ทำบุญสะเดาะเคราะห์ ที่ศาลเจ้าพ่อเห้งเจีย สวนผัก สุขภาพดีรับปีใหม่
ศาลเจ้าเง็กฮกตึ๊ง ตั้งอยู่ ซอยสวนผัก 19 แยก 4 จังหวัดกรุงเทพมหานคร
พิกัด : https://maps.app.goo.gl/JeRFFAhXw5f2gFeE8 



วันนี้ผมจะพามาไหว้พระจีน เจ้าพ่อเห้งเจีย ที่สวนผักกันครับ 
คนจีนที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยมีความเชื่อว่าถ้ามาทำบุญที่นี่ในช่วงเทศกาลต่างๆ



เช่น เทศกาลตรุษจีน กินเจ หรือวันพระจีน จะทำให้สุขภาพแข็งแรง ทำอะไรก็จะไม่ติดขัด
ค้าขายดี ครอบครัวมีความสุข ผมเลยไปสะเดาะเคราะห์ที่นี่เป็นประจำทุกปี



เรามารู้จักกันก่อนดีกว่าครับว่า "เจ้าพ่อเห้งเจีย" คือใคร เห้งเจีย (อักษรจีน: 行者,
จีนแคะ: หังจ้า, กวางตุ้ง: หั่งแจ๋, พินอิน: Xíng Zhě สิงเจ่อ, ฮกเกี้ยน: เห้งเจีย;
อังกฤษ: Magic Monkey) หรือ ซุนหงอคง เป็นหนึ่งในตัวละครเอกเรื่องไซอิ๋ว
ซึ่งเห้งเจียเดิมเป็นหินที่ถูกแสงสุริยันจันทราอาบมากว่า 1,000 ปี



วันหนึ่งจึงแตก และมีลิงตัวหนึ่งกระโดดออกมา ลิงตัวนั้นจึงได้ไปอยู่กับฝูงลิงที่เขาฮวยก๊วย
(จีนกลางว่า เขาฮัวกั่ว) และตั้งตัวเป็นหัวหน้าฝูง บรรดาลิงในฝูงนับถือเป็นท่านอ๋อง
ฉายา "มุ้ยเกาอ๋อง" (พญาวานรโสภา)



วันหนึ่ง ลิงหินตัวนี้เห็นลิงในฝูงตัวหนึ่งตายลงด้วยความแก่ จึงเกิดความคิดจะออกเดินทาง
ไปหาวิชาที่จะไม่ทำให้เจ็บ ไม่ทำให้ตาย จึงออกจากฝูงเดินทางเสาะแสวงหาผู้รู้ไปเรื่อย ๆ
ในที่สุดก็พบกับนักพรตรูปหนึ่งนามว่า "โผเถโจ๊ซือ" คือ พระอาจารย์โพธิ (菩提祖師 )



เมื่อนักพรตรับเป็นศิษย์ ได้ฝึกวิชาต่าง ๆ เช่น การแปลงกายที่แปลงได้ 72 ร่าง,
ตีลังกาได้ไกลกว่า 100,000 ลี้, ยืด-หดตัวได้, ถอนขนเสกเป็นของต่าง ๆ, ขี่เมฆวิเศษ
เป็นต้น พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า "ซึงหงอคง



เมื่อฝึกวิชาสำเร็จแล้ว หงอคง เกิดลำพองใจ ไปอาละวาด อวดวิชาตามสถานที่ต่าง ๆ
ไม่เว้นแม้กระทั่งสวรรค์หรือบาดาล ทำให้ 3 โลก ปั่นป่วนไปหมด เง็กเซียนฮ่องเต้
ส่งทหารสวรรค์นับ 100,000 นาย



และเทพต่าง ๆ ไปจับ ก็จับไม่ได้ กลับถูกเห้งเจียปราบกลับมาจนเข็ดเขี้ยวตาม ๆ กัน ในที่สุด
เง็กเซียนฮ่องเต้ ต้องยอมให้เห้งเจียขึ้นเป็นใหญ่ พร้อมตั้งให้เป็น "มหาเทพ"
(ฉีเทียนต้าเซิ้น แปลตามตัวว่า ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้าดิน)



จากเดิมที่เป็นเพียงคนเลี้ยงม้า (ปี้ม่าอุน) แต่หงอคงก็ยังเหิมเกริมไม่เลิก ในที่สุด
องค์ยูไล(พระพุทธเจ้าในความเชื่อของชาวจีน) ต้องเสด็จมาปราบเอง
โดยให้หงอคงถูกทับด้วยภูเขาห้านิ้วนาน 500 ปี



และผู้ที่จะช่วยออกมาได้ คือ พระถังซัมจั๋ง ผู้เดียวเท่านั้น และเห้งเจียต้องบวชเป็นลูกศิษย์
รับใช้พระถังซัมจั๋งไปชมพูทวีป และมีหน้าที่คุ้มครองพระถังซัมจั๋งไปตลอดทาง



เมื่อพระถังซัมจั๋งรับหงอคงเป็นศิษย์แล้ว จึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "เห้งเจีย" หรือ "ซึงเห้งเจีย"
(จีน: 孫行者) แต่เห้งเจียก็ยังคงติดนิสัยเดิม ๆ คือ ใจร้อน ห่าม ดื้อรั้น ไม่เชื่อฟังพระถังซัมจั๋ง



พระถังซัมจั๋งมีไม้ตายที่ปราบพยศเห้งเจียคือ มงคล ที่ได้รับประทานจากพระโพธิสัตว์กวนอิม
ที่รัดอยู่กับหัวของเห้งเจีย เมื่อเห้งเจียพยศเมื่อไหร่ พระถังซัมจั๋ง จะสวดมนต์
เห้งเจียจะเจ็บปวดมาก มงคลอันนี้จะหายไปเมื่อภารกิจได้เสร็จสิ้นแล้ว



ตลอดระยะเวลาการเดินทาง ต้องผจญกับอุปสรรคนานัปการ โดยเฉพาะปีศาจ ที่มักปลอม
ตัวมาหลอกลวงให้เข้าใจผิด โดยเฉพาะกับพระถังซัมจั๋ง ซึ่งเห้งเจียมักจะมองปีศาจ
ออกก่อนทุกครั้ง



และลงมือทำร้ายไปก่อน จึงสร้างความขัดแย้งให้แก่ศิษย์ อาจารย์ คู่นี้ไปตลอด ว่ากันว่า
เป็นการเจตนาสร้างความขัดแย้งของตัวละคร ซึ่งสะท้อนถึงบุคคลิกของบุคคลในลักษณะต่าง ๆ



อาวุธสำคัญของเห้งเจีย คือ กระบองวิเศษ ที่ปกติจะเก็บไว้ในรูหู สามารถยืด-หดได้
ซึ่งเดิมเป็นเสาค้ำมหาสมุทร ของเจ้าสมุทรทะเลตะวันออก (ทะเลตงไห่)
และมีพาหนะเป็นเมฆวิเศษ



ปัจจุบัน หงอคง หรือ เห้งเจีย ได้รับการนับถือจากชาวจีน โดยตามศาลเจ้าบางแห่ง
จะมีรูปเคารพ และนับถือเป็น ไต่เสี่ยฮุกโจ้ว หรือเจ้าพ่อเห้งเจีย เป็นต้น



ชื่อและฉายา "เห้งเจีย" มีชื่อและฉายาต่าง ๆ ตามที่ปรากฏในเรื่องไซอิ๋วดังนี้ ฉือโหว
หรือ เจี้ยะเก๊า (石猴) แปลว่า "ลิงหิน" อ้างถึงชาติกำเนิดดั้งเดิมของของเห้งเจียซึ่งเกิดจากหิน
ที่อาบแสงอาทิตย์แสงจันทร์มานับพันปีบนยอดเขาฮวยก๊วยซัว



เหม่ย์โหวหวาง หรือ มุ้ยเกาอ๋อง (美猴王) แปลว่า "พญาวานรโสภา" เรียกโดยย่อว่า
โหวหวัง (Hóuwáng) คำคุณศัพท์ "เหม่ย์" (Měi) หมายถึง "งดงาม, สง่างาม, น่ารัก"



และยังหมายความว่า "หลงตัวเอง" ซึ่งอ้างอิงถึงอัตตาของหงอคง คำว่า "โหว" (Hóu)
ซึ่งแปลว่าลิง ยังเน้นถึงนิสัยที่ดื้อรั้นและเจ้าเล่ห์ของหงอคงด้วยเช่นกัน



ซุน อู้คง หรือ ซึงหงอคง (孫悟空) เป็นชื่อที่พระสุภูติได้ตั้งให้ แซ่ "ซุน" ("ซึง")
เป็นการล้อมาจจากคำว่า ซุน (猻) ซึ่งแปลว่า ลิง, ค่าง คำว่า "อู้คง" ("หงอคง")



มีความหมายว่า "ตื่นรู้ใน (ความว่าง)" ชื่อนี้ออกเสียงไปต่างๆ กันในแต่ละถิ่น เช่น ซุ่นอู้โค้ง
(จีนกลาง), ซึงหงอคง (แต้จิ๋ว), ซึ้นโหง่วค้ง (ฮกเกี้ยน), ซึ้งอือโฮง (กวางตุ้ง),
ซนโอกง" (เกาหลี), Tôn Ngộ Không (เวียดนาม), ซุนโกคู (ญี่ปุ่น) เป็นต้น



ปี้หม่าเวิน หรือ เป๊กเบ้อุน (弼馬溫) ตำแหน่งคนเลี้ยงม้าสวรรค์ ล้อมาจากคำว่า
bìmǎwēn (避馬瘟; lit. "avoiding the horses' plague") ซึ่งมาจากความเชื่อของคนจีนว่า
เอาลิงไปไว้ในคอกม้า จะทำให้ม้าไม่เจ็บป่วย มีสุขภาพสมบูรณ์



ตามท้องเรื่องกล่าวว่า หงอคงได้ตำแหน่งเป๊กเบ้อุนจากเง็กเซียนฮ่องเต้หลังจาก
ที่เขาไปอาละวาดบนสวรรค์ครั้งแรก โดยครั้งนั้นเขาได้รับคำมั่นว่าจะแต่งตั้งให้อยู่ในตำแหน่ง
ของเทพขั้นสูง



แต่เมื่อความจริงปรากฏว่าเปี๊ยกเบ๊อุนเป็นตำแหน่งชั้นต่ำสุดในสวรรค์ ซึงหงอคงก็โกรธ
จึงทำลายคอกม้า ปล่อยม้าอาละวาดบนสวรรค์ แล้วกลับมาอยู่เขาฮวยก๊วยซัว
ศัตรูของหงอคงมักเรียกหงอคงด้วยชื่อนี้เพื่อเป็นการเยาะเย้ย



ฉีเทียนต้าเชิ่ง หรือ ชีเทียนไต้เสี่ย (齊天大聖) แปลว่า "ผู้ยิ่งใหญ่เสมอฟ้า"
โต้วจั้นเชิ่งโฝ หรือ โต่วเจี่ยงเส่งฮุด (鬥戰勝佛) แปลว่า "ยุทธวิชัยพุทธะ"
ต้าเชิ่งโฝจู่ หรือ ไต๋เสี่ยฮุดโจ้ว (大聖佛祖) เป็นนามที่ได้รับเมื่อบรรลุเป็นพระโพธิสัตว์แล้ว.



ขอขอบคุณข้อมูล : https://th.wikipedia.org/wiki/เห้งเจีย#อ้างอิง 



ใครที่ยังไม่ได้เข้าไปอ่านบล๊อก สัการะพระทันตะธาตุ(พระเขี้ยวแก้ว) จากประเทศจีน
ณ ท้องสนามหลวง สามารถกดที่นี่ได้เลยครับ



ฝากกด like Facebook นายแว่นขยันเที่ยว : 
https://www.facebook.com/นายแว่นขยันเที่ยว-110467381183341 



ฝากกดติดตาม YouTube PT Channel : 
https://www.youtube.com/channel/UCGZdHn45JVfiyGdW4wZE0Tw 



ขอบคุณที่เข้ามาเป็นกำลังใจให้ผม
"นายแว่นขยันเที่ยว"



ขอบคุณเพลง : ขอจองได้ไหม
ศิลปิน : Aueyauey เอ๋ยเอ้ย
Vote : ท่องเที่ยวไทย