็มย่ามพอดี แต่ส่วนยาวจะเลยออกมาประมาณฝ่ามือ ส่งผลให้ขอบสมุดเยินเร็วเป็นพิเศษ แต่ก็รับได้เมื่อแลกกับข้อดีคือตัวสมุดมีพื้นที่เขียนจุใจมาก (สมัยนั้นนักเรียนนิยมใช้ถุงยามเป็นประเป๋านักเรียน และไม่ได้มีหนังสือเรียนกองท่วมหัวเหมือนสมัยนี้)

แต่เรื่องที่จะชวนย้อนอดีตไม่ใช่ตำนานของของล้ำค่าสองอย่างนี้ แล้วก็ไม่ใช่เสื้อแจกยี่ห้อเครื่องดื่มชูกำลังซึ่งสวมใส่แล้วก็ไม่ได้มีแรงไล่ขวิดใคร

ตำนานเครื่องเขียนที่จะชวนไปสัมผัสคือ ยางลบ



ยางลบในสมัยนั้น ไม่รู้ว่าตามท้องตลาดมีขายกันกี่ชนิด กี่ยี่ห้อ แต่ที่สหกรณ์ของโรงเรียนมีขายชนิดเดียว ก้อนละ ๑ บาท แบ่งเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งลบดินสอ ส่วนหนึ่งลบปากกาได้

ที่เล่ามานี้ ผู้เขียนไม่ค่อยได้ใช้หรอก แม่ไม่ให้เงินซื้อ เพราะพอซื้อมาใช้ไม่กี่วันแล้วก็หาย ครั้นยางลบที่ก้นดินสอกุด จะเพราะการใช้งานหรือทำหักหายไปก็แล้วแต่ หลังจากเอาฟันกัดให้โลหะที่ยึดยางลบบีบตัว เพื่อให้เนื้อยางลบส่วนที่เหลือปูดออกมา และใช้มันจนเหี้ยนไปแล้ว เราก็จะมีวิธีแก้ปัญหาการลบด้วยกัน ๓ วิธี

เป็นวิธีที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น ว่ากันอย่างนั้น...

วิธีแรก
ใช้นิ้วมือเรานี่แหละแตะน้ำลายหน่อยหนึ่งแล้วบรรจงถูไปบนส่วนที่ต้องลบ ตัวอักษรอันไม่น่าปรารถนาก็จะเลือนหายไปด้วยอานุภาพของน้ำลาย พร้อมกับเนื้อกระดาษบริเวณนั้นก็จะกร่อนหรือทะลุเป็นรูไปด้วย ต้องขยับไปเขียนต่อช่วงถัดไป

วิธีที่สอง
เอายางรัดถุงแกงรัดไว้ที่ก้นดินสอ หรือรัดไว้ที่นิ้วมือก็ตามใจ พอเขียนผิดใช้ยางนั่นแหละต่างยางลบ ก็พอประทังไปได้

วิธีสุดท้ายนี่แหละเด็ดสุด
เราจะเฉือนเอาส่วนหัวของรองเท้าฟองน้ำ ซึ่งเป็นส่วนเดียวที่ยืนออกมา ไม่ได้รองรับเท้า (สมัยนั้นยี่ห้อที่ฮิตมากคือตราดาวเทียม) แล้วก็ปรับแต่งให้มีขนาดพอมือ ถึงเวลาก็ควักออกใช้ต่างยางลบ นัยว่ามีคุณสมบัติน่าอัศจรรย์กว่ายางลบสองชนิดที่เล่าไปก่อน

อันที่จริงทั้งสามวิธีนี้ ไม่ได้ลบรอยดินสอได้จริงๆ แค่เกลื่อนให้รอยดินสอมันกระจายตัวออกไปเท่านั้นเอง แล้วเราก็จะได้รอยเปื้อนสีเทาบนพื้นที่บริเวณนั้นแทน เด็กบางคนออกแรงมากไม่รู้จักยั้งมือ เพราะฝึกฝนไม่ถึงขั้น กระดาษตรงนั้นก็จะป่นปี้ขาดเป็นรูไปเลย

แล้วครูไม่ว่าอะไรหรือ...

ครูเองก็รู้ว่านักเรียนของครูไม่มีเงินซื้อยางลบใช้ ยางลบก้อนเดียว เวียนใช้กันทั้งห้องก็มี

“เขียนระวังกันหน่อยนะคะ ลบทีก็เละที ครูอ่านยาก”
ท่านก็ได้แต่บอกเท่านั้น พอนักเรียนส่งงาน ก็ตรวจให้คะแนนไปตามปกติ

เห็นเด็กสมัยนี้ใช้ข้าวของอย่างไม่เห็นคุณค่า ก็เลยเล่าเรื่องนี้ไว้เตือนใจ



Create Date : 30 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2559 17:43:50 น.
Counter : 980 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

รวี_ตาวัน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29