Group Blog
 
All Blogs
 

รักเธอ- -สอนอะไรบ้าง


From : Bitter_N@hotmail.com
Date : ๔ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ ๑๙.๓๐ น.
To : Sweet_P@yahoo.com
Subject : รักเธอ- -สอนอะไรบ้าง

Sweet P.

วันนี้มีเหตุให้ฉันต้องเข้าครัว...
ความรักสอนให้เธอทำอะไรบ้าง นอกจาก -----

รักเธอ - - สอนให้ฉันเข้าครัว หัดทำอะไรง่ายๆกินกัน
มันไม่ได้มีอะไรพิเศษนักหนาหรอก แต่ฉันว่าเป็นมื้อที่ฉันเครียดพอสมควร ก็กลัวใครบางคนกินไม่ไหว แต่เธอก็น่ารัก กินซะเกลี้ยง
ลืมไปว่าเธอลิ้นจระเข้ กินง่าย อะไรก็กินทั้งนั้น เลี้ยงง่ายซะเหลือเกิน
ฉันถามว่าอร่อยไหม เธอก็อือ ๆ กินได้น่า พลางตักกินต่อไม่พูดไม่จา
จนหมดเกลี้ยงทุกจาน [แล้วอมยิ้มทำไม ฮึ !!]

รักเธอ - - สอนให้ฉันทำกับข้าวแล้วต้องเช็ดเตาแก๊สทุกครั้งวันที่ฉันทำกับข้าวไป แล้วเธอเดินถือผ้าคอยเช็ดเตา ตามไปด้วย
ก็ทำให้ฉันอดอมยิ้มไม่ได้ ผู้ชายอะไรเนี่ย ...
แล้วเธอก็บอกว่าทนไม่ได้ ถ้าจะเห็นเตาแก๊ส เปรอะเปื้อนคราบน้ำมัน
มากอย่างนั้น ..เอากับเธอสิ
ถึงวันนี้ฉันไม่ได้หัดทำกับข้าวได้เก่งมากไปกว่าวันนั้น
แต่ทำกับข้าวไปทีไร มือจะคอยถือผ้าเช็ดเตาไปด้วย จนแม่ว่าฉันเข้าขั้น -_-'
แม่บอกว่าแม่คนนี้ทำอะไรไม่เป็น แต่ขอเช็ดเตาแก๊สให้เอี่ยมเป็นพอ
ทุกวันนี้นอกจากล้างจานพอสะอาดใช้ได้ แล้วฉันยังเช็ดเตาแก๊สได้เอี่ยมอ่อง

รักเธอ - - สอนให้ฉันรีดผ้า งานบ้านที่ฉันไม่คิดจะทำให้ใคร ภายใต้ดวงอาทิตย์นี้ เธอรู้ไหม ฉันเกลียดการรีดผ้าแค่ไหน ถึงได้มองหาชายหนุ่ม ที่รีดผ้าเรียบยิ่งกว่าไฟน์ไลน์อยู่ไง แล้วฉันก็รู้ว่าเธอ รีดผ้าเอง - -
แต่จริงๆแล้วเธอไม่ได้ชอบรีดซะหน่อย แค่ต้องรีดก็เท่านั้นเอง โธ่พ่อคุณ แล้วฉันก็ได้เรียนรู้เพิ่มว่า รีดเสื้อผ้าผู้ชาย นั้นยากไม่ใช่เล่น
โดยเฉพาะเสื้อผ้าหนุ่มเจ้าสำอางค์อย่างเธอ
ฉันรู้แต่ว่าวันนั้นเธอต้องทนใส่กางเกง หลายจีบไปทำงาน ..ด้วยความอดทน
น่าจะใส่กางเกงยีนส์ไปทำงานได้นะ ที่ทำงานเธอเนี่ย

รักเธอ - - สอนให้ฉันรักคนในครอบครัวเธอ เหมือนครอบครัวตัวเอง ที่ฉันรักไม่ได้เพราะรู้สึกว่าต้องรักหรอกนะ แต่ฉันรักเพราะว่า พวกเขารักเธอ และเธอเองก็รักพวกเขา เช่นกัน การที่ฉันรักพวกเขาไม่ได้ทำให้รักของฉัน ลดน้อยลงไปได้เลยนะ ฉันกลับยิ่งรู้สึกว่ารักเธอมากยิ่งขึ้น

[ฉันบอกเธอหรือยังว่าน้องสาวเธอน่ารัก และแม่ของพวกเธอก็น่ารักยิ่งกว่านั้น]

ถึงวันนี้ ฉันพึ่งเข้าใจว่าทำไมแม่ฉันถึงทำงานบ้านได้สารพัน
ทั้งที่ก็เหนื่อยจากงาน นอกบ้านมามากพอดูอยู่แล้ว
ฉันไม่เคยเข้าใจว่าทำไมแม่ต้องกลับมาทำกับข้าว
ที่บ้านอีก ขณะที่พ่อนอนดูทีวี จิบเบียร์ ส่วนแม่หน้ามันอยู่ในครัว
ทั้งที่ฉันเคยบอกว่าเราซื้อกับข้าวมากินกันง่ายๆก็ได้
ฉันไม่เคยเข้าใจว่าทำไมแม่ต้องรีดผ้าให้พ่อเอง
ทั้งที่มีคนรีดผ้าให้ที่บ้านเราอยู่แล้ว
ฉันไม่เคยเข้าใจเลย - - จวบจนวันนี้

ความรักสอนให้เธอทำอะไรบ้าง นอกจากหลอกลวง

รักเธอ- - สอนให้ฉันอดทน ยิ่งอดทนได้มากท่าไหร่
ฉันก็รู้สึกว่าเราอึดกว่าที่คิด

Bitter N.ผู้ที่อึดจนแรดเรียกพี่

ปล. ฉันไม่ชอบจดหมายฉบับนี้เลย - - ยังหาสาเหตุไม่ได้ไม่รู้ทำไม
สงสัยเพราะมีคำว่ารักมากเกินไป มันดูเสแสร้งไปรึเปล่า
ฉันแค่เขียนตามความรู้สึกเท่านั้นเอง




 

Create Date : 02 กันยายน 2548    
Last Update : 2 กันยายน 2548 6:48:03 น.
Counter : 189 Pageviews.  

คืนเดือนมืด


From : Bitter_N@hotmail.com
Date : ๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ ๑๙.๓๐ น.
To : Sweet_P@yahoo.com
Subject : คืนเดือนมืด

Sweet P.


จันทร์เพ็ญ*

ใจหนอ...
ทั้งรู้ว่าเป็นคืนเดือนมืด
กระนั้น
ก็ยังคงคิดถึง...


คืนนี้ไม่รู้ว่าเป็นคืนเดือนมืดรึเปล่าตามปฏิทิน ฉันไม่มีปฏิทินให้เฝ้าดู
ข้างขึ้นข้างแรมของดวงจันทร์ ซะมั่งเลย
แต่ต่อให้คืนนี้ พระจันทร์จะส่องสว่างกลางใจใครแค่ไหน
สำหรับฉันแล้ว นี่มันคืนเดือนมืดชัด ๆ
มืดมิดซะจนฉันมองไม่เห็นอะไรเลย - - ทั้งจากฝนที่ตกมาตลอดวัน
แม้ว่าจะเย็นสบายดี แต่มันก็อาจพาให้ใจขึ้นรา ไปได้บางที

ฉันไปงานหนังสือมา - - ได้เจอนักเขียนคนโปรด ได้ดูหนังสือถูกใจถูกเงิน
ไปได้เพียงเล็กน้อย ก็ยังดี ทั่วทุกขณะที่ฉันนั่งฟังเสวนา
ฉันคิดถึงเธอ อยากให้ได้มานั่งอยู่ใกล้ๆตรงนี้ แต่ก็เป็นไปไม่ได้
กระแสจิตฉันแรงพอ - -

ฉันขอให้พี่นักเขียน ขวัญใจเธอ เขียนลายมือชื่อ
ลงบนโปสการ์ดของเธอ ที่ฉันตั้งใจจะส่งไปให้ในทันที
ของขวัญสำหรับวัน book day ที่ฉันไม่ได้ happy
อย่างที่ใครๆเห็นเท่าไหร่ แต่ฉันก็ยังจะทำ

พี่สาวคนนึงทักฉันในงาน เมื่อเจอกันว่า - - ทำไมตาบวมขนาดนั้น
เธอป่วยอีกแล้วใช่ไหมเมื่อคืนนี้
ฉันไม่ตอบได้แต่เพียงพยักหน้ารับ ฉันจะบอกใครได้อย่างไร
ว่าฉันเสียใจเพียงไหน เธอว่าฉันจะไม่เจ็บปวดอีกแล้วหรือ
ฉันชาเฉย แต่ไม่ได้ชาชิน หรือฉันชาชิน แต่ไม่ได้ชินชาหรอกนะ

เมื่อกดก้อนเนื้อลงไป มันก็ยังหยุ่นๆ นิ่มๆ อย่างเคย
จะให้เฉยเมยไปได้เท่าไหร่กัน

Bitter N.ในคืนเดือนดับ

*/แสงเดือน / มติชนรายสัปดาห์ ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๑๑๕๘




 

Create Date : 11 สิงหาคม 2548    
Last Update : 11 สิงหาคม 2548 1:49:46 น.
Counter : 290 Pageviews.  

จริงๆแล้วเราตื่นหรืออยู่หรือว่าที่แท้เราฝันไป


From : Bitter_N@hotmail.com
Date :๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๕ ๐๓.๐๓ น.
To : Sweet_P@yahoo.com
Subject :จริงๆแล้วเราตื่นอยู่หรือว่าเราฝันไป

Sweet P.ที่หลับใหล

ฉันพึ่งวางหนังสือแปล วรรณกรรมญี่ปุ่น(อีกแล้ว) ลง
ชื่อหนังสือ หลับ* แต่ ฉันอ่านแล้วไม่สามารถข่มตาหลับลงไปได้
มันยากเย็นขนาดนั้น
...
มันยากขนาดนั้นเลย...

เทราโกะ จากเรื่องสั้นเรื่องหลับ - - เธอสามารถหนีความทุกข์ทน
ด้วยการหลับลึก นิ่ง ยาวนาน แต่เธอจะรู้ตัวทุกครั้งเมื่อคนรักของเธอโทรมา
แค่เพียงเสียงกริ่งโทรศัพท์เท่านั้นเอง เหมือนฉันไม่มีผิด
ไม่ว่าเธอจะโทรมาตอนไหน ฉันก็สามารถ
ลุกขึ้นรับพร้อมกับยิ้มได้เสมอ . . ขอเพียงเธอโทรมาเถอะ

ฉันอ่านเรื่องสั้นเรื่องแรกนี้อย่างลำบาก ยากเย็นที่สุด
ก็อ่านไปร้องไห้ไป น้ำตาท่วมจอ ฉันไม่ได้ร้องไห้สะอึกสะอื้น
เพราะหนังสือมานานมากแล้ว ทุกครั้งที่ร้องไห้อาจจะแค่น้ำตาซึม
แต่คราวนี้ฉันว่าเรื่องนี้เขียนมาเพื่อฉันจริงๆ - - ฉันอาจจะรู้สึกไปเอง
เรื่องรักสามเส้า หรือไม่เศร้าก็ไม่รู้ แต่มันเศร้าสำหรับฉันมากพอดู

[ เธอว่าคนที่อยากจะหลับไปชั่วกัปชั่วกัลป์ มีกี่เหตุผลกัน
นอกจากเหตุผลของเจ้าหญิงนิทรา นั่นแล้ว ]

บ่อยๆที่ฉันอยากข่มตาหลับให้ยาวนาน เพียงเพื่อจะลืมชีวิต
และความจริงในโลกปัจจุบัน ...
เมื่อปิดเปลือกตา และข่มใจลงไปได้
แต่ที่ยากยิ่งกว่านั้นคือ การที่หลับไปได้แต่เพียงเปลือกตา บน - ล่าง
ที่บรรจบกันก็เท่านั้น - - ถ้าหากว่า การหลับหมายถึงการปิดตาลง
การได้หลับก็คงไม่ยากเย็นอะไรเลย สำหรับฉัน
เพราะฉันสามารถมองเห็น และได้ยิน ทั้งที่ยังหลับตาในความมืดนั้น

ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่ต่างจากกลางวันที่เราลืมตา และแค่เพียงหายใจ

พักหลังมานี่ การปิดไฟนอนสำหรับฉัน จะมีเมื่อฉันพร้อมที่จะหลับ
แต่ท้ายที่สุดฉันก็ต้องลุกมาเปิดไฟ ทุกทีไป
ฉันมักจะหลับไปเมื่อใกล้รุ่ง พร้อมๆกับหนังสือสักเล่มในมือ
นอนหลังงองุ้ม บางครั้งที่พลิกระสับกระส่าย จนถึงกับต้องย้าย
เอาหัวไปนอนที่ปลายเตียงแทน ฉันถึงจะหลับไปได้
บางครั้งก็ลงไปนอนพื้นหน้าเตียง พร้อมกับผ้าแพรผืนเดียว - -

ฉันนอนในท่าแปลกแบบนี้มานานเท่าไหร่แล้ว

แต่วันหนึ่งฉันก็ค้นพบความลับของการนอนหลับ เมื่อสายวันหยุดวันหนึ่ง
หลังจากอาการแฮ้งโอเวอร์จากคืนก่อน จากการอดนอนมาหลายวัน
ตาโหลลึกดำ ขอบตาช้ำแดงก่ำ - - เพราะน้ำตา
เมื่อตื่นลืมตาแล้วสติ กลับคืนมา อย่างรวดเร็วจนฉันระลึกได้ว่า
จริงๆแล้วเรากำลังเสียใจ และโหยไห้อยู่ แล้วจะทำอย่างไรดี
แล้วฉันจะทำอย่างไรดี - - เช้านั้นฉันเลยนอนต่อ นอนลืมตา
จวบจนค่อยข่มตาหลับลงไปเอง

สายวันนั้นฉันไม่ฝันถึงอะไรเลย - - แล้วฉันก็ตื่นมาอีกทีหกโมงเย็น
และฉันก็ปล่อยผ่านไปได้อีกวัน

หลังจากนั้นฉันจะทำเช่นนี้อีกบ่อยครั้งในตอนบ่าย ตอนเย็น
ตอนหัวค่ำ เพื่อจะตื่นตลอดกลางคืน เมื่อฉันรู้สึกว่าไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว
...

ฉันบอกแล้วไงว่าเรื่องนี้เขียนมาเพื่อฉันจริงๆ

Bitter N.ผู้หลับหรือตื่นก็ไร้สติพอกัน

*หลับ / shirakawa yofune /
เขียนโดย Banana Yoshimoto /เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย แปล




 

Create Date : 10 สิงหาคม 2548    
Last Update : 10 สิงหาคม 2548 1:44:35 น.
Counter : 161 Pageviews.  

- - รอยแผลในใจ


From : Bitter_N@hotmail.com
Date : ๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๕ ๐๒.๒๐ น.
To : Sweet_P@yahoo.com
Subject : - - รอยแผลในใจ

จอมยุทธ์Sweet P.

'มนุษย์นั้นมากด้วยอารมณ์ความรู้สึก
ท่านต้องการให้ตัวเองไม่ไปคิดถึง คน คน นั้น
แต่ในสมองก็ปรากฎเงาของคน คนนั้น อยู่ทุกเวลาทุกนาที
ความรู้สึกเช่นนี้แม้จะมิใช่คมดาบ
แต่ก็กลับทำให้ใจคนเหมือนมีดาบเฉือน
บาดแผลบนร่างกาย อาจจะมีนับร้อยนับพันแห่ง
รอยแผลในหัวใจ กลับมีอยู่เพียงรอยเดียว'*

จาก โกวเล้งรำพัน เดียวดายใต้เงาจันทร์/เรืองรอง รุ่งรัศมี
หนังสือที่เพื่อนรักคนนึงซื้อให้ เกือบสิบปีเข้าไปแล้ว
หนังสือยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ดี ต่างกันก็แต่ใจคนครอบครอง
ก็เท่านั้น ที่เปื่อยยุ่ย แปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลา

น้ำตา - - ความจริงมีรสเค็ม
แต่มีน้ำตาบางประเภท ที่จำต้องปล่อยให้ไหลอยู่ในอก
นั่นมิเพียงเค็มเท่านั้น ยังขมขื่นอีกด้วย

โลหิต - - ความจริงก็มีรสเค็ม
แต่หากเข้าใจคน คนผู้นั้นแหลกสลายแล้ว โลหิตที่
หยดหยาดในดวงใจ ยังขมฝาดมากกว่าน้ำตามากมายนัก/ ฤทธิ์มีดสั้น /โกวเล้ง

เธอว่าเมื่อโลหิตกับน้ำตาที่ไหลย้อนเข้าไปในดวงใจ
จะมีรสชาติ ขมปวดปร่าแค่ไหน

รู้ไหมว่า คนเรา คนธรรมดาไร้วิชาตัวเบาอย่างเราๆนั้น
ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปสร้างความเจ็บช้ำกับใคร ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
ดังนั้น ยิ่งตั้งใจ ว่า - - จะสร้างความเจ็บปวดให้กับคนนี้แล้วไซร้
เธอ หรือ เขา หรือ ใคร ก็ไม่มีสิทธิ์เลย

ฉันยังอยากจะรักเธอต่อไป ได้ในทุกครั้งที่ระลึกถึง
ฉันยังเชื่อมั่นใจคำรักของเธอ เฉกเช่นกัน

Bitter N.กำลังหัดวิชาทำใจให้เบา




 

Create Date : 06 สิงหาคม 2548    
Last Update : 6 สิงหาคม 2548 0:07:44 น.
Counter : 263 Pageviews.  

โชคชะตาหรือยถากรรม


From : Bitter_N@hotmail.com
Date : ๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๕ ๐๘.๒๐ น.
To : Sweet_P@yahoo.com
Subject : - - โชคชะตาหรือยถากรรม

Sweet P.

ฝนตกมาหลายวันตั้งแต่ค่ำคืนวันเสาร์ที่ผ่านมาแล้ว
จวบจนเช้าวันอาทิตย์ ฉันนึกว่าจะเป็นฝนสุดท้าย ท้ายสุดของฤดู
แต่ก็เปล่าเลย ฝนยังคงตกต่อเนื่องมาจนถึงเช้าวันนี้

บางทีเราก็คาดหวังเอากับลมกับฟ้าไม่ได้
แล้วจะไปคาดหวังอะไรกับใจคน


ถึงตอนนี้ฉันเลยไม่กล้าที่จะเรียกให้ฝนนี้ เป็นปลายฝนต้นหนาว
อย่างเต็มปากเต็มคำเสียที ก็เราไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่า
สิ่งที่เราพบเห็นเจอะเจอตรงหน้าเสียเลย
ใครจะรู้พรุ่งนี้ฝนอาจจะยังคงตกต่อไป เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หรือว่าฝนอาจจะหยุด แล้วแดดก็กลับมาแจ๋เหมือนเก่า
โดยที่ไม่หนาวเลยสักนิด - -

ใครจะไปรู้อะไร


มีใครคนนึงบอกว่า - -
โชคชะตาหรือยถากรรม ที่ทำให้เราได้มาพบเจอะเจอกัน
ส่วนฉันเองกลับเชื่อใน โชคชะตามากกว่ากรรมบันดาล
ฉันเชื่อว่าสายลมแห่งโชคชะตาต่างหาก ที่พัดพาให้เราได้มาพบเจอะเจอกัน
ให้รู้จักที่จะรัก และรู้จักที่จะคิดถึงกัน อาศัยเกื้อกูลกันได้ในบางครา
ได้พูดคุยและปรึกษา - - น่าจะเป็นสายลมแห่งโชคชะตาเสียมากกว่า

ถ้าโชคชะตาและฟ้าจะลิขิตแล้ว ก็คงต้องเป็นไป
ใครจะไปรู้อะไร
ใครจะไปรู้อะไร
...

ว่าแล้วฉันก็จบจดหมายของโชคชะตาที่ว่าเศร้าๆ
เสียดื้อๆ อย่างนี้เอง

ได้ยินเสียงฝนหล่นลงหลังคาไหม

Bitter N.เจ้าชะตาท่านว่าสุขน้อย




 

Create Date : 05 สิงหาคม 2548    
Last Update : 5 สิงหาคม 2548 0:05:53 น.
Counter : 179 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  

Bitter N.
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Bitter N.'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.