Bloggang.com : weblog for you and your gang
Group Blog
เรื่องราวของเรา
แอบแต่งไว้เล่นๆ
ขีดๆเขียนๆเรื่อยมาเรื่อยไป
<<
มีนาคม 2551
>>
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
13 มีนาคม 2551
กว่าจะจบปี 4 มันช่างยากลำบากนัก
All Blogs
เนิ่นนานมาแล้ว...ที่ไม่ได้มาที่นี่เลย
เรื่องตลก69 (แต่มะใช่หนังนะคับ)
เรื่องที่เราคิดไปเอง...แท้ที่จริงแล้วมันก็ไม่ได้ถูกเสมอไป
ย้อนรอยวันเช้งเม้ง
กว่าจะจบปี 4 มันช่างยากลำบากนัก
เกือบโดนน๊อคมืด จากบริการเสริม- -"
danceอยู่ดีดี ระวังโดนส้นนะ
dummy ไพ่สุดหรรษา
เรื่องเล่า หน้าแตก ส่งท้ายปี2007
เหลือแค่อีกนิดก็จะเรียนจบซะที
(ว่างไว้ก่อนนะ^^)...มาเขียนแล้ว
วันนี้วันเลขสวย Triple seven
ขึ้นเวที
ในที่สุด เราก็กลับสู่เวที...อีกครั้ง
เคยทำร้ายความรู้สึกของเพื่อนกันหรือเปล่า
ฟัน
8,000 วัน ที่ผ่านมา
จัดการเรื่องที่ค้างคา ที่ค้างไว้ครั้งก่อน
ดูงาน ลาวความประทับใจกับสีลม!!??
และแล้ววันเวลาก็ผ่านไป...
มะเร็ง และ ฮว่านง็อก
เรียน เรียน เรียน และเรียน
หลายวันก่อน...เป็นผลดังในวันนี้
แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ตรงไหนดี
ช่องว่างของคนในสังคม
วันนี้จะเกี่ยวกับน้องเหมียว
ย้อนอดีตที่เคยผิดพลาด...รู้แหละว่าแก้ไขไม่ได้
กว่าจะได้เขียนบล๊อก ในบล๊อกแก๊งกะเขา มันเหนือยนะเนี่ย
กว่าจะจบปี 4 มันช่างยากลำบากนัก
ในที่สุดผมก็เรียนจบแล้วครับ เมื่อวันอังคารที่ผ่านมาก็ทำปัญหาพิเศษเรียบร้อยแล้วครับโดยที่มีลายเซ็นต์ของหัวหน้าภาคเรียบร้อยแล้ว ผมจึงนำไปถ่ายเอกสารอีก2เล่มเพื่อนำไปส่งอาจารย์ แลรองานที่ใส่ลงซีดีจากเพื่อนในวันรุ่งขึ้นเพื่อที่จะส่งได้ครับ ผมเลยฝากให้เพื่อนส่งให้ ณ วันพุธที่12มีนาคม2551 เพื่อนในกลุ่มเดียวกับผม ก็ส่งปัญหาพิเศษทั้ง 3 เล่ม บทคัดย่อ 2 ฉบับ และCD-ROM ส่งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
แต่กว่าจะมาถึงวันนี้มันต้องเกิดอะไรขึ้นบ้างล่ะครับ
ซึ่งต่อไปนี้ผมจะแทนคำว่า"ปัญหาพิเศษ" เป็น "โปรเจค" ครับ เพราะว่าบอกเพื่อนบางคน มันงงครับ เลยเรียกว่า โปรเจคดีกว่า เพื่อไม่ให้เพื่อนผมมันงง และอีกอย่างเรียกโปรเจคอ่ะ ดูเว่อร์ดีครับ 555
จริงๆแล้วงานนี้ก็เริ่มตั้งแต่ลงวิชาสัมนา(ลงตอนเทอม 1 )แล้วครับ คือ เราจะรู้เลยว่าอาจารย์ที่ปรึกษาสัมนาเนี่ยคือใคร และอาจารย์ท่านนี้ก็จะอยู่กับผมจนจบโปรเจค เรียกว่าอาจารย์ A ส่วนอีกท่านนึงCo-Advisor ครับ พวกผมจะรู้ว่าเค้าคือใครกันหนอก็วันpresentงานสัมนานั่นแร่ะครับและเค้าจะอยู่กับผมจนจบโปรเจคในเทอม 2 เช่นกันครับ เค้าคือ อาจารย์ B
เมื่อผมรู้ว่าใครคือโคแอดของผมก็ดีใจ๊ดีใจเพราะว่าแกใจดี ให้ผ่านได้ง่ายครับ เพราะว่าแกไม่ค่อยมีปัญหาอะไรนัก
ตอนสัมนาแกก็ไม่ได้ให้แก้อะไรมากมายนักอ่ะครับ คือก็เฮฮาดี
และพวกผมก็ผ่านวิชาสัมนาไปโดยราบรื่น จนกระทั่งถึงเทอม 2 ก็ต้องเป็ฯโปรเจคแล้ววววววววววว
อาจารย์ประจำวิชานี้คือ อาจารย์ C (กลุ่มผมแอบตั้งฉายาใก้แกว่า "หอยโข่ง" เพราะเพื่อนมันบอกว่าหน้าคล้ายๆหอยโข่งในเรื่อง โคกคูนตระกูลไข่ ซิทคอมของช่อง 3 อ่ะครับ ผมก็ไม่เคยดูแต่ก็คงฮาๆดี)
หอยโข่ง หรือ อาจารย์ C เนี่ยแกก็ดูเฮี้ยบๆ อ่ะนะ ไม่ค่อยอยากพูดเล่นอะไรมาก ไม่เหมือนกับอาจารย์ A สำหรับผมแกก็พอพูดคุยเล่นๆได้ เช่น อาจานนน ดูลายมือให้หน่อย หรือว่า อาจานนน จาเล่าอะไรให้ฟัง อะไรทำนองนี้อ่ะครับ
แต่หอยโข่งนั้น ถึงแม้ว่าเค้าจะเคารพอาจาน A แต่เราก็ไม่ค่อยอยากเล่นกับเค้ามากอยู่ดี
เอาล่ะครับ จบ คาแรคเตอร์ของตัวละครฝั่งอาจารย์ แต่ฝั่งผม มี 3 คนรวมผมด้วยครับ แต่มะต้องเล่าหรอก เกิดวันดีคืนดีมันเกิดมาอ่านขึ้นมา เด๋วผม ซวย 555 โทษฐาน เม้าท์มันลับหลัง แต่อาจารย์ คงมะเป็นไรหรอกมั้ง ขำๆครับ แต่ก็เคารพ อาจารย์น๊า(ขอเกรด A เด้อ)
ทีนี้เทอม 2 เทอมสุดท้ายของชีวิตนักศึกษาและเทอมสุดท้ายของการเรียนภาคบังคับ(สำหรับผม มันก็ตั้งแต่อนุบาลจนเรียนจบอ่ะนะครับ หลักสูตรเมืองไทย 555)
เราก็รู้ๆกันอยู่ว่าต้องทำเรื่องที่ต่อจากสัมนาครับ ยกเว้นบางกลุ่มอาจจะต้องเปลี่ยนหัวเรื่องกันใหม่ครับ อาจานเค้าก็แจก course syllabus ให้ครับ ว่าวันไหนเป็นไง ส่งอะไร อย่าส่งช้านะ จะหัก 1 ประจุ หอยโข่งก็ said that ไปอย่างที่ว่าอะคับ^^
ก่อนอื่นก็ต้องส่งใบเสนอโครงร่างโปรเจคก่อนครับ ส่งเสร็จก็จบไป เริ่มทำโปรเจคกันต่อได้เลยครับ เพราะว่าอาจารย์ A เซ็นอนุญาติให้ทำงานแล้ว
แต่อย่านึกว่าส่งใบเสนอเสร็จ พวกเราจะทำงานกันเลยนะ ฝันไปเถอะ กลุ่มผมก็ไปเที่ยวภูกระดึงกันครับ ช่วงระหว่างคาบเกี่ยวที่ส่งใบที่ว่านั่นแร่ะ แต่ผมให้เพื่อนที่อยู่กรุงเทพฯส่งไปครับ เพราะมันไม่สามารถไปเที่ยวกับพวกผมได้ เนื่องจากมันต้องทำงาน (มันได้งานทำตั้งแต่เทอม 2 แล้วครับ เพราะว่ามันยัดๆลงให้เรียนหมดๆไปก่อน เหมือนผมอ่ะแหละ เหลือแต่โปรเจคอย่างเดียว ซึ่งไม่ต้องเข้าเรียนก็ได้ แต่บางครั้งเราต้องมาหาอาจารย์เหมือนกันครับเพื่อให้อาจารย์ไกด์ไลน์ ว่าเราจะเขียนงานอย่างไร ตรงไหนควรเพิ่ม หรือว่า ควรแก้ อ่ะครับ ซึ่งผมและเพื่อนๆคนอื่นก็ต้องมาเหมือนกัน) พอส่งใบเสนอแล้ว กว่าพวกผมขยับก้นกันทำงานก็นู่นครับ กลางเดือนธันวาคม เพื่อนผมที่รับผิดชอบด้านการเงิน ก็ค่อยๆทำไปก่อน ตามที่เคยโดนคอมเม้นท์จากสมัยสัมนา เพราะตอนนั้นพวกผมทำเรื่องการตลาดอย่างเดียว ไม่มีเรื่องการเงิน แต่อาจาน B เค้าถาม เพื่อนผมก็เลยจดที่แกต้องการมาทำให้โปรเจคครับ
ส่วนผมการตลาด อู๊ย สบาย เพราะผมมันพวกขอบอู้ เลยยังไม่ต้องแก้งานครับ รอไปพร้อมเพื่อนให้อาจานไกด์ไลน์ดีกว่า พูดง่ายๆ คือเอาของเก่าให้อาจานดูนั่นเอง
พอช่วงต้นๆเดือนมกราคมครับผมก็ให้อาจานดู อาจานก็แก้นู่น ให้เพิ่มนี่ สภาพแวดล้อมนั่น เอา ไอ้ที่อยู่ในแบบสอบถามมาด้วยเพื่อทำให้เห็นเกี่ยวกับข้อมูลทางพฤติกรรมและทัศนคติ ฯลฯ ครับ แต่พูดถึงว่าแก้เยอมั้ย สำหรับผมว่าไม่ แต่เพื่อนการเงินอาจจะโดนหนักกว่าหน่อยนึง เพราะว่าเรื่องการเงินมันต้องละเอียดและเครียด ผมก็คอยตกลงกับเพื่อนว่า มันต้องเป็นไงดี เท่าไรดี รายรับต้องเท่าไร เพราะว่าการเงินมันต้องลิงค์มากับทางด้านการตลาดด้วยครับ
ส่วนถ้าถามทางด้านเทคนิค เพื่อนที่ทำงานไปแล้วมันรับผิดชอบครับ ก็ติดต่อยากหน่อยเพราะทำงานไม่ค่อยเป็นเวลาเท่าไรแล้วแต่กะอ่ะครับ แต่ผมไม่ค่อยได้เห็นงานมันหรอกครับ แต่ผมกับเพื่อนอีกคนก็ส่งงานของพวกเราไปให้มันดูบ้างอ่ะครับ
พอใกล้วันกำหนดส่งเล่มครั้งแรกคือ 1 กุมภาพันธ์ครับ อาทิตย์ก่อนหน้านั้นถือว่าเครียดกันมากครับ ให้อาจารย์Aดูงาน แก้คอมเม้นท์ แก้นู่นแก้นี่ บางทีครับผมทำมาอย่างนี้แล้วอาจานไม่ชอบก็ให้มาแก้ แต่ไปๆมาๆ แกกลับอยากได้อย่างแรกแทน โอ๊ย กรูล่ะเครียด
ส่วนอาจารย์ B แกจะคล่องการเงินครับ แต่เพื่อนผมก็ไม่ได้ไปหาอาจานเค้า เพราะเราคิดว่า แกไงก็ได้ 555 มะมีปัญหา ขำๆครับ
แล้วเรื่องทะเลาะกันในกลุ่ม มีมั้ย มีครับ บางทีผมจะไม่ค่อยรู้ความเคลื่อนไวเรื่องงานจากเพื่อนเท่าไรครับ เพื่อนที่ทำการเงินมันจะมาบอกผมอีกทีว่า ไอ้คนที่ทำงานแล้วมันว่าอย่างนี้ๆๆๆ จะนัดวันมาทำอย่างนั้น เราไม่สามารถมาได้บ้าง คือว่า ผมก็คิดนะว่า เออเมิงก็บอกกรูบ้างก็ได้เว้ย ไม่ใช่ให้กรูมารู้ทีหลัง เพราะว่าเผื่อกรูอาจจะออกความเห็นให้ได้บ้าง สรุปคือถ้าให้ผมมอง ในมุมมองของผมนะ ผมว่ามันมีปัญหามากที่สุด โอเคเรื่องงานมันก็สำคัญนะ แต่โปรเจคมันสำคัญหว่า ว่าเมิงจะเรียนจบหรือไม่ เมิงทำงานแล้ว เวลามันไม่ตรงกันกับกรู เมิงก็ควรปรับตัวให้เข้ากับกรูได้บ้าง ไม่ใช่ให้พวกเราต้องเดินตามเมิง อะไรอย่างนี้ครับ
แต่ผมก็ได้แต่บ่นให้กับอีกคนนึงฟัง แล้วมีวันนึง ช่วงพฤศจิกายนน่ะแร่ะครับผมก็รอมัน เพื่อที่ว่าเอา syllabus ให้มันรับทราบว่าอาจานสั่งงานอะไรบ้าง อะไรเป็นยังไง คือก่อนหน้านั้นหนึ่งวันผมก็หมดความอดทนกับมันไปหลายครั้งแล้วแต่ไม่ได้แสดงอาการอะไร เวลามันโทรมาบ้าง ผมก็ตอแหลไปอ่ะครับ พูดง่ายๆ 555
แล้ววันนั้นมันมาช้าไงครับ ผมก็เย็นชากับมันทันตาเห็นครับ เพราะเหตุการณ์ก่อนหน้าด้วย เหอๆ มันซวยเรย พอแยกจากมันไป มันก็โทรหาอีกคนเรื่องผมครับ ว่าเป็นไรวะ เมิงไปเล่าอะไรให้ตัวผมฟัง ผมถึงทำกับมันอย่างนี้ อันนี้เพื่อนอีกคนนึงโทรเล่าให้ผมฟังอย่างสดๆร้อนๆหลังจากมันวางสายไป
และเรื่องนั้นก็จบลงด้วยดีครับ 555 อีกเรื่องกับคนเดิม คือว่าด้วยความที่ผมต้องเช็คformat งานทั้งหมดให้งามๆ(นี่ ประหนึ่งว่าเป้นหัวหน้างาน ตรวจความเรียบร้อยในภาพรวม) คืนวันหมาหอนก็เร่งงานสุดชีวิต ทำให้สวยงาม ผมก็ทะเลากับมันแทบฆ่ากันเรื่องความเห็นนนี่แหละ แบบว่าข้ามคืนจนเข้าสู่วันเกิดมันอ่ะครับ อยากจะบ้ากับมันจริงๆ สุดท้าย งานส่งครั้งแรกก็ส่งได้ครับ เคลียร์กันลงเอย ตอนเย็นมันพาไปเลี้ยงวันเกิด ผมก็อารมณ์ดี มันก็ อารมณ์ดีครับ แต่ในความรู้สึกผมก็แอบฮึ่มๆใส่มันอย่างลับๆบ้างเท่านั้นครับ
ตอนวันพรีเซ้นท์งาน ก็โดนท่านอาจารย์ทั้ง 2 คนคอมเม้นท์กันสุดๆอ่ะครับ แต่ไม่หนักหนามาก แก้งานประปรายครับ ความเรียบร้อยบ้าง เพิ่มตรงนั้น ตรงนี้บ้างอ่ะครับ แต่ความที่ห้องพรีเซ้นท์เปิดช้ากว่าเวลาที่กำหนด ซึ่งผมก็ต้องนำเสนอกลุ่มแรก ทำให้กลุ่มที่ 2 มันร้อนตัวครับว่า เฮ้ยเสร็จยังวะ มันเลยเสียมารยาทเข้ามาเลยครับ ทั้งๆที่กลุ่มผมก็พรีเซ้นท์อยู่ พอมันเข้ามาผมเลยแอบด่ามันกลางห้องพรีเซ้นท์เรยครับ และมันก็ยังมานั่งฟังเราโดนคอมเม้นท์ด้วยอ่ะ แม่งโค ตรเฮ้เรยเมิง
หลังจากพรีเซ้นท์พร้อมต้องแก้งานก่อนส่งใหม่ก็อีก2สัปดาห์ครับ 1สัปดาห์ครึ่งพวกผมนั่งหายใจทิ้ง จน 3 วันสุดท้ายก่อนส่ง ถึงมานั่งทำงานครับ และพอรู้มาว่าเค้าเลื่อนวันส่งออกไปด้วยก็วันที่ผมคิอว่ามันโอเคพร้อมส่งแล้วอ่ะครับ หลังจากที่ 3 วันนั้นให้อาจานA ดูมาโดยตลอด แบบว่าเพิ่งมา คราวนี้พอรู้ว่าเลื่อน ผมก็เลยเอารายงานทั้งฉบับให้อาจานB ดูวันศุกร์ด้วยครับ อาจานบอกว่าเด๋วกว่าครูจะเจอกับ A ก็วันอังคาร เด๋วครูให้ A อ่านด้วยเลยนะ พอถึงวันอังคาร ผมก็กะว่ามาเอางานจากแกไปให้อาจานAดู ปรากฎแกยังไม่ได้อ่านครับ ผมเคืองมากกก เพราะว่าผมมาที่มหาลัยเพื่องานนี้อย่างเดียว แต่คำตอบที่ได้รับกลับว่างเปล่า และบ้านกรูก็ไกลนะโว้ยยยยยยยย
วันต่อมาผมก็ปริ้นงานอีกฉบับให้อาจานAดูด้วยเลยครับ ประชดเรยยย และวันนั้นอาจานB แกก็ให้งานผมที่แกตรวจเสร็จแล้วมาครับ คือแก้นิด แก้หน่อย เพื่อนผมที่ทำการเงินก็เอาไปแก้ในส่วนของมัน ส่วนผมที่ทำการตลาดก็เพิ่มนั่นนิด นี่หน่อย ตามที่ทั้ง2คนสั่งมา ที่ทำด้านเทคนิค แก้นิดเดียวครับเพราะทั้ง 2 คนคงไม่เชี่ยวด้านนี้เท่าไร แต่ก็แก้หน่อยเดียว
ผลจากการแก้ format เลื่อนกระจานครับ บางหน้าที่อาจานB บอกว่าเว้นหน้ามากกกกกกกกกกก ผมก็พยายามเลื่อนให้แล้ว แต่ถ้ามันขึ้นมาจะตกๆหล่นๆมากกว่า ไม่สวยผมก็พยายามแก้งานให้สวยๆอ่ะครับ จนคิดว่าอาจานโอเคแหละวะ เด๋ววันที่ 7 จะให้เซ็นลายเซ็นส่งไปเลยครับ และให้หัวหน้าภาคเซ็นรับรองอีกครั้ง และทำอีกเป็น3เล่มอย่างที่ว่าไว้ข้างบน
แต่ว่า
งานที่ผมทำจะแยกกัน บทที่1 อยู่เป็นอีกไฟล์ จากบทที่ 2 อะไรงี้อ่ะครับ ไฟล์ละบท ไฟล์ละภาคผนวก และเวลาสั่งปริ้นงานมันไม่ตรงตามฟอร์แมทที่จัดครับ คือต้องการบ้านบนห่าง1.5นิ้ว แต่เมื่อปริ้นมาแล้วดันเป็น2นิ้ว คืนวันที่ 6 หลังจากที่ผมเช็คความเรียบร้อยเสร็จ ก็มานั่งจะปริ้นจากบ้านส่งโลด แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ก็ปริ้นไม่ได้สิครับ ขนาดแก้สิ่งที่คิดว่ามันจะปริ้นห่าง1.5แล้วนะ มันก็ยัง2นิ้วอยู่ดี และอาจานก็ตำหนิเรื่องนี้มาแล้วด้วย
สุดท้ายผมก็รุ้ที่มาครับว่าเกิดเพราะอะไร คือตอนสั่งปริ้น ค่าหน้ากระดาษมันดันเป็นอยู่ในรูปของจดหมาย ไม่ใช่เอ4 ซึ่งก็ต้องแก้ถูกมั้ยครับ แต่พอแก้ ฟอร์แมทงาน แหกอ่ะ เราต้องเสียเวลาจัดอีก ยังไม่ได้บอกไป คือผมรู้ปัญหานี้ตอนเช้าของวันที่7 วันกำหนดส่งงานพร้อมลายเซ็น
พอแก้เรียบร้อยแล้วปริ้นมาครับให้A เซ้น แต่ว่า เค้าให้แก้อีก เลยยังไม่เซ็น ให้B เซ็นก่อนแล้วกัน อาจานBแก่กว่าA อ่ะนะครับ
ผมก็กลับมาแก้(ไปกลับหาอาจานตั้งไกลเพราะแกคุมสอบอีกตึกนึงอ่ะ มันไกลจากตึกที่ทำการภาคนะเนี่ย) พอให้B ดู ก็ให้แก้ว่า หน้าตารางการตลาดของผมมันไม่สวยนะ เอาลงมาอีก (ในใจผมก็ อะไรวะ ไหนเมิงต้องการงี้ไง ไม่ชอบให้ห่างนะ ไม่พอใจอีก แต่ตอนA ให้ทำใหม่ผมก็แอบเคือง แต่อันนั้นมันไม่สวยจริง ความเคืองผมเลยระบายกับเพื่อนที่ทำการเงินแหละครับ วันนั้นมันมาถึงก็เกือบเที่ยง แล้วพอฟอร์แมทแหกอีกผมก็โทรไปประมาณว่าอารมเสียใส่มันว่าตื่นได้แล้ว งานมีปัญหา อย่าเจือกนอนต่อนะ แล้วตัดสายเรยครับ 55 เลวจริงกรู มาลงที่คนอื่น แต่มันก็เข้าใจและก็เครียดเรื่องงานกับผมอ่ะนะ)
สุดท้ายผมก็ให้อาจานAเซ้นก่อน พอเซ็นผมก็เต้นดีใจกับเพื่อนอีกคนนึง แกหันมาแล้วบอกว่า อีบ้า!!! และแกดันเซ็นผิดปีครับ จาก51 เป็น41 ไปเรย แกแทบกรีด พลางขอโทด ผมก็ไม่ได้เคืองหรอก แต่ฮามากกว่า แค่ปริ้นใหม่ใบเดียว เบๆ แต่ที่ฮากว่านั้นคือ แกบอกว่าดีแล้วลายเซ็นต์อันนี้ไม่สวย จากนั้นผมเลยไปให้อาจาน B เซ็น และออกแนวบังคับอาจานเล็กน้อย 555 สุดท้าย งานก็ส่งทันตามกำหนด
และมานั่งประสาทอีกครั้งคือวันจันทร์ที่ 10 ผมนึกว่างานที่ได้เซ็นแล้วจะได้วันอังคาร แต่เพื่อนดันเพิ่งโทรมาบ่าย 3 ผมก็คงไปเอาไม่ทันแล้ว และได้ข่าวว่าเพื่อนอีกกลุ่มนึงมีปัญหาว่า อาจานดันเซ็นวันไม่ตรงอ่ะครับ ต้องไปแก้ให้เซ็นใหม่ แล้วมาให้แกเซ็นอีกที แต่พอเพื่อนผมแก้ อาจานหัวหน้า ดันเล่นตัวบอกว่ามาเอางานวันรุ่งขึ้นนะ(ทั้งๆที่แกก็ว่างๆอยู่)
ผมก็เลยกลัวอ่ะดิ เพราะถ้าต้องแก้ อาจาน B ยิ่งตามตัวยากโคตรๆ แต่เพื่อนที่ทำการเงินบอกว่า ของเราเพื่อนดูให้แล้วไม่มีปัญหา (จริงๆเพื่อนการเงินพักหอ แต่คืนไปแล้วอ่ะครับ แล้วตอนนั้นมันอยู่ต่างจังหวัด เตรียมตัวเก็บของบินไปอมริกาwork&travel วันนี้(พฤหัส 13)
พอวันอังคารผมก็ไปเอางานที่เซ็นแล้วอย่างเชยชม แต่แอบเครียดตรงที่ว่างานอันนี้ต้องส่งพร้อมCD ซึ่งเพื่อนที่ทำงานแล้วเค้าจะเข้ามาส่งซีดีวันพุธ แต่ผมก็ไม่อยากมาอีกอ่ะนะ เลยไปcopyงานให้เรียบร้อยก่อนอ่ะครับแล้วฝากเพื่อนให้ฝากมันส่งให้อีกครั้ง และผมก็แอบไม่ไว้ใจมันตรงที่ว่าไฟล์งานต้องทำเป็น PDF เนี่ย ที่ผมรวมไฟล์งานแล้วเนี่ย มันมีปัญหาไรอีกป่าววะเนี่ย ก็เลยวิตกจริตไปบ้าง แอบบ้าไปบ้างอ่ะนะครับกลัวมีปัญหา ส่วนงานที่copy ก็ดันมีปัญหาตรงที่ว่าหน้าปกเอียง ต้องทำใหม่ คือปริ้นเอียงแล้วผมก็ดันไม่ได้มองให้ดีตอนที่เค้าเอาไปซีรอกซ์ ผลคือต้องเลาะปกออก และปริ้นหน้าปกใส่กระดาษปกใหม่เลยอ่ะครับ ไอ้งานที่เลาะปกออกเนี่ยมันไม่ได้มีแค่ปกกับสันอ่ะสิครับ แต่มันยังมีสติ๊กเกอร์ที่เคลือบไว้แล้วด้วยอ่ะครับ สรุปคือผมต้องจ่ายเงินฟรีๆไปอีก 2 เล่ม เพื่อให้เค้าทำใหม่ครับ
แต่สุดท้ายก็สำเร็จดังที่ได้กล่าวดังข้างต้นแล้วครับ
แต่ก็อีกล่ะครับ เพื่อนที่ทำงานแล้วที่ทำซีดีอ่ะครับ มันก็เลิกงานไปเอางานจากเพื่อนที่ผมฝากไว้ไปส่ง มันก็โทรมาบอกว่าพี่เจ้าหน้าที่ไม่รับ เพราะมีปัญหาว่าเราไม่มีบางหน้า ต้องปริ้นมาแล้วก็เลาะมาห่อปกใหม่ ผมก็แทบบ้าอ่ะครับ แต่สุดท้ายมันหลอกเราอ่ะ แง ไอ้บ้าทำกรูจิตหลุด
สิ่งหนึ่งที่จะบอกเพื่อนๆหรือน้องๆคือว่า งานที่ทำร่วมกัน เราต้องใจเย็นๆ คุยกันเยอะๆ ออกความเห็นกันเยอะๆ และต้องตั้งสติให้ดีครับ(อย่าวีน+แอบบ้าไปเองเหมือนผมล่ะกันนะ บางครั้งจิตหลุดก็ดีครับ 555)
สุดท้ายนี้ผมดีใจมากที่เรียนจบซะที เหมือนกับทุกคน เรียนจบก็ดีใจ ขอบคุณพ่อแม่ ครูอาจารย์ เพื่อนๆ ทุกๆคนที่มีส่วนให้เรามีวันนี้ ขอบคุณจริงๆ
อ้อ อาจมีการนินทาอาจารย์บ้าง เพื่อนร่วมงานบ้างก็เพื่อให้ตัวผมได้เก็บไว้ในความทรงจำที่ดีต่อไปอ่ะนะครับ กลัวว่าถ้าเขียนหลังจากกนี้มันจะเลือนและไม่สดเท่าอ่ะครับ เอาเป็นว่าที่ผ่านมาก็ผ่านไปแล้วกันนะ และที่ต้องเล่าเพื่อให้เห็นภาพว่ามันมีปัญหายังไง บางคนเป็นยังไง
แต่ถ้าบางคนอ่านก็อาจจะไม่เห็นเหมือนกับผมนะครับ แต่ก็นะความรู้สึกนี้มันมองจากมุมผมด้านเดียวคือจากที่อ่าน แต่ก็อ่านอย่างฮาๆ เอาขำขำแล้วกันนะ อย่าซีเรียส
ใครที่พยายามอยู่ก็เป็นกำลังให้นะครับ สู้ๆ เพราะไม่ใช่เราคนเดียวที่มีปัญหา แต่คนอื่นก็มีปัญหาเช่นเดียวกับเรา มากบ้าง น้อยบ้าง เราก็ไม่รู้หรอก แต่ปัญหามันก็เกิดขึ้นได้เสมอครับ อย่างที่ว่าต้องใจเย็นๆ และทำเรื่องยากให้ง่ายแล้วก็ขำไว้อ่ะนะครับ
อาจานAของผมเค้าก็ว่าผมว่า "ไอ้ต้องเนี่ย แกอารมณ์ดีตลอดเลยนะ ทั้งๆที่โดนคอมเม้นท์และให้แก้ไปเยอะ แต่แกก็ยังมาเฮฮาได้อีกนะยะ" ผมก็ว่าไปว่า"โธ่ อาจานก็เพราะว่าผมระบายลงกับเพื่อนไปแล้วไงครับ เลยเฮฮาได้ 555" ว่าแล้วทั้งผมและอาจานก็ขำขำกันทั้งคู่อ่ะแหละ
Create Date : 13 มีนาคม 2551
Last Update : 13 มีนาคม 2551 1:36:07 น.
10 comments
Counter : 570 Pageviews.
Share
Tweet
มาแสดงความยินดีด้วยค่ะ
แป๋วก็เพิ่งเรียนจบเหมือนกัน
ขอให้มีความสุขกับชีวิตการทำงานนะคะ
โดย: นู๋แป๋ว (
nupaew
) วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:7:15:40 น.
โดย:
มิสเตอร์ฮอง
วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:10:01:19 น.
ยินดีด้วยนะค๊า
**คิดแล้วอิจฉาอยากจบกะเขามั่งจัง
โดย: OumojijA (
tennoji
) วันที่: 13 มีนาคม 2551 เวลา:13:40:48 น.
แวะมาชม นิยมคนเก่ง
ขอเป็นเพื่อนด้วยคนนะคะ
โดย:
autoall
วันที่: 14 มีนาคม 2551 เวลา:17:27:19 น.
ยินดีด้วยกับความสำเร็จนะคะ ต่อไปนี้แหละที่จะรู้ว่านรกมีจริงๆ
ได้เวลาหาเงินใช้เอง ก๊ากๆๆ แต่ชีวิตการทำงานก็สนุกดีคะ
สวัสดีวันหยุดจ้า
โดย: หมูอ้วน (
pigarea
) วันที่: 16 มีนาคม 2551 เวลา:9:20:58 น.
ยินดีด้วยนะครับน้องชาย
ในที่สุดก็จบด้วยดี (good , not D)
สมัยพี่เรียนก็มี project จบเหมือนกัน ก่อนจบต้องไปบนกับเจ้าพ่อฯ เอาวะ ไปก็ไป...พอจบแล้วดันลืมแก้บนซะงั้น ต้องตามไปแก้เอาวันไปรับปริญญา 555++
(จะเล่าทำไมละเนี่ย ???)
เอาเป็นว่า ชีวิตนักศึกษาจบแล้ว ต่อไป ก็ต้องไปใช้ชีวิตมนุษย์เงินเดือนแล้ว พี่ขอให้ต้องมีความสุขกับชีวิตอีกก้าวหนึ่งละกันนะครับ
Felicitaciones krub!
โดย:
wind beneath my wing
วันที่: 20 มีนาคม 2551 เวลา:2:45:45 น.
แวะมาแสดงความยินดี แง๊ววววว
โดย:
ข้าวโพดแมวติสต์แตก
วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:17:08:45 น.
เป็นอะไรที่ยากเย็นแสนสาหัส
แล้วคิดจะเรียนต่อไหมอ่ะค่ะ
ปูนาก็เป็นว่าที่บัญฑิตเหมือนกัน
เข้ามาเยี่มมชม Comment หัวข้อการเรียนด้วยนะค่ะ
คือ ว่ามีโปรแกรมที่จะเรียนต่อนะค่ะ
Background สวยดีนะค่ะ
โดย: ปูนา (
Pradu_IBM
) วันที่: 23 มีนาคม 2551 เวลา:18:13:43 น.
ขอบคุณค่ะ สำหรับความคิดเห็นดี ๆ
โดย: N@_~N (
Pradu_IBM
) วันที่: 25 มีนาคม 2551 เวลา:20:54:29 น.
ต้องครับ
พี่มีเพลงอยากมอบให้ต้องอ่ะครับ
อย่าลืมแวะไปฟังที่บ้านพี่นะครับน้องชาย
โดย:
wind beneath my wing
วันที่: 2 เมษายน 2551 เวลา:10:56:28 น.
ชื่อ :
Comment :
*ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
ZoXigEn_TonG_x_Zhi
Location :
กรุงเทพ Thailand
[ดู Profile ทั้งหมด]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [
?
]
หวัดดีครับ เข้ามาดูแล้วก็เป็นเพื่อนกันน๊า อิอิ
เชิญอ่านเรื่องราวผมได้ตามสบายครับ !!! ^^
สวัสดีครับทุกคน ยินดีต้อนรับนะคับ^^
Cool Glitter Graphics
Friends' blogs
แมลงปิศาจ
zmen
ราชันย์เมฆา
BigNose
นายเบียร์
ตี๋สีชมพู
ญาณัท
Invisible Guy
i_am_np
ทะเลหวาน
merveillesxx
Clear Ice
นราเกตต์
House Of FlyingBird
ป้ามด
Marquez
Glitter Maker
nisa=Bo
justopor
X RoBiN
: :So Much In Love: :
juicyberry
SaNoyNa
หมอแมว
กริชครับผม
sochana9
A r t F u l l Y
ตี๋น้อยคับ
ฟ้างามยามค่ำ
wind beneath my wing
shame_of_sins
Friday_Inlove
nickyhilton
LadyZSeNorA*
รวิษฎา
3qiqpipE
pingpii
alwaysfluke
PuPe_so_Sweet
แมวจอมกวน
naai-nyo
Webmaster - BlogGang
[Add ZoXigEn_TonG_x_Zhi's blog to your web]
Links
Sengped Fanclub
เหล่าอุปกรณ์แต่งBlog
MV เพลงจากJunkiny@dek-d
เหล่าอุปกรณ์แต่งBlog2
BlogGang.com
Pantip.com
|
PantipMarket.com
|
Pantown.com
| © 2004
BlogGang.com
allrights reserved.
แป๋วก็เพิ่งเรียนจบเหมือนกัน
ขอให้มีความสุขกับชีวิตการทำงานนะคะ