roadtrip 1 (วันเเรกของเรา)




กลับมาเเล้วเน้อ เอารูป & เรื่อง มาฝากนิดหน่อย พอให้หายคิดถึง (blog ตัวเอง) ต้องขอออกตัว (อย่างเเรง เเรง) ปกติ blog นี้ รูปสวยเพราะคนอื่นถ่าย เเต่สำหรับ blog นี้ เเละ blog หน้า เราถ่ายเอง เพราะฉะนั้น อย่าไปสนใจคุณภาพ เอาพอเข้าใจเรื่องที่เล่า ก็เเล้วกันเนอะ

เที่ยวนี้ ใช้เวลาทั้งหมดประมาณห้าวัน เดินทางไป หนึ่งวัน กลับอีกหนึ่งวัน สำหรับวันเเรก ที่ ที่ เราไปเค้าเรียก beartooth mountain (เทือกเขาฟันหมี - พวกอินเดียนเเดง เค้าว่ามันคล้าย ก็เลยใช้ชื่อนี้) เป็นภูเขาใหญ่ เเละ เป็นส่วนนึงของ พท.ป่า absaroka-beartooth wilderness ครอบคลุมพท.สองรัฐคือ montana กับ wyoming จริงๆเเล้ว ภูเขาทั้งหมด ที่เห็นในภาพ เค้าเรียกว่า rocky mountain พท.ป่านี้ อยู่ติดกับอุทยานเเห่งชาติ yellowstone วันเเรก เราไปด้านที่สามารถเดินขึ้นไปพักเเรมข้างบนได้ เเต่ยังไม่ถึงยอด ยอดอยู่สูงมาก ต้องใช้รถขับขึ้นไป





เจ้าเทือกเขานี้ พวกฝรั่งมาเที่ยวกันเยอะ ส่วนใหญ่นิยมมาเดินป่ากัน มีตั้งเเต่ครอบครัว จูงลูกจูงหลานมาเดินกัน (ฝรั่งที่นี่ไม่เหมือนบ้านเรา เค้าให้เด็กหัดเดินป่า หรือ hiking ตั้งเเต่ยังเล็ก) พวกเด็กม.ปลายก็เยอะ (เด็กผู้ชายม.ปลายที่เรียนจบเเล้ว นิยมใช้เวลาช่วงหน้าร้อน ก่อนเปิดเทอม มา roadtrip กัน เหมือนในหนังน่ะ มีรถคันนึง ผลัดกันขับ ค่ำไหนนอนนั่น ก็ถือเป็นประสบการณ์วัยหนุ่ม ก่อนเข้ามหาลัย) ส่วนของเรา ก็เป็น roadtrip เหมือนกัน เเต่เเก่หน่อยนะ

งานนี้เราไปกันสามคน อเมริกัน หนึ่งคน อินเดียหนึ่งคน เเล้วก็เรา เเค่นั้น เพื่อนอเมริกันคนนี้ เราเพิ่งได้รู้จัก เค้าอาสาเป็นไกด์นำทางให้ เพราะเคยไปครั้งนึงเเล้ว ส่วนเรากับเพื่อนเเขก ไม่เคยไปมาก่อน





วันเเรก มาถึงจุดจอดรถ ประมาณสี่โมงเย็น จากนั้นเริ่มเดิน ขึ้นเนิน เข้าไปในป่าสน ประมาณ 8 กม. ใช้เวลา 3 ชม.เต็ม ชอบกลิ่นของยางสน ระหว่างเดิน กลิ่นเหมือนเหล้า gin คล้ายๆ กลิ่นเมนทอล ผสม ยูคาลิปตัส ถามเพื่อนว่าเค้าเอากลิ่นนี้ไปสกัดใน gin ใช่มั้ย เพื่อนบอกใช่ คิดในใจ เรานี่จมูกดียังกับน้องหมา ยิ่งเดินขึ้น อากาศยิ่งบาง เพราะอยู่สูง หายใจเเทบไม่ทัน พักไปสามที เเต่ก็พอไหวนะ

ช่วงเเวะพักเติมน้ำในเเม่น้ำ ระหว่างการเดิน เเอบถ่ายมารูปนึง จากภาพ ยอดภูเขาหลังเเนวต้นสน สังเกตุดีๆ จะเห็นสีขาวของหิมะ นั่นคือยอดของ beartooth พรุ่งนี้เราตัดสินใจไปที่นั่นกัน





เดิน เดิน เดิน กว่าจะเดินถึงจุดหมาย ก็ประมาณทุ่ม เดินหาที่กางเต้นท์ ก่อไฟ ต้มมาม่า กว่าจะได้กิน ก็เกือบสี่ทุ่ม อากาศเริ่มหนาวเข้าใกล้เลขตัวเดียว บรั่นดีที่กัดฟันซื้อมา เริ่มมีประโยชน์ บรรยากาศประมาณดอยอินฯ ช่วงหน้าหนาว เเต่โชคดี ลมไม่เเรงขนาดนั้น คืนนั้น พระจันทร์สวยมาก เเอบคิดถึงเมืองไทยเล็กน้อย เวลามองพระจันทร์

พอกึ่มๆ เริ่มเข้านอน อากาศในเต้นท์เย็นจัด คืนเเรก นอนไม่หลับเลย (คงไม่ใช่เเค่หนาว ที่เป็นสาเหตุ เพราะปกติกลางวันเรานอน กลางคืนเราทำงาน ใครอ่าน blog เราบ่อยๆ จะรู้) ตื่นเช้ามามีเเม่คะนิ้งมาเกาะเต้นท์เต็มไปหมด เพื่อนเรามันนอนหลับกันได้ยังไง เเอบงง หมดไปหนึ่งวันเเล้ว พรุ่งนี้จะไปที่ยอด beartooth เเต่ ค้างคืนที่ yellowstone พรุ่งนี้ค่อยมาอ่านต่อนะ




วัน เดือน ปี
เจี๊ยบ วรรธนา


วันจันทร์ฉันคอยอยู่ อังคารก็คอยดู ดู ดู ว่าเธอเป็นไง
พุธเธอก็ไม่มา เช้าสายก็ไม่มี พฤหัสว่างเปล่า

ศุกร์หรือเสาร์หรือว่าอาทิตย์ ไม่มีวันไหน ไม่คิดถึง
ไม่มีวันไหน ที่เธอจะย้อนมา สู่วันเก่า เก่า ของเรา

วันที่ฉันเจอเธอ วันที่ได้ใกล้กัน วันที่เราจูงมือ
วันที่ฉันรักเธอ วันที่ฉันพูดไป วันที่เธอรับฟัง

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

มกราก็ยาวนาน กุมภาก็เลือนลาง มีนาก็ยังเลื่อนลอย
เมษาก็ร้อนรน พฤษภาก็ทุกข์ทน มิถุนาว่างเปล่า

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ

อีกนานไหมฉันก็ไม่รู้ (อีกกี่เดือนหรือจะอีกปี)
กี่หมื่นพันล้านความทรงจำที่มี ไม่เคยไม่คิดถึงเธอ




วัน เดือน ปี (เจี๊ยบ วรรธนา) - Ost.Final Score 365



Create Date : 20 สิงหาคม 2551
Last Update : 20 สิงหาคม 2551 4:21:50 น.
Counter : 498 Pageviews.

5 comments
ผ่าตัดหมอนรองกระดูกปลิ้น ตอนที่ 5 - ครบหนึ่งเดือนแล้ว สุขใจพริ้ว
(14 ก.ค. 2567 09:06:05 น.)
บันทึกทวาทศมาส ประจำปี 66 ตอนที่ 4 อาจารย์สุวิมล
(13 ก.ค. 2567 17:21:32 น.)
No. 1282 ออกจากป่าเข้าอยู่ในเมือง ไวน์กับสายน้ำ
(12 ก.ค. 2567 05:34:03 น.)
ผ่าตัดหมอนรองกระดูกปลิ้นตอนที่ 4 - กลับบ้านได้แล้ว สุขใจพริ้ว
(10 ก.ค. 2567 01:32:02 น.)
  
มาดูและติดตามเรื่องราวค่ะ บรรยากาศน่าสนุกจังค่ะ
โดย: วิสกี้โซดา วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:4:44:11 น.
  
^-^

โหรูปสวยมาก ๆ เลยคะ เห็นแล้วอยากไปเที่ยวด้วยจังเลย
คงสนุกน่าดู
มีนชอบกลิ่นดินกลิ่นต้นไม้ (งั้นมีนคงไม่ได้บ้านเดียวแล้วหละ) 555
ชาร์จแบ๊ตมาเต็มที่แล้วขอให้มีกำลังกายและกำลังใจสู้กับงานต่อไปคะ

ขอให้มีความสุขกับชีวิตนะคะพี่ชาย (ตกลงให้เรียกได้ใช่มั้ย)

^-^

สู้ ๆ สู้ตาย

เพลงเพราะมากเลยคะ
โดย: แค่ผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง (minporee ) วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:5:44:32 น.
  
^-^
พิมพ์ตกตัว "ค" ไปคะ พิมพ์เร็วไปหน่อย เป็น "บ้าคนเดียว" นะคะ เม้นแก้ไปแล้วตะกี้แต่มันไม่ผ่าน
ไปหละเดี๋ยวจะโดนไล่ซะก่อน
^-^
555
โดย: แค่ผู้หญิงธรรมดา ๆ คนหนึ่ง (minporee ) วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:6:04:55 น.
  


..


สวยดีเน๊อะ
ท่าทางจะบรรยากาศดี
ในหุบเขามีลำธารไหลผ่าน
ชอบ ๆ เหมือนในหนังเลย

ดูแลสุขภาพด้วย
เทคแคร์ค่ะ ..


..
โดย: ทิ .. (Ka - Ti ) วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:9:16:12 น.
  
โอ้วววว์ โนววว์ อิจฉาอ่ะ อยากไปเที่ยวมั่ง
ภาพสวยดีค่ะ เพลงก็เพราะ อิอิ แอบอิน

ขอบคุณนะคะที่บอกชื่อสถาบัน มันเป็นความสงสัยจากเรื่องราวที่ได้อ่านจากบล็อกของคุณตอนอื่น ๆ หน่ะค่ะว่าเราเป็นศิษย์สถาบันเดียวกันป่าว แต่แล้วก็มะช่าย อิอิ
ก็คิดว่าเคยเรียนที่เดียวกัน เผื่อเคยเห็นหน้ากันมาบ้าง ก็แค่นั้นอ่ะค่ะ มิได้มีไรมากกว่านั้นค่ะ ขอบคุณอีกทีนะคะ แล้วจะมาเยี่ยมบ่อย ๆ ค่ะ ชอบ ๆๆๆ

ไปเที่ยว และถ่ายรูปมาอีกเยอะ ๆ นะคะ
โดย: ลิง เซ็ง เป็ด (oumon ) วันที่: 20 สิงหาคม 2551 เวลา:11:44:35 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

Strawberry-pie.BlogGang.com

Wild Strawberries
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]

บทความทั้งหมด