พอดีเห็นมีน้องมาขอคำแนะนำเรื่องกาพย์ยานี 11 ในหัวข้อ "ความกลัวในรั้วรัก" ในห้องกลอนพันทิป ก็เลยอยากจะเขียนกลอนขึ้นมาในหัวข้อนี้
ถ้ามีน้องคนไหนมาเห็นเข้าก็อย่าเอาไปส่งครูล่ะ เพราะนี่เป็นกลอนไม่ใช่กาพย์
มันคงจริง หากเรากลัว เมื่อมีรัก
มันจะฮัก กันได้ อย่างไรหนอ
กลัวกังวล ไม่พ้น เป็นคนรอ
สุดท้ายท้อ ห่อเหี่ยว เดียวดายไป
เมื่อมีรัก ควรไร้ ซึ่งความกลัว
ไม่หมองมัว ใจทุกข์ ตรมหมองไหม้
หากคู่แล้ว หมดแรง กำลังใจ
ควรจากไกล ไปลับ ไม่หวนคืน
เมื่อใดที่ ความกลัว นั้นหายหด
ใจทั้งหมด ไม่ต้อง มาทนฝืน
นั่นคงเป็น รักแท้ ที่ยั่งยืน
ทุกวันคืน คงมีแต่ รอยยิ้มเอย
-----------------
"ความกลัวในรั้วรัก" ทำให้เรานึกถึงประโยคหนึ่งในหนังสือที่พี่ก๋าเอามารีวิว ถ้ายังไงก็ขออนุญาตพี่ก๋าเอาไว้ตรงนี้ด้วย ขอเอามาลงหน่อย
แล้วเราก็ได้ไปค้นหาเพิ่มเติม ทำให้รู้ว่ามีในพระคัมภีร์ของศาสนาคริสต์ด้วย ก็เลยขอนำมาลงไว้ตรงนี้
ขอบคุณที่มาจากบล็อกพี่ก๋า และ Pinterest