ตะวันบนพื้นน้ำ ตอนที่ 12.1 ข้าเล่นได้คนเดียว

          ล๊อกเกอร์สีเงินวางติดผนังบริการพิเศษสำหรับเหล่านักเรียนของโรงเ
รียนอันเก่าแก่ 
มีมาหลายรุ่นหลายสมัยบางคนใช้เก็บของและบางคนใช้เป็นที่สารภาพความในใจ⁞แทนสื่อกลางของคนสองคน

 "แอ๊ด" หญิงสาวหยิบซองจดหมายภายในล๊อกเกอร์ดูด้วยความแปลกใจก่อนแกะเปิดผนึกกาวออกดูเนื้อหาภายใน

พลัน!!!  ใบมีดหักครึ่งหลายชิ้นล่วงกราวบาดเข้าเนื้อเป็นทางยาวเลือดแดงสาดกระจายเปื้อนบนมือขาวเรียกความเจ็บปวดมุ่งตรงเข้าจู่โจมอย่างไม่คาดคิด


"ออกห่างนากิมซะ" จดหมายลายกระดาษสมุดเรียนเขียนด้วยตัวหนังสือสีดำ
ส่งภาษาถ่ายทอดข่มขู่

………………………………………………………………………………………………….

         ตะวันยามเย็นทอดแสงอ่อนลงจนจางหายไปในที่สุดเงาสีดำทอดตามทางลาดยาวบนพื้นคอนกรีตปรากฎเป็นร่างของหญิงสาวในสภาพไม่ปกตินัก อาการสั่นและหนาวเข้าจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัวขนกายลุกชันและขาสองข้างไร้เรี่ยวแรง 

เรือนแหวนบนนิ้วชี้เริ่มออกฤทธิ์นรกเยือกแข็ง
!!!ซึ่งเปรียบได้กับ
คำสั่งกักบริเวณของอสูรหนุ่ม  
(ถ้าเจ้าไม่ขึ้นรถก่อนมืดเจ้าจะได้เห็นนรก!!!)

"ทำไมไม่รอ" มือบางถูกกุมกระชับดึงรั้งเข้าหาตัว

"ปล่อย" แรงน้อยนิดพยายามบิดออกจากมือหนา

"กลับ" ร่างบางถูกลากไปยังพาหนะสีดำสนิทกลมกลืมไปกับความมืดยามค่ำคืน

"เลิกยุ่งกับฉันซักที" ตวาดห้วนอยากหนีไปให้พ้นจากอมนุษย์ตรงหน้าเหลือเกิน

           แววตาสีน้ำตาลแดงแปรเปลี่ยนเป็นมรกตลุกติดไฟ แรงบีบแน่น และรุนแรง

ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเบาะนุ่ม รถคันงามออกตัวเร็วแรงตามแรงอารมณ์ของคนขับ

ทางกลับไม่ใช่หอ หนทางออกนอกตัวเมืองขึ้นเรื่อยๆ


         ร่างบอบบางถูกโยนลงท้องน้ำสีเข้มความเค็มเปียกแฉะทั่วลิ้นเพราะไม่ทันตั้งตัว

สำลักน้ำทะเลอึกใหญ่เข้าเต็มรัก
บาดแผลบนนิ้วยิ่งกระตุ้นความเจ็บแสบบวกกับอากาศยามมืด

ยิ่งพาขนกายลุกชัน เป็นการ ทรมานดีๆนี่เอง

G1CNEK.jpg [779x225px] ฝากรูป

"หัวเย็นลงไหม" กระชากแขนและตะคอกถามดวงตาวาบวับเขียวสว่างเรืองรอง
สะท้อนแวววาวบนพื้นน้ำดำสนิท

"ปล่อย" แรงคลายมือไม่กระดิกสักนิดเดียว

"ฉันจะกลับหอ" แรงอารมณ์ของหญิงสาวรุนแรงไม่แพ้กัน

"อ้าว เมื่อกี้ไม่อยากกลับไม่ใช่หรอครับ"  ยิ้มเยาะกวาดสายตาลากเยาะเย้ยจากหัวจรดเท้า

อาการนั้นทำให้แววตาเขียวสว่างพบสิ่งผิดปกติ

"เจ้าเป็นอะไร" มือหนาจับต้นแขนทั้งสองข้างลากเข้าหาตัวแรงกระแทกปะทะบนรอยบาด

ร่างบางสะดุ้ง เจ็บ แสบพยายามชักมือหนี


ดวงตาสีมรกตจ้องเพ่งเล็งมือบางถูกยกชูขึ้นก่อนเปล่งเสียงสบถสองสามคำ


"โดนอะไรมา" หันหน้าหนีหลีกเลี่ยงคำตอบฝ่ายคนถามฉุนจัด


แผลสดถูกกดจนแสบแทบน้ำตาเล็ดแค่น้ำทะเลก็แสบจะแย่อยู่แล้วยังต้องเจอ

กับแรงมือจากชายหนุ่มอีก
แน่นอนความเจ็บปวดยิ่งเพิ่มขึ้นกว่าเดิม

"ปล่อย"สะบัดหนี แต่ไร้ผล

"เจ็บ" แรงกดไม่คลายลง

"สาม ใครทำเจ้า" คลายแรงและ น้ำเสียงเริ่มปลอมประโลม

"ไม่มี" โกหกคำโต

"อย่ามาโกหก" แววตาจับจ้องบีบคั้น

"รอยแผลจากของมีคมชัดๆ อย่าบอกนะว่าเจ้ากรีดนิ้วตัวเองเล่น" เริ่มประชดประชัน

"ใช่ สนุกดีออก" กวนประสาทไม่แพ้กัน

"สาม" สะเทือนเลื่อนลั่นทีเดียว

"จดหมายมีดโกน" คำสารภาพ

"เจ็บไหม" มือบางถูกกุม ชายหนุ่มกัดปากล่างมุมขวาเรียกเลือดสีดำสนิทก่อนใช้ปากประกบลงบนรอยบาดแนบลึก

รอยแผลและความเจ็บเลือนหาย เรียกความร้อนวาบบนแก้มสาวขึ้นมาแทนที่


เพียงไม่นานนิ้วเรียวไร้รอยบาดเลือดสีแดงแห้งเหือดจนลับหาย........นิ้วขวากลับมา

ขาวนวลดังเดิม


"ขอบคุณ" ชักแขนกลับใบหน้าร้อนชู่


       ไม่นานนัก มือบางจึงถูกลากขึ้นพาหนะสีดำสนิทที่มีบรรยากาศเย็นเฉียบ
เยือกเย็นพอๆกับน้ำเสียงของปีศาจหนุ่ม

"จดหมายอยู่ไหน"

        พาหนะสีดำสนิทจอดเทียบตรงหน้าหอพัก มือซ้ายละจากพวงมาลัยบีบมือคนข้างเคียง สัมผัสก่อกวนความรู้สึกแปลกปลอมเข้าปะทะก่อนหลบเร้น
ก่อนกลับลงสู่ที่มืด....ลึก
ลงในใจของอสูรหนุ่ม


"สาม" กดกระชับแน่นทั้งไม่ยอมปลดล๊อกเปิดประตู

PDGzpD.jpg [370x219px] ฝากรูป

"ล็อกเกอร์ที่โรงเรียน" หากไม่ตอบมือขวาคงต้องบอบช้ำ

"พรุ่งนี้อยู่หอ ไม่ต้องไปโรงเรียน" คำบัญชาก่อนคนสั่งลับหาย

"ทำไม" คนสั่งไม่รอรับการตอบรับ ทำได้เพียงปฏิบัติตาม

อีกครั้งเตียงสีขาวอีกฝั่งไร้ผู้ใช้งาน

……………………………………………………………………………………………………

"นากิม" เสียงหวานไพเราะลอยเรื่อยมาเคลียหู

"เวร่า ข้าไม่ว่าง" มือหนาโบกปัดความว่างเปล่าข้างกาย สายตาคนธรรมดาคงเห็นเพียง
ความว่างเปล่าแต่
จริงแท้ นั้นร่างในชุดชมพูนุ่มละมุนถูกสะบัดปัดออกห่าง


"ท่านจะไปที่ใด" มือบางเกาะแขนเหนี่ยวรั้ง

ไม่มีการสะบัดหนี แต่กระนั้น
คนเกาะต้องรีบปล่อยแขนหนาอย่างฉับพลันด้วยควันสีดำสนิทพุ่งกระจาย
โอบล้อมบนข้อมือบางอย่างไม่ทันตั้งตัว ไอร้อนแผ่กระจายลวกผิวเนื้อจนแทบสุกประกอบกับแววตาสีมรกต
มองจ้องกดดัน
ยิ่งทำให้ต้องรีบปล่อยแขนหนาเร็วขึ้น


"นากิม เรื่องของเหยื่อ เหตุใดต้องยุ่งเกี่ยว" คนหลังพยายามรั้งร่างสูง

"หาใช่เรื่องของเจ้าเวร่า หุบปาก" ฟังแล้วดุจเสียงตะคอกผิดเสียแล้วน้ำเสียงเรียบเรื่อย
ไร้อารมณ์ ราวกับคุยเรื่องสัพเพเหระธรรมดาหาใช่คำสั่งประหัตประหารอย่างที่เป็นอยู่

"ท่านดุข้าเพราะมัน"  ร่างของหญิงสาวสลายหายไปกับสามลมยามค่ำคืนพร้อมกับความน้อยใจที่อสูรตรงหน้าไม่สนแม้แต่นิดเดียว


"เหยื่อ ใช่มันเป็นเพียงแค่ เหยื่อ" ทวนคำ แววตาครุ่นคิด

 .............................................................

ก๊อกๆๆ

ประตูบานขาวเปิดกว้าง

"พี่นากิม มาได้ไงค่ะ" หญิงสาวผมยาวมองคนตรงหน้าด้วยความชื่นชม

ชายหนุ่มตอบรับการเรียกอย่างสนิทสนมด้วยรอยยิ้ม

"ใจสั่งมา" ร่างหนาหายลับเข้าหลังบานประตู

"เหล้านะค่ะ" แขนบางถูกยึด มือหนากุมรอบข้อมือจนมิด

"กุ๊กไก่ พี่ว่านะใบมีดยังน้อยไป ต้องเล่นให้หนักกว่านี้สิครับ

แอบถ่ายก็แจ๋ว รุมโทรมก็ดี " คนฟังหน้าซีดลงเรื่อยๆ

"ดีไหมครับ" รอยยิ้มพิมพ์ใจ ในช่วงเวลาอันไม่เหมาะสม

"พี่นากิม" พยายามดิ้นรน

"ครับ" ใบหน้าไร้เดียงสาส่วนเหยื่อมือสั่นจนตรอก

"พี่นากิม" มือไขว้คว้าหาหลักยึด

"ไก่ครับ กรุณาอย่าเสนอหน้ามาให้ผมเห็นคุณอีกเป็นครั้งที่สอง!!!"

"ตกลง รุมโทรมดีไหมครับ อยากลองพี่จะหามาสนองให้ "

       มือหนาตบแแก้มเหยื่อราวเย้าเอ็นดูเสียเต็มประดา ส่งยิ้มลาชวนขนลุกก่อนปากประกบแนบสนิท เหยื่อทรุดกองหน้าประตูแววตาหวาดกลัวราวสัตว์บาดเจ็บ

แสงไฟทางตามทางสาดฉายใบหน้าด้านข้างของขายหนุ่ม บึ้งตึงและขรึมเครียด


"ฮึ้ย" เสียงสบทของร่างหนา ไม่สบอารมณ์อย่างสุดขีด


"เหยื่อของข้า ข้าเล่นได้คนเดียว!!!" รอยยิ้มอำมหิตผุดขึ้นบนริมฝีปาก

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

      เช้าวันรุ่งขึ้นที่บอร์ดสีครีมติดป้ายแดงสด ข่าวใหญ่เด่นหราพาดโจ่งแจ้ง
ภาพถ่ายโพลารอยด์ฉากหวานดูดดื่มปากประกบปาก  ประกอบกับคำบรรยายด้านล่าง 
เป็นหลักฐานอันแน่นหนา

+รักร้อน ของหนุ่ม น กับ นาวสาว ก

………………………………………………………………………………………………………….

ป้ายหน้าห้องน้ำหญิงแขวนคล่องกับลูกบิด

<ทำความสะอาด>


"ด้าน กล้าแย่งแฟนชาวบ้าน" ร่างในเสื้อขาวเปียกปอนตั้งแต่หัวจรดเท้า

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อน


"นากิม เป็นของฉัน" แรงดึงกระชากเส้นผมเป็นการส่งท้าย การทำร้ายครั้งสุดท้าย

ก่อนประตูบานหนาจะถูกกระชากเปิดกระแทกผนังและปิดสนิท

"เจ็บไหม" เสียงปลอมประโลมเคลียข้างหู

      พี่นากิมเข้ามาทางไหนในเมื่อประตูถูกปิดสนิท !!! ความคิดทำให้คนคิดตื่นตระหนก


"พี่จะช่วยให้หายเจ็บ"

zVEtoy.jpg [301x65px] ฝากรูป

บทรักเร่งร้อนในเวลาจำกัดกระดุมเม็ดสุดท้ายเข้าล็อก ซิบกางเกงรูดติดดังเก่า

ผละจากร่างเปลือยเปล่าบนพื้นใส่คำพูดตอกย้ำ



"จืดชืด"

ป้ายทำความสะอาดถูกถอดออกพร้อมกับการสลายหายไปของร่างชายหนุ่ม!!!

.......................................................






Create Date : 03 สิงหาคม 2557
Last Update : 3 สิงหาคม 2557 15:58:40 น.
Counter : 663 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สมาชิกหมายเลข 1579565
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



สิงหาคม 2557

 
 
 
 
 
8
9
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog