Diary
รู้สึกว่าช่วงนี้ชีวิตของตัวเองห่างหายจากคำว่า Diary มานานพอสมควร จนวันนี้ไม่รู้ว่านานเท่ารัยที่ห่างหายจากการเขียน Diary ห่างหายจากการที่กลั่นกรองความคิด ออกมาเป็นตัวหนังสือ และเก็บไว้ในกรอบเล็กๆ ของสังคมออนไลสังคมหนึ่งที่เรียกว่า pantip ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเอง เหนื่อยเหลือเกิน เหนื่อย เหนื่อย แล้วก็เหนื่อย เรื่องงาน มันทำให้สูขภาพจิตตัวเองเสียไปมากมายเหลือเกิน หลังจากที่ได้เข้ามาทำงานในที่แห่งนี้ สิ่งที่เคยไม่ชอบที่สุด ก็ต้องมาเจอ แล้วก็ต้องทน ทน ทน แล้วก็ทนโดยที่ไม่สามารถพูดอะไรได้เลย รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ความมั่นใจของตัวเองในการใช้ชีวิตในการทำงานเรื่มจะลดน้อยลงทุกๆที เพราะโดนบั่นทอนจากสังคมในที่ทำงานทุกๆวัน พยาม นะพยายามที่จะปรับตัวให้ได้ที่สุด แต่บางที บางเรื่องมัน ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนทัศนคติของตัวเองได้เลย ชีวิตในทุกๆวันนี้มันยากเหลือเกินที่จะทำให้ตัวเองตื่นพร้อมที่จะเดินทางออกไปทำงาน อย่างมีความสูขเหมือนที่ผ่านมา
ก็มีแต่คำ สองคำนี่แหละที่ยึดให้เราต้องทนอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่รู้ว่าจะอีกนานเท่าใหร่ หวัง ไม่รู้ว่ามันจะเป็นจริงหรือเปล่า หวังโดยไม่รู้ว่าตัวเองจะสามาถทำได้อย่างที่หวังหรือเปล่า แต่รู้ดีเหลือเกินว่า ในชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยตั้งความหวังกับตัวเองมากมายแบบนี้มาก่อนเลย ทุกๆวันนี้ก็ต้องทนกับสภาพแบบนี้ไปก่อน หวังว่าสักวันหากทำอะไรบางอย่างสำเร็จแบบที่หวังไว้ แล้วชีวิตคงจะดีขึ้นกว่านี้
แต่เอาไปเอามาทำไมจบแบบเครียดๆหว่า...เอิ๊กๆๆๆ มาส่งกำลังใจให้..เดี๋ยวทุกอย่างก็ดีเองค่ะ...ยังงัยก็ไหลตามน้ำไปก่อนนะคะเพื่อความอยู่รอด...
โดย: deeplove
![]() |
short call
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ขอแค่พื้นที่เล็กๆ ไว้เขียนอะไรๆ สักเล็กน้อย Group Blog All Blog
|
||
Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved. |