ตะวันบนพื้นน้ำ ตอนที่ 1 บทนำ
เขาเปรียบดังตะวันสาดแสงลงบนพื้นน้ำ 

แผดเผากระจายไอร้อนบ่อนทำร้าย 

ตะวันไม่เคยเห็นค่าพื้นน้ำแม้แต่หยดเดียว 


50 ปีก่อน


"คิดดีแล้วรึ" สีหน้าวิตกกังวล


"หนทางเดียว" แววตามุ่งมั่น
...........................................................................................

ปักๆ

เสียงของการเคลื่อนไหวอยู่ไม่ไกล

                ร่างอันล้ำสันเจาะไม้ลำกว้างหักโค่นเพื่อให้เพียงพอกับการสร้างบ้านหลังใหม่สักหลังทดแทนหลังเก่าที่ชำรุดทรุดโทรมเต็มที

              เนวี ของข้านางคงไม่ต้องเหนื่อยอีกต่อไปกับหยาดที่หยดเปียกปอนของพระพิรุณที่ชอบซึมเปียกพื้นไม้ด้านในทุกครั้งที่ล่วงหล่นจากฟากฟ้า


มือแห้งกร้านตรากตรำปาดเหงื่อบนหน้าผาก

             พลัน!!! ปลายหางตาพบภาพแปลกประหลาดเท่าที่เคยเห็นมา

หญิงสาวและชายหนุ่ม !!! สวมผ้าคลุมดำสนิทมองจ้องตนอย่างไม่วางตา

 ปลายเท้าไม่สัมผัสพื้นลอยเหนือพุ่มไม้ใบหนา!


"เจ้าเห็นสินะ" เสียงเยือกเย็นจนขนลุกแผ่ออกจากร่างของหญิงสาว


"ตาย!!!" หัวกระโหลกบนบ่าซ้ายพุ่งเข้าหาร่างผู้รับเคราะห์

 เหยื่อหมดโอกาสส่งเสียงร้อง ดูดกลืนพลังชีวิตไม่หลงเหลือแม้แต่ซาก


"จับปลายเบ็ดให้มั่น" รอยยิ้มบางเฉียบและโหดเหี้ยม 


"เหยื่ออันโอชะ ฮา ฮา ฮา" ผสานเสียงหัวเราะของชายหนุ่มข้างกายดังสะท้อนสะเทือนลั่นป่าอันเงียบสงบ

 ...........................................................................................

ตุบ

เพล้ง! แจกันใบย่อมหล่นลงบนพื้นไม้แตกกระจาย

           ลางบอกเหตุถึงบางสิ่งที่กำลังใกล้เข้ามาใจสั่นไหวอย่างไม่รู้สาเหตุเป็นกังวลถึงคนรักน้ำตารินไหลลงเปื้อนดวงหน้าอย่างไม่ทันรู้ตัว


           น่าเศร้า การรอคอยคงได้มาเพียงความว่างเปล่าคนอันเป็นที่รักจากไปอย่างไม่มีวันกลับนั่นคือสิ่งที่คนรอยังไม่รู้ส่วนวามมืดค่อยๆย่องคืบคลานใกล้เข้าหาเหยื่ออย่างเยือกเย็นเงียบเฉียบ ชะตากรรมบทใหม่จะเริ่มต้นขึ้นพันธะที่ผูกพันยาวนาน

 ..........................................................................

           สายลมยามมืดพัดผ่านยอดหญ้าพาความหนาวเหน็บจากแดนอันไกลโพ้นมาทักทายระยะเวลายังคงเดินไปอย่างไม่มีทางเดินกลับ


ฟึบ! ประตูไม้บานใหญ่เปิดออกจากแรงของผู้มาเยือน


"พวกท่านเป็นใคร" หญิงสาวและชายหนุ่มแปลกหน้าเดินเข้าบ้านหลังน้อยอย่างถือวิสาสะ


"คู่ของเจ้าฝากสิ่งนี้มาให้ข้าก่อนที่เขาจะจากไป"


"ไปไหน" ไม่มีเสียงตอบรับจากอีกฝ่าย ได้ยินเพียงเสียงไม้ในกองไฟที่แตกกระทบกัน


          สตรีชุดดำหยิบบางสิ่งออกจากอกเสื้อมอบให้กับหญิงตรงหน้า

มือสั่นเทายื่นรับ แววตาอ้างวาง....ความทรงจำค่อยๆผุดตามหลอกหลอน หยาดหยดรินไหลตามร่องแก้มอุทิศแด่ชายผู้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ


"เนวี ในพื้นแผ่นดินนี้เจ้าต้องการสิ่งใด"


"ข้าอยากอยู่กับท่านตลอดไป ฟา" มือหนาเอื้อมปิดบดบังแสงสว่าง


"ฟาท่านจะทำอะไร" หญิงสาวเดินตามคนนำเบิ้องหน้าแม้ดวงตามองไม่เห็นแต่ใจกลับสื่อถึงกันความไว้วางใจ เชื่อมั่น  ทำให้ไม่กลัวสิ่งใด


"ข้าให้เจ้า ค่อยๆลืมตา ช้าๆ............" บนหน้าผาสูงชันสองร่างยืนเคียงคู่ชายหนุ่มค่อยๆละฝ่ามืออออกจากดวงตาของหญิงสาว


ท้องน้ำวาวระยับเบื้องล่างประกอบกับท้องนภาสีเข้มเบื้องบนช่างประจวบพอเหมาะกันดังภาพเขียน


"ข้าจะอยู่กับเจ้าตลอดไป" เถาวัลย์ถักถูกวางลงบนมือนิ่มแทนคำมั่นสัญญา

ฝ่ามือกำแน่นติดสลักลึกลงถึงเนื้อหนังไม่มีอีกแล้ว

คนเคียงกายคู่ชีวิต ไม่มี


          สิ่งที่เห็นสร้างความแปลกใจให้กับ ......บางสิ่ง

(มนุษย์เสียน้ำตาง่ายนัก น่าขำสิ้นดี)


ความคิดเบื้องหลังรอยยิ้มทั้งเยาะเย้ยและชิงชัง


"สว่างลงมือ" คำสั่งเฉียบขาดของบุรุษในเงามืด

            แม้ใบหน้าจะงดงามเพียงใด หากรอยยิ้มกลับชวนน่าขนลุก

พิธีกรรมบางอย่างถูกจัดเตรียมขึ้นอย่างเงียบเฉียบหยาดน้ำเปียกชโลมอาบแก้มไม่ขาดสาย  ตาสวยบวมช้ำอักขระมนตราลอยล่องตามสายลม ทำให้ร่างบนเตียงเข้าสู่ห้วงนิทราอย่างฉับพลัน


           แก้มนิ่มถูกสัมผัสแผ่วเบา มือหนาปาดเช็ด อบอุ่น 
แม้แต่การกระทำก็ยังไม่เข้าใจตนเอง


"เหตุใดถึงอยากปลอมประโลมนางมนุษย์ "ถึงกระนั้นมือหนาก็ยังไม่คลายออกจากแก้มนิ่ม


"ท่าน....ได้เวลาแล้วนายท่าน" รอยยิ้มสว่างวาบบนใบหน้างาม


          มนตราบทยาวถูกนำมาใช้ ทำนองไม่อาจจับความได้ทั้งรวดเร็ว  สับสนและมึนงงดวงอัญมณีขาวสว่างปรากฎขึ้นในกำมือก่อนค่อยๆลอยลงเข้าหาร่างของหญิงสาวซึมผสานเข้าเนื้อในหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับหน้าท้องบอบบาง

          มือหนาวางบนกระหม่อมของคนที่หลับสนิทจรดริมฝีปากแผ่วเบาบนหน้าผาก  กากบาทสีดำปรากฎขึ้นก่อนค่อยๆจางหายไป


สัญลักษณ์ที่ทำให้หญิงสาวข้างกายตกตะลึง


"ภู่ดำ นายท่านทำไมถึง...." แววตาคมกริบหยุดทุกข้อกังขา


"กลับ"


(ภู่ดำ  อภิสิทธิ์สูงสุดแห่งมรนาการ ทำไมนายท่านถึงให้สิทธิ์นั้นกับมนุษย์) 




Create Date : 31 กรกฎาคม 2557
Last Update : 31 กรกฎาคม 2557 17:55:22 น.
Counter : 309 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 1579565
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



กรกฏาคม 2557

 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
All Blog