|
|
| | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |
|
| |
|
|
|
|
|
|
การ์ตูนดีที่ไม่อยากให้ถูกลืม: ดอกฟ้ากับนายกระจอก(Tsurumoku Dokushin Ryo) by Kubonouchi Eisaku

ผมอ่านการ์ตูนเรื่องนี้ครั้งแรกเมื่อสิบกว่าปีก่อน...อย่าเพิ่งบอกว่า อีกแล้ว สิครับ ก็ยุคนั้นเป็นยุคที่ผมเฟื่องเรื่องการ์ตูนถึงขีดสุดนี่ครับ เรื่องดอกฟ้ากับนายกระจอกนี่ เป็นเรื่องรักโรแมนติกที่คลาสสิคมากๆอีกเรื่องนึงที่ผมงงว่าทำไมมันไม่ดัง? ทั้งที่เนื้อเรื่องก็ดี รูปก็สวย แถมยังมีปรัชญาทั้งเรื่องความรักและการงานอีก
แต่เอาเถอะครับ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ยังไงคุณก็คงหาซื้อไม่ได้แล้วอยู่ดี ดังนั้นผมจะ spoil ตามใจชอบเลยก็แล้วกัน
ตัวละครหลัก
- มิยากาว่า โชตะ เด็กหนุ่มใสซื่อจากบ้านนอก จำต้องยอมจากโตโมมิ แฟนสาว ทั้งน้ำตา เพื่อเข้ามาตามหาความฝันที่จะเป็นดีไซเนอร์ระดับโลก ที่โรงงานเฟอร์นิเจอร์ชีลโมกุในเมืองกรุง เป็นพระเอกของเรื่องที่ จริงจัง รักเพื่อน แต่ดูเหมือนความมั่นคงของเขาจะเริ่มคลอนแคลนเมื่อได้มาเจอกับ ฮิเมโน่ มิยูกิ สาวสวยฝ่ายธุรการ - สุกิโมโต้ เคียวสุเกะ เพลย์บอยหนุ่มประจำโรงงาน ดูเผินๆเหมือนคนไม่มีความรับผิดชอบ แต่จริงๆแล้วเป็นคนอ่อนไหวที่ไขว่คว้าหาความสมบูรณ์พร้อมของชีวิต เป็นที่ปรึกษาที่ดีของโชตะ - ทาบาตาเกะ ชิเงโอะ ตาลิงจอมลามก พี่ใหญ่ประจำหอพักคนโสดชีลโมกุ งานอดิเรกคือการถ้ำมอง เป็นตัวอย่างของคนยุคเก่าที่เดินตามสูตรทุกอย่าง ทำงานไปเรื่อยๆ หวังแค่เลื่อนตำแหน่งไปตามเสต็ป ปากแข็งแต่ที่จริงใจอ่อน - ฮิเมโน่ มิยูกิ สาวสวยประจำโรงงาน ถูกแฟนหนุ่มทิ้งไป เพราะฝ่ายชายต้องการไปค้นหาความฝันของตน จึงทำให้รู้สึกสะท้อนใจกับเรื่องของโชตะเป็นพิเศษ - ฮาขุโจซาว่า เรอิโกะ แม่สาวแปดเหลี่ยมผู้น่าสะพรึงกลัว เป็นทายาทกลุ่มธุรกิจพันล้าน หลงรักสุกิโมโต้อย่างจริงใจ แต่ Handsome and the beast เรื่องนี้จะลงเอยแบบไหนล่ะ? - โนซาว่า อาเคมิ สาวทอมบอย คู่ปรับตัวฉกาจของทาบาตาเกะ เริ่มเข้ามามีบทบาทในช่วงท้ายของเรื่อง จริงๆแอบชอบทาบาตาเกะ
โชตะ ผู้ชายน่ะถ้ารักผู้หญิงพร้อมกันหลายคน จะต้องมีคนที่รักมากกว่าอีกคนหนึ่ง ลักษณะแบบนี้ เราจะต้องเลือกดูว่าจะเอาคนไหน... แต่ถ้าเป็นผม แน่นอนผมเลือกคนแรก สุกิโมโต้
เรื่องย่อ
ก็ตามสูตรของการ์ตูนนั่นล่ะครับ หลังจากผ่านเหตุการณ์อันแสนวุ่นวายตัวละครทั้ง 3 คู่เบื้องต้นก็มาลงเอยกัน (น่าสงสารโตโมมิเหมือนกัน แต่สุดท้ายเมื่อคนอยู่ในยุทธจักรก็คล้ายใบไม้ในสายธาร มิอาจไม่เป็นตัวของตัวเองได้...แหม ว่าไปโน่น)
สุกิโมโต้ ล้มเลิกความคิดเกาะเรอิโกะกิน สุดท้ายทั้งคู่แต่งงานกันแล้วออกมาเปิดร้านกาแฟเล็กๆด้วยตนเอง

ทาบาตาเกะได้เป็นหัวหน้าแผนกอย่างที่ฝัน แต่อายุเกินต้องย้ายออกจากหอพักคนโสด โดยมีโนซาว่าคอยดูแล ตรงนี้เค้าคุยกันน่ารักดีนะครับ
ทาบาตาเกะนั่งกินข้าวอยู่กับโนซาว่า ทำอาหารเช้าให้ฉันที! จะบ้าเหรอ แล้วไอ้ที่กินอยู่นี่ไม่ใช่อาหารเช้ารึไง เอ่อ ฉันไม่ได้พูดถึงอาหาร แต่ฉัน... โนซาว่าตีหัวทาบาตาเกะโป้กๆ อยากพูดอะไรก็พูดออกมาตรงๆ อย่าอ้อมค้อม ซักกางเกงในให้ด้วย อาบน้ำด้วยกัน เปลี่ยนมาใช้นามสกุลฉันมั้ย หา? ฉันหมายความว่าแต่งงานกันไงเล่า!!

ภายหลังการแต่งงานของสุกิโมโต้และทาบาตาเกะ โชตะที่นำเสนอไอเดียต่อผู้จัดการโรงงานภายใต้การสนับสนุนของ บองชูโน่ ยามาโมโต้ ดีไซเนอร์ระดับโลก เขากำลังจะได้ไปทำงานที่ฝรั่งเศส (ตรงนี้น่าสนใจมากครับ มิยูกิตัดสินใจปล่อยให้คนรักของเธอออกไปตามหาความฝันอีกครั้ง)
คุณมิยูกิ ผมรักคุณที่สุดในชีวิต แต่ผมต้องไป เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตรอผมอยู่...
แต่แล้วเขาก็กลับมาอย่างกระทันหัน

ผมคงอยู่ได้ไม่นานก็ต้องรีบกลับไป เหรอ
ทำไมถึงกลับมากระทันหันแบบนี้ล่ะ อ๋อ ลืมของไว้น่ะ ลืมของ? ใช่...ของที่สำคัญที่สุดในชีวิต
ถึงตรงนี้คนเขียนวาดภาพโชตะจูงมือมิยูกิเดินจากไปโดยมีฉากหลังเป็นเด็กใหม่ที่เข้ามาทำงานที่ชีลโมกุ...ราวกับต้องการจะสื่อถึงวงเวียนชีวิต ที่ไม่มีวันสิ้นสุด....
สิ่งที่ประทับใจ มีเรื่องประทับใจมากมายในเรื่องนี้ และบอกไว้ตรงนี้เลยครับว่าไม่มีเรื่องที่ไม่ชอบ ถ้ามีผมคงไม่เอามาเขียนเชียร์ จิงมะ?
1.การเติบโตของตัวละคร เรื่องนี้ผู้เขียนทำได้เนียนมากๆ แถมยังเก็บรายละเอียดได้ดีด้วย ทั้งเรื่องการแต่งกายและทรงผมที่ไม่ได้มีทรงเดียวทั้งเรื่อง แต่เปลี่ยนถึง 4-5 ครั้งและในแทบทุกตัวละครหลัก ไปจนถึงการเติบโตด้านความสัมพันธ์และความคิดอ่านของตัวละคร ทุกคนรักกันได้แล้วก็ทะเลาะกันได้ ทุกคนมีเหตุผลและทางเลือกของตัวเอง เช่นแม่หนูโตโมมิที่เติบโตขึ้น และกลายมาเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวในที่สุด
โดยเฉพาะพ่อคาสซาโนว่าสุกิโมโต้ที่เปลี่ยนลุคตามแฟชั่นตั้งกะแบบนี้
แบบนี้ ไปจนถึงแบบนี้ และนี่คือโมดที่เจอกับเรอิโกะตอนแรกๆ

คนนี้เป็นคนเดียวที่เปลี่ยนไม่มาก แต่ก็ฮาทุกแบบ

ส่วนคนนี้เปลี่ยนยังไงก็ยังสวย
2.ชีวิตคนทำงาน ตอนเรียนอ่านเรื่องนี้ก็ได้มุมมองแบบนึง ตอนนี้ทำงานมาอ่านก็ได้มุมมองอีกแบบนึง คุณจะเลือกตัดสินอนาคตของคุณแบบไหนดีครับ แบบโชตะที่กล้าเสี่ยง กล้าทิ้งทุกอย่างเพื่อวิ่งตามความฝัน แบบสุกิโมโต้ที่ไม่เอาจริงเอาจังกับชีวิต คิดแต่จะหาความสุขให้เต็มที่ แต่ตอนท้ายหมอนี่ดูจะเปลี่ยนไปเป็นคนที่มีความรับผิดชอบมากขึ้น(บางทีอาจเป็นเพราะเรอิโกะ แต่ผมว่าโดยดั้งเดิมเค้าก็เป็นคนแบบนี้อยู่แล้ว เพียงแต่เค้าเพิ่งจะค้นพบสิ่งที่ทำให้เค้าต้องทุ่มเทด้วยเท่านั้นเอง) หรือว่าแบบทาบาตาเกะที่แค่ทำงานไต่เต้าไปตามขั้น ใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนเต็มรูปแบบ นอกจากนี้ผู้เขียนยังนำเสนอมุมมองชีวิตคนทำงานอีกมากมาย เช่น ตัวละครอื่นๆที่เป็นเด็กบ้านนอก ใช้ชีวิตในเมืองหลวงไม่เป็นจึงต้องลากลับบ้านไป หรือเพื่อนนักเรียนอีก 2 คนของโชตะที่คนนึงฝันเป็นนักดนตรีแต่เป็นได้แค่ศิลปินข้างถนนกับอีกคนที่เป็นเซลส์กระจอกๆต้องเที่ยวปั้นหน้ายิ้มแย้มเข้าหาลูกค้า ภาพที่ 2 คนนี้ชกต่อยกันโดยมีโชตะเข้าไปห้ามช่างตัดกับภาพเพื่อนรัก 3 คนในอดีตที่มีแต่ความฝัน บางทีคนเหล่านี้อาจเป็นตัวแทนของคนปกติ ในขณะที่โชตะเป็นคนโชคดี 1 ใน 10,000 ของสังคมเท่านั้น(แน่นอน โชคอย่างเดียวก็ไม่พอ คนแต่งต้องเข้าข้าง..เอ๊ย ต้องขยันและกล้าที่จะทำด้วย)

พวกหนุ่มๆสาวๆนี่ดีจังนะ มีความฝันมีความมุ่งหวังในอนาคต ลุงนาโอกิ วันนี้วันศุกร์ไม่ใช่เหรอ ยังทำ OT อีกเหรอครับ ไม่มีนัดกับใครบ้างเหรอ หึหึหึ ลูกสาวฉันจะแต่งงานแล้วน่ะ ทำ OT หาเงินเก็บไว้จัดงาน เจ้าสาวจะได้มีหน้ามีตาหน่อย ลุงนาโอกิกล่าวตอบโชตะก่อนจะเดินจากไปโดยมีฉากหลังเป็นทางรถไฟที่ไม่มีที่สิ้นสุดทอดลึกเข้าไปในความมืด
3.ความรักที่หลากหลาย เรื่องนี้ใช้ตัวละครเยอะแต่ไม่ฟุ่มเฟือย กว้างแต่ไม่กระจัดกระจาย ความรักของพวกเขามีทุกรสชาติ ทาบาตาเกะที่อกหักครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนจะสมหวัง น้องสาวของโชตะที่ตัดสินใจออกจากบ้านเพราะกลัวว่าแฟนหนุ่มของเธอจะเป็นเหมือนโชตะ และอีกหลายต่อหลายคู่ตั้งแต่รุ่นนี้

ไปจนถึงรุ่นนี้เลย...

จบกันดื้อๆตรงนี้เลยละกันครับ พบกันใหม่เรื่องหน้าครับ
|
|
| โดย: มู๋แอม IP: 203.156.116.117 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:47:41 น. |
|
|
|
| โดย: aMp IP: 203.156.116.117 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:18:41:24 น. |
|
|
|
| โดย: vee vee' IP: 203.151.140.122 วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:01:46 น. |
|
|
|
โดย: hunjang วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:22:21 น. |
|
|
|
โดย: เพื่อน อ. (นายอ้น ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:08:55 น. |
|
|
|
โดย: เพื่อน อ. (นายอ้น ) วันที่: 11 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:09:53 น. |
|
|
|
โดย: Tumble วันที่: 12 พฤศจิกายน 2548 เวลา:6:55:47 น. |
|
|
|
โดย: ZaxZoPhone. วันที่: 12 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:18:35 น. |
|
|
|
โดย: ประกายดาว วันที่: 12 พฤศจิกายน 2548 เวลา:18:39:07 น. |
|
|
|
โดย: rebel วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:14:49 น. |
|
|
|
โดย: Black Tulip วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:59:48 น. |
|
|
|
โดย: hunjang วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:29:29 น. |
|
|
|
โดย: ยัยบี๋ วันที่: 13 พฤศจิกายน 2548 เวลา:23:55:18 น. |
|
|
|
| โดย: wetdog IP: 142.163.147.88 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:1:03:31 น. |
|
|
|
โดย: 5150_b วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:7:18:23 น. |
|
|
|
โดย: ZaxZoPhone. วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:8:46:01 น. |
|
|
|
| โดย: จขบ.ล๊อกแล้วหลุด IP: 210.81.64.163 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:11:05:16 น. |
|
|
|
โดย: hunjang วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:12:25:57 น. |
|
|
|
โดย: rebel วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:06:45 น. |
|
|
|
โดย: ยัยบี๋ วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:13:49:45 น. |
|
|
|
โดย: Black Tulip วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:23:59 น. |
|
|
|
| โดย: จขบ.ชักติดใจ ไม่ล๊อกแล้วเสถียรดี IP: 210.81.64.163 วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:49:38 น. |
|
|
|
โดย: เพื่อน อ. (นายอ้น ) วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:21:48:56 น. |
|
|
|
โดย: hunjang วันที่: 14 พฤศจิกายน 2548 เวลา:22:06:12 น. |
|
|
|
| โดย: จขบ.ชักติดใจ ไม่ล๊อกแล้วเสถียรดี IP: 202.95.71.163 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2548 เวลา:7:53:42 น. |
|
|
|
โดย: hunjang วันที่: 15 พฤศจิกายน 2548 เวลา:8:18:51 น. |
|
|
|
โดย: Tumble วันที่: 15 พฤศจิกายน 2548 เวลา:9:11:49 น. |
|
|
|
โดย: ประกายดาว วันที่: 15 พฤศจิกายน 2548 เวลา:10:43:35 น. |
|
|
|
| โดย: เพื่อน อ. IP: 203.148.189.51 วันที่: 15 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:29:51 น. |
|
|
|
โดย: sugarhut วันที่: 21 พฤศจิกายน 2548 เวลา:20:01:13 น. |
|
|
|
| โดย: จขบ.ภาคขี้เกียจล๊อก IP: 202.95.71.163 วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:16:08:17 น. |
|
|
|
โดย: แอม (sugarhut ) วันที่: 22 พฤศจิกายน 2548 เวลา:17:30:48 น. |
|
|
|
| โดย: ไอ้มอดแดงตะแคงฟ้า IP: 210.81.64.163 วันที่: 23 พฤศจิกายน 2548 เวลา:14:36:47 น. |
|
|
|
| โดย: aMp IP: 203.156.116.214 วันที่: 25 พฤศจิกายน 2548 เวลา:15:57:23 น. |
|
|
|
| โดย: aMp IP: 203.114.115.21 วันที่: 4 ธันวาคม 2548 เวลา:13:18:22 น. |
|
|
|
| โดย: aMp IP: 203.156.116.144 วันที่: 7 ธันวาคม 2548 เวลา:8:32:01 น. |
|
|
|
โดย: Oakyman วันที่: 10 พฤษภาคม 2550 เวลา:12:42:02 น. |
|
|
|
โดย: Oakyman วันที่: 18 มกราคม 2551 เวลา:0:17:34 น. |
|
|
|
| โดย: jamez19 IP: 192.88.212.43 วันที่: 9 มีนาคม 2551 เวลา:18:39:51 น. |
|
|
|
| โดย: มาลิโอ้ IP: 124.120.250.177 วันที่: 9 มกราคม 2552 เวลา:22:20:20 น. |
|
|
|
โดย: Oakyman วันที่: 20 มกราคม 2552 เวลา:16:34:41 น. |
|
|
|
| โดย: Katsu IP: 124.120.231.2 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2552 เวลา:10:55:44 น. |
|
|
|
| โดย: JT IP: 192.168.200.150, 125.27.71.11 วันที่: 24 กรกฎาคม 2552 เวลา:11:52:37 น. |
|
|
|
| โดย: JackkunG IP: 125.25.198.232 วันที่: 4 สิงหาคม 2553 เวลา:1:25:33 น. |
|
|
|
|
|
|
|
|
Location :
[ดู Profile ทั้งหมด]
|
My FriendFlock
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
|
มาตรว่าเมามายคลายพันทุกข์ ก่อนเมามายทุกข์ยิ่งทับถมทวี...
ช่วงเวลาก่อนเมามายความรู้สึกทั้งมวลจะกลับกลายเป็นชาด้าน แต่ความทรงจำจะกลับยิ่งกระจ่างแจ้ง ความเศร้า ความหลังล้วนชัดเจน บาดทำร้ายจิตใจราวกับว่าเพียงเกิดขึ้นเมื่อครู่
หากทว่ายังมีผู้คนมากหลายยินยอมรับเอาความเจ็บปวดนั้นไว้ เพียงเพื่อแลกกับช่วงเวลาชั่วขณะที่ความรู้สึกทั้งมวลล้วนแปรเปลี่ยนเป็นความขาวอันว่างเปล่า....
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|