Welcome to my life [part II]

เมื่อสมัยเด็ก พ่อเคยออกกฏเหล็กของบ้านว่า เวลาอาหารเย็นเป็นเวลาพิเศษ ทุกคนไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องหยุดเพื่อมาทานข้าวร่วมกัน

ครั้งนึงเราเคยเบี้ยวไม่ไปกินข้าวเพราะเล่นเกมเพลิน จำได้ว่าพอหิวเดินมาที่โต๊ะ เจอพ่อนั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดและเทศน์จนหูชา หลังจากนั้นเลยไม่่กล้าหืออีก

การที่พ่อซีเรียสเรื่องอาหาร ทำให้ดิชั้นสร้างบรรทัดฐานขึ้นมาเองว่าคนส่วนใหญ่น่าจะให้ความสำคัญกับอาหารเย็น ซึ่งมันก็น่าจะจริง เวลาเราไปบ้านคนอื่นแล้วพบเจ้าของบ้านกำลังทานอาหารอยู่ ก็มักจะเกิดสถานการณ์กระอักกระอ่วนขึ้น เจ้าบ้านเชิญทานข้าว เราเกรงใจ แต่จะนั่งดูเค้าทานข้าวก็ไม่น่าจะดี จะกลับก็ยังไม่เสร็จธุระเอย อะไรเอย

พอโตมาเกิดต้องทำงานเลิกเย็นบ้าง ดึกบ้าง ไอ้วัฒนธรรมอาหารเย็นของเราก็เลยต้องถูกอะลุ่มอะหล่วย (คิดว่าคงเขียนผิดแน่นอนเลย ใครรู้ว่าสะกดยังไงวานบอกที) ใครกลับเร็วก็จะได้กินข้าวฝีมือพ่อ ใครกลับช้าก็ต้องหากินเอง ซึ่งก็คือหาในตู้กับข้าวบ้างตู้เย็นบ้าง

เมื่อเย็นวาน ได้กลับบ้านเร็ว นานๆดิชั้นจะได้กลับบ้านทันเวลาอาหารเย็นที ก็ร่าเริง ได้กินอาหารฝีมือพ่อแม่ พี่ชายก็กลับเร็วด้วย ก็เลยอยู่กันพร้อมหน้า อาหารมาเต็มโต๊ะ กินอย่างสุขสันต์หรรษา

ปัญหาคือ...
ระหว่างทานอาหารอยู่ พี่เลี้ยงเด็กแถวบ้านก็เปิดประตูรั้วเข้ามา แล้วก็เดินไปเดินมาอยู่พักนึง มารู้ทีหลังว่าเค้ามาขอเก็บใบชะพลูไปกินเมี่ยงคำ ก็ไม่เป็นไร เพราะปกติเค้าก็มาขอบ่อยๆ

แต่ที่น่าแปลกใจที่สุดคือ เค้าอุ้มลูกของลูกสาวเจ้าของบ้านมาด้วย เป็นเด็กน้อยอายุไม่น่าจะครบขวบดี ร้องอ้อแอ้ แล้วซักพักเค้าก็เปิดประตูบ้านเราเข้ามาระหว่างที่เรากำลังทานอาหารอยู่

และที่น่าแปลกขึ้นไปอีกคือ เค้าเข้ามาแล้วก็เดินพาเด็กมาเล่นกับพ่อแม่เราที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่!!!

คำถาม เราควรทำอย่างไรดี ถ้าต้องการปฏิเสธคนที่เข้ามารบกวนเวลาทานอาหาร โดยไม่ให้เด็กอายุไม่ถึงขวบไม่รู้อิโหน่อิเหน่เสียความรู้สึกและเกิดปมด้อย

ก. อธิบายให้เด็กเข้าใจด้วยภาษาที่นุ่มนวล
ข. อธิบายให้คนอุ้มเด็กเข้าใจด้วยภาษาที่นุ่มนวล
ค. เพิกเฉยการกระทำที่ไม่รู้กาละเทศะและรับประทานอาหารต่อไปอย่างไม่แยแส
ง. ย้ายบ้านหนี
จ. อื่นๆ โปรดระบุในคอมเม้นท์





Create Date : 10 มีนาคม 2553
Last Update : 10 มีนาคม 2553 11:30:43 น. 6 comments
Counter : 173 Pageviews.

 
น่าจะเลือก ข. นะ อืม...

เอ... หรือว่าย้ายบ้านหนีเลยเนี่ย 5555

ปล.แวะมาทักทายตอนบ่ายๆจ้า


โดย: thi_noi วันที่: 10 มีนาคม 2553 เวลา:13:39:44 น.  

 
มันคงเป็นมารยาทที่พี่เลี้ยงเด็กคงไม่เคยทราบ และควรจะสอนเขา สอนทั้งเด็กไปด้วยเลย จะให้เขาทราบเองก็คงยากค่ะ


โดย: tuk-tuk@korat วันที่: 10 มีนาคม 2553 เวลา:14:59:04 น.  

 
จ. ชวนพี่เลี้ยงเด็กเล่น plants vs zombies เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจะได้ไม่รบกวนเรา และเขาเองก็จะได้มีไรทำ และเป็นการปลูกฝังเด็กให้คุ้นเคยกับ zombies ตั้งแต่เล็กๆ แถม end credit มี mv ให้ดู เด็กน่าจะชอบ


โดย: เฟอจิว IP: 203.113.1.130 วันที่: 10 มีนาคม 2553 เวลา:15:12:03 น.  

 
ฉ. ย้ายไปกินข้าวข้างบ้าน(บ้านเด็ก) แทน
ช. ย้ายไปกินข้าวบ้านเพื่อน (ไม่ดีมั้งเปลืองเพื่อน แต่เราก็ใช้บ่อยนะ)
ม. เปิดคาราโอเกะร้อง เขาจะได้หนวกหูแล้วรีบจากไป (ก็เข้าใจว่าเวลาฉันร้องเพลงคนชอบเดินหนี)
ว. รักเด็กค่ะ ชวนเด็กกินข้าวด้วย ชวนพี่เลี้ยงกินด้วย (ช่วยไม่ได้อ่ะ ฉันเป็นคนดี)
ส. "เสือกมาอะไรตอนนี้วะ คนกินข้าวอยู่เห็นป่าว" บอกเขาไปตรงๆ เขาคงเข้าใจ

ฉันก็ไม่เคยทำหรอกนะ เพราะไม่ค่อยมีหน้าไหนโผล่มาเวลากินข้าว หรือเพราะไม่เคยสนใจโลกก็ไม่รู้
ที่จะทำจริงๆคือ "ทำใจ" ก็นะ โลกเราอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ เรื่องใหญ่กว่านี้ก็เกิดขึ้นได้ เพราะงั้นก็ ฝึกทำใจ ถือซะว่าเป็นการฝึกจิตใจของตนเองให้เข้มแข็งเอาไว้ รับปัญหาที่ใหญ่หลวงกว่านี้ หรือถ้าปัญหาเล็กกว่านี้เราจะได้ยิ่งรู้สึกว่ามันจิ๊บจ้อย เพราะเราเคยเจอปัญหาใหญ่กว่านี้มาแล้ว
(มั้ง!~)


โดย: ชั้นเอง IP: 203.144.144.164 วันที่: 11 มีนาคม 2553 เวลา:22:15:38 น.  

 
ก็นะ อะไรๆก็อยู่ที่ใจอ่ะนะเพื่อน เหมือนตอนเด็กๆไง วิ่งหกล้มเป็นแผลถลอกปอกเปิก เจ็บร้องไห้จ้า แม่เดินมาเป่าปู้ดๆ บอกไม่เจ็บนะลูก ไม่เจ็บ เสือกหายซะงั้น

ชั้นก็ทำใจทั้งนั้นแหละ แล้วก็มาบ่นๆๆให้คนไม่รู้อิโหน่อิเหน่อ่านอ่ะจ่ะ แกเองก็ทำใจ ทนๆอ่านนิดนึงละกัน

เฟอจิวมาทำอะไรเนี่ย กลับบ้านไป


โดย: ลูกข้าราชการต้องสู้ IP: 146.23.250.105 วันที่: 12 มีนาคม 2553 เวลา:7:45:18 น.  

 
ชีวิตคนเรา บางทีก็ต้องมียืดหยุ่นกันบ้างค่ะ คนที่เค้าเข้ามาอาจไม่รู้ว่านี่คือธรรมเนียมปฏิบัติของบ้านเรา ไม่คิดว่านี่คือสำคัญ เพียงแค่อยากเข้ามาทักทายพาเด็กน้อยมาเล่นด้วย

เราเองก็ต้องหันไปมองอีกฝ่ายด้วยความเข้าใจโลก ว่าไม่มีอะไรที่เหมือนกันและเป็นไปในแบบที่เราอยากให้เป็นได้ทั้งหมด

เด็กน้อยก็อยู่ในวัยที่ยังไร้เดียงสา ใครพาไปไหนก็ไป ให้นอนก็นอน ให้เล่นกับใครก็เล่น
เราเพียงแค่เดินตามสิ่งที่มันกำลังเป็นอยู่ค่ะ อย่าคิดมาก เดี๋ยวจะไม่มีความสุข นะคะ

แวะเข้ามาค่ะ ย้อนกลับไปอ่านตั้งแต่บล็อกแรก



โดย: wilasinee_kae วันที่: 25 มีนาคม 2553 เวลา:11:08:05 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

EmilyWeird
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add EmilyWeird's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.