ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด
เห็นบล็อกของเพื่อนบ้านที่น่ารัก
//www.bloggang.com/viewdiary.php?id=ioad&month=09-2006&date=17&group=4&gblog=6
ก็นึกขึ้นว่าตนเองก็เคยเขียนถึงเล่มนี้ไว้เหมือนกัน




“ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด”
แล้วเธอไปทำอะไร ให้ใครเกลียด



"ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด" ของ จักร กัปปวัตนะ เป็นรวมเรื่องสั้นเกย์

หนังสือปกหวานแหววเล่มนี้ คลอดออกมาพร้อมๆ กับ "คืนนี้ไม่มีอารมณ์" รวมเรื่องสั้นอีกเล่มหนึ่งของนักเขียนคนเดียวกัน ไม่ใช่เรื่องเกย์ แต่ออกไปทางอิโรติก

ความจริงทั้ง ๑๐ เรื่องในเล่ม ๕ เรื่อง เคยผ่านตามาแล้วในเวทีเรื่องสั้นระดับแนวหน้า อย่าง มติชนฯ เนชั่นฯ ช่อการเกด ส่วนอีกครึ่งหนึ่งผ่านการคัดสรรมาเพื่อพิมพ์รวมเล่มโดยเฉพาะ ๕ เรื่องหลังนี้ ผมรู้สึกเขาเขียนได้น่าประทับใจกว่าเรื่องที่มีการตีพิมพ์อีก อาจเพราะเขาสามารถพูดและใส่อารมณ์ให้กับเรื่อง โดยไม่ต้องเกร็งว่าเรื่องจะถูกจับผิด (จาก บก.เฮี้ยนๆ) หรือมีผลสะท้อนจากคนอ่านที่ใจไม่กว้างพอ หรือ...........

อย่างที่เกริ่นไว้ว่ารวมเรื่องสั้นเล่มนี้ จักร กัปปวัตนะ เขาเขียนเรื่องเกย์

ความจริงเกย์ มีคำเรียกขานมากมาย หากเมื่ออ่านหนังสือเล่มนี้จบลง มีคำหนึ่งที่รังเกียจจะใช้ คือ "เพศที่สาม"

ทำไม ?...

คำว่า เกย์ ถูกขยายให้กว้างออกไป ไม่จำกัดอยู่เฉพาะ ชายที่มีใจเป็นหญิงอีกต่อไป


คำว่าเกย์ ในมุมมองของ จักรฯ อาจเป็นผู้ชายทั้งแท่ง (ยังเป็นแท่งจริงๆ) มีความเป็นชายทุกกระเบียดนิ้ว เพียงแต่มีรสนิยมทางเพศแตกต่างไปจากชายปกติ และเลือกที่จะรักเพศเดียวกันหรือทั้งสองเพศเลยก็ได้

(อีกประการ สัตว์ในโลกนี้ทางกายภาพมีแค่ ๒ เพศ ผู้กับเมีย จะเอาเพศพิเรนมาแต่ไหนอีก คนมีทั้งสองเพศในคนเดียวเขาก็เรียก กระเทย หรือ อุภโตพยัญชนก เกย์เป็นเรื่องของจิตใจ ไม่ใช่เรื่องของกายภาพ )

ในโลกความจริงเป็นเรื่องที่รับรู้กันทั่วไป ทว่าในโลกวรรณกรรมไทย ยังไม่ชัดเจน เรื่องสั้น หรือนิยายเกย์แทบทั้งนั้น ถูกรังสรรค์ผ่านตัวละครชายที่มีความคิดจิตใจเป็นหญิง หรือไม่ก็กระเดียดไปทางผู้หญิง ตัวอย่างเช่น ลูกรัก ของ สุวรรณี สุคนธา ทางสายที่สาม, ปีปลาย ของ กีรตี ชนา ผู้หญิงยังอาย ของ ณรงค์ จันทร์เรือง เส้นทางที่ว่างเปล่า, เขาเป็นเพียงที่รักในหัวใจ ของ ภาตา ประตูที่ปิดตาย, รูปทอง ของ กฤษณา อโศกสิน ใบไม้ที่ปลิดปลิว ของ ทมยันตี หรือ นกแปลกฟ้า ของ มธุรินทร์ อาร์ม สมิท ที่พอพัฒนาบุคคลิกขึ้นมาหน่อย เช่น ซากดอกไม้, ด้ายสีม่วง (ไม่รู้ว่า บ่วงเสน่หา วางขายรึยัง) ของ วีรวัฒน์ กนกนุเคราะห์ ซึ่งเรื่องนี้ในความเห็นของผม ผู้เขียนเลือกมุมมองที่ไม่สร้างสรรค์นัก อ่านแล้วคลื่นไส้ สะอิดสะเอียน (ไม่แนะนำให้อ่าน)
มีอีกเล่มที่น่าสนใจคือ อิสระและอานิต้า ของ สมัคร บุราวาส แต่เล่มนี้เขียนเรียบเรื่อยสักหน่อย แต่มีความเป็นสากลสูง (แนะนำให้อ่าน)

"ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด" จึงเป็นหนังสือเล่มเล็กๆ ที่ถูกเขียนขึ้นมานำเสนออีกแง่มุมของเกย์ ออกสู่บรรณพิภพ ถึงอ่านแล้วไม่ได้กลายเป็นผู้รอบรู้เรื่องเกย์ ซึ่งไม่ใช่จุดมุ่งหมายของผู้เขียน แต่ก็เข้าใจความคิด ความรู้สึกของพวกเขามากขึ้น

สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนบอกว่าทิ้งไม่ได้ คือ "ไม่ได้หมายความว่าจะต้องทิ้งตัวละครหรือประเด็นของความกดดัน ความเจ็บปวดที่เกย์ถูกกระทำ ใครจะมองว่าเป็นเรื่องฟูมฟายก็ช่าง"

การนำเสนอของ จักร กัปปวัตนะ จึงออกโทนเศร้า คล้ายจะทอดถอนและขอความเห็นใจอยู่กลายๆ ถ้าได้อ่านคำนำก็อาจเข้าใจความประสงค์ของผู้เขียนได้

"ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หากจะเปลี่ยนแปลงความคิด ความรู้สึก ของใครสักคน ใครสักคนที่คิด รู้สึก และเชื่อตามกันมา......

....ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ขอเน้นย้ำและเรียกร้องให้ผู้คนหันมามองความจริง ความจริงที่จะรังสรรค์ความดี ความงาม ให้ก่อเกิดความรักและสันติภาพ

ไม่ใช่เรื่องง่าย หากจะเปลี่ยนแปลงความคิด ความรู้สึกของใครสักคนหนึ่ง ด้วยเรื่องสั้นเพียงไม่กี่เรื่อง ได้แต่ภาวนา...อย่าเกลียดกันเลย"

น้ำเสียงของผู้เขียนบอกชัดว่า เห็นใจ และเข้าใจ พร้อมที่เรียกร้องความ "เข้าใจ" จากทุกคนบนโลกใบนี้ ให้กับชาวเกย์

เริ่มด้วย การมาอยู่ของแสง ตามด้วย เร้น, สร้างภาพ, สัญญานะจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร, ผู้เผ้ารอ, เพียงแค่ผ่านบานประตู, ไขว่คว้า, เล่นขายของ, ลับเฉพาะ และตบท้ายด้วย ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด เรื่องที่เด่นที่สุดในเล่ม

อย่าให้เจาะลงไปในเนื้อหาในเล่มเลย ประเดี๋ยวหนังสือเขาขายไม่ออกกันพอดี ขณะเดียวกัน หนังสือเพิ่งวางขายไม่นาน ผมจะไม่ขอวิจารณ์กะเทาะเอาแนวคิดในเรื่องมาเล่าตรงนี้ เกรงว่าผู้อ่านที่กำลังคิดหามาอ่าน จะกร่อยกันหมดเสียก่อน

การอ่านเรื่องสั้นก็เหมือนกับกินลูกเกาลัก หรือลูกจะบก มันต้องออกแรงกะเทาะเอาเปลือกออกเสียก่อน ถึงจะได้กินเม็ดใน ที่ทั้งหวานทั้งมัน

เหมาะสำหรับคนชอบออกแรง (ปัญญาความคิด) อย่างยิ่ง

มันได้รสชาติ

เรื่องสั้นที่อ่านไม่รู้เรื่อง มาจากสามสาเหตุ หนึ่ง คนอ่านประสบการณ์ไม่ถึง สอง อ่านหนังสือไม่แตก สาม คนเขียนเขียนเอาไว้ให้ตัวเองรู้เรื่องคนเดียว

เพราะฉะนั้น อ่านเรื่องสั้นไม่รู้เรื่องก็อย่าไปโทษตัวเองฝ่ายเดียว ว่าคนเขียนไปบ้าง ต้องเสียเงินซื้อมาอ่านนะ เขียนไม่รู้เรื่องเขียนมาทำพระเดชพระคุณอะไร จริงไหม...?


"ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด" เล่มนี้ ไม่เกี่ยว ทุกเรื่องดูเหมือนผู้เขียนจะหาคำตอบให้กลายๆ ไม่ยัดเยียด อ่านแล้วให้ความรู้สึกคล้ายแกะลูกเกาลัก ไม่ต้องกลัวว่าอ่านไม่รู้เรื่อง

แล้วอย่าลืมมองพวกเขาในด้านดีบ้าง เพราะที่ผ่านมา คุณอาจเป็นคนหนึ่งที่เคยเหยียบย่ำพวกเขาโดยเจตนา

………………….

จักร กัปปวัตนะ "เร้น" มาบอกผมถึง "การมาอยู่ของแสง"

ผมปฏิเสธเสียงแข็งว่ามันเป็นแค่การ "สร้างภาพ"

เขาอึ้ง ก่อนขยับมากระซิบผมเบาๆ "สัญญานะว่าจะไม่บอกเรื่องนี้กับใคร"

เพราะตอนนี้เราเป็น "ผู้เฝ้ารอ" ขอ "เพียงแค่ผ่านบานประตู"

ก็สามารถ "ไขว่คว้า" มันมาได้แล้ว

"เล่นขายของ" น่า ผมเสียงขุ่น มันเรื่อง "ลับเฉพาะ" ของคุณ ไม่เกี่ยวกับผม

เขาทำหน้าน้อยใจ ก้มหน้าพูดเสียงเศร้า

"ฉันทำอะไรให้เธอเกลียด"



ปล. ประโยคในเครื่องหมายอัญประกาศ “...” ทั้งหมด คือชื่อเรื่องสั้นในเล่มครับ



Create Date : 31 ธันวาคม 2550
Last Update : 31 ธันวาคม 2550 11:13:41 น.
Counter : 821 Pageviews.

4 comments
  
ชอบเรื่องนี้เพราะคุณแนะนำนั่นแหละครับ

สุขสันต์วันปีใหม่ครับ
โดย: เจ้าชายไร้เงา วันที่: 3 มกราคม 2551 เวลา:11:39:20 น.
  
อะโห...เล่มนี้อะ อยากบอกว่าตอนแรกอ่านไม่รู้เรื่องค่ะ แต่พอเวลาผ่านไป กลับมาอ่านอีกที โอ้วว์...มันยอดมาก
บางทีการอ่านหนังสือมากๆ ก้อทำให้เราโตขึ้น และเข้าใจในหลายๆอย่างมากขึ้น แม้ว่า เข็มของนาฬิกาจะเดินไปได้ไม่กี่ก้าวก้อตามนะคะ
โดย: หนูใบข้าว วันที่: 4 มกราคม 2551 เวลา:5:12:02 น.
  
ดีนะ สังคมจาไม่ได้มองเป็นเรื่องแปลง พวกโง่ๆจาได้ไม่ปิดกลั้นเรื่องเล็กๆ ไม่ใช่ส่งเสริมให้เป็นเกย์นะ แต่ทามไมต้องรังเกียจด้วย ในเมื่อเกย์ก็ทามอาไรดีดีให้โลกนี้ได้ อาจดีกว่าพวกที่เรียกตัวเองว่าปกติด้วยซำ
โดย: josell IP: 125.26.149.151 วันที่: 16 มกราคม 2551 เวลา:20:56:06 น.
  
ในนามของ จักร กัปวัตนะ
ผมขอขอบคุณมากนะครับ
สำหรับถ้อยคำอุ่นๆ และกำลังใจดีๆ จากทุกๆ ท่าน
ขอบคุณครับ
โดย: แสง สีรุ้ง วันที่: 31 มกราคม 2551 เวลา:22:29:01 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

รวี_ตาวัน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



ธันวาคม 2550

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
29
30