คงจะมีรักจริงรออยู่ที่ดินแดนใดสักแห่ง คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น
Group Blog
 
 
พฤษภาคม 2548
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
27 พฤษภาคม 2548
 
All Blogs
 
ไผ่เงิน แมวคอเหวอะ แมวตัวนี้แหละที่ทำให้เรารู้จักเข้าวัดเข้าวา

นั่งมองปฏิทิน แป๊ปแป๊ป จะเดือนมิถุนายนอีกแล้ว เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน เกือบจะหนึ่งปีมาแล้วที่ได้รู้จักกับเจ้าไผ่เงิน แมวที่แสนจะโชคร้ายที่ต้องทรมานกับคอที่เน่าเหวอะและทำให้มันจบชีวิตไปในเวลาอันรวดเร็ว



ตอนเดือนมิถุนายนปี 2547 พอดีได้งานใหม่แถวๆ วัดไผ่เงิน พี่ดี๋ พี่ที่ออฟฟิศก็ชวนไปทำสังฆทานที่วัดไผ่เงิน อืมมม น่าสนใจแหะ ไอ้เรื่องเข้าวัดเข้าวา ไปเองก็ทำอะไรไม่เป็น ไปกะพี่ดี๋น่าจะดี อย่างน้อยจะได้รู้ว่าเค้าทำยังไงกันบ้าง พอไปถึงไอ้โรคคลั่งแมวก็กำเริบ แหม๋...ก็วัดอะ แมวก็ต้องเยอะอยู่แล้วนี่นา ตาก็เริ่มสอดส่ายหามะแมว........อึ้งคะ พูดได้คำเดียวว่าอึ้งที่เห็นสภาพไผ่เงินตอนนั้น ไม่มีใครคิดจะพาไปหาหมอหรือไงเนี๊ยะ คนที่เข้าวัดจิตใจน่าจะดีมีเมตตา........ใจก็ได้แต่ภาวนาว่าน่าจะมีใครสงสารพาเค้าไปหาหมอทีเถอะ พอกลับไปทำงานก็ยังคิดถึงเรื่องเจ้าไผ่เงินอยู่ แต่ก็ไม่กล้าอะ แค่เห็นแผลหัวใจมันก็สั่นแย๊ว กลัวมากๆ เลย

จากนั้นผ่านไป 1 เดือน เป็นเดือนกรกฎาคม เดือนเกิดของเราก็ตั้งใจว่าไปวัดทำสังฆทานดีกว่า .....ไป ไป ไป ไปถึงมองหาเจ้าไผ่เงิน เป็นไงบ้างหว่า โหะ โหะทำไมเป็นอย่างนี้ ทำไมยังนั่งอยู่บนตู้เหมือนเดิม คอก็ยังเน่าอยู่อย่างนั้น หนองเริ่มเยอะ แมลงวันตอมไปตอมมา ก็เริ่มนึกในใจว่า น่าจะทำอะไรสักอย่างแล้วน๊ะเนี๊ยะ ไอ้ครั้นจะมานั่งรอคนใจดีคงไม่ได้แล้ว คงจะต้องเป็นคนใจดีเองซะแล้ว ว่าแล้วก็โทรหาพี่ใจดีท่านหนึง ว่าจะขอฝากเจ้าไผ่เงินไว้ในความดูแลของพี่เค้าในช่วงพักฟื้นก่อนแล้วพอแผลปิดค่อยส่งคืนวัดจะได้ไหม พอพี่เค้าอนุญาต เราก็ไปขออนุญาติป้าโสภา เจ้าของแมวต่อ ว่าเราจะขอพาแมวเค้าไปรักษาให้หายแล้วจะเอากลับมาคืนให้ ป้าแกก็ดีใจรีบตกลงทันที แต่กว่าจะได้รับตัวเจ้าไผ่เงินมาจริงๆ ก็ปาเข้าไปต้นเดือนสิงหาคม พาไปให้หมอใจดีรักษาเย็บแผลให้


ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้น แผลแห้งแล้วขนเริ่มขึ้น หลังจากมั่นใจว่าแผลหายสนิทแล้ว เดือนกันยาก็นำเจ้าไผ่เงินไปส่งกลับวัดหาป้าโสภาผู้เป็นเจ้าของ เรื่องราวเหมือนจะจบลงด้วยดีแล้ว แต่.........กลับไม่ใช่ หลังจากที่พาไผ่เงินกลับไปวัดแล้ว เราก็ยังแวะเวียนไปดูความเป็นอยู่ของไผ่เงินตลอด จนวันหนึงไม่เจอไผ่เงินเลยถามป้าแกดู ป้าโสภาบอกว่าฝีเม็ดใหม่มันขึ้นมาอีกแล้ว ป้าเอาไปรักษาคลีนิคแถววัดก็ไม่ดีขึ้น เลยเอาไปที่โรงพยาบาลสัตว์กรุงเทพ แต่ป้าบอกว่า ป้าไม่มีตังค์จะรักษามันแล้วเพราะค่าผ่าตัดแพงมาก ป้าเลยบอกให้หมอฉีดยาให้มันหลับ.......อึ้งไปพักหนึง รวบรวมสติขับรถไปโรงพยาบาลสัตว์ถามหาเจ้าไผ่เงิน ก็ไปเจอหมอนก หมอก็งง งง แมวชื่อไผ่เงินเหรอ ไม่มีน๊ะ มีแต่แมวชื่อกวักที่มาจากวัดไผ่เงิน

แป่ววว.....เรียกไผ่เงินอยู่ตั้งนาน เพิ่งจะมารู้ชื่อนี่แหละ พอคุยกะหมอ หมอก็บอกว่าใช้ตังค์ประมาณ 4000 บาท ป้ามัดจำไว้ 2000 บาทแล้ว แล้วก็มีเพื่อนๆ ที่รักแมวช่วยกันสมทบค่ารักษามาจนมากพอ เคลียร์ค่าผ่าตัดกับโรงพยาบาลแล้วพาไปฝากกับหมอบุ๊คช่วยล้างแผลต่อ




นี่คือรูปตอนที่ไผ่เงินต้องล้างแผลทุกวันผ่านหลอดที่เสียบไว้ที่คอ แต่คราวนี้ ข่าวร้ายคือเจ้าไผ่เงินหรือเจ้ากวักเป็นมะเร็ง ต่อให้รักษาฝี แผลที่เกิดขึ้นมาหาย ฝีใหม่ก็จะผุดขึ้นอยู่ตลอด คิดดูสิว่าแมวตัวแค่นี้จะต้องถูกผ่า ถูกเย็บอีกครั้ง หลังจากที่แผลผ่าตัดดีขึ้น เจ้าไผ่เงินก็ได้มาพักฟื้นกะพี่ใจดีอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ไผ่เงินไม่ได้กลับไปวิ่งเล่นในอุโบสถวัดไผ่เงินอีกแล้ว แน๊ตได้แต่รับร่างไร้ลมหายใจของมันไปฝังไว้ที่วัดไผ่เงินเมื่อคืนวันที่ 13 ธันวาคม จบความทรมานของไผ่เงินซะที


ขอบคุณสำหรับน้ำใจของทุกๆ คนที่ได้ช่วยเหลือเจ้าแมวตัวนี้อย่างดีที่สุด แม้เวลาของมันจะสั้นนัก แต่แน๊ตเชื่อว่าอย่างน้อย มันก็ยังดีใจที่มันยังมีบางเวลาที่คอได้หายเป็นปกติ ไม่ต้องทนกับแมลงวันที่คอยตอม นั่งทรมานทั้งวันทั้งคืน

ปากแผลที่คอที่ก่อนเคยเปิดอยู่ตอนนี้ปิดสนิทลงแล้ว ไผ่เงินไม่ต้องเจ็บอีกต่อไปแล้ว ตอนนี้ไผ่เงินได้หลับยาวแล้ว หลับอยู่ใต้ต้นไม้ข้างๆ อุโบสถ ตลอดไป


Create Date : 27 พฤษภาคม 2548
Last Update : 2 กุมภาพันธ์ 2549 21:20:18 น. 12 comments
Counter : 2912 Pageviews.

 
หลับพักผ่อนเถอะนะเจ้าไผ่เงิน ขอโทษที่ไม่ได้ช่วยเหลืออะไรเจ้าเลยนะ... ขอให้เจ้าได้พบแต่สิ่งที่ดีงามมากกว่านี้ต่อไปนะเจ้าเหมียว


โดย: numman IP: 58.147.118.130 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:21:26:54 น.  

 
ชาติหน้าขอให้สวยๆ รวยๆ นะคะ แต่อยากให้ไปช่วยหมาขี้เรื้อนแถวบ้านหน่อยอ่ะ อาการใกล้เคียงแต่ไม่มีเลือด มีหลายตัว


โดย: Nuduang IP: 167.247.219.10 วันที่: 3 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:15:34:38 น.  

 
น่าสงสาร ไผ่เงิน มากๆ เลยค่ะ เห็นภาพและอ่านเรื่องราวของไผ่เงินแล้วน้ำตาซึมเลยค่ะ ขอให้ไผ่เงินหลับให้สบายนะจ๊ะ เด็กดี ชาติหน้าอย่าได้เกิดมาทรมานแบบนี้อีกเลย


โดย: แม่โทนี่ IP: 61.7.159.2 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:23:37:41 น.  

 
น่าสงสารจัง......ยิ้มก็มีแมว...ของใครไม่รู้อ่า..พอดีมันหลงมาที่หอแล้วมันติดยิ้มมากเลย..เวลานอนมันก็จะเข้ามานอนด้วยในห้อง..แต่โชคร้ายมากเลยตอนนี้มันไม่สบายเป้นฝี..เพราะโดนกัดมา...ยิ้มพาไปหาหมอแล้วเขาฉีดยาไป2เข็ม...พอกลับมาถึงหอก็ให้มันนอนแล้วยิ้มก้ไปเรียน..แต่พอกลับมาจากเรียนก้ต้องตกใจ...เพราะว่าแมวมันหายไปไหนก็ไม่รู้อ่า....เดินตามหาจนทั่วหอก้หาไม่เจอ..ไม่รู้จะเป็นอย่างไรบ้าง.......แง้ๆๆๆๆๆอย่ากจะร้อง


โดย: ยิ้ม IP: 117.47.113.117 วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2553 เวลา:17:36:32 น.  

 
หลับฝันดีนะแมวน้อย....
ขอบคุณนะครับในความเมตตาของทุกๆท่านที่ช่วยเหลือมัน


โดย: อี้ IP: 124.121.15.39 วันที่: 4 กรกฎาคม 2553 เวลา:8:22:53 น.  

 
การเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเป็นสิ่งที่เกิดกับทุกสิ่งบนโลก
ไม่มีใครหลีกหนีสิ่งนี้ไปได้
เหมือนเเมวตัวนี้ บุญของมันคงมีเท่านี้ ไปสู่สุขติเถิด เเมว
สาธุ


โดย: สามเณรสุภนัย IP: 223.207.126.123 วันที่: 14 ธันวาคม 2553 เวลา:21:36:15 น.  

 
น่าสงสารจัง เจ้าไผ่เงิน นอนให้สบายนะ ชาติหน้าให้เกิดเปงคนที่ดี รวยๆ ละกานนะ ฝันดี


โดย: นุ IP: 61.90.64.119 วันที่: 22 ธันวาคม 2553 เวลา:8:56:34 น.  

 
เเมวน้อยหลับฝันดีนะเธอคือเเมวผู้น่ารัก


โดย: เน IP: 223.205.33.61 วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:14:36:55 น.  

 
หลับให้สบายนะแมวเหมียว


โดย: คนloveแมว IP: 110.49.235.119 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2554 เวลา:14:11:36 น.  

 
นอนหลับฝันดีนะเจ้ากวัก ต่อไปนี้มันจะได้ไม่ต้องทรมานอีกแล้ว ขอให้ชาติหน้าได้เกิดมาเป็นมนุษย์นะ อยู่ดีๆก็อยากร้องไห้ ฮือๆ


โดย: น้องดิว IP: 124.122.6.27 วันที่: 5 พฤษภาคม 2555 เวลา:15:44:31 น.  

 
แมวที่บ้านผมโดนคนงานพม่าจับไปทำต้มยำเรียบร้อย T_T
ไปสู่ สุขคติเถอะนะ ลูกส้ม ฮือๆๆๆๆ


โดย: T_T IP: 171.100.202.81 วันที่: 17 ตุลาคม 2556 เวลา:0:42:57 น.  

 
แมวน้อยไปสบายแล้วนะ เราจะหมั่นทำบุญ กรวดน้ำไปให้นะ


โดย: เดลกาโด้ IP: 171.6.132.247 วันที่: 7 มีนาคม 2559 เวลา:23:46:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Natty717
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Love has its own time, its own seasons, and its own reasons for coming and going. You cannot bribe it or coerce it, or reason it into staying. You can only embrace it when it arrives and give it away when it comes to you.

But if it choose to leave from your heart or from the heart of your lover, there is nothing you can do and there is nothing you should do.

Love always has been and always will be a mystery. Be glad that it came to live for a moment in your life. If you keep your heart open, it will come again.

from "Letters To My Son" by Kent Nerburn
Google
Friends' blogs
[Add Natty717's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.