เวลามีไว้ให้เรา เดินไปพร้อมกับมันและ ทำตัวเองให้มีความสุขไปขณะที่เราเดินไปตามเวลา
Group Blog
 
All blogs
 
ไดอะลี่เลิฟ # 2 part 1

ไดอะลี่เลิฟ  # 2
จากกันไม่จากไกล

 

ถึงเวลาจะผ่านไปหลายเดือน  แอตนี่ก็ยังคงเฝ้าแต่หาข้อมูลเพิ่มเติม  จนคิดว่าแอตนี่ชักจะทำตัวเหมือนเฮอร์ไมนี่ในเรื่องแฮรรี่ พอตเตอร์ เข้าไปทุกวัน  เวลาผ่านไปเร็วมากจนทุกๆ คนเรียนจบ  เกรด 12 

 

“เฮ้ย แอตนี่ พักนี้แกหายไปเลยนะ ว่างก็แว๊บเข้าห้องสมุด จะขยันอะไรนักหนา”

 

“ก็มีเรื่องอยากรู้” แอตนี่ทำหน้าเฉยกลบเกลื่อนไม่อยากบอกเรื่องนี้กับใคร เพราะมันเหลือเชื่อ

 

“อยากรู้ไรนักหนาแก แล้วไม่เล่าให้ฟังหรือว่าเตรียมเรียนต่อประวัติศาสตร์”

 

“อืม เออช่ายๆ แกไม่ชอบนิ”  แอตนี่กลบเกลื่อนเมื่อเพื่อนเปิดช่อง

 

“ไปกินข้าวกันเถอะ ชั้นหิวและ”  ลิซ่าเปลี่ยนเรื่องกะทันหันจนแอตนี่ตามไม่ทัน

 

“ฮะ เอาไปทิ้งนะ”

 

“มากไปย่ะ ชั้นพูดว่าไปกินข้าว จะเอาอะไรไปทิ้งล่ะ บ้าไปแล้วยัยแอตนี่”  ลิซ่า รีบลากแอตนี่ไป เพราะดูเพื่อนจะเอ๋อมากไปควรต้องได้รับสารอาหารซะบ้าง

 

ทั้งสองเดินมาถึงร้านประจำที่เป็นทั้งร้านชิลนั่งกินกาแฟและร้านอาหารแสนอร่อย บรรยากาศที่ตั้งโต๊ะอยู่ภายนอก เป็นโต๊ะไม้สีขาว กระทบกับแสงแดดอ่อนยามอากาศอบอุ่นเพราะเข้าสู่ฤดูร้อนแล้วและพวกเขาก็จะได้เรียนจบพร้อมบรรยากาศซัมเมอร์ ทะเลแสนสุขของทุกคน

 

บอร์นมัธหนึ่งในเมืองตากอากาศที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศอังกฤษ แวดล้อมด้วยนักเรียนที่เป็นมิตร และหาดทรายสะอาด ซึ่งในแต่ละปีดึงดูดนักท่องเที่ยวมาเยือนมากกว่าล้านคน เรียนภาษาในเมืองแสนสวยที่โรงเรียนสไตล์วิคตอเรีย ใช้เวลาว่างหลังเลิกเรียนสำรวจโลกใต้ทะเลลึกที่บอร์นมัธโอเชียน   พร้อมทั้งเยี่ยมชมปราสาท หรือ โบสถ์โบราณ นั่งเรือเฟอร์รี่ไปยังย่านช้อปปิ้งชั้นนำของเมือง นอกจากนี้ยังสามารถชมคอนเสิร์ต ละคร ผับ และไนท์คลับของนักเรียนในตอนค่ำ บรรยากาศอันคึกคักเหล่านี้จึงเหมาะอย่างยิ่งกับการท่องเที่ยว

 

แต่ถ้าเป็นเมืองริมทะเลที่แสนจะทันสมัยของประเทศอังกฤษ ต้องไปที่ Brighton ซึ่งสามารถเดินทางจากสถานีรถไฟวิคทอเรีย และลอนดอนบริดจ์ เพียง 55 นาที ไบรตันเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยความสนุกสนาน ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ของประเทศไม่ไกลจากลอนดอนนัก  เมืองแห่งนี้เต็มไปด้วยวัฒนธรรมและสถานท่องเที่ยวอันงดงาม สำรวจ รอยัล พาวิลเลียน , วอเตอร์ ฟร้อนท์ และเพียเพลิดเพลินกับการช้อปปิ้งตามร้านบนถนนสายต่างๆ หรือสนุกกับกีฬาและกิจกรรมต่างๆ ที่ชายทะเลไบรตันได้ชื่อว่าเป็นเมืองชายทะเลที่มีสีสันที่สุด ของอังกฤษ ท่าเรือสีสันสดใสดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากด้วยแผงขายฟิช แอนด์ ชิพ สวนสนุก และวีดีโอเกมส์ หรือจะเยี่ยมชมชนบทของเมือง Essex และสนุกกับการเที่ยวไนท์คลับหรือผับชั้นนำ

 

แอตนี่และลิซ่าเตรียมตัวนัดกันไปที่บอร์นมัธ เพราะแห่งนั้น วัยรุ่นแบบพวกเธอมักนิยมไปเที่ยวกัน

 

“แอตนี่ เราต้องไปเตรียมซื้อชุดว่ายน้ำกันแล้วนะ”

 

“บ้าเห่อจิง”

 

“ไม่ได้หรอก เดี๋ยวสวยๆ มันหมด มีคนแย่งชั้นใส่”

 

“อืม ยังไงก็ได้”

 

“เธอนิยังไง  เป็นสาวแล้วนะ สนใจบ้าง ไอ้สวยๆ งามๆ อ่ะ”

 

“อืม ยังไงก็ได้”  แอตนี่เป็นแบบนี้เสมอทำเอาลิซ่า ต้องจัดการให้ตลอด และคราวนี้ก็คงอีกเช่นกัน

 

“พรุ่งนี้นะ ชั้นจะไปรับที่บ้าน ไปซื้อของใช้กัน”

 

“อืม ถึงก็ปลุกด้วยนะ”  แอตนี่ทำหน้าไม่ได้ใส่ใจ เพราะวันๆ เธออ่านแต่หนังสือประวัติศาสตร์จนเหมือน สมองจะเบลอไปแล้ว

 

“ย่ะ แม่ซังกะตาย”  ลิซ่า แหว

 

ทั้งสองแยกย้ายกลับบ้าน  แต่แอตนี่ยังคงซุ่มซ่ามตามเคย เพราะง่วงจนเดินไปชนปอมเข้าจนได้  หนังสือกระจัดกระจายเต็มพื้น แอตนี่และปอมได้แต่มองหน้ากันแล้วก็หัวเราะงอหาย  มือก็ช่วยกันเก็บหนังสือไปพลาง

 

“แอตนี่ ตลกอ่ะ ชนเราตลอด” ปอมยิ้ม

 

“เราขอโทษ ไม่ได้”

 

“ไม่ได้ตั้งใจช่ายป่ะ เราเชื่อ  หึหึ” ปอม ยังไม่หยุดขำ

 

“นิพอได้แล้ว”  แอตนี่เขินหน้าแดง

 

“เออ แอตนี่ เราจะบอกเธอว่า สอบเสร็จเราก็คงต้องกลับเมืองไทยแล้วนะ”

 

“ฮะ ทำไมเร็วจัง ปอมไม่อยู่ต่อซักหน่อยล่ะ”  แอตนี่อดไม่ได้ที่จะคิดถึงว่าถ้าไม่เห็นปอมมันจะเป็นยังไง

 

“อืม ปอมอยู่ไม่ได้อ่ะ เพราะหมดโครงการก็หมดวีซ่าพอดี  ก็ประมาณ หลังสอบเสร็จ 1 สัปดาห์มั้ง”

 

“เหรอ งั้นไปเที่ยวกันก่อนนะ ฉลองสอบเสร็จแล้วก็เลี้ยงส่งปอม ทะเลนะ นึกแล้วน่าสนุก” แอตนี่จินตนาการไปไกลถึงความสนุก ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

 

“ได้ครับ ต้องไปให้ได้ งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ ขอตัวไปธุระก่อน สายแล้ว”

 

“อะฮะ”  แอตนี่เดินคิดตลอดทางเดินกลับบ้านถึงงานว่าจะจัดเลี้ยงส่งยังไง

 

“แม่ค่ะ กลับมาแล้ว  พรุ่งนี้ลิซ่าจะมารับไปซื้อชุดว่ายน้ำนะคะ  แม่ปลุกด้วยนะ”

 

“ตื่นเองไม่เป็นเลยนะแอตนี่”

 

“การนอนคือความสุขอย่างนึงของหนูนะแม่” แอตนี่ยียวนแม่

 

“ไม่รู้ไม่ตื่นก็ให้ลิซ่าไปปลุกแล้วกัน จะได้โดนเขาบ่นมั่ง แม่ชอบ”

 

“อ่าวๆ ไม่ดีนะคะ ชอบให้ลูกสาวโดนด่า  ยัยลิซ่ายิ่งปากจัดอยู่”

 

แอตนี่เดินกินขนมไปทั่วบ้าน  ยังคงทำตัวเป็นเด็กไม่รู้จักโต ทั้งที่ใกล้จะได้เข้าเรียนมหาวิทยาลัยแล้ว

 

เช้าวันรุ่งขึ้น  และแล้วก็เป็นอย่างที่ทุกคนคาดการณ์ไว้ ลิซ่าบ่นอุบยัยแอตนี่ที่ไม่ยอมตื่นจนตัวเองต้องนั่งรอ  แอตนี่ตื่นมาอาบน้ำ  ซึ่งก็ไม่ได้นานมากจนทำให้รำคาญหากกลับกัน  ลิซ่าเองน่าจะแต่งตัวนานกว่าแอตนี่  ประมาณ 3  เท่า  อย่างแอตนี่ต้องเรียกว่า  วิ่งผ่านน้ำถึงจะถูก

 

“โอ้ยๆ เสร็จแล้วจ้า จะบ่นอะไรนักหนา ยังไม่ชินอีกเหรอ”  แอตนี่รีบสุดชีวิต

 

“ย่ะ ชิน แกจะชินมั๊ย หากชั้นทำตัวแย่ตลอด ไม่เคยปรับปรุงตัวเลย”

 

“เยอะจิง  ไปเหอะ ชั้นหิว”

 

แอตนี่และลิซ่าเดินชอปปิ้งกันอย่างสนุกสนาน  การได้เดินซื้อของไม่ว่าจะห้าวมากมายอย่างแอตนี่ก็สามารถทำให้เธอดูเหมือนหญิงสาวทั่วไปได้  รอยยิ้มสดใสกลางแสงแดดอ่อนๆ  ที่ส่องลอดผ่านตามตึกทรงโบราณ แหล่งชอปปิ้งที่วัยรุ่นมักมาเดินดูของใช้กัน  ทั้งสองพากันรัดเราะ  มาจนถึงร้านขายชุดว่ายน้ำ  ซึ่งมองดูแล้วดีไซน์ของปีนี้ เน้นสีสันฉูดฉาดขึ้นมาก  แอตนี่เห็นแล้วก็รู้สึกสยอง เพราะกลัวยัยลิซ่าจอมแสบจาเลือก แบบโป๊สุดเหมือนที่หล่อนใส่ให้เธอ

 

“เออ ลิซ่าปีนี้ไม่ต้องเลือกให้นะ โตแล้วชั้นเลือกเอง”

 

“แบบเชยๆ เหรอยะ”

 

“บ้า บิกินี่สิ”

 

“ให้มันจริง ชั้นเบื่อไปชุดเด็กอนุบาลของเธอจะแย่”

 

“มากไปย่ะ  ใครจะไปกล้าใส่แบบเธอ  ยัยลิซ่า”

 

“เอาที่มันเล้าใจหน่อย  ปอมเค้าจะกลับไปบ้านเค้าแล้ว จะได้ ประทับใจไง”

 

“บ้า เกี่ยวไรกะปอม  แค่ชวนเขามาฉลองก็เท่านั้น”  แอตนี่เลิกคิ้วทำไม่ใส่ใจ แต่ในใจก็แอบเขินหากปอมจะได้เห็นชุดว่ายน้ำของเธอ

 

“เชื่อชั้นสิ  เอาให้ปอมลืมเธอไม่ลงไง”

 

“อาฮะ”  แอตนี่เริ่มคล้อยตาม ไม่รู้ทำไม  เธอก็อยากให้ปอมประทับใจชุดว่ายน้ำของเธอเหมือนกัน

 

เช้าวันอาทิตย์แสนสุข หลังการสอบผ่านพ้นไป  แอตนี่  ลิซ่า ปอม และเพื่อนๆ  นัดเจอกันที่สถานีรถไปวิคเตอเรีย  เพื่อเดินทางไปเที่ยวทะเลที่ไบรตัน   ทั้งหมดตั้งใจว่าจะค้าง 1 คืนเพื่อจะได้มีเวลามันกันสุดเหวี่ยงที่ริมหาด เพราะรีสอร์ทที่จองได้ เป็นบ้านพักที่ติดชายหาดพอดี

 

“แอตนี่  ดูนี่สิ เจ๋งสุดๆ เลย”

 

“อะไรอ่ะ”

 

“บ้านที่อยู่กลางทุ่งนั่นอ่ะ  สวยมากกกกก”

 

“จริงด้วย โหปอมตาดีนะ”

 

“ไม่รู้บ้านใครเนอะ  น่าอิจฉา บ้านเราที่เมืองไทยไม่ได้เป็นอย่างนั้นหรอก”

 

“น่าไปนะ  เราว่าเราอยากไปเมืองไทย  ไว้ถ้าเราไปจะโทรหาปอมนะ”

 

“ได้สิ  จะพาเที่ยวให้ทั่วเลย”  ปอมยิ้มอย่างอบอุ่น  ปอมไม่ใช่ผู้ชายเรียบร้อยซะทีเดียวแต่ด้วยวัฒนธรรมของประเทศต่างกัน  เมื่อเขามาอยู่ต่างประเทศอย่างนี้บุคคลิกย่อมต้องดูสงบเสงี่ยมกว่าพวกแอตนี่แน่ๆ

 

 




Create Date : 06 ธันวาคม 2555
Last Update : 6 ธันวาคม 2555 15:41:12 น. 0 comments
Counter : 529 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

สตอเบอรรี่ด็อก
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เกิดมาก็เป็นคนนึง
ซึ่งอยากจะท่องไปในโลกกว้าง
บางครั้ง เจอเรื่องราวระหว่างทาง
สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ปนๆ กันไป
New Comments
Friends' blogs
[Add สตอเบอรรี่ด็อก's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.