หุบเขาปลาไหล Awa'awapuhi Trail เกาะคาไว




Awa’awapuhi Trail
อาวา’อาวาพูฮิ 

“หุบเขาปลาไหล! ไหล ไหล ไหล ไหล ไหล ไหล ไหล ไหล ไหล  ไหล...”

(อ่านให้มีเสียง Echo ด้วยเน้อ)


เสียง echo ตรงนี้มีความก้องกังวาลสุดๆ



เขาบอกว่า (เขาในที่นี้คือ Google ค่ะ) เป็นเรื่องเล่าตำนานที่ทำให้หุบเข่าแบบนี้
History of Awa’awapuhi Pictures & Info
จากตำนาน ปลาไหล "คูน่า" หาแหล่งที่อยู่ใหม่ ในระหว่างที่กำลังว่ายน้ำตามหน้าผาอยู่นั้น มันก็ได้พบว่าภูเขาเกาะนี้น่าสนใจ พวกมันเลยตัดสินใจเลื้อยขึ้นไปข้างบนเพื่อที่จะออกสำรวจ ตอนที่พวกมันพยายามจะเลื้อยขึ้นไป ทำให้เกิดเป็นรูปร่างของหุบเขาจากการเลื้อยขึ้นเขาทำให้เห็นจนถึงทุกวันนี้ (อารมณ์คล้ายๆ ตำนานพญานาค ที่ทำให้เกิดแม่น้ำโขงคะ) ในตำนานกล่าวมา วันนั้นเป็นวันที่อากาศค่อนข้างเย็น ปลาไหลคูน่าเริ่มเหนื่อยล้าซบเซาจนเผอหลับไปไหนที่สุด ต่อมาไม่นานจากนั้น กลุ่มชาวฮาวายพื้นเมือง กำลังออกเดินทางจากหมู่บ้าน Kalalau กำลังเดินทางไปยังหมู่บ้าน Waimea ก็พบว่ามีปลาไหลขนาดใหญ่นอนแข็งทื่ออยู่ระหว่างทาง พวกเขาลองทั้งกระทุ้งและแหย่มันก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง พวกเขาเลยตัดสินใจว่า เอ่อ...สงสัยตายแล้วแหระ งั้นเอาไปทำเป็นอาหารดีกว่า พวกเขาเลยลองพยายามที่จะม้วนมันให้ใส่ลงไปในคลุกกิ้งพิท*ให้ได้.  ** *คลุก-กิ้ง พิท   คือไม่รู้จะเรียกในภาษาไทยว่ายังไงค่ะ 

**Cooking pit (คลุกกิ้ง พิท)... มันหน้าตาแบบนี้



 

ในตำนานบอกว่า... พวกเขาพยายามที่จะจัดการทุกวิถีทาง ทั้งพยายามยัด พยายามม้วนก็ไม่ได้ เลยจัดการที่จะย่างมันบนหินแทน โดยที่ก่อกองไฟไว้ด้านบนตัวมันแทน
ทันใดนั้นเอง เจ้าปลาไหลคูน่าดันตื่น เลยจัดการกินมนุษย์ที่กำลังพยายามจะกินมันก่อนที่มันจะเลื้อยกลับลงทะเลไป หินเหล่านั้นยังคงอยู่ที่นั่นและเรียงขนานกันซึ่งเป็นเครื่องหมายของความยาวของปลาไหล พื้นที่นั้นมีชื่อว่า Ka-Lua-puhi หรือ หลุมปลาไหล
(อารมณ์น่าจะคล้ายๆตำนาน ถ้ำเขานางนอนอะไรทำนองนั้นมั้งคะ) 



121  อ่านตำนานจบ คิดถึงแต่ กาตูนย์ Maona คะ
ทุกครั้งที่จินตการเกี่ยวกับชาวฮาวาย หน้าโมน่าชอบโผล่ขึ้นมาในหัว  118




มาต่อที่ Awa'awapuhi เป็นอีกหนึ่งเส้นทางเดินเขาที่สนุกมาก
วิวล้านหลัก หลักล้าน
"จึ้ง" มาก







6.7 ไมล์ภูเขา หรือประมาณ 11 กิโลแม้ว ค่ะ
กิโลแม้วจริงๆคะ เวลามาเดินป่า ต้องลืมหน่วยวัดแบบปกติไปเลย 
บวกกิโลแม้วเพิ่ม  126  


วันหยุดวาเคชั่นอีกหนึ่งวันของสองพี่น้องที่เกาะคาไว รัฐฮาวาย
มาเกาะนี้ ไม่ได้ตั้งใจมาดำน้ำ หรือมาชายหาด
ตั้งใจจะมา Hiking ที่ Na pali Coast โดยเฉพาะ
จ้องดูรูปถ่ายมานานแล้ว ตราบใดที่ยังมีแรงและมีกำลัง
ต้องพาตัวเองไป ณ ที่แห่งนั้นให้ได้

จำได้ว่า...รูปภาพชายฝั่งทะเลนาปาลีในอินเตอร์เน็ท
มันสวย "จึ้ง!" ล่อต่อล่อใจ ยั้วยวน ชวนให้มามากคะ

เอ้า เริ่ม...




Trail นี้ไม่ต้องเดินมุดป่า แค่โคลนเยอะ ทางไม่ค่อยชัน พอรับได้


เห็นครอบครัวหนึ่ง แบกลูกใส่กระเป๋า *Backpack toddler ก็มี
อิพ่อหอบลูกไป อิแม่หอบของพะรุงงพะรังตามๆกัน





ตัดมาที่สองพี่น้อง
ทางเดินมีโคลน(muddy)บ้าง สลับพื้นดินที่แห้งบ้าง สลับไปสลับมา
ทางขาเข้าง่ายหน่อยเพราะเดิน "ลง" เขาตลอดทาง
แต่ทวาขากลับ ตรงกันข้าม ต้องเดินกลับ "ขึ้น" มาที่รถ
(คิดแล้วเหนื่อยพอนึกถึงขากลับ)


แต่อุปสรรคก็วนมาหาเหมือนเดิม.. 126

เดินลงไปได้สักพักประมาณครึ่งชั่วโมงกว่าๆ 
เจ้าน้องชายตัวแสบ มันบอกว่า
"เฮ๊ย! ลืมเอาห่อข้าวออกจาก**Insulated bag มาใส่ไว้ในเป้" 
136

(**Insulated bags เป็นกระเป๋าหุ้มฉนวนเก็บอาหารไว้ในอุณภูมิเดิม ถังใหญ่ทิ้งไว้ในรถ)
 
ทำไมเป็นคนแบบนี้ว้า...

ต้องกลับไปที่รถหนะสิถ้างั้น ไปด้วยกันทั้งสองคน
น้องไม่ทิ้งเราไว้ในป่า
เราก็ไม่ทิ้งมันเดินกลับไปรถคนเดียว
เอ้า...ได้เวลาซ้อมเดินกลับขึ้นไปที่รถ

... พอหันหลังกลับไป ทางชันมาก กกก(กอ ไก่ หลายๆตัว)
แบบนี้มันใช่ทางกุเพิ่งจะเดินลงมาเหรอว๊า... 

เดินขึ้นหอบแห๊กๆ เป็นระยะๆ
ดินเหนียวๆ ยกขายาก... ต้องใช้สกิลเล่นบัลเล่เต้นแขยงเท้าด้วย
อยากได้ไม้Pole มาก ไม่ได้เอามาจากบ้านด้วย
จะลงทุนซื้อใหม่ที่เกาะมันก็ไม่จำเป็นขนาดนั้น แต่มีก็ดี 
พยายามมองหาข้างทาง หาแบบตามมีตามเกิดตามtrailเอา

กลับมาถึงที่รถ... เลยจัดกระเป๋าเป้ใหม่อีกรอบ
และยังมองหาไม้โพล (Hiking poles) แบบตามมีตามเกิดอยู่คะ

โว้ว
สวรรค์มีตา ประทานไม้โพลมาให้ สงสัยจากคนก่อนๆ ที่เดินกลับออกมาแล้วทิ้งไว้
ให้คนต่อๆไปใช้ แสดงว่ามันคงจะจำเป็นจริงๆ
และ
อยู่ตรงที่ทางเข้าพอดี ก่อนหน้านี้ไม่เห็นเลย
หยิบคนละอันก่อนเข้าไปอีกครั้งค่ะ มันช่วยได้เยอะเลย





ปะค่ะ ไปต่อ... เดินกลับเข้าไปอีกรอบหนึ่ง 131
รอบนี้ไม่ลืมอะไรหล่ะ...ของกินครบ
First aid ก็พร้อม Mayday วิทยุก็มา
แบตกล้อง ไฟฉาย พุล ก็มี

ไปต่อค่ะ... เดินกลับเข้าไปอีกรอบหนึ่ง

117

 
 


156
พอพ้นความโคลน เดินตาม Trailมาสักพัก ก็เจอ...
กับความ "จึ้ง!" ที่ กำลัง ต า ม ห า อ ยู่

มาถึงแล้ว Na pali Coast





พอมาถึง
คนค่อนข้างเยอะ... รู้สึกดีใจที่ได้ไป Honopu Trail ก่อนหน้านี้มาก่อน
ที่ Honopu Trail ไม่มีคนเลยมีแค่เราสองคนพี่น้อง...

มากไปกว่าคนเยอะ คือตรง สันเขา ที่ แ ค บ ม า ก ... 
จุดที่แคบที่สุด ตรงนี้มันคือ "สันมีดชัดๆ" ทางชันกว่าในรูป

เห็นบางคนกลัวความสูงก็หยุดถ่ายรูปอยู่ตรงนั้น...
ไม่ได้จำเป็นต้องไปให้สุดทาง... "ระหว่างทาง นั้นคงสำคัญกว่าจริงๆ"
แค่ Moment นั้น สำหรับบางคนก็รู้สึก On top of The World แล้ว





โอ้ย ใจจะวาย... อย่าได้มีใครเดินเข้ามาใกล้ๆ ตอนเรากำลังข้ามเชียวน๊า เสียวไส้เสียวพุงไปหมด
พอมาถึงตาเราต้องข้ามไปบ้าง...   156
ตูขอข้ามไปก่อน พวกเอ็งอยากทำอะไรพิเรนๆ เอาไว้ทีหลัง

ตอนที่เดินข้ามไป...สั่นสู้ คะสั่น สู้ สั่นไปหมด 555
มีคนมาเดินตัดหน้าถ่ายรูประหว่างตอนที่กำลังก้าวข้ามไป อี๊ก
มันจะรอก่อนหน่อยสัก 10 วินาที ไม่ได้รึ ยังไงว๊า
คนยิ่งเสียวไส้ เสียวพุงอยู่ตอนนี้

ฮ่วย!




ข้ามมาได้แล้วมันก็ไม่มีอะไร
วิวเดิม... เพิ่มเติมคือ

"เยส! ก้าวข้ามความกลัว เสียวไส้เสียวพุงไปได้แล้ว"

เดี๋ยวค่อยให้รางวัลตัวเองอีกตอนก้าวข้ามกลับมาอีกทีละกัน




 

149


จาก Final stop 
ตอนแรกวางแผนกันไว้ว่า วันพรุ้งนี้ (หลังจากวันที่เดิน Trail นี้ จบ) 
จะจองเฮอริคอปเตอร์รอบเช้า ดูวิว รอบเกาะซะหน่อย  แต่..... จากมุมนี้ เห็นเฮอริคอปเตอร์หละ 
พร้อมกับเปลี่ยนใจ ไม่ไปทัวร์เฮอริคอปเตอร์แล้ว  (ไม่ได้ตังค์ฉันแน่นอน แพงxาส!!!)




พาสองขาน้อยๆ ตัวจ่อยๆ แห้งๆ!
 พาตัวเองเดินมาเรื่อยๆ กับ น้องชายสุดเลิฟ... ทะเลาะกันบ้าง ตีกันบ้าง
แต่

ณ ขณะนี้ เจ้าโน้ตตัวดำ มีความสุขมาก...
กับ
อะไรที่ทำมาได้ด้วยกำลังแรงกายของตัวเราเอง...คือที่สุดหละ...
มองลงมาจากข้างบน Helicoptor บินต่ำกว่ามนุษย์ตัวน้อยๆซะอีก

Oh man!...I'm OVER the moon  152

"The BEST prepation for tomorrow is doing your best TODAY!"

พรุ้งนี้นอนตื่นสายๆ สบายใจไม่ต้องเสียตังค์ไป Helicopter tour แย้ว เย้!!





และเวลาที่เกลียดที่สุดก็มาถึง
....
ต้องเดินกลับขึ้นไปที่รถแล้วค่ะ
ย้ำ นะคะ ย้ำ ...เดินขึ้น





บอกลา Awa'awapuhi Trail
สัญลักษณ์ "Sharka" ถ้าบ้านเราแปลว่าคาราบาว ที่นั้นแปลว่า

สวัสดี หรือ ขอบคุณ หรือ มีความสุขหลายมากๆ




8.33 ไมลล์ หรือประมาณ 13 กิโลแม้ว นิดๆ
ไป-กลับ
ใช้เวลาประมาณ 5+ ชั่วโมงกว่าคะ รวมเวลาพักกินข้าวด้วย ที่จุด Vista point
รวมเวลาที่น้องชายลืมของกิน แล้วต้องกลับมาที่รถอีกรอบ
ถือการออกกำลังกายอีกแบบไปค่ะ แหะๆ 127






ถึงรถละ เปลี่ยนร้องเท้าแตะ 
ขณะที่กำลังเตรียมตัวเองอยู่ จะขับรถกลับที่พัก... 

มีฝรั่งสองนางมาขอติดรถตามลงไป Visitor Center ด้วย....  เห็นบอกว่าจอดรถไว้ตรงนั้น
(ก่อนหน้านี้เห็นเด็กสองคนนี้เดินถามหลายคน หลายคันละ...
แต่ไม่มีใครให้ติดรถไปด้วย สุดท้ายก็มาจบที่พวกเรา)

121
มาเลยจ๊ะ ได้เลยจ่ะ... เดี๋ยวไปส่ง...

เม้ามอยกับเด็กๆบนรถ...กับชะนีน้อยสองคนนี้
มาจากเบลเยี่ยม แมร่งไกลโฮ๊ก 123 นั่งเครื่องบิน สาระพัดต่อกว่าจะมาถึง
มาถึงเมื่อวาน เช้าวันต่อมาก็มาเดิน Hiking trail นี้เลย
โอ๊ะ...ฟังหละเหนื่อยแทน รู้สึก Jetleg แทนเด็กๆขึ้นมาทันที  
  


152

 




Create Date : 21 มิถุนายน 2563
Last Update : 22 มิถุนายน 2563 21:33:25 น.
Counter : 554 Pageviews.

24 comments
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnonnoiGiwGiw, คุณฟ้าใสวันใหม่, คุณหอมกร, คุณสองแผ่นดิน, คุณhaiku, คุณKavanich96, คุณวลีลักษณา, คุณmcayenne94, คุณSleepless Sea, คุณจันทราน็อคเทิร์น, คุณSai Eeuu, คุณThe Kop Civil, คุณSakormaree, คุณSweet_pills, คุณmelody_bangkok, คุณภาวิดา คนบ้านป่า, คุณไวน์กับสายน้ำ, คุณ**mp5**, คุณlife for eat and travel, คุณเริงฤดีนะ

  
ขโมยแม่ไป.. ก็ไม่มีประโยชน์..
เพราะคนเข้าครัวทำกับข้าวคือเราจร้าาา
ฮ่าาาาาา.. นางมาบ้านเราเอาแต่กินนอนๆๆ
อย่างเดียวเลยเหอะ.. นางบอกนี่วันพักร้อนของชั้น​ เครนะ555+

ว่าแค่บ้านนี้... มีทริปสนุกๆ​ ทุกรอบเลย
เห็นวิวแล้วสวยงามมากขาลุยตัวจริงเลยนะเนี่ยะ
ยกนิ้ว.... เราแค่ไปดำผุดดำว่ายพักเดียว.. เส้นเคลื่อนแระเนี่ยะ
โอ๊ยยยยน.. 😂​
โดย: nonnoiGiwGiw วันที่: 21 มิถุนายน 2563 เวลา:20:42:42 น.
  
เก่งมากเลยค่ะ แค่เห็นก็เหนื่อยแล้ว 555
ขอบคุณกำลังใจที่บล็อกด้วยนะคะ
โดย: ฟ้าใสวันใหม่ วันที่: 21 มิถุนายน 2563 เวลา:21:08:47 น.
  
โน้ตตัวดำ Travel Blog ดู Blog
พล็อตแบบตำนานเนี่ยไปสร้างหนังได้เลยค่ะ

โดย: หอมกร วันที่: 21 มิถุนายน 2563 เวลา:21:29:59 น.
  
ขอบคุณที่แบ่งปัน
โดย: Kavanich96 วันที่: 22 มิถุนายน 2563 เวลา:3:43:46 น.
  
ภาพสวยมากค่ะ
แถมเรื่องราวดีๆ ของที่มา
ขอเป็นผู้ติดตามถาวรนะคะ
โดย: วลีลักษณา วันที่: 22 มิถุนายน 2563 เวลา:8:01:17 น.
  
ภาพสวยงาม ตามมาลุยด้วยคน
สดชื่น สูดอากาศบริสุทธิ์
ชีวิตน้องโน๊ตมีโมเม้นท์ดีงาม จังค่ะ
โดย: mcayenne94 วันที่: 22 มิถุนายน 2563 เวลา:9:17:36 น.
  
วิวสวยมากครับ เที่ยวแบบลุยๆดีครับ

โดย: Sleepless Sea วันที่: 22 มิถุนายน 2563 เวลา:10:01:20 น.
  
วิวนี่สวยคุ้มค่าขาที่เดินไปมากเลยครับ
ตำนานปลาไหล ทีแรกก็น่ากิน ตอนหลังๆเริ่มน่ากลัว นึกถึงอนาคอนด้าเลยอ่ะครับ

ผมว่านะครับ เด็ก ๆ ไม่ค่อย jet lag เท่าไหร่ แต่พอเวลาผ่านไป วัยก็ผ่านตาม เริ่มมึนบ้างเหมือนกัน ^^
โดย: จันทราน็อคเทิร์น วันที่: 22 มิถุนายน 2563 เวลา:14:40:40 น.
  
รูป Sharka เท่ห์มากครับ เที่ยวนี้มีข้อมูลความสูง ความชัน ระยะไต่พร้อมเลยครับ ผมว่าน่าจะสนุกสนาน ผจญภัย หวาดเสียว เหนื่อยเอาการเลยนะครับ แต่เห็นวิวสวย ๆ นี่คุ้มค่ามาก ๆ ครับ หายเหนื่อยเลย
โดย: The Kop Civil วันที่: 23 มิถุนายน 2563 เวลา:0:35:04 น.
  
11 กิโลเมตร ขอซ้อมเป็นลมล่วงหน้า
โดย: peaceplay วันที่: 23 มิถุนายน 2563 เวลา:19:15:47 น.
  
สวัสดีค่ะ
เห็นภาพเเล้วรู้สึกได้ อึ้งทึ่ง เสียว กับการเที่ยวที่เเสนสนุกของคุณโน๊ตตัวดำนะคะ

...เอาไว้คราวหน้าจะแวะมาเยี่ยมเยียนใหม่..

ขอบคุณที่ไปทักทายกันนะคะ ^_^ (คาราบาว)

โดย: Sakormaree วันที่: 23 มิถุนายน 2563 เวลา:21:31:04 น.
  
วิวสวย ภาพสวยมากๆค่ะ
คุณโน๊ตเก่งจังค่ะใช้เวลาไปไม่น้อยเลย

ขอบคุณคุณโน๊ตมากนะคะที่พาชม

โดย: Sweet_pills วันที่: 24 มิถุนายน 2563 เวลา:0:17:56 น.
  
ยกนิ้วให้กับนักเดินไกลเลยค่ะ
เดินเก่ง บรรยากาศ2 ข้างทางก็สวยมากๆ
โดย: สมาชิก 3661153 (สมาชิกหมายเลข 3661152 ) วันที่: 24 มิถุนายน 2563 เวลา:14:30:33 น.
  
เก่งจังเลยค่ะ วิวสวยมากเลยค่ะ

โดย: melody_bangkok วันที่: 24 มิถุนายน 2563 เวลา:16:27:54 น.
  
หนนี้ใส่กางเกงขายาวนะคะ
คงปลอดภัยกว่าหนที่แล้ว

วิวสวยทางไม่ชันมาก
ครอบครัวจึงเอาเบบี้ไปด้วยได้
แต่คงต้องระวังจุดเสี่ยงมากนะคะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 25 มิถุนายน 2563 เวลา:9:25:37 น.
  
ยินดีที่ได้รู้จักคุณโน้ตตัวดำเช่นกันค่า
อ่านเรื่องของคุณโน้ตตัวดำแล้ว อยากจะ pack กระเป๋าออกไปเที่ยวเลย อิอิ ^o^
โดย: * ~ kawwaw ~ * วันที่: 25 มิถุนายน 2563 เวลา:11:16:40 น.
  
ทางเดินบนสันเขา เสียว.. ไม่ดี 555
แต่ก็น่าไปเที่ยวครับ
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 26 มิถุนายน 2563 เวลา:7:08:19 น.
  
แวะมาเยี่ยมและส่งกำลังใจครับ
โดย: **mp5** วันที่: 29 มิถุนายน 2563 เวลา:10:10:41 น.
  
แวะมาโหวตค่ะ อยากไปเทร็กกิ้งเหมือนกันแต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วค่ะ เป็นเข่าอักเสบ
โดย: life for eat and travel วันที่: 29 มิถุนายน 2563 เวลา:19:31:20 น.
  
วิวสวยมากเลยค่ะ เห็นทางเดินนบนสันเขาแล้ว ขาสั่นเลยค่ะ 555

ขอบคุณที่แวะไปทักทายกันนะคะ
โดย: blog pu วันที่: 2 กรกฎาคม 2563 เวลา:22:12:58 น.
  
สวัสดีค่ะ ยังเดินอยู่ป่านี้นะคะ
รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

โดย: ภาวิดา คนบ้านป่า วันที่: 9 กรกฎาคม 2563 เวลา:15:59:50 น.
  
Where r u mow?
Stay safe นะคะ
โดย: เริงฤดีนะ วันที่: 8 สิงหาคม 2563 เวลา:14:38:43 น.
  
ฮาวโหลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล
โดย: peaceplay วันที่: 15 สิงหาคม 2563 เวลา:10:17:20 น.
  
อร๊ายยยยยย
ถ้าอยู่เมืองไทยจะตามรอยเลยค่ะ
บรรยากาศดีมากกกกก
โดย: อุ้มสี วันที่: 11 กันยายน 2563 เวลา:9:20:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

โน้ตตัวดำ
Location :
Boston  United States

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]



โ น้ ต ตั ว ดำ *_. จังหวะของชีวิต
รักการออกเดินทาง ใช้ชีวิต กินลมชมวิว ถ่ายภาพ ภูเขา ทะเล..... ไม่ใช่เซียนเที่ยว ไม่ใช่นักปราช ไม่ต้องการที่จะให้ชีวิต Perfect ไปทุกเรื่อง
ทะเลาะกับตัวเองบ้างบางที ไม่มีอะไรมาก ก็แค่คนธรรมด๊ามะดา คนหนึ่งที่ชอบการใช้ชีวิต รักตัวเองในแบบที่ตัวเอง.
I don't know why travel is matter but it was changed my life.

I love living life and I am happy....


New Comments
มิถุนายน 2563

 
1
2
3
5
6
7
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
 
  •  Bloggang.com