ไม่ว่าฤดูร้อนปีไหนๆ กลางวันและกลางคืนที่ผ่านไป คงเป็นเวลาที่เท่ากันเสมอ
<<
สิงหาคม 2565
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 
27 สิงหาคม 2565

ผาด พาสิกรณ์ - เสือเพลินกรง (นวนิยาย)



บนจอ LED ข้างกรง (คำนำฉบับพิมพ์ครั้งที่สอง)

"ขณะที่ผู้เขียนทำงานของเขามาส่วนหนึ่ง
ผู้อ่านก็ต้องนำประสบการณ์ของตนมาอีกส่วนหนึ่งเพื่อใช้ตีความ
สองส่วนนี้ เมื่อหลอมรวมกันแล้ว
กลายเกิดเป็นความหมายอันเป็นปัจเจกสำหรับบุคคลต่อนวนิยายเรื่องนั้นๆ"

ใจความดังกล่าวของคุณผาด
เป็นบรรทัดที่ทำให้ผมได้เข้าใจอะไรสักอย่าง ได้มากขึ้นกว่า...สิ่งที่เป็นอะไรสักอย่าง... 

ผมเคยไปหาอ่านรีวิวจากเว็บไซต์ ยิ่งอ่านรีวิว
ยิ่งทำให้อยากอ่านยิ่งขึ้นไปอีก

จำได้ครั้งแรกว่าผมเห็นปกเสือโทนดำและขาว
วางไว้ใกล้ๆ อินไซต์เพชรพระอุมา ในร้านหนังสือแห่งหนึ่ง
กว่าจะมาอ่านก็เข้าปี 65 แล้ว ผมเลือกอ่านนวนิยายของคุณผาดเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก 

ประเด็นที่ผมอยากอ่านของเรื่องนี้ เริ่มแรกก็คงเพราะความสัมพันธ์ของตัวละคร
อยากจะรู้ว่าจะเติบโตกันไปในรูปแบบไหน

แต่พออ่านไป...
มันมีหลายประเด็นที่ตอบโจทย์ที่ค้างคาใจผมมานานแสนนาน

แล้วอยู่ดีๆ ก็มาได้คำตอบจากนวนิยายที่ผมไม่คาดฝันว่าจะได้คำตอบ
ซึ่งคำตอบที่ผมประทับใจเป็นการส่วนตัว ล้วนเป็นประเด็นของ "แจ่มใส" ทั้งสิ้น 

เรื่องนี้เรามองทุกอย่างผ่านสายตาของ "นาซ่า"
นาซ่า ผู้ที่ผมคิดถึงทีไร ก็คงจะเป็นตอนที่โดนล้อเรื่องแม่หอมแก้ม
พลันให้คิดถึงภาพขึ้นมาดื้อๆ
รวมไปถึงภาพหมอผีหลับตาสวดมนต์แช่ง
ภาพกล่องพลอยกับกล่องสังกะสีสมบัติ

เอาจริงๆ ช่วงที่ผมอ่านถึงความเป็นมาวัยเด็กของกลุ่มนาซ่า
มันขำมากจนกลั้นขำแทบไม่ไหว
ภาพเหล่านี้มันเป็นภาพที่ผมก็เคยพบเห็นผ่านตามาในยามเด็ก
ไม่ว่าจะเห็นจากเพื่อนหรือพี่น้องก็ตาม
แบบหมอผีนี่ ผมจำได้ว่าน้องผมมันทำประจำ
แต่ที่ผมฮาที่สุด คือเรื่องเพื่อนๆ ล้อนาซ่าเรื่องแม่หอมแก้มนั่นแหละครับ 

"ให้พวกมันที่ชวนกันมายืนสลอนรอรับการมาถึงของผมได้หัวเราะคิกคัก
เก็บไปล้อกันสนุกปากต่อไป...
ตกเย็นไอ้ก่องกลับมามุดหัวลงในกล่องสังกะสีใบเดิมให้เราได้ขำกันอีกครั้ง"

ถ้าอีเมล์ที่นาซ่าเขียนถึงชาโรน่านั้นหวานพอดี
ความอบอุ่นของบรรทัดเหล่านี้ก็อบอุ่นกำลังดีไม่แพ้กัน 

ค่อยๆ อ่านแต่ละบทแต่ละตอน แต่ละบรรทัดไปด้วยความละเมียด (ที่ผมเองก็ไม่ค่อยละเมียด)
คำที่ดูลื่นไหลราวถูกทอถักด้วยความประณีต
และประณีตขึ้นไปอีกเมื่อย้อนกลับมาอ่าน
แม้กระทั่งคำสบถบางคำของผองเพื่อน ก็ยังทำให้เห็นภาพสวยงามบางอย่างขึ้นมาได้อย่างชัดเจน

เป็นนวนิยายที่ผมเดาทางไม่ถูกไปสามรอบ
พอผ่านช่วงใจหายใจคว่ำไป กลับเป็นความแฮปปี้ที่แสนละมุนละไมเนิ่นนานในหัวใจ 

หลังจากที่ผมอ่านจบแล้ว รู้สึกเหมือนได้รับคำตอบที่ไม่เคยได้คำตอบ
ได้แนวความคิด ที่ไม่เคยคิดไปถึง
ได้อรรถรสทางภาษาที่เรียบง่าย
และได้รับรู้ประสบการณ์ของผู้เขียนที่ผมไม่เคยได้ประสบ

เป็นนวนิยายที่ให้อะไรที่ (ล้ำค่า) เกินคาด
และอิ่มเอมใจยามอ่านจบ...มากกว่าที่เคยอ่านจบ...ครับ

หนังสือนวนิยาย เสือเพลินกรง
ผู้เขียน คุณ ผาด พาสิกรณ์
สำนักพิมพ์คเณศบุรี : Ganeshbury Publishing
ฉบับพิมพ์ครั้งสอง กุมภาพันธ์ 2559




 

Create Date : 27 สิงหาคม 2565
0 comments
Last Update : 27 สิงหาคม 2565 8:16:58 น.
Counter : 377 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ผู้โหวตบล็อกนี้...
คุณนายแว่นขยันเที่ยว, คุณสายหมอกและก้อนเมฆ, คุณnewyorknurse

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 


BlogGang Popular Award#18


 
อุรังอุตัง
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




[Add อุรังอุตัง's blog to your web]