Group Blog
 
 
ตุลาคม 2550
 
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
 
22 ตุลาคม 2550
 
All Blogs
 

แอปเปิ้ลกับเด็กน้อย..


แอปเปิ้ลกับเด็กน้อย..


กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
บนยอดเนินเล็กๆข้างหมู่บ้าน
มีต้นแอปเปิ้ลต้นหนึ่งใหญ่โตมาก
ทุกวันจะมีเด็กชายตัวน้อยคนหนึ่งมาวิ่งเล่นรอบๆ
ต้นแอปเปิ้ล

เขามักจะชอบปีนขึ้นไปบนต้นแอปเปิ้ลปีนไปจนถึงยอด
หลังจากที่เขาเล่นจนเหนื่อ
เขามักจะอาศัยร่มเงาของต้นแอปเปิ้ลเป็นที่นอนหลับเสมอ
เด็กน้อยรักต้นแอปเปิ้ลนี้มาก
และต้นแอปเปิ้ลเองก็รักเขาเช่นกัน........

วันเวลาผ่านไป
เด็กน้อยเริ่มโตขึ้น

เขาไม่ได้มาเล่นที่ต้นแอปเปิ้ลเช่นทุกวันเหมือนแต่ก่อน
วันหนึ่งเด็กน้อยกลับมาที่ต้นแอปเปิ้ล
เขาดูท่าทางเศร้า

ต้นแอปเปิ้ลจึงพูดกับเด็กน้อยว่า
"เข้ามานี่สิ มาเล่นกับฉันเถอะ"

เด็กน้อยตอบ "ฉันไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว
ฉันคงเล่นด้วยไม่ได้ ...
"ฉันอยากได้ของเล่น

ฉันต้องการเงินไปซื้อของเล่น"
ต้นแอปเปิ้ลพูด "เสียใจนะ ฉันไม่มีเงิน

แต่เธอสามารถเก็บเอาผลแอปเปิ้ลทั้งหมดนี้ไปขาย
แล้วเธอก็จะมีเงินไปซื้อของเล่นนะ"

เด็กน้อยรู้สึกตื่นเต้น
เขาจึงรีบเก็บผลแอปเปิ้ลทั้งหมดเพื่อเอาไปขาย
และก็จากไปด้วยสีหน้าที่มีความสุข

แล้วเขาก็ไม่เคยย้อนกลับมาหาต้นแอปเปิ้ลอีกเลย
ปล่อยให้ต้นแอปเปิ้ลเสียใจ.........

จนวันหนึ่ง เด็กน้อยกลับมา
ต้นแอปเปิ้ลดีใจมากที่ได้เจอเด็กน้อยอีก

ต้นแอปเปิ้ลจึงพูดว่า "เข้ามานี่สิ
มาเล่นกับฉันเถอะ" เด็กน้อยตอบ

"ฉันไม่มีเวลาที่จะเล่นเพราะฉันมีงาน
และก็ครอบครัวรอฉันอยู่..."

"พวกเราต้องการสร้างบ้านเพื่อเป็นที่พักอาศัย
ต้นแอปเปิ้ลช่วยฉันได้มั้ย"
เด็กน้อยถาม

"เสียใจนะฉันไม่มีบ้านจะให้เธอแต่เธอสามารถตัดเอากิ่งของฉันไปสร้างบ้านได้"

ต้นแอปเปิ้ลตอบเด็กน้อยจึงตัดเอากิ่งของต้นแอปเปิ้ลทั้งหมดไปสร้างบ้าน
ต้นแอปเปิ้ลดีใจที่เห็นเด็กน้อยจากไปอย่างมีความสุข

แต่เด็กน้อยก็ไม่เคยย้อนกลับมาหาต้นแอปเปิ้ลอีกเช่นเคย
โดดเดี่ยวเปลี่ยวเหงาและเศร้าใจ...........

จนกระทั้งวันหนึ่งของฤดูร้อน
เด็กน้อยย้อนกลับมา

ต้นแอปเปิ้ลดีใจเป็นอย่างมาก ต้นแอปเปิ้ลพูด
"เข้ามานี่สิ มาเล่นกับฉันเถอะ"
เด็กน้อยตอบ
"ฉันกำลังเศร้าแล้วฉันก็แก่แล้วด้วย

ฉันต้องการแล่นเรือเพื่อพักผ่อนตัวคนเดียว"
เด็กน้อยถามต่อ

"ต้นแอปเปิ้ลมีเรือให้ฉันมั้ย"
ต้นแอปเปิ้ลตอบ "เธอสามารถตัดเอาลำต้นของฉันไปสร้างเรือได้นะ
แล้วเธอก็จะสามารถแล่นไปได้ไกลตามที่ใจเธอต้องการ"

เด็กน้อยจึงตัดเอาลำต้นของต้นแอปเปิ้ลไปสร้างเรือ
แล้วเขาก็จากไปอีกเช่นเคย.........

เวลาผ่านไปหลายปี เด็กน้อยก็กลับมา
"เสียใจด้วยนะ เด็กน้อยของฉัน
ฉันไม่เหลืออะไรจะที่จะให้เธอได้อีกแล้ว
"ฉันไม่มีผลแอปเปิ้ลให้เธอ

ต้นแอปเปิ้ลกล่าวกับเด็กน้อย
"ฉันก็ไม่มีฟันที่จะสามารถกัดกินแอปเปิ้ลได้"
เด็กน้อยตอบ
"ฉันไม่มีลำต้นที่จะให้เธอได้ปีนเล่นอีกแล้ว"

ต้นแอปเปิ้ลพูด
ฉันในตอนนี้ก็แก่มากเกินกว่าที่จะปีนเล่นได้อีกเช่นกัน"
เด็กน้อยตอบ

"ฉันไม่เหลืออะไรที่จะให้เธอได้อีกแล้วจริงๆ

แต่ฉันมีสิ่งสุดท้ายสิ่งหนึ่งที่ฉันจะมอบให้เธอ
นั่นคือรากไม้ของฉัน"
ต้นแอปเปิ้ลกล่าวพร้อมทั้งน้ำตา
เด็กน้อยตอบ "ฉันไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้
ฉันต้องการเพียงแค่ที่พักผ่อนเท่านั้น"

"ฉันเหนื่อยเหลือเกิน ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา"
"งั้นก็ดีแล้ว รากไม้แก่ๆ จะเป็นสถานที่ให้เธอได้เอนกายแล้วพักผ่อนอย่างสงบ"

"เข้ามาสิ เข้ามานั่งลงข้างๆฉัน แล้วก็หลับตาซะเถอะนะ"
ต้นแอปเปิ้ลกล่าว
เด็กน้อยก้าวเข้ามานั่งอย่างว่านอนสอนง่าย
ต้นแอปเปิ้ลดีใจมาก

แล้วยิ้มพร้อมทั้งน้ำตา......................
ต้นแอปเปิ้ลนั้นเปรียบเสมือนพ่อและแม่ของเรา
เมื่อเรายังเด็ก
เราชอบที่จะเล่นกับพ่อและแม่

แต่เมื่อเราโตขึ้นแล้วแยกตัวออกไป
ยามเดียวที่เราจะกลับมาหาท่าน
เมื่อเราต้องการบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถหาเองได้
ก็จะกลับมาให้ท่านช่วย

ไม่เคยมีคำว่า......ปฏิเสธ.....ออกมาจากปากของท่าน
ท่านมีแต่ให้.....
ท่านสามารถให้ได้ทุกสิ่งเพื่อที่จะทำให้เรามีความสุข........
คุณอาจคิดว่าเด็กน้อยนั้นโหดร้ายกับต้นแอปเปิ้ล

แต่มันก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เราปฏิบัติต่อพ่อแม่ของเราดังเช่นทุกวันนี้
ถ้าคุณมีเพื่อนที่คิดว่าคุณรักเค้ามากโปรดส่งเรื่องนี้ไปให้เค้าอ่าน
เพื่อให้พวกเราทั้งหลายปฏิบัติต่อพ่อแม่ของพวกเรา
ให้ดีกว่าที่เป็นอยู่มากกว่านี้

เพราะเราไม่รู้ว่าท่านจะจากเราไปเมื่อไหร่........
ย้อนกลับไปอ่านอีกทีสิ.........

คัดจาก//www.wanjai.com




 

Create Date : 22 ตุลาคม 2550
11 comments
Last Update : 22 ตุลาคม 2550 18:41:19 น.
Counter : 803 Pageviews.

 

อ่านแล้วขนลุกเลยนะ

คนเรามักไม่เห็นคุณค่ากับสิ่งที่อยู่รอบๆตัว

ถ้าเราให้ความสำคัญกับมันสักนิด มันก็จะเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่ได้

อย่างต้นแอปเปิ้ลนี่ สงสารจริงๆนะ

อ่านบทความแล้วนึกถึงพ่อกับแม่ ถ้าวันใดวันหนึ่งท่านจากไปเราก็ไม่เหลืออะไร

เราควรจะตอบแทนคุณท่าน ก่อนที่จะไม่มีท่าน

กอดพ่อกอดแม่ และบอกรัก ดีกว่าจะไม่มีโอกาสได้บอก

 

โดย: korranid 22 ตุลาคม 2550 19:32:15 น.  

 

จริงอยู่ที่พ่อแม่ยอมให้เราได้เสมอ

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้ายแค่ไหนท่านก็ยอม
เราก็ควรจะหันหลังกลับไปมองท่านที่อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของเราเสมอ

ตอนนี้เรายังเริ่มเป็นผู้ใหญ่แล้ว
บางครั้งก็รู้สึกว่าเราเริ่มห่างไกลกันออกไป
จะพยายามกลับมาหาท่านเหมือนเคย
ดูแลท่าน ซื่อสัตย์ กตัญญูต่อท่านค่ะ

 

โดย: aymaze 22 ตุลาคม 2550 19:49:55 น.  

 

ขอต้อนรับน้องใหม่เข้าสู่สมาคมชาวบล๊อกค่ะ

เคยอ่านค่ะ เศร้ามาก ยิ่งมาเปรียบเทียบต้นไม้เหมือนกับพ่อแม่แล้วยิ่งกระทบใจ

 

โดย: ดา ดา 27 ตุลาคม 2550 12:42:31 น.  

 

สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ยังไงช่วยแวะไปเยี่ยมที่บล็อคเราด้วยนะ จะได้ติชมได้เพื่อเอาไปพัฒนาให้ดีขึ้นค่ะ

 

โดย: แม่น้องอัฒน์ 31 ตุลาคม 2550 12:54:15 น.  

 

สวัสดีครับ แวะเข้ามาทักทายและขอต้อนรับเข้าสู่โลกใบเล็กของชาว blog ใจใหญ่ ขอให้มีความสุขกับการเขียนและตกแต่ง blog นะครับ

 

โดย: veerar 31 ตุลาคม 2550 22:57:47 น.  

 

เคยอ่านเหมือนกันน้องเอาให้อ่านน่ะ เนื้อเรื่องดีนะ หาเรื่องดีดีแบบนี้มาให้อ่านอีกก็ดีนะครับ

 

โดย: ปั๊บ (nae-go ) 6 พฤศจิกายน 2550 19:21:57 น.  

 

รักและเอาใจใส่คนที่อยู่ใกล้ตัวเราให้มากที่สุด

 

โดย: นางน่อยน้อย 6 พฤศจิกายน 2550 20:50:13 น.  

 

เป็นบทความที่ดีจัง อ่านแล้วเศร้าเลยค่ะ

 

โดย: KOok_k 18 พฤศจิกายน 2550 17:22:06 น.  

 

อ่านแล้วอยากร้องไห้เลยค่ะ
นั่นน่ะสินะ แม่ของเรานั้นมีแต่ให้
ไม่เคยมีใครรักเราเท่าแม่เลยจริงๆ
เรานี่เห็นแก่ตัวจริง ๆ เนาะ

 

โดย: aump_stupid 21 พฤศจิกายน 2550 12:50:04 น.  

 

งืม ๆ

 

โดย: oO (yosa ) 27 พฤศจิกายน 2550 9:21:03 น.  

 

อ่านแล้วย้อนดูตัวเอง รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยังไงชอบกล
(ยังมีหน้ามายิ้มอีก)

 

โดย: ทายาทตระกูลหยี 28 พฤศจิกายน 2550 1:52:33 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ


nae-go
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add nae-go's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.