Welcome to my life!

สวัสดีค่ะ

วันนี้ก็มาประเดิมเขียน blog ใหม่นิดนึงหลังจากนั่งตกแต่งไปวันนึงเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว วันนึงเต็มๆ

ตอนแรกที่เปิด blog ขึ้นมา คิดว่าอยากหางานอดิเรกทำ ไอ้เราเป็นคนชอบอ่านชอบเขียน แต่นิสัยเสีย เวลาคิดได้ว่าจะเขียนก็ขี้เกียจ พอมานั่งจะเขียนก็ลืมไปแล้วว่าจะเขียนอะไรดี

วันนี้ก็เหมือนเดิม ยังไม่รู้จะเขียนอะไรดี.....

งั้นขออนุญาตบ่นๆๆๆ เรื่อยเปื่อยไปก่อน 1 วันแล้วกันนะคะ

ดอกที่ 1
เสาร์นี้จะไปเสม็ด

เคยไปเสม็ดมา 3 ครั้งถ้วน ยังไม่ประทับใจครั้งไหนเป็นพิเศษสักที แต่ไม่รู้ทำไมก็อยากจะไปอีกเรื่อยๆ

ข้อดีของเสม็ดก็คือ ใกล้ และได้บรรยากาศฟ้าสวยน้ำใสของเกาะทั่วไปในประเทศไทย

ข้อเสียก็คือ ยุงเยอะและกัดเจ็บ แถมบางทีพนักงานรีสอร์ทไม่ค่อยง้อลูกค้า (โดยเฉพาะคนไทย)

คราวที่แล้วที่ไป ได้พักที่วงเดือนวิลล่า พนักงานที่อยู่ที่ครัวไม่ยอมให้ยืมแก้ว จะขอยืมแก้วไปดื่มเครื่องดื่มที่ห้องเพื่อน ไอ้เราลืมหยิบมาจากห้องตัวเอง แถมห้องก็อยู่กันคนละฝั่ง ไกลแสนไกล พนักงานที่ครัวพูดจาไม่มีหางเสียง และยืนยันว่าไม่ให้ยืม จนมีเพื่อนในครัวเดินมาบอกว่าให้มัดจำไว้ เค้าจึงให้เรามัดจำไว้ 50 บาท (ประเมินด้วยสายตาคิดว่าราคาปลีกแก้วไม่น่าเกิน 10 บาท ราคามัดจำก็ไม่น่าเกินราคาสินค้า) ทำเหมือนเราไปขอข้าวเค้ากิน

ตอนมื้อเย็น โต๊ะเราเป็นโต๊ะที่ใหญ่ที่สุดวันนั้นและสั่งอาหารแบบเต็มที่ น้าดิชั้นนั่งหัวโต๊ะเป็นเจ้าภาพ พนักงานคนเดิมที่เจอตอนเกิดคดียืมแก้วก็เดินมาพินอบพิเทาน้าดิช้านนน หันมาเห็นเราก็ยิ้มให้ ไม่ได้ตระหนักเลยว่าเมื่อกลางวันมีคดีกัน

เฮ้อ

อ่อ แน่นอนว่าคราวนี้ไม่ไปพักที่เดิมแล้ว ฟันธงค่ะ

ดอกที่ 2
รูปขนาดโปสการ์ด

ดิชั้นชอบรูปถ่ายขนาดโปสการ์ด เพราะมันไม่ใหญ่ไม่เล็กดี รูปถ่ายจัมโบ้มันกินที่ เวลาแปะอัลบั้มหน้านึงแปะได้แค่ 2 รูปเท่านั้น นอกจากนั้น ขนาดโปสการ์ดมันจับถนัดดี เหมาะกับคนมือไม่ใหญ่ ดิชั้นก็เลยชอบรูปถ่ายขนาดโปสการ์ดมากกว่า

ปัญหาก็คือ เดี๋ยวนี้ร้านอัดรูปไม่ค่อยอยากอัดรูปขนาดโปสการ์ด ที่จริงต้นทุนก็น่าจะถูกกว่าเพราะมันใช้กระดาษขนาดเล็กกว่า แต่คิดว่าคงเป็นเพราะไม่ค่อยมีใครเค้าสั่งไซส์นี้กัน ร้านเลยไม่ค่อยสต็อกกระดาษไว้ หรือซื้อกระดาษน้อยก็ได้ราคาแพง ก็ว่ากันไป

เพราะฉะนั้นเวลาไปร้านอัดรูป เราก็จะถามตลอดว่ามีขนาดโปสการ์ดมั้ย กอนที่จะสั่ง ที่ผ่านมาก็ไม่เค๊ยไม่เคยจะมีปัญหา เจ้าหน้าที่ก็เชียร์จัมโบ้กันไป เราก็ปฏิเสธกันไป

ล่าสุดเจอร้านนี้ ทีเด็ด เดอะมอลล งามวงศ์วาน ชั้น G ร้านโกดัก

ถามพนักงานที่มีอายุมากกว่าคนอื่นว่ามีกระดาษขนาดโปสการ์ดมั้ย sheก็พยักหน้า (ไม่พูดกับดิช้านน) เราก็ยื่นแฮนดี้ไดรฟ์ให้ sheก็เสียบก็อปรูปไป เราก็บอกว่าอัดโปสการ์ดนะคะ she ก็เอื้อมมือไปหยิบแผ่นป้ายมาวาง โผล๊ะ ใส่หน้าเรา(ไม่พูด) มีเนื้อหาว่าราคาขนาดโปสการ์ดใบละ 4 บาท ขนาดจัมโบ้ใบละ 4 บาท

ที่จริงราคาที่อื่นไม่น่าจะเกิน 3 บาทด้วยซ้ำ แต่เพราะขี้เกียจไปเดินหาร้านอื่น (อีกและแม่คุณ) ก็อ่ะๆๆเอาร้านนี้แหละ ก็ย้ำกับเค้าอีกทีว่าค่ะ เอาโปสการ์ด เพราะชอบรูปเล็ก เจ้าหน้าที่นัดมารับรูปตามเวลา

ดิชั้นก็เดินเล่นช็อปปิ้งไปมากับเพื่อน บังเอิ๊นไปเจอร้านข้างบนในตัวห้าง อัดรูปโปสการ์ดใบละ 3 บาท ก็คุยกันว่าช่างเหอะ เสียค่าขี้เกียจ+โง่ไป

เกินเวลาไป 1 ชั่วโมงก็กลับมารับรูปที่ร้าน เปิดถุงออกมาเป็นรูปจัมโบ้

ดอกที่ 3
...............

หมู่นี้งานเยอะและยุ่งมาก เวลากลับบ้านไม่อยากทำอะไรเลย นอกจากนอนอืด

ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของวันคือตอนหัวค่ำหลังกินข้าวเย็น เป็นเวลาส่วนตัวที่สามารถเปิดแอร์ท้าลมร้อน นอนก่ายหมอน ดูหนัง

ทีนี้ความซวยก็มักจะมาเยือน แอร์เจ้ากรรมเกิดป่วยอะไรไม่ทราบ ชะรอยไม่ค่อยจะเย็น บทจะเย็นก็เย็นเป็นขั้วโลก คอมเพรสเซอร์ไม่ยอมตัด บางทีก็น้ำหยด บางทีก็มีเสียงประหลาดๆ คล้ายๆเสียงท้องร้อง

ก็คิดๆว่าจะแก้ปัญหายังไง เพราะแอร์นี่ก็กี่เต็มทน ซ่อมแล้วซ่อมอีก ซ่อมวันนี้พรุ่งนี้ทรุด

ตอนนี้เลยวางแผนเปิดรับบริจากช่วยเหลือโลกร้อน โดยที่ "โลก" คือโลกของดิชั้นเอง :P

ผู้มีจิตศรัทธาจะร่วมบริจาคเอาบุญ กรุณาทิ้งคอมเม้นไว้ได้เลย เจ้าของ blog จะติดต่อกลับไปในเวลาไม่นาน

ขอบคุณค่ะ





Create Date : 04 มีนาคม 2553
Last Update : 4 มีนาคม 2553 14:25:21 น. 4 comments
Counter : 194 Pageviews.

 
อะแว้บ อ๊ะ เฟอจิงอยู่ตงนิ แว้บบบ


โดย: เฟอจิว IP: 118.173.223.120 วันที่: 4 มีนาคม 2553 เวลา:16:55:20 น.  

 
แวะมาทักทายค่า


โดย: โยเกิตมะนาว วันที่: 4 มีนาคม 2553 เวลา:21:15:07 น.  

 
แหม.......อิป้านั้นน่าโดนถีบจังเลย


โดย: SmokYEyEs IP: 58.137.157.146 วันที่: 5 มีนาคม 2553 เวลา:14:54:10 น.  

 
น่าเห็นใจ น่าเห็นใจ
ชีวิตคนเราก็แบบนี้แหละ มันต้องมีเรื่องให้ชอบใจมั่ง ไม่ชอบใจมั่ง ชีวิตมันจะได้มีหลายรสชาติไง
อย่างเรื่องล้างรูป ก็เอาเป็นว่าถ้าได้เจอร้านที่ทำได้ถูกใจเรา ก็ขอบคุณเขาแล้วกันเขาจะได้มีกำลังใจทำดียิ่งๆขึ้นไป
อย่างเรื่องไปเที่ยวก็ให้อภัยเขาไปเถอะ อย่างน้อยเขาก็ยังดีกับคนอื่น(เอ๊ะ ยังไง)
โลกมันร้อน ใจคนมันต้องพยายามเย็นไว้นเน้อ


โดย: โอ๋เว้ย! IP: 203.144.144.164 วันที่: 9 มีนาคม 2553 เวลา:21:21:24 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

EmilyWeird
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add EmilyWeird's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.