Group Blog
 
 
มิถุนายน 2562
 
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30 
 
19 มิถุนายน 2562
 
All Blogs
 

ก้าวคนละก้าวภาคอีสาน พากษ์โดย โน๊ตอุดม เบล โด๋ว





เมื่อได้เข้ามาดูแล้วช่วยบริจาคหน่อยนะคะ คิดซะว่าช่วยทำบุญให้สุขภาพแข็งแรงไม่เจ็บไม่จนจ้า
โครงการยังรับบริจาคจนถึง 31 กรกฎาคมค่ะ





บนระยะทางวิ่งกว่า180กิโลเมตร
จาก หนองคาย ถึง ขอนแก่น
กับเวลาเพียง 2 วัน

ทุกๆคนสามารถร่วมวิ่งเข้าเส้นชัย
ร่วมกับพี่ตูนและเหล่าคนดังใจดี
ในระยะ 11 กิโลเมตรสุดท้าย ในวันอาทิตย์ที่16มิถุนายนนี้ จากศาลากลางจังหวัดขอนแก่น จนถึงสนามกีฬาจังหวัดขอนแก่น

ก้าวคนละก้าว อยากเชิญชวนคนไทยทุกๆคน ออกมาร่วมแสดงพลังเล็กๆ จากทุกคนให้กลายเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ ด้วยกันอีกครั้ง
เพื่อสร้างสถิติมินิมาราธอนที่มีนักวิ่งมากที่สุดในภาคอีสาน


รายได้ไม่หักค่าใช้จ่ายมอบให้แก่ 8 โรงพยาบาลชุมชนในภาคอีสาน

และสามารถร่วมบริจาคผ่านช่องทางดังต่อไปนี้ บัญชีธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สาขารัชโยธิน ชื่อบัญชี มูลนิธิก้าวคนละก้าว
เพื่อโรงพยาบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เลขบัญชี 111-393-891-0 บัญชีกระแสรายวัน

SMS ครั้งละ 10 บาท *พิมพ์ T แล้วส่งมาที่ 4545099
ทุกเครือข่าย เริ่มใช้ได้วันที่ 1 มิ.ย. 2562
หมายเหตุ : ทุกยอดเงินบริจาคไม่รวมภาษีมูลค่าเพิ่ม7% และไม่สามารถออกใบเสร็จรับเงิน

SCB EASY APP และ SCB ATM
สามารถบริจาคผ่านเมนู “บริจาค”และเลือก
มูลนิธิก้าวคนละก้าว เพื่อโรงพยาบาลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เริ่มใช้ 15 มิถุนายน 2562

เคาน์เตอร์เซอร์วิส ของ 7-11 ทุกสาขา และร้านค้าที่มีสัญลักษณ์ เคาน์เตอร์เซอร์วิส

กล่องรับบริจาคที่ Big-C ทุกสาขา


รายได้จากการจัดกิจกรรมในครั้งนี้จะมอบแก่โรงพยาบาล 8 แห่ง ประกอบด้วย
โรงพยาบาลขอนแก่น 2 จ.ขอนแก่น
โรงพยาบาลพล จ.ขอนแก่น
โรงพยาบาลกุมภวาปี จ.อุดรธานี
โรงพยาบาลหนองหาน จ.อุดรธานี
โรงพยาบาลสระใคร จ.หนองคาย
โรงพยาบาลสังคม จ.หนองคาย
โรงพยาบาลนาวัง เฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา จ.หนองบัวลำภู
โรงพยาบาลบึงกาฬ จ.บึงกาฬ








ขอบคุณพี่ตูนที่จัดให้ตามคำขอของงานคราวที่แล้วค่ะ

https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=imaginer&month=12-2017&date=17&group=2&gblog=244







เส้นทางวิ่งเริ่มจากหน้าศาลากลาง
ไปสิ้นสุดที่สนามกีฬากลางจังหวัดขอนแก่น
มีมินิคอนเสิร์ตให้รับชมไปจนถึง 20.00 น.


เริ่มต้นมีรถตำรวจนำขบวนเปิดเส้นทาง
ตามมาด้วยรถนาฬิกา Garmin บันทึกสถิติจำนวนระยะการวิ่ง








ตามด้วยผู้พิการวีลแชร์ ผู้คนปรบมือให้กำลังใจกันเกรียว













นักวิ่งบางคนวิ่งนำพวกพี่ตูนมาบ้างแล้ว








พี่ตูนมาแล้ว
โดยมีรถไฟฟฟ้าพวกสามเฒ่าเข่าเสื่อม อันประกอบด้วย โน๊ตอุดม เบลล่า โอ๊ต พากษ์นำขบวน

คลิกลิ้งค์เข้าไปดูขบวนได้

https://www.youtube.com/watch?v=uOJgPAcb0BY&feature=youtu.be








ตามด้วยเหล่านักวิ่งประชาชนที่สมัครร่วมวิ่งด้วย จำนวนเป็นหมื่น
(อั้นไว้แค่สามหมื่นคนสมัครไม่ได้บอกมาว่าอย่างนั้น)













กรี๊ดดดดดด น้องนาย นภัทร หนึ่งในอีกคนที่อยากเห็นความน่ารัก
ได้ข่าวว่าน้องนายใจเอามาวิ่งช่วย
พึ่งเดินทางลงจากเครื่องบินเพื่อมางานนี้ 17 ช.ม. จากมิลาน อิตาลี







สังเกตให้ดี เพราะเหล่าดารานักวิ่งจะวิ่งปะปนในขบวนประชาชน
ส่วนใหญ่สังเกตสีเสื้อ สีชมพูเป็นคุณหมอดูแลนักวิ่งพวกพี่ตูน สีขาวดารานักร้อง แต่ดาราบางคนก็มาเนียนใส่เสื้อที่ระลึกแบบประชาชนทั่วไปก็มี อาศัยการจำหน้าได้ ฮ่าๆๆๆ ก็เฮ้ยคนนั้น....นี่













เสื้อสีเหลือง สมจิตร จงจอหอ
ถุงสีเทาเอาไว้ใส่เงินบริจาคหย่อนเงินลงถุง







นี่ก็ถุงบริจาคเสื้อคนนึงในทีมก้าว







จุดนี้มีน้ำดื่มและเหล่าแพทย์ พยาบาลรอช่วยเหลือ และแจกสำลีแอมโมเนีย มีคนเป็นลมด้วยนะ เห็นพยาบาลและเจ้าหน้าที่รีบยกเปลไปรับ







มีการฉีดสเปรย์คลายกล้ามเนื้อด้วยนะถ้าต้องการ








เต้ย พงศกร













ผู้ชายใส่หมวกเสื้อขาวรู้สึกจะเป็นนักดนตรี







นี่ก็นักดนตรี เท่าที่รู้มีวงมายด์ เจ็ตเซ็ตเตอร์ วงซีล ซีซันไฟฟ์







ผู้ชายเสื้อขาว รุจ เดอะสตาร์







ขาวออร่าโอโม่มาแต่ไกล








หนึ่งในอีกคนที่อยากเห็น







โดม ปกรณ์ ลัม














คนแห่รุมเซลฟี่มากกว่าใครเพื่อน







ถ่ายเห็นหน้าไม่ได้เลย ผู้ชายหมวกดำ คือ บอย ปกรณ์







ตัวจริงหล่อมาก ขาว หน้าปานเทพบุตรกรีก



















นี่ก็นักร้องนักดนตรี







เสื้อชมพูเหล่าทีมหมอเมย์ หมอเมย์หมวกแดง เดินถือมือถือไลฟ์สดไปด้วย







รถมอเตอไซต์ไฟฟ้าของตากล้องทีมก้าว







คนเยอะขบวนยาวมาก ยืนดูยังเมื่อยปาไปเกือบสองชั่วโมงของการวิ่ง ดีนะไม่ค่อยมีแดด แต่ร้อนอบอ้าว



















ผู้ชายเสื้อขาวตัดผมเกรียน หมอภาค ที่ช่วย 13 หมูป่าติดถ้ำเขาหลวง







นักชก บัวขาว







ฟันขาวจั๊ว







พี่เต่า สมชายเข็มกลัด ผู้มือไม้อ่อน ไหว้ดะ ฮ่าๆ
รั้งท้ายเลยได้ช่วยหิ้วพยุงก้อง ห้วยไร่ ขาเจ็บเข้าเส้นชัย













ท้ายๆขบวนแทบจะปิดท้าย เดินนำรถพยาบาล
พ่อกับแม่พี่ตูน แม่ขาเจ็บคุณพ่อเดินพยุงคุณแม่ไปด้วย
คุณพ่อน่ารักยิ้มให้ด้วยแบบผู้ใหญ่ใจดี













ก้าวมาด้วยความคิดถึง

เรื่องเล่าตั้งแต่ครั้งที่ก้าวมีกิจกรรม เบตง - แม่สาย
ที่บอกคนไทยว่าเงินสิบบาทของทุกๆ คนมีความหมาย
สามารถนำไปช่วยชีวิตใครหลายคนได้ด้วยการซื้ออุปกรณ์ทางการแพทย์
ให้คุณหมอคุณพยาบาลได้ใช้ ได้เบาแรง
ภาพฝันที่พี่ตูน ทีมก้าว และชาวไทย มีร่วมกัน
จึงสามารถรวมพลังเล็กๆ ได้กว่า 1,400 ล้านบาท ในวันนั้น

เวลาผ่านไปปีกว่าๆ

ในช่วงบ่ายของวันพฤหัสบดีที่ 13 มิถุนายน 2562
ท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว ของภาคอีสาน
ที่โรงพยาบาลขอนแก่น...หนึ่งในโรงพยาบาลที่ร่วมในโครงการก้าวคนละก้าว
เพื่อ 11 โรงพยาบาลทั่วประเทศ
มีชายคนหนึ่งแอบมาทำเซอร์ไพรส์...ด้วยความคิดถึง

พี่ตูนเดินทางเข้ามาที่หน้าโรงพยาบาลแบบเงียบๆ
มีเพียงเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลไม่กี่ท่านเท่านั้นที่รู้ถึงการมาในครั้งนี้
สายตาของผู้ที่มาใช้บริการ และเจ้าหน้าที่นั้นจับจ้องมองว่า
ผู้ชายตัวเล็กๆ ที่อยู่ข้างหน้า ใช่คนเดียวกันกับที่วิ่งยาวๆ
เกือบสองเดือนเพื่อช่วยโรงพยาบาลหรือเปล่า

แล้วก็ใช่จริงๆ

พี่ตูนได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจาก นพ.ชาญชัย จันทร์วรชัยกุล ผู้อำนวยการโรงพยาบาลขอนแก่น
และคุณหมอ คุณพยาบาล ทุกๆ ท่านที่ทราบข่าวการมาเยือนครั้งนี้
คุณหมอพา พี่ตูนไปดูเครื่องมือทางการแพทย์หลายรายการ
ที่ได้มาจากเงินของคนไทยทั่วประเทศ
ที่เติมเต็มพื้นที่ของโรงพยาบาล ให้มีศักยภาพในการรักษามากยิ่งขึ้น
เครื่องมือบางชิ้นมีราคานับสิบล้านบาท
ก็สามารถให้คนไทยได้ใช้ และเข้าถึงได้ในโรงพยาบาลใกล้บ้าน
เครื่องมือที่ใช้รักษาแล้วมีความแม่นยำมากขึ้น
มีโอกาสหายมากขึ้น กลับบ้านได้เร็วขึ้น
และได้อยู่ดูแลกับคนที่เรารักได้นานขึ้น

สายตาหลายคนพร่ามัวด้วยน้ำตา

เป็นน้ำตาแห่งความสุข
สุขใจที่คนไทยเห็นคุณค่าของคนทำงานด้านสาธารณะสุข
สุขใจที่ทุกๆ รวมใจบริจาคเงินบริจาคของให้มา
สุขใจที่หลายๆ คนสัญญาว่า จะเริ่มดูแลสุขภาพของตัวเอง

พี่ตูนบอกทีมงานก้าวว่า ให้นำภาพความประทับใจเหล่านี้
มาบอกต่อ และส่งต่อให้กับคนไทยได้เห็นด้วยกัน
เพื่อส่งข่าวกับชาวไทยว่า ภาพฝันในวันนั้น...เป็นความจริงแล้ว
พลังเล็กๆ ของทุกคน รวมกันได้จริง

และด้วยหัวใจดวงเดิม
ที่มีความตั้งใจเดียวกัน
อยากจะทำแบ่งปันภาพฝันนั้นให้กับโรงพยาบาลเล็กๆ อีกครั้ง
ด้วยการจัดกิจกรรมครั้งใหม่
ก้าวคนละก้าว ก้าวต่อไปด้วยพลังเล็กๆ ภาคอีสาน
การวิ่งส่งต่อแรงบันดาลใจ ระหว่างพี่ตูนกับ เหล่าคนดังใจดี
บนเส้นทาง หนองคาย อุดร ขอนแก่น 187 กิโลเมตร
ที่กำลังจะเกิดขึ้น ในวันที่ 15-16 มิถุนายน นี้
อยากขอชวนให้คนไทยมารวมใจกันอีกครั้ง

รวมพลังเพื่อช่วยเหลือ เพื่อแบ่งปัน
ไม่ว่าจะเป็นการบริจาค หรือ ออกมาดูแลสุขภาพของตัวเอง
เพื่อโรงพยาบาลชุมชนภาคอีสาน 8 โรงพยาบาล
ให้ได้พัฒนาศักยภาพในการรักษา ลดการส่งต่อผู้ป่วยสู่โรงพยาบาลใหญ่

เราเชื่อว่ามันเกิดขึ้นได้ ถ้าทุกๆ คนเชื่อ ว่าพวกเราคือหนึ่งเดียวกัน

https://www.facebook.com/1253942961362212/posts/2399620946794402/


ไลฟ์พี่ตูนตอนนี้เยี่ยมโรงพยาบาลขอนแก่น

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=444393169725911&id=1253942961362212



วิ่งวันแรก

การวิ่งใน set ที่ 1
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว ถึง ปั๊มน้ำมัน PTT Station อัศวรรณ

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/400779997447049/

การวิ่งใน set ที่ 2
PTT STATION. อัศวรรณ หนองคาย
🔴 หัวหน้าทีม โดม ปกรณ์ ลัม
ถึง สถานีวิทยุกระจายเสียง ทหารเรือ 12

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/610433556145375/

การวิ่งใน set ที่ 3
จาก วิทยาลัยบริหารธุรกิจ และ การท่องเที่ยวอุดรธานี
🔴 หัวหน้าทีม พี่บ๊อบบี้
ถึง PTT STATION. อุดรนาข่า

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/455100961942146/

การวิ่งใน set ที่ 5
หมวดการทางอุดรธานี (เก่าน้อย)
🔴 หัวหน้าทีม เบลล์ เขมิศรา
ถึง PTT Station สาขาอุดรธานี-ขอนแก่น

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1118176708367259&id=1253942961362212


การวิ่งใน set ที่ 6
PTT Station สาขาอุดรธานี-ขอนแก่นถึง โรงเรียนชุมชนโนนสูง
🔴 หัวหน้าทีม หมอก้อง
ถึง โรงเรียนชุมชนโนนสูง

การวิ่งใน set ที่ 7
โรงเรียนชุมชนโนนสูง
🔴 หัวหน้าทีม พี่เชษฐ์
ถึง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ

การวิ่งใน set ที่ 8
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ
🔴 หัวหน้าทีม รัศมี
ถึง วิทยาลัยเทคโนโลยีอีสานเหนือ 2

การวิ่งใน set ที่ 9
วิทยาลัยเทคโนโลยีอีสานเหนือ 2
🔴 หัวหน้าทีม พี่อี๊ด โปงลางสะออน
ถึง PTT Station โนนสะอาด

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/853531041690868/


เซต10
การวิ่งใน set ที่ 10
PTT Station โนนสะอาด
🔴 หัวหน้าทีม พี่ตูน
ถึง โรงเรียนบ้านโนนหยาดน้ำเกลี้ยง

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=2383758391837444&id=1253942961362212





แม่โน๊ต อุดม แม่ทองสุขบอกหวย 26 หวย ออกเลขท้าย 29







วิ่งวันที่สอง

การวิ่งใน set ที่ 11
โรงเรียนบ้านโนน หยาดน้ำเกลี้ยง
🔴 หัวหน้าทีม พี่ตูน
ถึง PTT Station ขุนพลบริการ (เขาสวนกวาง)

การวิ่งใน set ที่ 12
PTT STATION ขุนพลบริการ (เขาสวนกวาง)
🔴 หัวหน้าทีม คุณพงศกร เมตตาริกานนท์ (เต้ย)
ถึง สวนชินชิน โชคอนันต์

การวิ่งใน set ที่ 13
สวนชินชิน โชคอนันต์
🔴 หัวหน้าทีม คุณพัชรศรี เบญจมาศ (พี่แมร์)
ถึง PTT Station สาขาน้ำพอง

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/389541288339345/
















"เลิกไลฟ์ดีไหม?"

ประโยคนี้ยังก้องอยู่ในหูผมอยู่เลย...

ขณะที่กำลังถ่ายทอดสด
การวิ่งก้าวคนละก้าวช่วงบ่าย
ใน set ของพี่เต๋า สมชาย
3 เฒ่ากำลังหามุขมาอำพี่เต๋าให้สมกับที่คิดถึงกัน
อยู่ดีๆ รถไลฟ์ก็ดับลงอย่างกระทันหัน

นักวิ่งแตกแถวซ้ายขวาวิ่งผ่านรถเราออกไป
ทิ้งไว้แต่สามเฒ่า + พี่แฟรงค์ช่องวัน
และรถไลฟ์สีเหลืองอ๋อยกลางถนน

คนดูช่วงนั้นสามหมื่นกว่าคน...
ผมคิดในใจว่า แย่แล้ว
เพราะเราไม่สามารถยกอุปกรณ์ไลฟ์ตามขบวนวิ่งไปได้
เนื่องจาก มันได้ถูกยึดติดกับรถไปแล้วบางส่วน
กล้องถ่ายทอดสดจะห่างจากตัวรถได้ไม่กี่สิบเมตร
ผู้ชมต้องทนดูหน้า 3 เฒ่ากันไปก่อน

เค้าจะอยากดูเราเหรอวะ
สงสัยต้องเลิก

หันไปดูทางวิศวะกรที่มาตรวจรถ
เค้าบอกว่า "รถไม่ได้เสียครับแค่แบตหมด"
เมื่อคืนเลิกดึกเกินเวลา แล้ววันนี้ออกตีห้า
ทำให้เวลาชาร์ตรถไม่พอ...

รถคันนี้ชาร์ตมาแค่ 3 ชั่วโมง
ซึ่งต้องมีเวลาเติมพลังให้มันอย่างน้อย 10 ชั่วโมง

ต้องจดจำไว้ว่า การสื่อสารภายในเป็นสิ่งสำคัญ
ทีมที่ดูแลรถขับไปโดยรู้อยู่แล้วว่าแบตมันไม่พอสำหรับทั้งวัน...แต่ไม่บอกกัน...อยากจะกรี๊ด

ถ้าเป็นผมคงใช้รถคันอื่นไลฟ์ไปก่อน
ชาร์ตจนแบตเต็มจึงค่อยกลับมาใช้มันในช่วงบ่ายถึงเย็น

หากฉันรู้สักนิด...
ก็ได้แต่คิดว่าจะไปคุยกับเขาหลังงาน
สำหรับปรับปรุงครั้งหน้า

ครั้งนี้เอาให้รอดก่อน
ซึ่งน่าจะรอดยาก

เจ้าเบียร์ทีมงานของพี่ข้าวโอ๊ต
ลงจากมอเตอร์ไซค์ แล้วมากระซิบข้างหูผม
"พี่โอ๊ตบอกว่าให้เลิกไลฟ์แล้วกลับไปแก้ปัญหากันก่อน"

เลิกเหรอ...ไม่นะ

ถ้าเป็นปกติผมจะค่อนข้างเป็นเด็กดีของพี่โอ๊ต
เขาว่าไงก็ว่าตามกัน เพราะรู้ว่าเพื่อนมักจะเลือก
ในสิ่งที่ดีที่สุดเสมอ แต่การหยุดไลฟ์
โดยไม่ปรึกษาผู้ใหญ่ ก็ไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

ผู้ใหญ่ที่ว่าคือ อุดม

"ไม่เลิก! เลิกทำไม! เราก็ไลฟ์ของเราไป มันต้องอย่างนี้ล่ะ" อุดมบอก

"งั้นเฮียเล่าเรื่องอะไรซักเรื่องไปก่อน...รอช่างแก้ไขปัญหา"

ตอนนั้นคิดว่าเค้าน่าจะมีแบตสำรองมาเปลี่ยนได้แบบมือถือไรงิ

เฮียดมก็เริ่มร่ายมนต์ตลกโดยมุขส่วนใหญ่เป็นการทำร้ายเบลล่าแบบแทงกันจ้วงๆ เราในฐานะเด็กก็ต้องทนไป จะสู้กะแกก็ไม่ได้ เพราะดันไปขอให้แกเดี่ยวยื้อเวลาเอง

แดดก็ร้อน รถก็เสีย แถมโดนกระหน่ำแทง
ด้วยมุขเฮียดมเข้าไปเต็มพุง

จะมีรอยยิ้มอยู่บ้างก็ตอนที่ทีมวิศวะหันมามองหน้าเรา
แล้วส่งยิ้มให้

ยิ้มแล้วก็ส่ายหน้า

สรุปว่ารถเราใช้ระบบเดียวกันกับไอโฟน
คือติดตั้งแบตถาวรกับรถเลย
ไม่สามารถเปลี่ยนแบตเหมือนตามตู้มือถือในห้างได้
ชาร์ตตรง ได้อย่างเดียว

ช่างซ่อมรถไปก็ขำไป
ซ่อมไม่ได้แต่ก็หยุดขำไม่ได้เช่นกัน

เลิกดีไหม?

เจ้าเบียร์เข้ามาถามอีกแล้วว่าเลิกไหม?

อุดมหันมาบอกผมว่า "ไม่เลิก"

ผู้คนข้างทางก็กรูกันเข้ามาเพื่อขอถ่ายรูปกับพี่โน้ส
และมากขึ้นเรื่อยๆ ดูไกลๆ คล้ายซากแมลงที่โดนมดรุมตอม

ทุกอย่างไม่เป็นใจให้ทำงานต่อ

นักวิ่งเขาจะเข้าเส้นชัยอยู่มะรอมมะร่อแล้ว
สามเฒ่ายังทำอะไรอยู่ตรงนี้?

รถตู้คันใหญ่สำหรับรับส่งดารามาจอดเทียบใกล้ๆ
เปิดประตูรอรับอยู่ข้างหน้า

ทีมงานแจ้งมาว่า ต้องเอารถคันนี้ไปขึ้นรถสไลด์
เพื่อนำกลับไปชาร์ตที่จุดพักข้างหน้า
แต่ยังไม่รู้ว่าจะเอาไปยังไง?

พี่พต จากเพจ One 2 Run ที่มาอาสาขับรถให้
เสนอไอเดียดิบเถื่อน สมกับคาแรคเตอร์แก

"เข็นกันมั๊ยพี่? ผมว่าเข็นไปหารถสไลด์
ยังง่ายกว่ารอรถลาก"

อืม...ก็จริงนะ

พวกเราจึงขอความช่วยเหลือจากคนไทยใจดี
ที่ตอนแรกกะมาแค่เซลฟี่ ให้ช่วยกันเข็นรถคันนี้
ไปถึงจุดหมาย

ถึงแรงม้าหมด แต่แรงคนยังมี...

นับเป็นการไลฟ์ที่สุดพิลึกกึกกือ
จังหวะเหมือนหนังไทยตลกๆ สักเรื่อง
ที่เข้าสู่บท ชวนหัวชุลมุนวุ่นวาย
คนมาถ่ายรูป ก็ต้องช่วยเข็นไปด้วย
แล้วจังหวะเข็นขึ้นเนิน...สีหน้าทุกคนที่มองมาทางผมนี่
อ่านออกเลยว่า "ไอ้ตัวภาระ"

รู้สึกเขิน...นิดนึง

ยิ่งตอนทางลงเนินคือรู้สึกเลยว่าเกรงใจ
เพราะรถคันนี้ทำงานด้วยพลังงานไฟฟ้าทั้งหมด
เบรคก็ยังต้องใช้กระแสไฟ
เมื่อแบตหมดก็เท่ากับ...ไม่มีเบรค

แว้ก

สีหน้าของนักเข็นรถทุกท่านคือเต็มฝืน
ที่เปลี่ยนจากดันไปเป็นดึงไม่ให้มันไถลไปตามน้ำหนัก
เสียงตะโกนโหวกเหวกว่า "เฮ้ย!ระวัง" ดังเป็นระยะ
ให้หัวใจของพวกเราได้เอ็กเซอร์ไซร์ตลอดขาลงเนิน

ยอดบริจาคขึ้นมาอีกหลายแสนบาท
พี่โน้สบอกว่า "เป็นค่าเวทนา"

รถพลังคนของเราเข็นมาพักใหญ่ๆ
ก็ถึงรถสไลด์โดยสวัสดิภาพ

ต้องขอบคุณพี่ๆ น้องๆ กลุ่มใหญ่
ที่ช่วยกันเข็นรถให้เราเดินหน้าต่อไปได้ แม้ทุลักทุเล
ขอบคุณในน้ำใจ ขอบคุณจริงๆ ครับ

ลงไหม?

อุดมไม่ยอมลง...

แกบอกว่าชะตามันพาเรามาทางนี้ละ
จังหวะมันใช่...ต้องไปต่อ

พวกเราสามเฒ่าเข่าเสื่อม
จึงถูกยกขึ้นไปอยู่บนรถสไลด์
นับว่าเป็นการนั่งรถ 2 ชั้น
ที่รถมันขึ้นไปซ้อนกัน 2 คันจริงๆ

จังหวะไฮโดรลิกยกรถ
รถเอียงเหมือนกำลังขึ้นรถไฟเหาะยังไงยังงั้น
ต่างกันตรงที่รถไฟเหาะยังมีตัวล๊อคเซฟตี้
ปลอดภัยกว่าทางนี้เยอะ

นี่ถ้ารถคันล่างพังอีก...คงจะฮากว่านี้

แต่มันไม่ได้นั่งสบายอะไร
เพราะตัวยึดรถนั้นมีอยู่แค่ 1 จุด
และต้องให้เจ้าหน้าที่วิศวะของรถมาช่วยประคอง
ไม่ให้รถเสียสมดุล ร่วงหล่นบนท้องถนนอย่างน่าสังเวช
เดิมทีมันก็ไม่ได้ออกแบบมาให้บรรทุกคนบนนั้น

นาทีนั้นผมรู้สึกว่า...เหมือนนั่งอยู่บนหลังช้าง

มันโยกเยกไปมาอย่างน่าหวาดเสียว
แถมเรานั่งซะริม ถัดออกไป 2 นิ้วก็ร่วงหล่นเข้าล้อรถ
ถ้าหล่นลงไปจริงๆ ไม่รู้จะบอกแม่ยังไงเลย
...แต่แม่ดูไลฟ์อยู่...แกน่าจะเข้าใจ

ค่าเวทนาขึ้นมาอีก 2 แสน

ระหว่างทางผ่านโชว์รูมรถ
เจอรถสไลด์ 3 ชั้นสูงกว่าเรา
"จะเอาแบบนั้น จะเอาแบบนั้น" เฮียดมร้องเป็นเด็กๆ
อารมณ์เหมือนเจอของเล่นใหม่ อันใหญ่กว่าของเล่นเรา

เดี๋ยว...อย่าเพิ่งไปอันนั้น
อันนี้กูก็ไม่ได้อยากได้...ผมรำพึงในใจ

ชาวบ้านเค้างงกันทั่ว
ว่าอะไรของมัน นั่งรถสองชั้นเล่นมุขไปเรื่อยเปื่อย
มีเวทนา เอาเงินสิบบาทยี่สิบบาท
เอาของกินเล็กๆ น้อยๆ ส่งมาตามทาง
ให้เราได้ชื่นใจ

พอมองออกไปไกลๆ เห็นก้อยนั่งบนรถตู้
เปิดกระจกมองมา ทำหน้าฉงน
แล้วตะโกนมาว่า "ฮัลโหล!! ทำไมขึ้นไปอยู่บนนั้นอ่ะ?"
จากนั้นรถตู้ก้อยก็แซงเราไปเหมือนกล้องบนรางดอลลี่

ผมเข้าใจว่ารถเราวิ่งเร็วมากไม่ได้
เพราะบรรทุกน้ำหนักที่ไม่จำเป็นมากเกินไป
แต่พี่พตแย้งว่า "มันไปได้เร็วกว่านี้ เอาไหมพี่"

ด้วยความเกรงใจกลัวจะไปทำเขารถติด
ก็เลยตกลงให้คนขับเร่งความเร็วขึ้นอีกนิด
ซึ่งพอความเร็วมากขึ้นก็มีปฏิกิริยาตามมา

รถยวบไปนิดนึง

ใจหายไปอยู่ตาตุ่ม
พี่แฟร้งค์ช่องวันถึงกับสะดุ้ง
ผมเหยียดขาออกไปกันหลังให้กลัวแกหล่น
จังหวะนั้นไม่ได้คำนึงถึงมารยาทอะไร
เพราะถ้าหล่นลงไปล่ะงามไส้กันทั้งคณะ

ค่าเวทนาก็ยังคงหลั่งไหลมาเรื่อยๆ

สงสารคนดูว่า เซ็ทที่แล้วเขาได้ดูของดีๆ งามๆ
ได้เห็นบอย ปกรณ์ เห็น โดม ปกรณ์ ลัม
สลับกันวิ่งหล่อๆ 5 กม. ได้เงินบริจาคมาตั้ง 7 แสนกว่าบาท

ของเราเท่าไหร่นะ?

ค่าเวทนา 8 แสนกว่าบาท

เฮ้ย...พลังแห่งความฮาก็พายอดบริจาคมาได้เหมือนกัน
ผมจึงชวนพี่โด๋ว เฮียดม พี่แฟร้งค์
บอกผู้ชมว่า...อีกแสนกว่าๆ เซ็ทนี้จะได้ 38 ล้าน
ขอวิงวอน...เพราะอยากเอายอดไปขิง บอย ปกรณ์ ลัม
ได้อย่างภาคภูมิใจ

พี่โน้สพนมมือเหมือนนำสวด
คนทั้งรถพนมมือตาม
บรรยากาศคล้ายกำลังจะถวายสังฆทาน
แต่อันนั้นให้...อันนี้ขอ

พี่โน้สทำหน้าที่มักคนายก หน้าเป็น
กล่าวเสียงดังฟังชัด ชักชวนผู้ชมกด SMS

"จากสามสิบเจ็ดล้าน (เอ่ยตาม)
จะกลายเป็นสามสิบแปดล้าน (เอ่ยตาม)
ฉับพลันทันที (เอ่ยตาม)
เป็นอัศจรรย์ (เอ่ยตาม)
ขอให้ทุกท่าน (เอ่ยตาม)
จงช่วยกันกดมา ณ บัดนี้เทอญ (เอ่ยตาม)
สาาาาาาาา ธุ (พร้อมกัน)

รอสองนาทีให้คอมพ์ประมวลผล...
ได้มาอีกแสนสี่

ยอดทะลุ 38 ล้านทันที

สรุปว่าเราได้ค่าเวทนาจากเซ็ทนั้นมา 1.8 ล้านบาท

ดีใจน้ำตาจิไหล
ไม่หล่อก็ทำได้

ผมได้เรียนรู้สิ่งหนึ่งเพิ่มเติมก็คือ
อย่าเพิ่งรีบยอมแพ้...ในบางครั้งที่ดูเหมือนว่า
จะหมดหวัง...ยังมีโอกาสซ่อนอยู่ในนั้น
แต่จะทำได้...ต้องไม่ละสายตาไปจากปัญหานั้นๆ
ใจต้องแข็งถึงกับรั้นในบางที

เหมือนความดื้อของอุดม

เป็นประสบการณ์ดีๆ ที่ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยๆ
ระหว่างสามเฒ่า และผู้ชม ที่ร่วมเป็นพลังเล็กๆ
ที่ผจญภัยไปพร้อมกัน

อ้อ! ตอนนี้ยอดบริจาค ทะลุ 61 ล้านแล้วนะครับ
ยังบริจาคได้จนถึงวันที่ 31 กรกฎาคมนี้
รวมพลังเล็กๆ ของพวกเรา
เอาให้ทะลุ 100 ล้านไปเลย

ให้โลกรู้ทั่วกัน
ถึงพลังเล็กๆ ของคนไทย

ที่ไม่ว่าใครๆ ก็ "ให้" ได้ ครับ

#ช่วยกันเก้าอี้หน่อย
#สามเฒ่าเข่าเสื่อม
#ทีมนั่ง
#ไม่หล่อก็ทำได้
#ก้าวต่อไปด้วยพลังเล็กๆ
#ก้าวคนละก้าว

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10216846240281889&id=1040528969&ref=bookmarks



โดม บอย ปกรณ์ วิ่ง
รถไลฟ์เสีย

การวิ่งใน set ที่ 15
คลังเหล็ก ขอนแก่น
🔴 หัวหน้าทีม คุณปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ (บอยปกรณ์)
ถึง PTT Station เมืองขอนแก่น

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/938190749846488/


การวิ่งใน set ที่ 17
PTT Station บจ.ไทยปรีดาการปิโตรเลียม
🔴 ALL STAR
ถึง ศาลากลางจังหวัดขอนแก่น

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/331592137771546/





ทำไมพี่ตูนถึงเดิน?
ทั้งๆ ที่วิ่งแค่ 11 กิโลเมตร

ในการวิ่งครั้งใหม่ของก้าวนั้น
เราได้ไอเดียมาจากการวิ่งของญี่ปุ่น
ที่ชื่อว่า "เอคิเด็ง" ซึ่งเป็นการวิ่งแบบส่งต่อสายสะพาย
นักวิ่งแต่ละคนในทีมทุ่มเทสุดชีวิต
ในการนำพาสายสะพายเส้นนั้น
ไปให้เร็วที่สุด ตอนเข้าจุดเปลี่ยน
แทบจะพุ่งตัวกระโดดโหม่ง
แล้วส่งต่อสายสะพายนั้นให้ นักวิ่งคนต่อไป

เราก็ทำอะไรคล้ายๆ แบบนั้นแหละ
ที่แตกต่างคือ นักวิ่งในทีมก้าว
รวมถึงดาราหลายท่านออกมาวิ่ง
สลับกันไปมาเป็นช่วงๆ
อาจไม่ได้ทำความเร็วเท่าการแข่งขันจริง
แต่ผลัดกันวิ่งสลับไปมาไม่หยุด

ไม่เหมือนก้าวคราวเบตงแม่สาย
เป็นก้าวฉบับย่อแต่เข้มข้น
เพราะแทบจะไม่มีการพักระหว่างเซ็ทเลย
มาถึง ส่งสายสะพาย แล้วไปต่อ
นักวิ่งมาแชล กับทีมหมอถึงกับจะต้องรีดแรงเฮือกสุดท้ายในชีวิตออกมาใช้ กับก้าวที่อีสานครั้งนี้

ขนาดพี่แดน พี่ซัน พี่เอียด ที่เป็นนักวิ่งอาชีพ
ยังหมดแรง

นับประสาอะไรกับพี่ตูน

ก้าวครั้งนี้พี่ตูนทำหน้าที่เหมือนเจ้าบ้าน
วิ่งนำ วิ่งตามในขบวน
รับเงินบริจาค และวิ่งเข้าซอกซอยที่ประชาชนมารอรับ
โดยให้นักวิ่งที่นำขบวน วิ่งต่อไปได้เรื่อยๆ
บางทีก็มานั่งยิ้มหวานบนรถพากษ์เป็นนางกวักรับเงินบริจาค

อยู่ในทุกพื้นที่...อย่างมีความสุข

แต่ด้วยความเป็นแก ที่ทำอะไรไม่เคยกั๊ก
ก็เลยวิ่งเยอะเกิน 2 วันวิ่งรวมกันไป 100 กิโลเมตร
และหลายช่วง วิ่งติดต่อกัน 10 - 20 กิโลเมตร
โดยไม่ได้พัก มาถึงและไปต่อเลย
อากาศก็ร้อนแดดแรง
แรงแบบที่คนทำงานออฟฟิศไม่ยอมเดิน
แต่ทางนี้คือวิ่งตากแดดกันยาวๆ
สะสมความร้อนในร่างจนแทบจะระเบิด

แต่ไม่มีใครหยุด...ยังคงเดินหน้าและไปต่อ

สิ่งที่สวยงามของงานก้าวต่อไปด้วยพลังเล็กๆ
ก็คือ นักวิ่งทุกคนเข้าใจ...และมีหัวใจเดียวกัน
ไม่ว่าจะเป็นดาราคนไหนที่ได้นำขบวน
ก็มีจิตวิญญาณเดียวกัน วิ่งไม่หยุด
คุณย่าคุณยายอยู่ข้างทางก็เข้าไปกราบไหว้
วงดนตรีเล่นก็เข้าไปเอนเตอร์เทน
ประชาชนก็ตื่นเต้นดีใจให้การต้อนรับ

แม้ในขบวนจะมีหรือไม่มีพี่ตูน
ทุกๆ คนเป็นส่วนเติมเต็มเล็กๆ ของกันและกัน

จนมาถึงจุดวิ่งสุดท้าย
ในระยะ 11 กิโลเมตร ศาลากลางจังหวัด ถึง สนามกีฬา
พี่ตูนและเหล่าดารารวมตัวกันที่หน้าจุดสตาร์ท
และเริ่มวิ่งกับประชาชนเรือนหมื่นด้วยกัน

เหมือนว่าทุกอย่างจะดำเนินไปได้ด้วยดี
แต่พอถึงช่วงครึ่งทางของการวิ่ง
พี่ตูนก็เริ่มเดิน
เดินเอาจริงเอาจัง
หน้าก็เครียดๆ ตึงๆ

ผมเห็นเขาในจังหวะนั้น ก็รู้แล้วว่ามีอะไรผิดปกติ
แต่ปากก็ยังพูดตลกไร้สาระไปเรื่อย
เพราะไม่อยากให้ผู้ชม live เครียด

มองไปทางเฮียดมกับพี่โด๋วก็รู้ เราต่างทำหน้าที่ของกัน
เฮียดมปีนออกข้างรถพากษ์ เพื่อเอนเตอร์เทนคนข้างทาง
สร้างสีสัน พี่โด๋วช่วยบรรยายเส้นทางการวิ่ง
และปล่อยมุข 3 บาท 5 บาทกับผม
พร้อมเชิญชวนคนไทยร่วมใจบริจาค

พี่ตูนเดินไประยะหนึ่งก็สามารถวิ่งได้ต่อ
และใกล้เข้าถึงในช่วงเส้นชัย
เราจึงได้เบาใจว่า ไม่มีอะไรหนักหนา
เดี๋ยวเสร็จงานค่อยไปถามไถ่อาการกับเจ้าตัว

ทีมงานและดาราทุกคนหลังเข้าเส้นชัย
ก็กายภาพกันหนักหน่วง
นอนกองกันหลังเวทีระเนระนาด
ผมรีบขึ้นไปที่รถบ้านเพื่อดูอาการพี่ตูน

เจอพี่ตูนนั่งซึมอยู่บนเก้าอี้
ขอบตาลึก ผิวไหม้ แขนขาแดง
เหมือนคนหมดเรี่ยวแรงสุดท้ายไปแล้ว

แต่สายตายังมีประกาย

ผมถามว่าเป็นไงบ้าง?

ตูนยิ้มบางๆ แล้วตอบว่า..."หมดแรงครับ"

แต่ก็ยังหันมาถามไถ่เรื่องคอนเสิร์ตบนเวที
ผมเห็นว่า หน้างานยังไม่จบเท่านี้
ยังมีพี่ป๋อง พี่แจ๊คเล็ก รับหน้างานรับนักวิ่งอยู่
และแกพูดกันสองคนมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว

เราช่วยอะไรได้บ้าง?

ผมจึงมุ่งหน้าออกไปหา พี่ป๋องพี่แจ๊ค
เพื่อช่วยประชาสัมพันธ์ในพื้นที่ให้ เรื่องทางเข้าออก
และชักชวนเพื่อนๆ นักวิ่งให้ไปเจอกันที่เวทีคอนเสิร์ต
พี่ชายทั้งสองก็ใจดี เอนเตอร์เทนทุกคนในงาน
กันแบบไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย

ขนาดส่งสัญญาณ live ไปเวทีใหญ่แล้ว
ก็ยังไม่หยุดช่วยประชาสัมพันธ์เรื่องราวต่างๆ
พี่แจ๊คบอกว่า ยังรอพี่เต๋า สมชาย อยู่
เพราะไม่เข้าเส้นชัยมาเสียที
เราเลยยืนพูดประชาสัมพันธ์กันอย่างนี้
รอจนกว่าพี่เต๋าจะมา

พี่เต๋าเดินหิ้วปีก ก้อง ห้วยไร่ที่เจ็บขาเข้ามา
โคตรเท่...

ผมกลับไปที่รถบ้าน
เจอเฮียดม แกเสนอไอเดียว่า
อยากจะย้ำไอเดียเรื่องพลังเล็กๆ กับคนไทย
เลยขึ้นเวทีชวนทุกๆ คนในงาน รวมถึงคนที่ชม live
ให้ sms พร้อมกันอีก 1 ครั้ง
ขอจากทุกๆ คนที่เชื่อเหมือนกัน คนละ 10 บาท

จากยอดบริจาค 49 ล้านบาท
กลายเป็น 51 ล้านทันที...

เรากระโดดโลดเต้นกันอย่างลืมตัว
ดีใจทีความเชื่อเล็กๆ ของเราเป็นจริง
ยังไม่ทันไร เสียงดนตรีเพลงแสงสุดท้ายก็ดังขึ้น

พี่ตูนวิ่งออกมาร้องเพลงเหมือนเป็นคนละคน
กับที่หมดแรงนั่งซึมคาเก้าอี้เมื่อกี๊...
ไปเอาแรงจากไหนมาอี๊กกกกก

แกพยักเพยิดชวน พี่โดม ปกรณ์ ลัม
ชวน พี่ต๊ะ พิภู ชวน พี่ป๋อง พี่แจ๊คเล็ก และ แก๊งค์ 3 เฒ่า
ขึ้นไปร้องเพลงกับแกด้วย

ผมเคยยืนๆ โยก อยู่ด้านหลัง
ในขณะที่แกกำลังร้องเพลงก็หลายงาน

แต่ก็ไม่เคยเห็นระยะใกล้ขนาดนี้มาก่อน
แบบที่ยืนอยู่ข้างหลังแกบนเวทีจริงๆ

หลังพี่ตูนก็เหมือนหลังคนทั่วไป...จะเล็กกว่าเค้าด้วย
แต่หลังแผ่นก็นี้แบกรับทุกเรื่องเอาไว้มากมาย
สุข ทุกข์ ทรมาน บางครั้งเจ็บทั้งกายใจ
แต่เลือกที่จะสื่อสารเฉพาะด้านดี
ทำในสิ่งที่เชื่อ
และไปให้สุดจนถึงแสงสุดท้าย จริงๆ

เราจบค่ำคืนนี้อย่างทรมานกายแต่ใจอิ่มเอม
ผมกลับไปบนรถบ้านอีกทีเห็นพี่ตูนนอนแน่นิ่ง
ครึ่งบนอยู่บนเตียง ครึ่งล่างอยู่บนพื้น
เหมือนแรงจะปีนเตียงยังไม่มี

เฮียดมยังพอไหว
แต่พี่โด๋วเงียบหายไปเลย
ผมเองก็แทบจะสติขาดลอยไปเหมือนกัน
นับไปเล่นๆ เราสามเฒ่าพากษ์กันไปกว่า 30 ชั่วโมง
คนบ้าเท่านั้นจะคุยกันได้นานขนาดนี้

แต่ใช่ว่างานจะเสร็จสิ้นลงง่ายๆ

ยังต้องการเงินบริจาคอีกมาก
เพื่อที่จะมอบให้ 8 โรงพยาบาล
ซึ่งยังรับบริจาคจนถึงวันที่ 31 กรกฎาคม 2562

ช่วยกันครับคนไทย
อยากให้ปลายทางของมันเป็นเครื่องมือดีๆ
ที่ได้ช่วยเหลือคนที่เจ็บไข้ได้ป่วย
ถ้าทุกๆ คนเชื่อว่าเราคือ 1 ในพลังเล็กๆ
ที่สามารถทำสิ่งใหญ่ๆ ให้เกิดขึ้นได้

เมื่อนั้น...มันก็จะเกิดขึ้นครับ

#ก้าวต่อไปด้วยพลังเล็กๆ
#เพราะเราเชื่อในพลังเล็ก
#เจอกันที่ภาคใต้

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10216839944604501&id=1040528969&ref=bookmarks



วิ่งในตัวเมืองขอนแก่น พี่ป๋องแซวพระด้วย

การวิ่งใน set สุดท้าย
ศาลากลางจังหวัดขอนแก่น
🔴 หัวหน้าทีม พี่ตูน

https://www.facebook.com/kaokonlakao/videos/529778304223864/







เรื่องราวดีๆจาก #หมอภาคย์..รุ่นน้องสมัย ม.ต้น ป่วยเป็นมะเร็ง นอนติดเตียง 1 ปี ได้แรงบันดาลใจจาก #พี่ตูน จึงลุกขึ้นมาสู้ วิ่งเพื่อเอาชนะโรคร้ายนี้
จาก fb.หมอภาคย์ ซึ่งได้ร่วมวิ่งกับ พี่ตูน โครงการ #ก้าวคนละก้าว ที่ขอนแก่น ได้โพสว่า....>>>
ใจแกร่งขนาดไหน !!
"น้องแซม" Nattapol Semsuwan
เป็นรุ่นน้องของผม..สมัยเรียนมัธยมต้น ที่โรงเรียนโพธิสาร
น้องแซม ได้ป่วยเป็น.. "มะเร็งเม็ดเลือดขาว"
ได้รับเคมีบำบัดถึง 36 ครั้ง...
สภาพร่างกายทรุดโทรม กลายเป็นผู้ป่วยนอนติดเตียง 1 ปี
จนกระทั่ง ได้เห็นโครงการ "ก้าวคนละก้าว เบตง-แม่สาย" ของ "พี่ตูน"....ทำให้แซม เกิดแรงบันดาลใจ ต่อสู้ กับสภาพสังขารร่างกาย จึงลุกขึ้นมาวิ่ง
คนนอนป่วย ติดเตียงมา 1 ปี แล้วลุกมาวิ่งครั้งแรก..มันต้องเอาชนะใจตนเองขนาดไหน?
วิ่งครั้งแรก..ได้เพียงแค่ '20 เมตร' มีอาการ หน้ามืด ตาลาย ขาสั่น ตะคริวขึ้นเกือบทั้งตัว ขนาดลิ้นยังเกร็ง
แซมใช้ความพยายาม ต่อสู้ กับสภาพร่างกายและจิตใจ วิ่งทุกวันเริ่มจาก วันละ 15 เมตร ถึง 30 เมตร ค่อยๆ เพิ่มระยะวิ่งไป....
จนผ่านมาถึงปัจจุบันนี้ ....แซม วิ่งจบ ฮาร์ฟมาราธอน มาแล้ว 6 รายการ ✌👏👏
ใจต้องแกร่งเบอร์ไหน ถึงจะก้าวมาได้ถึงจุดนี้ แซม..บอกว่าขอบคุณมะเร็ง ที่ทำให้เค้าได้เรียนรู้ชีวิต....และ ทำให้เค้า ได้เป็นแรงบันดาลใจ ส่งต่อให้ผู้ป่วย และใครอีกหลายๆคน ได้มีพลังใจลุกขึ้นต่อสู้ #ถึงตายไปก็คุ้มค่าแล้ว
อีกหนึ่งสุดยอดแรงบันดาลใจ ♥️
#ขอบคุณน้องแซม
#ขอบคุณพี่ตูนบอดี้สแลม 😊🙏

ภาพ: #ก้าว #ขอนแก่น
Cr. พท.นพ.ภาคย์ โลหารชุน

#ช้างเผือก❤✌



https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=669241816835466&id=624849674608014&ref=bookmarks









 

Create Date : 19 มิถุนายน 2562
0 comments
Last Update : 19 มิถุนายน 2562 22:51:13 น.
Counter : 413 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 


เนเวอร์แลนด์
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 90 คน [?]







แนะนำให้ชม

บัวหิมะ
บัวหิมะ
วิธีเลี้ยงบัวหิมะ
เกิดมาทำไม ตายแล้วไปไหน
บั้งไฟพญานาคที่ไปดูมา
ติดอันดับTOP Page Views
อาหารและการดูแลสุขภาพ ผู้ป่วยมะเร็งและคนทั่วไป
เที่ยวขอนแก่น
Michael Jackson
คอนเสิร์ตบอย Peacemaker
คลิปเจ้าขุน
การกลับมาของX Japan

ท่องเที่ยว

UFOที่เคยเห็น
บั้งไฟพญานาคที่ไปดูมา
หาดใหญ่และปัตตานี
ไข่มุกอันดามัน
อะ พีพี
เกนติ้ง
กัวลาลัมเปอร์
หาลิงเข้าถ้ำทะเลภูเขาเลยจ้า นอนดูหมอกที่ปราจีนบุรี
เที่ยวปราจีนบุรีต่อ
เลยจะถึงไหมละนี่
พักค้างแรมที่เลย
เลยจนเกือบถึงลาว
ขุดกรุเขื่อนป่าสัก
บึงแก่นนคร ขอนแก่น
พระธาตุขามแก่น
เดินทางไปลพบุรี
กินข้าวอิงภูชัยภูมิ
ลาว เวียงจันทร์
ลาว2
ปิดทริปเที่ยวลาว
ล่องเรือเจ้าพระยา
รถไฟลอยฟ้า ฟ้า ไทย
รถไฟใต้ดินไทย
ทะเลน้ำจืดหาดวังโกขอนแก่น บ้านปราสาทโคราช
วังน้ำเขียวโคราช
ชอปปิ้งหนองคาย
ตัวเมืองขอนแก่น
น้ำผุดทับลาว ชัยภูมิ
สนามหลวง2
ไปดูงานศิลป
สายน้ำกับปลาที่ไปปล่อย
งานExpro
เขื่อนอุบลรัตน์
เที่ยวป่าวัดพรไพรวัลย์
ล่องแพอ่างเก็บน้ำห้วยไร่
ทะเลหมอกภูพานน้อย
วัดเจดีย์ชัยมงคล
ครั้งหนึ่งที่เคยโบกรถ
น้ำหนาว,เพชรบูรณ์
พระพุทธชินราช,พระธาตุลำปางหลวง
น้ำพุร้อน,วัดร่องขุ่น
มหาลัยแม่ฟ้าหลวง,น้ำตกก้างปลา
เวียงแก่น,ภูชี้ฟ้า
ดอยแม่สลอง
อุทยานฯขุนแจ
สวนโลกราชพฤกษ์
วัดเจดีย์7ยอด,วัดเจดีย์หลวง
ดอยสุเทพ,ทุ่งสแลงหลวง
โครงการครูบ้านนอก
วัดหลวงพ่อโตใหญ่ที่สุดในโลก
ที่พักปากช่อง
เลย-ลาว-ท่าลี่
ถึงระยองแล้วจ้า
ทะเลตอนเช้า
งานเที่ยวภาคใต้






foodietasteเนเวอร์แลนด์
 foodietasteเนเวอร์แลนด์

Friends' blogs
[Add เนเวอร์แลนด์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.