1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31
เชียงใหม่-ปายในสายลมของความสุข
ไม่รู้ว่าสายลมหนาว ขุนเขา หรืออะไรกันแน่ที่ทำให้เมืองเชียงใหม่มีเสน่ห์ ทุกครั้งที่แบกเป้ไปเยี่ยมเยือนฉันจึงได้รับความอบอุ่นใจกลับมาเสมอ แต่ทริปเชียงใหม่หนนี้แตกต่างไปจากทุกครั้ง เพราะฉันตั้งใจจะพาเจ้าจุ้น ไปสัมผัสสายลมหนาวและเฝ้ามองยอดดอยที่ฉันเคยหลงใหล คงเป็นเพราะเวลาเราตกหลุมรักอะไร เราก็อยากให้คนที่เรารักรู้สึกแบบเดียวกันเราสองคนไปถึงเชียงใหม่ในตอนเช้าตรู่แล้วโดนรถแดงต้อนรับอย่างอบอุ่น ด้วยการพาไปทิ้งไว้แถวสันติธรรมแล้วปล่อยให้เราลากกระเป๋าใบใหญ่ยักษ์ตามหาที่พักเอาเอง โชคดีที่เพลิน เพลิน เบด แอนด์ ไบค์ที่เราจองเอาไว้อยู่ไม่ไกลนัก แล้วพอก้าวข้ามรั้วเกสต์เฮ้าส์น่ารักน่าชิลล์เข้าไปก็หายเหนื่อย เราสามารถนั่งเล่นตรงระเบียง ปั่นจักรยานไปกินข้าวมันไก่ แกว่งชิงช้าสบายอารมณ์ เล่นอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง (ที่บ้านไม่มี) แล้วก็ตื่นมาฟังเสียงนกร้องจิ๊บจิ๊บได้ในราคาเพียง 650 บาทต่อคืนเท่านั้น แม้ที่พักจะรื่นรมย์จนไม่อยากออกไปไหน แต่มาเยือนถิ่นเก่าทั้งที ฉันก็เลยพยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดีพาเจ้าจุ้นบิดมอเตอร์ไซค์ตะลอนไปโน่นมานี่ตั้งแต่งานแนป ไอเบอรี่ ร้านเล่า เกษมสโตร์ เวียงจุมออน มังกี้คลับ กู๊ดวิว แกลเลอรีซี สเคป ข้าวซอยเสมอใจ กาดพยอม กาดกลวง ไปจนถึงอ่างแก้วและอ่างเกษตร ที่ต้องพาจุ้นไปสองอ่างนี้เพราะฝั่งใจมาตั้งแต่สมัยเรียน ไปทีไรก็เห็นคนมานั่งจู๋จี๋ คราวนี้ก็เลยพาจุ้นไปปฏิบัติการให้ฝันเป็นจริงเสียที...คริคริ แล้วพอตกเย็นย่ำมิตรสหายแห่งเมืองเชียงใหม่ก็มาพาไปตะลุยราตรี ต้องขอขอบคุณยิ้ม อ้อม ยุ้ย และน้องหญิงมากมายที่ต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะคืนที่หนีจากคุณนายตื่นสายไปกินข้าวต้มแดง ก่อนจะเผชิญหน้ากับซอยสยองขวัญ และไปฟินกันที่ชัยบลูเฮ้าส์...ดื่มด่ำกับเชียงใหม่ได้ 3 วันเราก็พากันแบกกระเป๋าขึ้นรถตู้ไปปาย ฉันไปปายมาหลายครั้งหลายคราแล้วแต่ว่าเจ้าจุ้นยังไม่เคยเลยสักที เราก็เลยปั่นจักรยานสำรวจเมืองเล็กที่นักท่องเที่ยวหลั่งไหลมาเป็นเทน้ำเทท่าด้วยกัน ปายในวันนี้มีเซเว่นอีเลฟเว่นเพิ่มขึ้นจากเดิม มีถนนคนเดินคึกคักกว่าเดิม มีป้ายว่าเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์รัก มีเกสต์เฮ้าส์เปิดใหม่เต็มไปหมด มีคนมากมายไปป่ายปีนป้าย coffy in love จนฉันทำได้แค่ถ่ายรูปกับคำว่า in เท่านั้นแต่ถึงอย่างไรปายก็ยังงดงามหากเรารู้จักละเลียดคืนวันที่พาตัวเองไปถึงที่นั่น ฉันเห็นดอกไม้สีม่วงบานอยู่หน้ากระท่อมเล็กที่เดินแรงไม่ได้เพราะกลัวพังครืนลงมา ฉันนอนอ่านหนังสือที่ไม่ได้เปิดอ่านสักทีตอนที่ก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่กรุงเทพฯ ฉันตื่นขึ้นมากินอาหารเช้าริมแม้น้ำสายเล็กที่ไหลเอื่อยอย่างเกียจคร้าน ฉันเพลิดเพลินกับการชิมโน่นชิมนี่จนลืมไปว่ากำลังไดเอท ฉันตามเจ้าจุ้นไปฟังเพลงจากวงเล่นสดที่ทำให้ค่ำคืนของเรากังวานไปด้วยเสียงของดนตรี ฉันมีคนเดินจับมือข้ามสะพานไม้ไผ่ในคืนที่ผ้าพันคอก็ไม่อาจช่วยคลายหนาว แค่นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เราแบกเป้กลับมายังเมืองใหญ่แล้วหวนคิดถึงเมืองเล็กๆ แห่งนั้น ในฐานะที่มันได้ถูกบันทึกไว้ในความสุขและความทรงจำของเรา...
Create Date : 17 ธันวาคม 2552
Last Update : 17 ธันวาคม 2552 1:31:21 น.
13 comments
โดย: auau_pi 17 ธันวาคม 2552 8:42:05 น.
โดย: สุโก่ย IP: 58.9.135.59 17 ธันวาคม 2552 17:37:24 น.
โดย: ดอง IP: 58.9.169.222 17 ธันวาคม 2552 19:34:21 น.
โดย: megapor IP: 115.67.127.107 18 ธันวาคม 2552 0:04:24 น.
โดย: [-_-"]...เชียงใหม่ในความทรงจำแสนอร่อย IP: 58.8.124.81 18 ธันวาคม 2552 1:57:40 น.
โดย: จุ้น IP: 203.121.142.71 18 ธันวาคม 2552 14:29:38 น.
โดย: เจ๊ IP: 119.31.126.141 18 ธันวาคม 2552 23:00:28 น.
โดย: iammonkey IP: 112.142.124.254 19 ธันวาคม 2552 2:57:08 น.
โดย: ตุ๊กติ๊ก IP: 114.128.137.33 19 ธันวาคม 2552 20:41:54 น.
โดย: ตุ๊กติ๊ก IP: 112.142.23.158 20 ธันวาคม 2552 17:00:58 น.
โดย: อ้อน้อย IP: 202.142.193.15 21 ธันวาคม 2552 18:32:19 น.
แต่ไปคนเดียวคงเหงาน่าดู