ความสุขที่หาได้บนโลกใบนี้
Group Blog
 
 
มีนาคม 2549
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
20 มีนาคม 2549
 
All Blogs
 
เย้..yeah..กำลังจะปิดบ้านไปลำคลองงูค่ะ



weekend นี้ กำลังจะหนีร้อน(โค..ตะระ..ร้อน)จากเมืองหลวง ปิดบ้านไปเที่ยวลำคลองงู จ.กาญจนบุรี ค่ะ ยังไม่ทราบรายละเอียดใดทั้งสิ้น...ว่านอนที่ไหน ลำคลองงูเป็นไง?? รู้แต่ว่า...ต้องลุยน้ำเข้าไป..เปียกๆ เข้าไปในถ้ำมืดๆ เพราะไอ้เพื่อนหัวหน้าทัวร์ครั้งนี้ บอกให้ไปหาไฟฉายคาดหัว แบบไฟฉายหากบนั่นแหละ มาเตรียมไว้เพื่อไปส่องเสาหินที่หย่าย..ยย ที่สุดในโลกแน่ะ..!!! อุปกรณ์ที่ต้องเตรียม ก็มีกางเกงแบบแห้งเร็ว รองเท้ารัดส้น กล้องถ่ายรูป วิทยุสื่อสาร O.K accessories พร้อม...ใจพร้อม..ร่างกาย..เอ่อ.. เหลืออีก 3-4 วันต้องไปฟิตซะหน่อยแหล้ว...

......................
......................
......................
......................
กลับมาแล้วจ้า...กลับมาพร้อมความประทับใจ..รอยฟกช้ำตามร่างกาย และยาคลายกล้ามเนื้อ..hahah
ขอบันทึกความทรงจำไว้หน่อยนะ...............................กว่าจะรวมทีมกันได้ ก็ปาไป 2 ทุ่มกว่าๆของคืนวันศุกร์ที่ 24 มีนา นับไป นับมา ก็ได้พรรคพวกรวม 8 ชีวิต ไม่ใช่ใครที่ไหน....เพื่อนเก่า ที่ยังไม่แก่ แต่รักการเที่ยวแต่ไหนแต่ไร..เราใช้รถเพียงคันเดียว บางคนก็ต้องนั่งท้ายกระบะที่แน่นไปด้วยเป้เสื้อผ้า เต็นท์(ของเพื่อน) อุปกรณ์ยังชีพต่างๆ แต่การเดินทางตอนกลางคืนก็ดีไปอย่างคือนั่งท้ายรถก็ไม่ร้อน ยิ่งช่วงออกนอกเมือง ขึ้นเขา ท้องฟ้าเคลียร์ เห็นดาวชัดเจน ลมพัดเย็นๆ ก็มีความสุขไปอีกแบบ แต่ความสุขของการนั่งท้ายกระบะสิ้นสุดลงเมื่อถึงทางแยกเลี้ยวเข้าอุทยานลำคลองงู (ใช้เส้นทางสู่อำเภอสังขละบุรีประมาณ 30 กิโลเมตรจากแยกเข้าอำเภอทองผาภูมิ) ก็เพราะว่ารถของเราขับตามรถของอีกคณะหนึ่ง ซึ่งเรามาแจมๆกับเค้าใน trip นี้ เส้นทางที่ไม่ได้ราบเรียบ แถมฝุ่นตลบจากรถคันหน้า ทำให้การดูดาวต้องหยุดลง แล้วมุดใต้ผ้าห่มตลอดเกือบ 30 กิโลเมตร ก็สนุกไปอีกแบบนะเนี่ย กว่าเราจะมาถึงที่ทำการอุทยานก็ปาเข้าไป เกือบๆตีสามแล้ว มองซ้าย มองขวามืดไปหมด เจ้าหน้าที่ป่าไม้คอยยืนชี้จุดกางเต็นท์ให้...พระเจ้าช่วย... ...ไม่ได้เอาเต็นท์ของตัวเองมา..ด้วยความเข้าใจผิดจากการพูดกะไอ้เพื่อนตัวแสบ..แต่เราคงผิดเองแหละเพราะชาวบ้านเค้าเอามากันครบ...ยกเว้นเรา ไม่เป็นไรเรื่องนอนเรื่องเล็ก เรื่องเที่ยวสำคัญกว่า...
...เช้าตื่นนอน..ก็มารับฟังคำขู่จากหลายคนที่เคยมาเที่ยวแล้ว ว่าโหด...แบบภูกระดึงเรียกพี่..ตอนนั้นในใจก็คิดว่าoh อะไรจะปานนั้น..จริงเหรอ??แล้วภาพในอดีตสมัยไปภูกระดึงครั้งแรกก็ลอยมาในหัว...ตอนนั้นขนาดเอ๊าะๆกว่านี้ก็แทบแย่...
เช้าวันแรกเราจะไปถ้ำเสาหิน ใช้เวลาเดินเท้าประมาณ 6 กิโล ไปดูเสาหินที่ record ว่าสูงสุดในโลก 62.5 m รถของเจ้าหน้าที่เข้าไปส่งจุดปล่อยตัว และการเดินป่าที่นี้ต้องมีเจ้าหน้าที่นำทางทุกครั้ง เส้นทางขาเข้าผ่านป่าไผ่ ป่าเบญจพรรณ เห็นดอกส้านสีเหลืองร่วงเป็นระยะๆ ตอนแรกๆก็สุขใจชมต้นหมากรากไม้ แดดไม่ร้อนมากเพราะร่มไม้ยังแน่น...ยังไม่ทันได้คิดว่าเส้นทางขาเข้าส่วนใหญ่จะเดินลง ปีนลง ไถ่ลง..แล้วขากลับหล่ะ

รูปแรกแค่เริ่มเดินเข้าสัก 1/2-1 ชั่วโมง ก็เริ่มออกอาการ...


ดอกไม้โผล่ตามทางป่าไผ่


ยังยิ้มได้....





กว่าจะเดินถึงปากทางเข้าถ้ำก็ประมาณเที่ยงกว่าๆ (แปลว่าใช้เวลาเดินมาตั้งแต่ 9.00 น ก็ 3 ชั่วโมงกว่าๆ) ก็พักกินข้าวเที่ยงบริเวณน้ำตก เสร็จแล้วค่อยปีนขึ้นปากถ้ำ เย้ ไฟฉายคาดหัวส่องกบได้ใช้งานแล้ว เพราะในถ้ำมืดสนิท แต่อากาศดีไม่อับเหมือนถ้ำทั่วๆไป เพราะมีลำธารสายใหญ่ไหลผ่านในถ้ำ....การที่จะไปถึงเสาหินต้องลอยตัวต้านกระแสน้ำ เกาะตามผนังถ้ำตามๆกันไป น้ำในลำธารเย็นเฉียบ ชื่นใจ มีช่วงหวาดเสียวบางจุด แบบว่าเพื่อนร่างบาง หลุดลอยตามกระแสน้ำ ร้องแหกปากให้ช่วยกันคว้าร่างไว้......

เฮ่อ..ถึงแล้วเก็บภาพไว้เป็นหลักฐานหน่อย...พอจะมองเห็นเสาหินลางๆไหมเนี่ย...



...

....มีเรื่องจะสารภาพ..ตั้งแต่เที่ยวมาที่ไหน..ไหน...ก็มีครั้งนี้แหละที่เรียกหาเจ้าป่าเจ้าเขามาช่วยลูกช้างด้วย เป็นระยะๆ..สงสัยจะฟิตไม่พอ สังขารไม่เป็นใจ...อย่างที่บอกขามาเดินลงมาเรื่อยๆ...ขากลับก็ต้องเดินขึ้น..แล้วยิ่งเดินช้าอยู่หลังชาวบ้านเค้า...กำลังใจยิ่งถดถอย...คนอื่นเค้าถึงก่อนก็พักก่อน...พอเรามาถึงเค้าก็เดินต่อไปอีกแล้ว..ทิ้งช่วงกันลิบๆเนินเขานู้นแน่ะ
แต่ที่ฮาดี..ก็คือยัยเพื่อนสาวร่างบางเจ้าเก่าที่เกือบหลุดลอยตามน้ำไป..เจ้าหล่อนคงเหนื่อยแบบสุดๆเห็นหยุดเดิน...หันหน้าเข้าหาก่อไผ่แล้วบ่นอะไรก็ไม่รู้พึมพำๆ..ไอ้เราเห็นก็ขำ...เฮ้ย...สงสัย...มันจะถอดจิตออกจากร่างแล้วนะนั่น
...วันนั้นกว่าจะออกมาจากป่าด้วยกำลังอึดสุดท้าย(จริงๆ) ก็เกือบห้าหกโมงเย็น แต่ก็ได้รับคำชมจากทีมผู้นำ trip ว่าเดินได้เร็วกว่าที่คิดไว้...เฮ่อ...ยังมีพรุ่งนี้อีกถ้ำ...สงสัยก่อนนอนต้องนวดยากันหน่อยแล้ว...แล้วยังได้ข่าวการถอดใจของเพื่อนสาวคนเดิม..ว่าพรุ่งนี้ขอ bye อาสาเฝ้าเต็นท์ให้ซะแล้ว...เฮ้ย..มันไม่ไปคราวนี้เราก็ติดโผคนสุดท้ายของแถวสิเนี่ย...ไม่ได้...เสียฟอร์มหมด..รีบนอนเอาแรงดีกว่า...ZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZZ
......
......อู๊ย......ปวดตั้งแต่ต้นคอยันส้นเท้า...เลยนะเนี่ย
เช้าแล้วจ๊า....โผล่หน้าออกมาจากเต็นท์...ยังเงียบกริบไม่มีเจ้าเพื่อนตัวไหนขยับตัว.. (เมื่อคืนมีเต็นท์นอนแล้ว...เจ้าหน้าที่เค้าหามาให้ขนาดกระทัดรัดพอดีตัว(2ตัว)มั่กๆ)...เมื่อคืนนอนหลับๆตื่นๆดึกมากแล้ว ยังได้ยินเสียงแว่วของหนุ่มสาว 2 คู่ หัวร่อต่อกระซิกกันอยู่...แอบฟังมัน..คุยอะไรกันว่ะ...(ความจริงไม่ได้แอบ...เสียงมันดังพอใช้ได้เลยแหล่ะ) ฟังไปฟังมามีเสียงร้องเพลง...เพลง...เก่าม๊าก มาก...ด้วย ประมาณนูโว album แรกๆ ...หนึ่งเสียงในนั้น..ยัยสาวเพื่อนร่างบาง..ที่เมื่อตอนเย็นในป่ายังเดี้ยงอยู่...ตอนดึกเสียงใสเชียวนะ.......เช้าขึ้นจึงรู้ว่าเล่นทายชื่อเพลง..และชื่อคนร้อง..โฮ..เล่นเพลงซะเก่าเชียว...คนอื่นเค้าก็รู้ว่าแก่กันหมดซี่!!....

...บรรยากาศยามเช้า...ยังไม่มีใครตื่น....



วันนี้โปรแกรมแน่นเอียด..แต่เดินน้อยกว่าเมื่อวานนี้...วันนี้จะไปดูถ้ำนกนางแอ่นที่มีหินงอกหินย้อยสวยงาม..เดินไม่เหนื่อยเท่าไรเพราะเดินชมต้นไม้..ดอกไม้...พอให้ลืมความปวดเมื่อยกล้ามเนื้อได้บ้าง...แต่ก็หวาดเสียวพอได้..เพราะเดินปีนตามหน้าผา ยังกะเลียงผาแน่ะดูไม่ค่อย safe เท่าไรแต่ใจรัก....อิอิ

ดอกดิน...น่ารักดี


ก่อนเข้าถ้ำต้องลอยตัวตามลำธารไปบ้าง เดินลุยน้ำบ้าง แถมช่วงท้ายก่อนออกจากถ้ำยังต้องกระโดดจากหน้าผาลงน้ำสูงประมาณ 3-4 เมตรเห็นจะได้..เสียวมากแต่ขอบอกว่าโดดก่อนใครนะจ๊ะ...แบบว่าไม่อยากเห็นคนอื่นโดดมาก...โดดให้เสร็จๆไปเลยแล้วไปนั่งลุ้นคนอื่นดีกว่า..

ลอยตัวตามน้ำช่วงสุดท้ายก่อนถึงถ้ำนกแอ่น



บรรยากาศภายในถ้ำนกนางแอ่น..ที่ไม่มีนกนางแอ่นสักตัว




...วันนั้น..ออกจากป่าก็ 3-4 โมงเย็นๆ...ปิด trip นี้ด้วยความประทับใจจริงๆค่ะ

ขอบคุณ...เพื่อน..ที่สรรหาที่เที่ยว

ขอบคุณ...เจ้าป่าเจ้าเขา..ที่ไม่รู้จักกัน..แต่ก็ต้องรบกวนให้ช่วยอยู่บ่อยๆ

ขอบคุณ...ขาซ้ายกับขาขวา..ที่ยังพาร่างกายส่วนอื่นๆไปเก็บเกี่ยวความสุขไหว

ขอบคุณ...หัวใจ..ที่ต้องลำบากลุ้นอย่างหนัก..จะไหวไหมว่ะเนี่ย...

สุดท้าย...ขอบคุณมาก.กกก....จ๊า....ที่มาเยี่ยมเยียนความสุขของฉัน.....bye...see u next trip



Create Date : 20 มีนาคม 2549
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2549 16:28:44 น. 3 comments
Counter : 671 Pageviews.

 
แหมไม่วายยังมานินทาชั้นใน blog อีกนะยะ


โดย: เพื่อนสาวร่างบางคนนั้น IP: 202.28.78.14 วันที่: 3 พฤษภาคม 2549 เวลา:18:11:43 น.  

 
แหม...รักหรอกจึงหยอกเล่นนะจ๊ะ


โดย: จิกน้ำ วันที่: 6 พฤษภาคม 2549 เวลา:8:27:59 น.  

 
แนะนำเว็บท่องเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยวอันสวยงาม


โดย: attractions (loveyoupantip ) วันที่: 7 สิงหาคม 2554 เวลา:11:19:07 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

จิกน้ำ
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




รอบๆตัวเรา...มีความสุขตั้งเยอะค่ะ..แต่วิธีเก็บเกี่ยวความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนกัน..ว่างๆก็แวะมาแบ่งบัน.."..ความสุขแบบพอเพียง.." กันได้นะคะ

Emo น้องลิง
Emo หัวหอม
Emo เหลืองดุ๊กดิ๊ก
X
X
X

Create Your Own

ฮั่นแน่...เข้ามาแล้วก็เม้นท์กันนิดส์นึงนะพี่น้อง..อิอิ

Friends' blogs
[Add จิกน้ำ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.