มีนาคม 2561

 
 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
หัวใจขี้อายของนายยีราฟ เขียนโดย ป้าหนอน (หนังสือในดวงใจผม)




ป้าหนอน ชอนไช
หัวใจขี้อายของนายยีราฟ
ความรู้สึกดีที่เรียกว่ารักชุดพิเศษ
พิมพ์ครั้งแรก พฤษภาคม ๒๕๔๗

แต่เล่มที่ผมถ่ายลงวันนี้ พิมพ์ครั้งที่สอง พฤษภาคม ๒๕๔๗
ตอนนั้นผมกำลังเรียนอยู่ชั้น ม.๔
ซึ่งเวลานั้นก็ผ่านมาหลายปีดีดักแล้ว

เล่มนี้ผมเพิ่งหามาได้เมื่อไม่กี่อาทิตย์มานี้
เป็นหนังสือมือสอง และเป็นหนังสือหัวใจขี้อายของนายยีราฟเล่มที่ ๓ ในชีวิตของผม

สารภาพตามตรงว่าสองเล่มแรกนั้นผมเอาไปให้สาวที่ผมแอบชอบ (ณ ตอนนั้น) อ่าน ไปแล้ว

เล่มที่สามผมคงไม่ให้ใครไปอีก
ครั้งนี้ถ้าผมไปรักสาวเจ้าที่ไหนเข้า ก็เอาหัวใจผมไปแทนหนังสือก็แล้วกัน

ผมยังไม่ได้เปิดอ่านเลยครับ
ด้วยหวังว่าจะซึมซับทุกๆ เหตุการณ์เหมือนวันวานเมื่อสิบปีก่อน
ค่อยๆ อ่านไปวันละเล็กละน้อย
สะสมความทรงจำและความสุขเล็กๆ ไปพร้อมกัน

มาถึงตอนนี้
สิ่งหนึ่งที่การันตีหนังสือเล่มนี้ได้ก็คือ
คนที่ผมให้ไปอ่าน จะพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "สนุก ตลก และรู้สึกดี"

ผมไม่รู้จะเขียนอะไรดี
รอแค่ให้ตัวอักษรที่ถ่ายทอดออกไปค่อยๆ ร้อยเรียงขึ้นมาเอง
อาจจะไม่ได้เขียนอะไรเหมือนในวันวาน
แต่ผมก็ยังเป็นผม
และกลุ่มเน็ตป้าด้วงก็ยังเป็นกลุ่มเน็ตป้าด้วง

ทุกอย่างเหมือนจะซ่อนลึกอยู่ในลิ้นชักแห่งความทรงจำ
รอวันเวลาที่จะฉายขึ้นมาในวันที่ฟ้าและโอกาสอำนวย

เหมือนดังวันเหล่านี้
เหล่านี้ เหล่านี้ และเหล่านี้

พี่ยีราฟ พี่เพนกวิน
ผมคิดถึงกีวี่นะครับ ฮ่าๆ
แม่ว่าผมจะเห็นใครสักคนที่หน้าเหมือนพี่เพนกวินแล้วก็ตาม

นอกจากนึกถึงกีวี่แล้ว
นิยายรักวังยุงลายก็เป็นเรื่องนึงที่สะกิดใจขึ้นมา
เสียดายพี่ยีราฟสุดหล่อเขียนไม่จบ

ด้วยเวลาผ่านไปสิบปี
ผมก็คงมีความขี้เกียจที่เพิ่มมากขึ้น
จำนวนตัวอักษรในบล๊อกก็คงน้อยลง
และวันนี้ก็น่าจะเช่นกัน

คิดว่าทำตาหวานๆ มโนถึงกีวี่ก็น่าจะดี
โดยลองเปลี่ยนอะไรให้เข้าทางเราสักหน่อย
หวังว่าป้าด้วงก็คงไม่ว่า...นะครับ




พอไปถึง ป้าด้วงซึ่งกำลังหั่นโน่นหั่นนี่ก็กวักมือเรียก
"เทตรงหน้าเตานั่นเลย เดี๋ยวป้าจะใช้พอดี"
พอเทเสร็จ เข็นรถจะกลับไปโรงเรียน ป้าด้วงก็ดึงไว้เสียก่อน
"มีอะไรคะป้า"
"ถามหน่อย เราคิดว่าอุรังอุตังเป็นไงมั่ง"
"ก็...ดูดี เพอร์เฟค สเปคมหาชน อลวนเท่ห์มาก หล่อกระชากขั้วหัวใจ"
"แล้วไม่สังเกตเลยเรอะ ว่าพ่ออุระสุดหล่อน่ะ สนใจเราอยู่"
ทีนี้น้องสาวเพ็ญกวินท์ถึงกับหน้าแดงด้วยความเขิน

ไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกยังไงนะครับ
เพราะความรู้สึกก็คือความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย
ผมมั่นใจเพียงว่าพิมพ์กวีที่น่ารักคงเข้าใจผม

ขออนุญาตไปก่อนนะครับ ฟิ้วววววววว
"เกี๊ยมซุปวิเศษษษษษ..."

เอื็อก...แอ่กๆ

ด้วยความคิดถึงพิมพ์กวี จากอุรังอุตังนะจ๊ะ



Create Date : 03 มีนาคม 2561
Last Update : 5 มีนาคม 2561 21:11:06 น.
Counter : 181 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

คิมหันต์วิษุวัต
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]