Story of the Day : June 2011
02/06/11 ... Do you 'LOVE' your job??


เดือนกว่าแล้วที่ไม่ได้เขียนบ่น ... นานเหมือนกันนะเนี๊ยะ

ช่วงก่อนป่วยค่ะ หลังจากทำวีดีโอเห่อของที่ไปช้อปจากเมกาไป เพราะดันอัดวีดีโอไปเกือบยี่สิบรอบ!
ไม่ต้องแปลกใจไปคะ เพราะเนตบุ๊คตัวกระจิ๊ดไม่อำนวย โปรแกรมตัดต่อไม่มี และเหตุผลจริงๆ คือ ตัดต่อไม่เป็น ... 555
เพราะฉะนั้น วีดีโอแต่ละตัวที่ทำต้องเนื้อหาครบ และอยู่ในเวลาไม่เกิน 15 นาที

เกือบยี่สิบรอบ พูดผิด - พูดใหม่ พูดนาน - พูดใหม่ ... พอตัดสินใจ เทปนี้หล่ะว่ะจะเอาลงล่ะ พอมาดู 16 นาทีนิดนิด T_T
เริ่มใหม่กันอีก ... นั่นหล่ะคะ เป็นที่มาของเสียงที่เริ่มแหบและหายไปในที่สุด

แล้วยิ่งพอกลับกรุงเทพก็ไม่ค่อยได้หลับ-เริ่มไอ จนพอกลับมาทำงานป่วยเลยค่ะ นอนซมอยู่ห้อง กินแต่โจ๊กไปสี่วัน ... ตอนนี้เริ่มโอเคขึ้นแล้ว เสียงเริ่มกลับมาเหมือนเดิม แต่หลังจากนี้ต้องจัดตารางเวลานอนให้ดีดี เพราะไม่อย่างนั้นป่วยอีกแน่ๆ


ช่วงก่อนไปบินซิดนีย์มา เจอผู้โดยฯ มาถาม
Do you 'LOVE' your job?

นั่นนะซิคะ? Do I?
งานนี้เป็นงานที่ใครๆ ก็ใฝ่ฝันอยากเป็น อิฉันก็เคยอยู่จุดนั้นค่ะ สมัครมาตั้งแต่ก่อนเรียนจบ จนจบ จนทำงาน จนเปลี่ยนงาน ... บางที่ได้แค่ยื่นใบสมัคร บางที่ได้แค่ pre-screen บางที่ได้สัมภาษณ์ บางที่ได้เข้ารอบสุดท้าย ... เกินสิบครั้ง! ทำเอาท้อ ทำเอาถอดใจเลยทีเดียว

แล้วอยู่ดีดีก็ได้เข้ามาทำกับสายการบินที่ไม่เคยรู้จัก ตอนแรกว่าจะไม่ไปสมัคร แต่พี่สาวถามว่า "แล้วเธอคิดว่าสายการบินที่เธออยากทำ เค้าจะรับเธอเหรอ?" ... หลับตีสอง ตื่นหกโมง ทาเล็บบนแท็กซี่ไปสมัครแบบไม่หวังและไม่เครียด แต่ตกใจเพราะวันนั้นคนเยอะมากกกกกกกกกก

เชื่อไหมคะ ว่าบางทีมันก็ขึ้นอยู่กับดวง?

เพื่อนคนนึงเธอสูงไม่ถึงตำแหน่งที่เค้ากำหนด ... ชีถามกรรมการกลับ ที่วัดเธอมาตรฐานเหรอ? (ช่างกล้า!)
เพื่อนอีกคนอ่านข้อมูลสายการบินจากกระดาษที่เพื่อนคนอื่นปรินซ์มา ... กรรมการถามชีซะงั้นว่า บริษัทเราบินไปไหนบ้าง?


บางทีมันก็ขึ้นกับความพร้อม การเตรียมตัว และความเครียด

บางคนแนะนำตัวเป็นภาษาอังกฤษ ... บอกส่วนสูงเป็นกิโลกรัม บอกน้ำหนักเป็นเซ็นติเมตร
บางคนแปลคำถามกรรมการผิด ... ก็ตอบคำถามผิด


เช้าถึงเย็น ... มีทั้งคนดีใจและเสียใจ

ได้มารอบนั้นเกิอบสี่สิบคน ... ตอนนี้เหลือยังบินกันอยู่ไม่ถึงสิบคน



งานนี้ดี ... ที่ได้เจอคนเยอะ ไม่จำเจ ไม่ซ้ำซาก ไม่น่าเบื่อ มีปัญหาแปลกๆ ให้แก้ตลอด ได้เที่ยว ได้เห็นอะไรใหม่ๆ ได้ประสบการณ์ชีวิตที่หาที่ไหนไม่ได้ และที่ำสำคัญคือ เงิน!
ถึงแม้บางทีจะมีปัญหากับผู้โดยฯ ... ก็แค่ไฟล์ทเดียว บางทีไม่ได้เจอกันอีกเลยตลอดชีวิต
มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน ...ก็ทนเอานิด ทำงานด้วยกันไฟล์ทนี้ คราวหน้าอาจจะเจอกันปีหน้าเลยก็ได้ ไม่ต้องทนเห็นหน้ากันทุกวัน
แถมไม่ต้องขนงานกลับมาทำที่บ้าน มานอนคิดให้เครียด ... ไฟล์ทจบ งานจบ กลับบ้าน นอน
ชีวิตอิสระ ... ไม่มีใครมาบังคับ อยากทำอะไรทำ อยากไปไหนก็ไป อยากซื้ออะไรก็ซื้อ


ข้อดีมีเยอะ ... ข้อเสียก็มีเพียบ


สุขภาพ ... ชอคโกแลตซีสที่รังไข่ มดลูกหรือที่เต้านม กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ริดสีดวง โรคกระเพาะ คือโรคพื้นฐานที่ลูกเรือเกือบทุกคนจะเป็น
นอน กิน ขับถ่ายไม่เป็นเวลา ... ใครนอนยากก็ต้องพึ่งวิตามิน ใครกินเยอะไม่ออกกำลังกายก็อ้วนเร็ว ใครขับถ่ายไม่ดีโรคก็ตามมา
ความรัก ... แฟนมีกิ๊ก ผัวมีชู้ เป็นเรื่องปกติ ไม่ใช่ว่าทุกคู่ คู่ที่รักเดียวใจเดียวก็มี แต่นอกใจก็เยอะ! ไม่ใช่แค่ฝั่งคนรอ ฝั่งคนบินก็ใช่ย่อย อันนี้แล้วแต่คน แล้วแต่คู่
ความเหงา ... นอนคนเดียว กินคนเดียว เที่ยวคนเดียว ถ่ายรูปคนเดียว ทำทุกอย่างคนเดียว!
เทศกาล งานสังสรรค์ ... ปีใหม่ ตรุษจีน วันเกิด งานหมั้น งานแต่ง สงกรานต์ คริสตมาส เลี้ยงรุ่น เพื่อนคลอดลูก คืออะไรไม่รู้จัก ไม่เคยได้ไป

ความคิดที่ว่าจะเจอหนุ่มหล่อๆ รวยๆ ... คนโชคดีก็มี แต่งงาน มีลูก อยู่เืมืองนอกสบาย สามีประเสริฐ แล้วคิดว่าเราจะโชคดีขนาดนั้นเหรอ?


คนในอยากออก (แต่ออกไม่ได้) คนนอกอยากเข้า (แต่เข้ายากเหลือเกิน) ... มันเป็นสัจธรรมจริงๆ
งานทุกงานมีข้อดี ข้อเสีย แล้วแต่คนจะคิด จะเลือก
อยากเข้ามาเก็บประสบการณ์ เก็บเงิน แล้วออกไปเรียนต่อ หางานมั่นคงทำ เปิดกิจการของตัวเอง อันนั้นสนับสนุน

เพราะมีเพื่อนคนนึง นับถือชีมาก ชีทำงานแค่สี่ปี ตอนนี้ชีลาออกไปเป็นอาจารย์ที่บ้านเกิด ชีมีบ้าน มีรถ มีเงินเก็บ ส่งน้องเรียน แถมเที่ยวแล้วเกือบทุกประเทศ

แต่ถ้าเข้ามาแล้วเหมือนอิฉัน ไม่สนับสนุน ... หกปีกว่า เงินเก็บไม่มี ไม่มีบ้าน ไม่มีรถ มีแต่เครื่องสำอางเยอะพอจะเอาถมที่ได้ ... 5555 แต่มันก็คือความสุข




I LOVE MY JOB



So ... do you 'LOVE' your job?





03/06/11 ... เบอร์โทรศัพท์


ช่วงนี้เหมือนจะว่าง เล่น FB อัพบล็อก อัดวีดีโอ โหลด youtube ดูเพิ่มกิเลสทั้งวัน ... จริงๆ ควรจะอ่านหนังสือแล้ว เพราะอีกสองวันจะสอบประจำปี T_T

ปีปีนึงผ่านไปไวมากๆ อยู่ที่นี่มาเกือบสี่ปีล่ะ มีคนถามกันบ่อย ... แล้วจะอยู่อีกนานแค่ไหน?

คำตอบ ... อีก 'นาน' ค่ะ! (ตอบอย่างหนักแน่นและรวดเร็ว 5555)


พึ่งกลับมาจากดักก้า, บังคลาเทศเมื่อเช้านี้

ใครเคยสังเกตบ้างว่า เสื้อผ้า ZARA, MANGO และ H&M บางตัวทำจากไหน??

ทำจากที่นี่หล่ะคะ ... Bangladesh

เป็นของที่ไม่ผ่าน QC แบบตาดีได้ ตาร้ายเสีย ในราคา 50 - 300 แล้วแต่ความชำนาญในการต่อรอง
หาดีดีบางทีเจอแค่ติดป้ายผิด หาไม่ดีเจอเสื้อเป็นรู กางเกงขาไม่เท่ากัน ชุดไม่มีกระดุม เสื้อผ้าสีตก ซิปแตก ฯลฯ


ปกติก็ออกไปช้อปบ้าง ไม่ออกบ้างแล้วแต่อารมณ์ เพราะค่าแท็กซี่แพงเอาเรื่องอยู่ แถมเคยไปอยู่ครั้ง เจอม็อบ ถนนปิด ต้องเดินกลับโรงแรม ... T_T

แต่คราวนี้ก็ตั้งใจตั้งแต่แรกว่าจะออกไปเดินเล่นซะหน่อย หลังจากที่ไม่ได้ออกมานาน
บนไฟล์ทว่างจัด ก็เลยนั่งคุยกับผู้โดยฯ ว่าจะออกไปช้อปที่นั่น ที่นี่ดีไหม? ... อิฉันดั๊นโชคดีคุยกับผู้โดยฯ ถูกคน ฮีมีโรงงานทำเสื้อผ้าส่งยุโรปซะงั้น ฮีเลยให้เบอร์โทรศัพท์แล้วบอกว่าถ้าอยากไปก็โทรมาล่ะกัน

ตอนแรกก็สองจิต สองใจ ไปดี ไม่ไปดี ปลอดภัย ไม่ปลอดภัย แต่อิฉันเป็นพวก มีหน้าตาเป็นอาวุธ! ... สุดท้ายตั้งใจจะไป

พอจะโทรศัพท์ ดันหาเบอร์ที่จดไว้ไม่เจอซะงั้น จำได้ว่าไม่ได้ทิ้ง เก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อ หาแล้ว หาอีกก็ไม่เจอ หาทุกที่
สุดท้ายเลยถอดใจ นั่งเล่นเนตอยู่ห้อง ไม่ได้ออกไปไหน ทั้งโรงงาน ทั้งช้อปปิ้ง


แต่เชื่อไหมคะ? ว่าพอวันนี้จะกลับอาบู้ ดันหาเบอร์เจอซะงั้น ...


นี่ว่าจะเก็บเบอร์ไว้ เผื่อคราวหน้าได้ไปอีก จะได้โทรไปหา ... แต่ได้ข่าวว่าจำชื่อผู้โดยฯ ไม่ได้





08/06/11 ... Another Year!


กลับมาแล้วค่า หายไปหลายวันเลย พอดีมีสอบประจำปี ต่อ Flying Licence

ทั้งทบทวน ทั้งปฏิบัติ ทั้งสอบ เกี่ยวกับเครื่องบิน อุปกรณ์บนเครื่อง จำลองสถานการณ์ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน การปฐมพยาบาล อัดแน่นใน 3 วัน (- -")

เลยย้ายสำมะโนครัวไปอยู่ห้องเพื่อนเพราะห้องเพื่อนใกล้โรงเรียนมากๆ ขนข้าวของไปหมด ยกเว้นคอมฯ กลัวจะไม่ได้อ่านหนังสือ 5555

ผลออกมาเต็ม 100% เกือบทุกอัน ยกเว้นอันเดี๊ยว ดันผิดข้อที่มั่นใจ ข้อไม่มั่นใจดันถูก ... ปวดใจจริงๆ T_T

พรุ่งนี้คนอื่นได้หยุดกัน แต่อิฉันดันต้องไปทำงาน แต่หลังจากนั้นก็ได้หยุด 3 วันติด ... ดีใจ ดีใจ เพราะว่าจะกลับเชียงใหม่ พาคุณพ่อไปหาหมอ

ใครอยู่เชียงใหม่ เจอ ทักทายได้นะค่า ^^


วันนี้ไปเก็บของก่อนแล้ว พรุ่งนี้รถมารับ 6 โมงเช้า




Are you chocking??? (First Aid Practical with Charlie & Infant)



Create Date : 05 กันยายน 2554
Last Update : 5 กันยายน 2554 1:04:41 น.
Counter : 697 Pageviews.

0 comments
..มาช้า ดีกว่าไม่มา..งานตะพาบ ครั้งที่ 287 คนผ่านทางมาเจอ
(8 ต.ค. 2564 01:02:28 น.)
ถนนสายนี้ ... มีตะพาบ หลักกิโลเมตรที่ 287 "คิดถึง" - คิดถึง (เจ๊หวี) ... แต่ไม่อยากเจอ ทนายอ้วน
(6 ต.ค. 2564 09:31:02 น.)
ตะพาบๆ กม.ที่ 287 "คิดถึง" nonnoiGiwGiw
(5 ต.ค. 2564 16:44:43 น.)
ปราจีนบุรี : ต้นศรีมหาโพธิ์ สระมรกต ผู้ชายในสายลมหนาว
(5 ต.ค. 2564 15:23:42 น.)

Molly-nanny.BlogGang.com

Molly_Nanny
Location :
Abu Dhabi  United Arab Emirates

[ดู Profile ทั้งหมด]
 ผู้ติดตามบล็อก : 9 คน [?]

บทความทั้งหมด