Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
5 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
.....ความรักของพ่อและแม่..




เมือวันพฤหัส...เวลา..16.00...เจ้าหน้าทีทำงานห้องเดียวกันมาบอกว่าเพื่อนครู.คนหนึ่งเสียชีวิต
ตกใจมากเพราะเพื่อนครูคนนี้อายุยังน้อยมาก
กำลังสร้างครอบครัว..มีลูก..ชาย/หญิง..2คน
แต่คนเล้กเป็นผู้หญิงเพิ่งเสียชีวิตไปเมือปีที่แล้ว
ก้อสอบถามกันวุ่นวายถึงสาเหตของการเสียชีวิต
ก้อได้ความว่าเพื่อนครูคนนนี้มีอาการโรคลมชัก
แล้วต้องกินยาตลอด
แล้ววันนั้นหลังจากไปสอนนักศึกษาวิชาทหารเสร็จก้อ
กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าจะเตรียมกลับไปสอนใน
วิทยาลัยต่อ..พอกลับถึงบ้านมีอาการโรคเกิดขึ้น
เพื่อนครูก้อรีบกินยา..แต่การกินยาทำให้เกิดอาการทาง
ด้านหัวใจ..ทำให้หัวใจทำงานผิดปกติ..ในที่สุด
ระบบการทำงานหัวใจก้อล้มเหลว..ภรรยากลับมาบ้านมาเจอตอนเย็นแล้วไม่สามารถช่วยได้ทัน
..........ขอให้ดวงวิญญาไปสู่ที่สุขคติ......

ตอนกลางคืนทางวิทยาลัยเป็นเจ้าภาพงานศพ
นิมนต์พระมาเทศน์..
พระท่านเตือนสติคนเราอย่าประมาณกับชีวิต
ให้นึกถึงเสมอว่าความตาย..นั้นมาเยือนเราอยู่ตลอดเวลา
ต้องเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับความตาย
ที่เราไม่สามารถจะรู้ได้ว่าจะมาถึงเมือไหร่
ต้องตายที่ไหน..ด้วยสาเหตอะไร

ท่านบอกว่าคนเรานั้น...ควรทำสิ่งดีๆให้กับตนเองและ
คนรอบข้างเพราะบางสิ่งเมือเกิดขึ้นแล้วไม่สามารถย้อนกลับคืนใด้อีก..ท่านบอกว่า..3..สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วมักย้อนคืนไม่ได้คือ

..1..คำพูดของเรา..เมือพูดไปแล้ว..จะไม่สมารถย้อนคืนได้ก่อนที่จะพุดอะไรให้คิดทบทวนให้ดี
ก่อนพุดเราเป็นเจ้านายคำพุด
พอพุดไปแล้ว..มันเป็นนายเรา

..2..โอกาส..การที่เรามีโอกาสได้พบสิ่งดีๆมีครั้งเดียวแต่ถ้าเราปล่อยโอกาสนั้นไปมันก้อจะกลายเป็นอากาศ
ที่เราไม่สามารถไขว้คว้าได้..

..3..การกระทำ..การที่เรากระทำสิ่งใดไปนั้น
มักจะได้ผลจากการกระทำนั้น
เรื่องนี้พระท่านได้เล่าเป็นนิทานให้ฟังว่า
มีสองสามีภรรยาคู่หนึ่ง..ฐานะพอมีพอกิน
มีลุกชายหนึ่งคน..ลูกชายคนนี้เป็นคนขยันในการเรียนและเรียนหนังสือเก่ง..สองสามีภรรยา..ก้อรักไคร่ลุกชายมากอดออมส่งเสียให้เรียนจนจบ..
ลุกชายพอเรียนจบก้อสมัครไปทำงาน..ที่ในกรุงเทพ
เมือมีงานทำ.เขาก้อขยันทำงาน....จนเป็นที่รักของเจ้านาย
เขาก้อส่งให้ไปเรียนต่อต่างประเทศอีก...
เมือเรียนจบกลับบมาทำงานสร้างบ้านใหญ่โตอยู่ที่กรุงเทพ
ไม่เคยไปแวะกราบพ่อแม่เลย
สองสามีภรรยาก้อคิดถึงลุกมากจนวันหนึ่งทั้งสองจำได้ว่าเป็นวันเกิดลุก..จึงพากันเอาผลไม้.ของกินที่ลูกชายชอบ
ใส่ชะลอมหิ้วขึ้นรถมาตามหาลุกชายที่กรุงเทพ
มาถึงที่บ้านลุกชายก้อเย็นมากพบว่าบ้านลุกชายกำลังมีงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของลูกชายพอดี..สองสามีภรรยาก้อยืนตรงประตูบ้านเพราะยามประตูไม่ยอมให้เข้าไปในงาน
สองคนดอมมองเกาะประตูจนดึกถึงเห็นลุกชายเดินไปเดินมาจึงตะโกนเรียนลุกชาย..แขกคนอื่นหันมามอกกัน
ลูกชายอับอายแขกมากจึงไปบอกให้คนรับใช้ให้เอาสองสามีภรรยาไปไว้ที่ห้องคนรับใช้
สองสามีภรรยามาคอยลูกชายที่หลังบ้านจนถึงเที่ยงคืน
งานเลี้ยงเลิกแล้ว.ลุกชายจึงมาหาที่หลังบ้านมาถามพ่อแม่ว่ามาทำไม...พ่อแม่ตอบว่าวันนี้วันเกิดลูกพ่อกะแม่จึงเอาของกินที่ลุกชอบมาให้...ลูกชายบอกว่าต่อไปไม่ต้องมา
แล้วให้นอนพักพรุ่งนี้ก้อให้กลับไปได้แล้ว
สองสามีภรรยาได้แต่มองหน้ากัน..ทั้งหิวน้ำหิวข้าว
ที่ยังไม่ได้กินตั้งแต่เช้า..ลูกชายไม่ยอมหาอะไรให้ทาน
สองมาภรรยาก้อเข้าไปนอนแล้วตื่นแต่เช้า..
บอกกับคนรับใช้ว่า.จะกลับแล้ว.ฝากบอกลูกชายว่าพ่อแม่ขออวยพรให้มีแต่ความสุขความเจริญยิ่งๆขึ้นไป..แล้วพากันไปเดินขึ้นรถไปที่ท่ารถเพื่อจะกลับบ้านนอก
ฝ่ายลุกชาย..ขณะที่นอนหลับนี้นก้อฝันว่ามีผู้ชายตัวโตหน้าตาน่ากลัวเอามีดยาวไม่ไล่ฟันเขาเขาวิ่งหนีเตลิดไปจนเจอชายหญิงคู่หนึ่งพากันจับมือแล้วกางกั้นไม่ไม้ชายน่ากลัวมาทำอันตรายแก่เขา..แล้วพาไปไล่ชายน่ากลัวนั้นให้ไปไกลๆ
เมือชายคนหน้ากลัวออกไปไกลแล้วเขาจึงหันไปมองว่าชายหญิงที่ช่วยเขาเป็นใคร.เมือมองเห็นชัดจึงรุ้ว่าเป็นพ่อกับแม่ของเขาเองที่ช่วยชีวิตเขา.เขาก้อสดุ้งตืน
รีบวิ่งไปหลังบ้านเพื่อไปขอขมาพ่อกับแม่
แต่ช้าไปพ่อแม่ออกไปแล้ว.เขาจึงรีบเอารถออกไปเพื่อจะตามไปหาพ่อกับแม่.พอไปถึงท่ารถ.รถติดมาไม่สามารถจอดรถไปหาพ่อกับแม่ได้เขาจึงรีบลงรถแล้ววิ่งข้ามถนนเพื่อไปหาพ่อกับแม่.เพราะความรีบรอนทำให้ไม่ทันสังเกต
รถบนท้องถนนเมือเขาวิ่งข้ามถนนจึงถูกรถชนตัวเขาลอยไปตกหน้าพ่อกับแม่เขาพอดี.สองสามีภรรยาเห็นคนโดนรถชนตกตรงด้านหน้าก้อก้มดูว่าเป็นใคร
พอเห็นเป็น,กชายก้อรีบเข้าไปเอาลูกชายนอนหนุนตักร้องไห้รำพันว่าวันเกิดลูกชายขอให้มีคงวามสุขทำไมต้องมาเป็นแบบนี้เพราะพ่อแม่มาหาลูกชายใช่ไหมลุกต้องเป็นแบบนี้..ก้อกล่าวโทษตัวเองที่ทำให้ลุกต้องมาตาย

จบแล้วววว

อ่านแล้วรู้สึกเป็นไงบ้างคะ...


Create Date : 05 สิงหาคม 2550
Last Update : 5 สิงหาคม 2550 15:30:42 น. 16 comments
Counter : 344 Pageviews.

 
ผมว่าไม่มีใครรักเราเท่าพ่อแม่อีกแล้วครับ



โดย: มิสเตอร์ฮอง วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:15:50:13 น.  

 
อ่านแล้วร้องไห้คะ...


โดย: vintage วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:32:25 น.  

 
เคยอ่านเจอบทความ"วิธีการดับทุกข์เพราะ..พ่อแม่" มีใจความย่อๆว่า

ผู้ที่ปฏิบัติต่อพ่อแม่อย่างถูกต้อง จะมีแต่
"สิริมงคล" เป็นที่ยกย่องสรรเสริญของคนดีโดยทั่วไป ในทางตรงกันข้าม
ถ้าปฏิบัติกับพ่อแม่ไม่ถูกต้อง ก็ย่อมจะเกิด "อัปมงคล" หาความเจริญทางจิตใจมิได้ และจะได้รับกรรมอันนี้สนองในชาตินี้เป็นส่วนมาก
ดังนั้น ในฐานะลูกที่ดี จึงควรมีความกตัญญูและกตเวทีต่อพ่อแม่ของตน สนองคุณด้วยการเลี้ยงดูตามธรรม อย่าให้ท่านได้รับความทุกข์ทั้งกายและใจ และผลแห่งกุศลกรรมนี้ ก็ย่อมจะสนองเราทันตาเห็น เช่นเดียวกัน ทั้งรูปธรรมและนามธรรม


โดย: ลุงแอ๊ด วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:16:47:00 น.  

 


บุญและตัวเอง

เท่านั้นงับ

ที่เป็นที่พึ่งพิงใด้


โดย: dream2zero วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:18:39:37 น.  

 
สวัสดีค่ะ gripenator
----------------------
ขอบคุณค่ะ ที่แวะไปชมบ้าน (บล๊อก)

ความรักจากพ่อแม่
คือ รักแท้ นิรันดร์กาล


โดย: สาวบ้านนอก ณ ขอนแก่น วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:20:20:00 น.  

 
ขอแสดงความเสียใจกับการจากไปของเพื่อนครูนะคะ

พ่อกับแม่ใกล้ชิดมากจนมองไม่เห็นความรักของท่านละมังคะ


โดย: b@rbOr วันที่: 5 สิงหาคม 2550 เวลา:21:31:50 น.  

 
แวะมาเยี่ยมค่ะ ขอแสดงความเสียใจกับเพื่อนครูที่จากไป ..ส่วนบทความ อ่านแล้วให้ข้อคิดดีค่ะ ชีวิตนี้น้อยนัก เร่งทำดีกันไว้ดีกว่า เนอะ..



โดย: แม่พริกขี้หนู วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:0:16:34 น.  

 
แวะมาอ่าน เมื่อยามดึกๆ


โดย: พ่อหนูหอม (big onion ) วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:0:53:45 น.  

 
..มาอ่าน แล้วก็ซึมไปพักนึงเลยนะคะ..


โดย: หทัยชนก (Nok_Noah ) วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:10:49:25 น.  

 
อ่านแล้วรู้สึก สะเทือนใจ
ความรักที่พ่อและแม่มีให้นั้น
ช่างยิ่งใหญ่เหลือจะนับ
ไม่เห็นต้องอายที่พ่อแม่เป็นคนจน
ควรอายที่เราเป็นคนทอดทิ้ง
พ่อแม่มากกว่านะคะ
แวะมาเยี่ยมค่ะ มีความสุขมากๆ นะคะ


โดย: บัวริมบึง วันที่: 6 สิงหาคม 2550 เวลา:13:01:24 น.  

 
เรื่องนี้ดีมากจะไปเล่าต่อแน่นอนให้เด็กแสดงเป็นละคร วันแม่.............

ขอบคุณ...............


โดย: flower4290 (flower4290 ) วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:8:06:42 น.  

 
https://www.bloggang.com/data/big-lor/picture/1186458926.jpg
จะหารักจากหัวใจจากใครเทียบ
ไม่อาจเปรียบรักแม่นี้ไม่มีสิ้น
แม้นเม็ดทรายหลายหมื่นล้านเต็มลานดิน
บนพื้นถิ่นนับถ้วนไม่เทียมทัน

...ความรักของพ่อแม่เป็นรักที่ยิ่งใหญ่ยากหาใดเทียบ



โดย: big-lor วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:11:37:55 น.  

 

จะหารักจากหัวใจจากใครเทียบ
ไม่อาจเปรียบรักแม่นี้ไม่มีสิ้น
แม้นเม็ดทรายหลายหมื่นล้านเต็มลานดิน
บนพื้นถิ่นนับถ้วนไม่เทียมทัน

...ความรักของพ่อแม่เป็นรักที่ยิ่งใหญ่ยากหาใดเทียบ


โดย: big-lor วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:11:42:03 น.  

 
อ่านแล้วเศร้าจังคะ

คนเรานี่นะ ทำวันนี้ให้มีค่า ให้ดีที่สุดดีกว่า

เพราะไม่รู้ว่าเราจะมีวันพรุ่งนี้ หรือไม่ ?

คิดถึงเพื่อนร่วมบล็อกนะคะ


โดย: todayd วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:12:11:13 น.  

 
สวัสดีค่ะเจี๊ยบเข้ามาเยี่ยม
ค่ะ มาอ่านแล้วรู้สึกเศร้า
จังค่ะ เรามาแบ่งรักให้กัน
และกันโดยไม่หวังสิ่งตอบ
แทน ก็น่าจะทำให้โลก
ของเราน่าอยู่ได้น่ะค่ะ
รักน่ะค่ะ จุ๊บ


โดย: Jeab (rayasuree2526 ) วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:19:31:15 น.  

 

เดินปิดตามาค่ะ หลับแล้วหรือยังคะ ก๊อก ๆๆๆ ไปนอนดีกว่า


โดย: แซนด์ซี วันที่: 7 สิงหาคม 2550 เวลา:23:46:40 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

BlogGang Popular Award#13


 
gripenator
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]





: Users Online

hawaiihawaii
ยินดีต้อนรับ ทุกท่านจ้าว
hawaiihawaii
Friends' blogs
[Add gripenator's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.