คงจะมีรักจริงรออยู่ที่ดินแดนใดสักแห่ง คงมีใครสักคนรออยู่ตรงนั้น
Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
2 กุมภาพันธ์ 2549
 
All Blogs
 
จากไผ่เงินคอเหวอะ มาเจอคอแหว่ง ที่ถูกหนังกะติ๊กรัดคอ

คงจะเป็นโชคดีของเจ้าคอแหว่งมัน ที่ดันมีคนเอาลูกแมวสี่ตัวมาทิ้งไว้ที่เกาะกลางถนนตรงข้ามบ้านพอดี ไอ้ที่จะนั่งมองลูกแมวตัวกะเปี๊ยกวิ่งเตลิดถูกรถทับ ถูกหมากัดตายไปทีละตัวสองตัวก็คงใจจืดใจดำไปแล้ว พอมองๆ ไปตรงข้ามเห็นแมวทั้งสี่กำลังซุกตัวอยู่กันเป็นกลุ่ม ได้โอกาสแล้วก็หิ้วตระกร้า วิ่งข้ามถนนไปจับมันลงตระกร้าทันที อืมมมมมมม..........แล้วจะเอาไปไว้ที่ไหนดีละเนี๊ยะ

คนที่นึกถึงคนแรกคือพี่อ้อย ที่ถนนจันทน์ พี่อ้อยแกเลี้ยงแมวที่คนที่มันใจร้ายเอามาทิ้งไว้ พี่แกก็พยายามเลี้ยงให้รอดบ้างไม่รอดบ้าง เมื่อไหร่มีโอกาสก็จะเอาทั้งอาหารเปียกและอาหารแห้งไปช่วยพี่เค้าบ้างนานๆ ที ก็มีอยู่หลายครั้งที่ไปเจอมะแมวเดือดร้อนก็จะรบกวนฝากพี่เค้าสักพักจนหาคนที่พร้อมจะเลี้ยงได้รับต่อไป



ว่าแล้วก็เอาไอ้เจ้าสี่ตัวนี้ไปฝากกะพี่อ้อยไว้ พอไปถึงเห็นอะไรแว๊ป แว๊ป หว่า น่ากัวเป็นบ้าเลย.........เดินเข้าไปมองใกล้ๆ แมวนี่หว่า คอจะขาดอยู่แล้ว มีหนังเชื่อมต่อกันบางส่วน อึ๋ยยยยย................ แต่อะนะ ไอ้ที่จะดูอย่างเดียวแล้วปล่อยให้มันเป็นอย่างนี้ต่อ คงทำไม่ได้ ก็เลยลองถามพี่อ้อยดู



แน๊ต: พี่อ้อย แมวมันโดนไรมาเหรอคะ
พี่อ้อย: มันโดนเอาหนังกะติ๊กรัดคอมาคะ พี่เห็นก็เลยช่วยแกะหนังกะติ๊กออกมาให้ แต่คอมันก็เป็นแบบที่เห็น
แน๊ต: พี่จะว่าไหม ถ้าแน๊ตเอาไปหาหมอให้ ถ้ารักษาหายแล้วค่อยเอามาคืนพี่ได้ไหมคะ
พี่อ้อย: ได้จ้า พี่อยากให้มันหาย พาไปหาหมอแถวนี้ไม่หายซะที



และแล้ว ก็เลยชวนพี่หญิง ทามะไปรับเจ้าคอแหว่งกัน เพราะพี่หญิงต้องไปรับแมวที่หมอบุ๊คอยู่แล้ว ก็แวะไปรับเจ้าคอแหว่งไปซะทีเดียวเลย ไปถึงหมอก็ล้างแผล



จำได้ว่าทนดูไม่ได้เลยอะ หมอเค้าเอานิ้วแหย่เข้าไปในคอมัน ล้วงๆ ล้างๆ ข้างในดูแล้วสยองมาก คนดูจะเป็นลม แต่เจ้าคอแหว่งมันนิ่งมากๆ เลยอะ อยู่เฉยๆ จนหมอล้างแผลเสร็จ คิดว่ามันคงจะรู้ว่าเราจะช่วยรักษามัน



หลังจากหมอล้างเสร็จ ก็รอให้มันพร้อมแล้วก็เย็บแผล รอ 2 อาทิตย์แผลแห้งก็ไปรับกลับมาส่งพี่อ้อย ดีใจจังที่เรื่องนี้จบแบบแฮปปี้แอนด์ดิ้ง ตอนนี้เจ้าคอแหว่งก็อยู่กับพี่อ้อยเหมือนเดิม ได้ใช้ชีวิตแบบแมวปกติทั่วไป

ขอบคุณฮับที่ติดตามประวัติของป๋ม ตอนนี้ป๋มหายดีแล้วฮับ


Create Date : 02 กุมภาพันธ์ 2549
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2549 0:02:44 น. 2 comments
Counter : 505 Pageviews.

 
น่าสงสารเค้าจังครับ ใครใจร้ายขนาดนี้เนี่ย ทำกับเค้าไปได้ น่ารักออกอย่างนี้นะ เฮ้อ... ทำไมไม่คิดว่าเค้าก็มีชีวิต เค้าก็รักชีวิตเหมือนกัน แย่ๆๆจริงๆ คุณแน๊ตกะคุณทามะเป็นคนดีมากๆเลยฮับ... ผมว่าเจ้าคอแหว่งเค้าคงจะรับรู้ในสิ่งนี้ เพียงแต่เค้าพูดไม่ได้ จะขอบใจก็ไม่ได้ ขอเป็นกำลังใจให้กับคนดีๆ ทำความดีครับ


โดย: numman IP: 58.147.112.59 วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2549 เวลา:23:53:21 น.  

 
จุ๊บบบบบบ คุณแน็ตแทนน้องเหมียวคะ


โดย: อ้อน IP: 202.44.72.3 วันที่: 21 มีนาคม 2549 เวลา:7:59:57 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

Natty717
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Love has its own time, its own seasons, and its own reasons for coming and going. You cannot bribe it or coerce it, or reason it into staying. You can only embrace it when it arrives and give it away when it comes to you.

But if it choose to leave from your heart or from the heart of your lover, there is nothing you can do and there is nothing you should do.

Love always has been and always will be a mystery. Be glad that it came to live for a moment in your life. If you keep your heart open, it will come again.

from "Letters To My Son" by Kent Nerburn
Google
Friends' blogs
[Add Natty717's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.