Group Blog
 
 
ตุลาคม 2548
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 
 
24 ตุลาคม 2548
 
All Blogs
 
เมล็ดฝันในโรงแรมไม้สีพาสเทล...

ไม่รู้ว่าเนิ่นนานกี่ปีแล้วที่ไม่ได้ออกค่าย...
ครั้งสุดท้ายไปค่ายไหนก็จำไม่ได้แล้ว...
แต่ฉันจำได้เสมอว่าทุกครั้งที่แบกเป้กลับมาจากค่าย
นอกจากเสื้อผ้าเน่าๆ และสมุดที่เพื่อนใหม่เซ็นให้แล้ว
เป้ของฉันยังบรรจุเมล็ดฝันและแรงบันดาลใจกลับมาด้วย
ไม่ว่าจะเป็นตอนที่ไปลอยดอกไม้ให้ช้างแม่ลูกที่เหวนรก-เขาใหญ่
ตอนที่เอาสีไปชวนเด็กๆ ชาวสบเมย-แม่ฮ่องสอนวาดรูปริมแม่น้ำ
ตอนที่ไปนอนอ่าน-เขียนหนังสือบนดอยหนาวกับชมรมวรรณศิลป์
++++++++++++++++++++

ฉันไม่ได้ออกค่ายบ่อยนักหรอก...
แต่ฉันรักความรู้สึกที่ได้ไปตื่นลืมตาและมองท้องฟ้าที่เราไม่คุ้นเคย
ได้พบและรู้จักผู้คนใหม่ๆ ที่มักจะ ‘ชอบ’ อะไรคล้ายๆ กัน
ได้แลกเปลี่ยนความคิด จินตนาการ ความฝัน
ได้เรียนรู้การทำงานร่วมกัน
และได้เห็นอะไรที่เราไม่มีวันได้เห็นถ้านอนเกียจคร้านอยู่ที่บ้าน
++++++++++++++++++++

โชคดี..ที่เมื่อเช้าวันเสาร์ฉันไม่ขี้เกียจตื่น
ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งนอนหลับไปตอนเกือบตีห้า
ก็เลยได้สัมผัสกับความรู้สึกที่จางหายไปนานแล้วอีกครั้ง
โครงการสร้างสรรค์หนังสือทำมือและสื่อทางเลือก
text party to indy bookday 2005
พาน้องๆ กว่า 40 ชีวิตไปขีดเขียน
และเรียนรู้การทำหนังสือด้วยสองมือของตัวเอง
ที่ ‘พระนครนอนเล่น’ โรงแรมไม้สีพาสเทลในซอยเล็กย่านเทเวศน์
คราวนี้ฉันไม่ได้มาเป็น ‘ลูกค่าย’ เหมือนทุกที
แต่มีป้าย ‘พี่ staff’ แขวนคอ และมี 6 เมล็ดพันธุ์ให้คอยดูแล
++++++++++++++++++

ดูเหมือนว่าฉันจะถนัดสร้างเสียงหัวเราะ
และความบันเทิงให้น้องๆ มากกว่าให้ ‘สาระ’
แต่ฉันเชื่อมั่นว่าน้องๆ น่าได้อะไร
มากกว่าชุดเน่าๆ และหนังสือทำมือคนละเล่มกลับไป
++++++++++++++++

ฉันเชื่อว่าในเสียงหัวเราะไร้สาระนั้นมีมิตรภาพ
ฉันเชื่อว่ายามดึกดื่นที่ทุกคนอดหลับอดนอน
นั่งวาดปกและช่วยกันเย็บสันหนังสือ
คือค่ำคืนแห่งการเรียนรู้ที่น่าจดจำ
ฉันเชื่อว่าในทุกคำพูดของรุ่นพี่นักเขียน
ที่มาเป็นวิทยากรซ่อนแรงบันดาลใจไว้ให้เก็บเกี่ยว
และเชื่อว่าวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา
ในโรงแรมไม้สีพาสเทลหลังนั้น
มีเมล็ดฝันหว่านกระจายไปทั่ว
+++++++++++++++++

“อยากเป็นนักเขียน อยากทำหนังสือค่ะ”
น้องๆ หลายคนพูดถึงความฝันของตัวเอง
พร้อมกับรอยยิ้มในแววตาและหัวใจ
คล้ายกับภาพในหนังที่ฉายซ้ำ
ฉันก็เคยพูดประโยคนี้กับพี่ๆ ที่ไปออกค่ายด้วยกัน
จนวันเลยผ่าน...
และเมล็ดฝันของฉันเติบโตมาถึงทุกวันนี้
ถึงจะไม่แข็งแรงนัก
แต่ก็เป็นต้นกล้าแห่งฝันที่รอวันผลิดอกออกผล
+++++++++++++++++

ความจริงสุดสัปดาห์นี้มีงานมากมาย
ให้นักเขียนกะโหลกกะลาหน้าใหม่อย่างฉันต้องสะสาง
แต่ฉันตัดสินใจค้างคืนกับเพื่อนๆ น้องๆ
วันนี้ก็ต้องแว๊บมาทำงานนิดนึงแล้วกลับไปอีกครั้งตอน
ที่ทุกคนกำลังแลกสมุดให้กันเซ็นเป็นที่ระลึก
จนเย็นย่ำนั่นแหละพวกเราถึงจะได้ร่ำลากันจริงๆ
ฉันช่วยเพื่อนๆ พี่ๆ เก็บข้าวของ
แล้วกลับมานั่งสะสางงานของตัวเองต่อที่ออฟฟิศ
+++++++++++++++

บางครั้งความฝันที่กลายเป็นความจริง
ก็ไม่ใช่ภาพวาดสีน้ำที่สวยงามเหมือนที่เราเคยฝันว่ามันจะสวย
หลายวันก่อนที่งานรุมเร้าจนฉันเหนื่อย ล้า
และก็ไม่รู้ว่าจะรดน้ำความฝันให้ผลิบานไปเพื่ออะไร...
แต่วันนี้แม้จะเหนื่อย ล้า เพราะว่าพักผ่อนไม่เพียงพอ
ฉันกลับรัวนิ้วลงที่แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์อย่างสบายใจ
+++++++++++++

งานลุล่วงไปไม่น้อย...
ฉันบิดขี้เกียจและหยิบหนังสือที่น้องๆ ทำกับมือขึ้นมาเปิดอ่าน
แล้วฉันก็นั่งอมยิ้มอยู่คนเดียว
อมยิ้มเพราะเชื่อว่า...
เมื่อก้าวพ้นจากรั้วไม้สีพาสเทลออกไป
เมล็ดฝันเหล่านั้นจะไปเติบใหญ่ในที่อื่นๆ
อมยิ้ม..เพราะรู้ดีว่า....
กลับจากค่ายครั้งนี้
เป้ของฉันยังบรรจุเมล็ดฝัน
และแรงบันดาลใจกลับมาเหมือนเคย


++++++++++++++++







Create Date : 24 ตุลาคม 2548
Last Update : 24 ตุลาคม 2548 17:52:17 น. 14 comments
Counter : 276 Pageviews.

 
หวัดดีค่ะ..
เขียนดีจัง..มีความฝันอยากเป็นนักเขียนเหมือนกันค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะ


โดย: รักเด็กข้างบ้าน วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:2:45:10 น.  

 
ฉันว่าเธอทำได้

เธอเขียนหนังสือฮาดี (เอ๊ะ ยังไง)


โดย: I will see U in the next life. วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:12:10:00 น.  

 

สวัสดีน้องหนอนมุ่น

ฉันขอทักทายเธอด้วยคำนี้
เมื่อวาน ฉันยังอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ที่มีกลิ่นของความฝันคลุกกรุ่น
บ้านที่ทำให้เห็นความฝันตัวเองเป็นภาพชัด

หนังสือทำมือ กับฉัน มิตรชิดกันมาเนิ่นนาน
(ขออนุญาตใช้ชื่อกลุ่มของเหล่าเมล็ดฝัน)
เราคุ้นเคย สนิทสนมกันอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
ฉันนั่งทำมันทั้งคืนก่อนที่รุ่งเช้าฉันจะนั่งรถประจำทางจากบ้านย่านบางกะปิ มานั่งขายในงานหนังสือทำมือครั้งแรกๆที่สวนสันติชัยปราการเมื่อเกือบ4-5ปีที่แล้ว
มันมากกว่ามิตรภาพ มันมากกว่าการเดินทางของตัวหนังสือธรรมดา
แต่ทว่าภาพตอนนั้นมันคงฉายชัดอยู่ในใจ ...

จนถึงวันที่ได้ทำหนังสืออยู่ในวงการแมกกาซีน
หนังสือทำมือ อยู่ห่างฉันไปเรื่อยๆ แต่
ฉันกลับเห็นภาพเมล็ดพันธุ์ความฝันของตัวเองชัดขึ้นจากการทำค่ายครั้งนี้
แม้ในตอนแรกจะรู้ว่าต้องเหนื่อยมากกับงานที่เราไม่ได้วางแผนดีๆนัก
แต่ ...............

--- น้องๆ ทุกคนที่เจอที่ค่ายครั้งนี้
ได้รับโอกาสดีๆ ที่ฉันไม่เคยได้รับขณะที่ทำหนังสือทำมือ
ความสุขของการทำหนังสือที่ทำขึ้นจากมือมันเกิดขึ้นจากรอยยิ้มง่วงๆที่น้องๆทำกันจนถึงเช้า

เจ้าบี หน้าง่วง น้องเติ้ลเจ้าของรอยยิ้มที่มีลักยิ้ม น้องโอ๊ตที่เขียนงานได้น่าประทับใจ น้องนุชที่มีเงาคุณไข่สิงอยู่ 555
ไม่อยากให้น้องคิดว่าอาภัพที่มีพี่อย่างนี้ เอิ้ก! น้องหนู น้องน่ารักโดนใจพี่มาก และน้องโอ่ง คนนี้ขอเป็นความลับของเรากะน้องแค่สองคน 555นะ

เขียนยาวเลย
แต่รักค่ายนี้จัง รักมิตรทั้งหลาย กลุ่มแม่บ้านที่นอนขดกันอยู่ในห้องที่อบอุ่นสุดๆ พี่ๆนักเขียนพี่เสี้ยว พี่กุดชี่ พี่หย่อย พี่แปม พี่ก้อง และพี่ๆทีมใบไม้ป่า

สนุกมาก จริงๆ อยากตื่นมาหายใจในที่ใหม่ๆที่ทั้งอบอุ่น และมีกลิ่นของความฝันหอมหวานขนาดนี้







โดย: พี่อ้อน่ารัก IP: 202.142.193.15 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:13:01:34 น.  

 
เป็นไปได้ก็อยากสลับตัวกับน้องๆ
ได้นั่งฟัง คิด และรู้จักเพื่อนใหม่ อย่างนี้บ้าง

แล้วความรู้สึกที่ได้ตอบคำถามน้องๆอีก
"พี่ตี๋คะ ...."
"พี่ตี๋ ช่วย... "
ก็ทำให้เราได้หวนคิดถึงจุดประสงค์ดีดี
ของค่ายเพื่อนสนิทในครั้งนี้

ถ้ามีคนถามว่า
"ไปค่ายแล้วได้อะไรกลับมา"
ก็ได้รอยยิ้มพิมพ์ใจของน้อง
กลับมายังไงล่ะ


โดย: ตีตี้ IP: 202.142.193.15 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:23:11:48 น.  

 
แต่สิ่งหนึ่งที่สำคัญ ที่ไม่รู้พี่ๆ บอกน้องไปบ้างเหรอเปล่า

ว่าอย่าฝันถึงความสำเร็จ แต่จงฝันถึงตัวหนังสือที่จะได้เขียน
อย่าฝันว่าคนจะจ้องมองเรายังไง แต่จงฝันว่าเราจะทำอะไรได้แค่ไหน
อย่าฝันว่าพรุ่งนี้จะได้เจอกับนักเขียนคนไหน แต่จงฝันถึงตอนที่เขาเหน็ดเหนื่อยทำงานเพียงลำพัง

และเราพร้อมที่จะตื่นขึ้นมาเหน็ดเหนื่อยเหมือนเขาหรือยัง

ที่สำคัญ
อย่ามัวแต่ฝันว่าจะเที่ยวไปมอบประสบการณ์ให้คนโน้นคนนี้ แต่จงฝันว่าไม่มีคนพูดมากที่ไหนที่ใช้น้ำลายแลกผลงานได้

ทุกวันนี้ในวงการหนังสือ มีแต่นักฝัน และนักอยากสำเร็จ
แต่ไม่ค่อยเจอนักทำเท่าไหร่

นี่ยังไม่นับพวกที่หากินกับนักทำอีกนะเนี่ย
เรื่องนี้คงต้องขยายในวาระต่อไป



โดย: พี่จี IP: 202.142.193.15 วันที่: 24 ตุลาคม 2548 เวลา:23:58:47 น.  

 
แม้เราจะแอบมองดูน้องอยู่ห่างๆ
แต่น้องๆ ที่มาพร้อมพลังแห่งฝัน
ได้ทำให้เราตั้งสติ คิดถึง ความฝัน ของตัวเอง
และพร้อมที่จะลุกขึ้นมาลงมือทำความฝันไปพร้อมๆ กับนักฝันหน้าใหม่ๆ


โดย: tooktook IP: 202.142.193.15 วันที่: 25 ตุลาคม 2548 เวลา:1:41:16 น.  

 

เป็นช่วงเวลาที่ทำให้เราแฮปปี้ได้...


โดย: iammonkey IP: 202.142.193.15 วันที่: 25 ตุลาคม 2548 เวลา:14:03:21 น.  

 
ดีใจ ที่ได้อ่านเรื่องราวดีๆ แบบนี้
แต่เสียใจ (จริงๆ ว่ะ) ที่ไม่ได้ไปด้วย T_T_T_T

อยากทำหนังสือทำมืออีกสักเล่ม
แจกให้ "คนกันเอง" อ่าน
เอ๊ะ หรือจะบังคับขายให้ "คนกันเอง" ซื้อดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า


โดย: ต้นน้ำ IP: 61.91.192.246 วันที่: 26 ตุลาคม 2548 เวลา:12:29:54 น.  

 
แวะกลับมาอ่านอีกครั้งก็อุ่นใจจัง หมีแต่สะดุดตรง
"และมี 6 เมล็ดพันธุ์ให้คอยดูแล"
ที่เธอว่าน่ะ

กลุ่มเรามีน้องๆ 5 คนนี่
แล้วคนที่6คือใคร
ฉัน หรือพี่กุดจี่ กันแน่ที่น่าดูแล อิอิ
ถ้าเป็นฉันอยากให้เธอดูแลน้อยๆ แต่ดูแลนานๆก็พอแล้วจ้า


โดย: บุ้งกี๋สีฟ้า -- IP: 125.24.7.228 วันที่: 26 ตุลาคม 2548 เวลา:13:06:23 น.  

 
คนที่ 6 นี่ เป็น ... รึเปล่าว้า
เผลอนับใครมาด้วยน้อ


โดย: iammonkey IP: 202.142.193.15 วันที่: 26 ตุลาคม 2548 เวลา:15:03:11 น.  

 
แป่วววววววววววววววววววววววว....
ก็ตอนซื้อซาลาเปามาฝาก 6 ใบมันพอดีคนนี่ !!!
สงสัยเผลอนับ...
'เมล็ดพันธุ์น้องอ้อ' ไปด้วยแน่ๆ
อิอิอิ




โดย: happyteddy IP: 202.142.193.15 วันที่: 26 ตุลาคม 2548 เวลา:21:36:02 น.  

 
ได้ทำกิจกรรมดีๆ ที่ทำให้ตัวเองและคนรอบข้างรู้สึกดี สบายใจ สนุกสนานก็ดีแล้วจ้า

สำหรับงานที่ออฟฟิศก็ต้องสู้ต่อไปนะ


โดย: foneko IP: 58.8.35.21 วันที่: 30 ตุลาคม 2548 เวลา:10:16:28 น.  

 
ดีจังนะ

หลายครั้งทีเดียวที่หัวใจมันฟีบตัวลง
แล้วเมื่อนั้น ถึงจะไม่ได้ทุกข์ระทมอะไรนักหนา
แต่ก็จะเป็นช่วงเวลาที่รู้สึกว่า
"ท้องฟ้าวันนี้สีหดหู่จังเลย"

ทั้งที่หดหู่มันไม่ใช่สีสักหน่อย
แต่ก็หวังว่าคงเข้าใจนะ


เป้ใบนั้นที่บรรจุเมล็ดฝันกับแรงบันดาลใจกลับมาน่ะ
คอยบรรจุมันเอาไว้ให้แน่นเสมอ
อย่าให้พร่องลงไปเชียวนะ

ท้องฟ้าจะได้สวย
ครามเข้มสดใสเหมือนสีน้ำในโปสการ์ดไง


โดย: ลูกแกะหลงเฝ้า เงาจันทร์ วันที่: 1 พฤศจิกายน 2548 เวลา:6:18:14 น.  

 
อิจฉา...


โดย: กอบมณี IP: 125.27.115.235 วันที่: 29 ธันวาคม 2550 เวลา:9:51:46 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

monnoon
Location :
เชียงใหม่ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add monnoon's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.