ถนนสายนี้มีตะพาบโครงการ 21 :ไอ ไอ ไอ ไอจริงๆๆๆ
ถนนสายนี้..มีตะพาบครั้งที่ 21 โจทย์ก็คือ "ไอค๊อก ไอแค๊ก ไอกระด๊อก ไอกระแด๊ก ไอเลิฟยู จุ๊ฟ จุ๊ฟ"
....................................
ไอค๊อก ไอ............

“แค๊ก แค๊ก” เสียงนั้นดังมาจากเก้าอี้ด้านข้าง มียายป้าคนหนึ่ง กำลังไอปิดปากอยู่
“เป็นอะไร” ผมถาม
“ไอ ไม่ได้ยินเหรอ” ป้าตอบ
“อะค่า” ผมโพล่งขึ้นมา ทำเอายายป้าจิกตามอง
“แค๊ก แค๊ก” ผมแกล้งทำเสียงบ้าง
“ล้อเลียน ล้อเลียน” เธอมองด้วยหางตา
“เปล่าหนา................ เค้าไม่ฉะบาย จริงๆ หนา......... ตะเอง” ผมอ้อน “ดูสิ ปวดหัว ตัวร้อน นอนไม่หลับกระสับกระส่าย ไตพิการ อาหารไม่ย่อย ลิ้นกร่อย กินอาหารไม่อร่อย ไม่รู้รส ท้องอืด ท้องเฟ้อ เรอเหม็นเปรี้ยว เยียวรดที่นอน ตัวก็เหม็นบูด ตูดเป็นริดสีดวง ผมร่วงหมด มีกรดในกระเพาะ ฟันหน้าก็คลอน แถม เห่าหอนไม่มีสาเหตุ โปร๊ววววววว”
“บ้า” เธอยิ้มแต้วทุบแขนผมเบาๆๆ ผมเอื้อมมือไปแต่หน้าผากเธอ ตัวเธออุ่นหน่อยๆ
“เป็นอะไรมากหรือเปล่า” ผมถามด้วยความเป็นห่วง
“แอร์มันเย็น นะ”เธอยิ้มอย่างเคย “แค๊ก แค๊ก” แล้วเธอก็ไออีกครั้ง
.......................
ไอกระด๊อก ไอกระ.............
“แด๊ก แดร๊กกกกก...................... เข่ากันไหมป้า” ผมชวนเธอทานข้าวด้วยลีลาอันกวนประสาท
“แล้วตะเองจะเอาสักกี่ดอก ละเดี๋ยวเค้าจัดให้” เธอลูบต้นขาที่ครั้งหนึ่งผมเคยแซวว่าสามารถหักคอควายตายได้สบาย สบาย
“โหดอะ” ผมทำหน้าแกล้งกลัวเธอลนลาน “กินข้าว กินข้าว หิว” จะไม่หิวได้ไง ตั้งแต่เช้าผมโดนเธอลากมานั่งที่ร้านกาแฟแห่งนี้ มีแค่กาแฟกับมันฝรั่งทอด ที่ตกถึงกระเพาะที่หนึ่งของผม
“กินอะไร” เธอพูดพลางนั่งพิมพ์งานในโน๊ตบุ๊คส่วนตัวอย่างเฉื่อยชาต่อไป
“แล้วแต่” ผมพูดเพราะผมรู้ว่าพูดไปก็เท่านั้น พูดเป็นร้อยร้านสุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเอง อยู่ดี
“งั้นสลัดร้านข้างๆ” เธอใช้คำสั่งที่ไม่สามารถปฎิเสธได้
“ok” ผมตอบพลางคิด สุขภาพเหลือเกินนะแม่คุณไอ่สลัดจานโปรด สลัดบังหน้าที่มีผักนิดหน่อยกะเนื้อย่างจานโตเนี่ย นะ อืม เจริญๆๆๆๆ แต่ตอนนี้รู้ว่าหิวมาก
“แค๊ก แค๊ก” แล้วเธอก็ไออีกครั้ง ผมก็รีบเก็บของออกจากร้าน เธอก็ยังคงยุรยาตรตามปกติ โดยปล่อยให้ผมจัดการเจ้าโน๊ตบุ๊คสองตัว นี่มันหนักนะแม่คุณ
.......................
ไอ........

วันนี้เธอกินน้อยมาก ผมเริ่มสงกะสัย ภายใต้มโนสำนึก(ตะพาบนี้มีคำฟุ่มเฟือยเยอะจริง)มันปิ๊งขึ้นมา ท่าทางวันนี้จะแดงเดือด โอเชนับเริ่มนับเจ็ดหลังได้
“กินน้อยนะเนี่ย” ผมแซว
“อืม ไม่ค่อยอยากกินอะไร” เธอพูดพลางวางมีดกะส้อม (อยากรู้จริงกินสลัดทำไมต้องใช้มีดกะส้อม)
“งั้นเอามา” ผมพูดพลางหยิบจานของเธอมา
“เพี๊ยะ” เธอตีมือผมเบาๆ “อะไรเนี่ย เจ็บนะ” ผมพูดพลางลูบมือตัวเองเบาๆ ที่จริงมันก็ไม่เจ็บหรอกแต่ผมแค่อยากอ้อนบ้างอะไรบ้าง
“ตะกละ” เธอพูด ผมเริ่มสงสัยเพราะทุกทีท่าอีป้านี่กินเหลือเธอต้องกุลีกุจอยัดมาในจานของผมอย่างไม่เคยถามความต้องการ
“มาแปลก” ผมคิดในใจ
..............
“เป็นอะไรเนี่ย” ผมถามตอนที่เราเดินออกจากร้านสลัดไฮโซ
“ไม่ได้เป็นอะไร” แล้วเธอก็พ่นสัญญาณอันตราย ไม่เข้าใจจริงๆนะเนี่ย ทำไมชอบพูดจังไอ่คำว่าไม่มีอะไรเนี่ย ทั้งๆที่ดูก็รู้ว่า “เป็นอะไรสักอย่างอยู่”
“เป็นเมนส์เหรอ” ผมถาม
“บ้า! เป็นตั้งกะอาทิตย์ที่แล้วแล้ว” เธอพูด อ่าวพูดงี๊ เจ็ดหลังที่นับไปก็อดอะดิ แต่เธอเป็นอะไรกัน
“แล้วนี่เราจะไปไหนกัน” ผมถาม
“ไม่รู้” เธอตอบ ให้ได้งั้นสิแม่คูณณณ
เราเดินไปที่รถ แล้วผมก็เริ่มรู้สาเหตุแล้ว

“เฮ๊ย หยุดแล้วหันหน้ามาดีๆๆ” ผมพูดเสียงกร๊าว

เธอหยุดกึก!

“อะไร”เธอหันหน้ามาพร้อมทำหน้ามึนมึน ใช่จริงด้วยอีป้านี่วอนซะแล้ว แล้วผมก็เดินตรงเข้าไปหาเธอ เธอตกใจเล็กน้อย แล้วผมก็เอื้อมมือไปแตะหน้าผากเธอ
“ดูสิตัวร้อนเลย ไม่สบายใช่ไหมเนี่ย” ผมทำเสียงดุ
“อือ” เธอทำเสียงอ่อยๆ ผมจับได้แล้ว ว่าแม่ตัวดีเป็นอะไร
“ไม่สบายแล้วทำไมไม่ยอมพัก” ผมทำท่าดุเหมือนคุณครูที่จับผิดนักเรียนที่โกงข้อสอบได้ รวมทั้งผลตรวจDNAด้วย
“ก็...................... เค้าอยากอยู่กะตัวเองนี่ หยุดชดเชยทั้งที” เธอทำเสียงจ๋อยๆๆ
“อ่า นะ” ผมกอดอกไม่รู้ว่าจะทำอะไรกะยายป้าตรงหน้าดี “ขึ้นรถ จะพาไปส่งบ้าน”
“อะ วันนี้เค้าอยากอยู่กะตัวเอง”
“ขึ้นรถ”ผมพูดเสียงแข็ง เธออิดออดผมเลยย้ำอีกครั้ง “ขึ้นรถ”
“ก็ได้ ก็ได้” เธอก็เหวี่ยงนิดๆ หน่อยๆ

บรรยากาศตอนนี้มาคุไม่น้อย ท่าจะไม่ดีแล้วสิ
..............
“แค๊ก แค๊ก” เธอไออีกแล้ว ผมหันไปมองเธอ หน้าเธอแดงก่ำทีเดียว
“แค๊ก แค๊ก” ผมแกล้งไอเสียงดัง ล้อเลียนเธอ
“เธอหันมามอง เธอรู้ว่าผมแกล้งไอ
“ไอล้อเลียนหรอ” เธอหันมามองด้วยตาเขียวปัด
“เปล่า................ไม่ได้ไอล้อเลียนสักหน่อย ไอจริงๆ” ผมแก้ตัวหน้าด้านๆๆยอมรับว้าหน้าด้านจริง “สงสัยติดมาจากคนบางคน”
“จริงเหรอ”น้ำเสียงเธออ่อนลง แล้วเธอก็เอามือมาแต่ที่หน้าผากผมบ้าง “ตัวก็ไม่ร้อนนิ” แล้วเธอก็แอบเห็นรอยยิ้มบางๆของผม
“อำกันเหรอ” เธองอนหน้าย่นเลยทีนี่ “คนอุตส่าห์เป็นห่วง ชิ”
“เปล่า ไอจริงๆ ไม่เชื่อดูสิ” ผมพูด
“ไหน ตรงไหน” เธอหันมามอง ใบหน้ากวนๆของเธอมันหน้าเขกกะโหลกจริงๆนะเนี่ย
“ไอจริงๆ” ผมพูด พลางเอามือไปจับมือของเธอเบาๆ
“แค๊ก แค๊ก” ผมไออีกรอบ “ดูสิไอจริงๆ” ผมทำหน้าจริงจัง

“ไอเลิฟยู”

“บ้า”เธอพูดสั้นๆ แทบจะเก็บอาการเขินไม่ทันเลย หน้าตอนนี้เธอแดงก่ำทีเดียว

“จุ๊ฟ จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ”
.................................................................
ตามน้ำตามคำ
เชื่อไหมนี่เป็นครังแรกที่ผมเขียนคำตามก่อนจะจบ โจทย์ครั้งนี้ดูเหมือนง่าย แต่รู้ไหมครับมันโคตรยาก ที่ว่ายากคือ เนื้อเรื่องง่ายๆ เนี่ย เขียนไปมันต้องซ้ำแน่เลย การเขียนให้ไม่ซ้ำกับคนอื่นนี่สิ แล้วเขียนให้เดายาก ขณะที่เขียนตอนนี้ผมมีตอนต้นอยู่สองเรื่อง นำเสนอคนละประเด็น มันยากจริงๆ ครับพี่ก๋าโจทย์พี่ทำเอาพลังภายในผมหมดทีเดียวครั้บ ผมถึงกับตันครับตัน ตันจริงไม่ตันโออิชิด้วย

ช่วงนี้เชียงใหม่หนาวแล้วที่อื่นเป็นไงบ้างครับ ขอให้มีความสุขและสุขภาพดีนะครับ ก่อนนอนอย่าลืมห่มผ้าหนาๆนะครับ ไปละ “ไอเลิฟยู จุ๊ฟ จุ๊ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ”



Create Date : 06 ธันวาคม 2553
Last Update : 20 ธันวาคม 2553 21:51:26 น.
Counter : 232 Pageviews.

21 comments
  
เป็นตะพาบที่หยอกเย้า เคล้าคลอชวนหัวดีนะครับ

แต่อาการป่วยขนาดนั้น น่าห่วงนะครับ

ฮ่าๆ

โรคอะไรล่ะนั่น?
โดย: ชายผู้หล่อเหลา...กว่าแย้นิดนึง. (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:13:28:33 น.
  

"แก" จะไออะไรหนักหนาห๊ะตูดหมึก

ยายป้าอีกแล้วเหรอ ... เมื่อไรจะเปิดตัวเป็นทางการเสียทีเนี่ย

รอนานแล้วนะเนี่ย
โดย: reception hall วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:13:38:15 น.
  
อ่านแล้วเห็นบรรยากาศเลยค่ะ
แวะมาอ่านงานตะพาบด้วยคนนะคะ

โดย: ในความอ่อนไหว วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:14:03:12 น.
  


บ้านนี้..เรื่องราวก็น่ารักค่ะ
งานตะพาบแม้จะยาก..
แต่ก็สู้ๆๆ นะคะ ทุกคนทำได้
เพื่อมิตาภาพในบล็อกนี้ค่ะ


โดย: พธู วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:14:13:43 น.
  
โดย: หน่อยอิง วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:14:52:31 น.
  
555+

มาดูตะพาบบ้านนี้

แล้วไอเลิฟๆๆ ด้วยค่ะ

ฮิ้วววววววว
โดย: Rinsa Yoyolive วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:14:54:43 น.
  
ตามมา ไอ ไอ - จุ๊บ จุ๊บ

สรุป ว่า i love you too...
โดย: Gunpung วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:15:39:23 น.
  
ยัยป้าน่ารักตามเคย
คิดว่าวันแดงเดือด เลือดสาด ไม่ฉะบายนี่เอง

น่ารักน่าตี หยอกเย้า คิดไม่ออกยังอ่านได้สนุกขนาดนี้
คล้ายกันเลยเรา
พอไฟลนก้น มันก็พรั่งพรูออกมา



แอมอร
โดย: peeamp วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:17:48:58 น.
  
สวัสดีค่ะ

บ่นว่าโจทย์โคตรยาก...แต่เขียนออกมาดีนะค่ะ
งานนี้พวกเรามีโอกาสในการเอาภาษามาเล่นคำ
เล่นประโยคนำเสนอเป็นบทประพันธ์ได้น่ารักและดีทุกคนเรยอ่ะคับบ^^
โดย: mastana วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:22:08:23 น.
  
เดินตามเส้นทางสายตะพาบ ไอค๊อกไอแค๊ก ไอเลิฟยูจ้า
โดย: is_ninja วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:22:41:03 น.
  

เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่จากบ้านคนชราธรรมปกรณ์ ในเมือง
และศูนย์ชาวเขาบนผาหมอน อินทนนท์ เมื่อคืนค่ะ
อุณหภูมิ 4-14 องศา เย็นดีจัง
ทำเอาไอค๊อก ไอแค๊ก ทั้งคืนด้วยความเย็น

แวะมาอ่านตะพาบด้วยคนค่ะ
ของตัวเองก็ปั่นเสร็จร้อนๆตอน4-5 โมงเย็น
ด้นสดเลย หุ หุ หุ
เอ๊ย!! ค๊อกๆๆแค๊กๆๆๆ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 6 ธันวาคม 2553 เวลา:23:30:34 น.
  
หวัดดีตอนสายๆครับ

เข้าใจถูกต้องแล้วครับ

ตัวละครมีห้าคน แต่คนขับ ไม่มีบทบาทอะไรครับ แค่รถ มันต้องมีคนขับเฉยๆ ฮ่าๆ

สรุปแล้ว ตัวละคร จะมีแค่ 4 ตัว รวมตัวคนเขียนเองครับ
โดย: มนุษย์ต่างดาว..ผมยาว..ปากหวาน... (เป็ดสวรรค์ ) วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:10:45:11 น.
  
หวัดดียามบ่ายครับ
แวะมาอ่านตะพาบครับ
ขออนุญาตนำไปใช้กับคนข้างๆหน่อยครับ
ไอ...
โดย: เศษเสี้ยว วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:13:45:54 น.
  
น่ารักจังเลยค่ะ อ่านไปยิ้มไป ชอบๆๆ ..

เริ่มอยากจะไอบ้างแล้วสิคะ
โดย: ไอศครีมรสช๊อกโกแลตชิพ วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:15:33:32 น.
  
อยากมีคนมาไอแบบนี้บ้าง คริคริ
โดย: Mir & deS วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:17:04:28 น.
  
ขำกับการ์ดของตาลมากไปแล้วน๊าา

จะแซวตาลว่าอารายยย หือออ
โดย: ไอศครีมรสช๊อกโกแลตชิพ วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:17:40:29 น.
  
คุณพี่
และแล้ว คุณน้องก็รู้ว่า ที่คุณพี่เขียนถึงป้า....
คืออะไรกันแน่
งง อยู่ตั้งนาน

ว่าแต่เรื่องเสื้อ
ตอนแรกคิดว่าเป็นคุณพี่
แต่ถ้าไม่ใช่ ก็แล้วไปเนอะ

เชียงใหม่เริ่มหนาวนิดๆ เนอะ
แต่กลางวันก็แอบร้อนซะงั้น
ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ
โดย: doctorfor วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:20:40:23 น.
  
แวะมาอ่านงานตะพาบเอาเกือบล่าช้าแต่ว่า
ก็ไม่พลาดซะทีเดียว

เห็นด้วยกับคุณเป็นหวันนะค่ะ
ที่ว่าเป็นอีกชิ้นงานหนึ่งที่แบบว่าเขียนออกมา
ได้ชวนหัว ขำๆ กันดี ... ว่าไปแล้ว
บางอย่างก็คิดตามไปด้วยอีกต่างหาก


ไอเดียงานเขียนสุดยอดเลยค่ะ
โดย: JewNid วันที่: 7 ธันวาคม 2553 เวลา:23:11:27 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับ


โจทย์พี่ก๋าชวนมึนมั้ยครับ หุหุหุ
โจทย์หน้าของเป็ดหวันน่าจะสนุกคัรบ
คนนี้เค้ามีภาษาฮาๆเป็นกุรุสเลย






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 8 ธันวาคม 2553 เวลา:6:06:34 น.
  
สวัสดียามเช้าครับ





โดย: กะว่าก๋า วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:8:00:44 น.
  
พรุ่งนี้ก็วันหยุดอีกแล้วน๊าา

วางโปรแกรมไปไหนรึป่าวคะเนี่ย
โดย: ไอศครีมรสช๊อกโกแลตชิพ วันที่: 9 ธันวาคม 2553 เวลา:11:32:07 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

eroz_killer
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



เจ้าของBlog รูปไม่หล่อ พ่อไม่รวย ปากหมา แซวเก่ง ดังนั้นในBlog นี้อาจบรรจุด้วยคำหยาบคายบ้าง อะไรบ้าง ตามสันดานคนเขียน ที่ตอนเช้าอบอุ่นหมือนดวงตะวัน ตอนเย็นล่องลอยดั่งสายลม ส่วนกลางคืนร้อนแรงดุจเปลวไฟ
New Comments
ธันวาคม 2553

 
 
 
1
2
3
4
5
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
 
All Blog