การเดินทางของความเหนื่อยล้า ฉันไม่รู้ว่าจะเดินไปได้อีกไกลแค่ไหน ในวันที่ฉันเหนื่อย ขอแค่มีใครสักคนอยู่ข้างๆ ตบไหล่ให้กำลังใจบ้าง หรือสบตาแล้วยิ้มให้กำลังใจ ฉันคงเดินไหว...เดินต่อ แต่ในยามที่ฉันล้า ยิ่งพยายามไขว่คว้าหาเพื่อนสักคน เหมือนฉันเดินวนอยู่ในถ้ำ มืด... หนาว... มองไม่เห็น ชีวิตที่ต้องการทางออกในยามโดดเดี่ยว มันช่างเคว้ง...คว้าง ว่างเปล่า ฉันไม่รู้ว่าจะเดินไปได้อีกไกลแค่ไหน ในวันที่ฉันหลั่งน้ำตา ฉันไม่รู้ว่า ความปวดร้าวจะโรยราในเพลาไหน ฉันต้องทนอยู่กับความรู้สึกนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ และใคร จะปลดปล่อย   Create Date : 02 พฤศจิกายน 2552 Last Update : 2 พฤศจิกายน 2552 11:58:54 น. 4 comments Counter : Pageviews.

แวะมาทักทายจ้า บล๊อกสวยจัง แวะไปเยี่ยมบ้างน้า~~~   โดย: romeo.sub 2 พฤศจิกายน 2552 13:41:36 น.

มานั่งข้างๆ แต่ไม่กล้าโอบไหล่ ท่อนแขนยักษ์ใหญ่ของฉันอาจทำให้เธอไหล่หัก อาจเป็นอีกเรื่องที่เติมชีวิตที่เหนื่อยล้า ที่เหนื่อยอยู่แล้วมันจะยิ่งเหนื่อยหนัก ขอนั่งเงียบๆ ฟังเธอพูด ชวนเธอพัก โลกนี้ยังมีรัก สำหรับคนเหนื่อยหนักได้อุ่นใจ ( มันเป็นกลอนไหมนี่ 5555 )   โดย: รุ่นแม่ IP: 124.120.3.178 2 พฤศจิกายน 2552 13:52:12 น.

ได้มีโอกาสไปเที่ยวงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ซื้อหนังสือ " วัตถุทรงจำ" ของพิง ลำพระเพลิง เขาเขียนไว้ว่า วัตถุทรงจำ เท่ากับ ความผิดหวัง คูณด้วย ความสมหวัง แล้วก็หารด้วย ประสบการณ์ชีวิต จะเท่ากับเท่าไร ไม่รู้ แต่ที่รู้ คือ ตัวเอง และเพื่อนร่วมใจ ผมชอบความรัก แม้ความรักทำให้ผมร้องไห้   โดย: พิกเลตเชลล์ IP: 161.200.255.162 2 พฤศจิกายน 2552 15:27:10 น.

พลังใดๆ ในโลกนี้ ที่จะสามารถ นำพาให้งานประสบความสำเร็จได้ เสมอเหมือนด้วย "พลังกาย พลังใจ" ย่อมไม่มี พลังกาย พลังใจ เป็นพลังที่มีอาภาพมากที่สุด ของให้คุณผ่านสิ่งที่คุณกำลังพบเจออยู่ สู้ๆนะ ขอให้ผ่านคืนวันอันมืดมิด น้ำค้างไม่ติดที่ดวงตา...   โดย: muay*o* IP: 58.9.111.210 4 พฤศจิกายน 2552 7:00:18 น.