...HOW CAN YOU SAY GOODBYE TO SOMEONE YOU CAN'T IMAGINE LIVING WITHOUT...
Group Blog
 
<<
สิงหาคม 2550
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 
 
17 สิงหาคม 2550
 
All Blogs
 
เรื่องเล่าของฉัน ตั้งแต่วันที่มีเธอ Chepter 7

"ปาน พัท แม่กลับมาแล้วลูก"คุณวิชุดาส่งเสียงเรียกลูกทั้งสองด้วยเสียงเหนื่อยอ่อน
/เฮ้อ สัมนนานี่มันเหนื่อยจริงๆ/

และแล้วคุณวิชุดาก็ได้ยินเสียงดังเล็ดลอดออกมาจากห้องนั่งเล่น...

"เฮ้ยๆๆๆ นี่ๆ ขี้โกงนี่นา!!!"
ปานวาดพูดเสียงเขียว

"ไม่ได้โกงนะ เอ้า สาบานได้เลย"
พัทตอบน้องสาว

"อะไรกันล่ะ ก็เห็นอยู่ชัดๆ ลูกเตะแบบนั้นน่ะมันโกงนี่"

"มันเป็นท่าพิเศษต่างหากล่ะ"

"อ้าว แล้วทำไมของปานไม่เห็นมีเลย ....อ๊ายยย อย่านะๆๆๆ นี่แน่ะๆๆๆ"

"โว้ว ว ว วววๆๆๆๆ อะไรกันล่ะนี่ ผู้หญิงหรือเปล่าเนี่ย เก่งเกินไปแล้วมั้ง" -*-

"โอ๊ยย อูหูย...กล้ามากนะ เตะใช่มั๊ย... งั้นเจอนี่เลย ปล่อยแสงงงงงงงงงงง!!!!!"

"เฮ้ยยยยยยยยย!!! ปัดโธ่! น้องโกงนี่"พัทพ้อ

"ใครว่าโกง เค้าเรียกท่าพิเศษต่างหาก"
ปานวาดพูดพร้อมแลบลิ้นใส่พัทอย่างน่าเอ็นดู

"โกงไม่โกงพิสูจน์กันตาหน้าดีกว่า มา!!"พัทท้าทาย

คุณวิชุดามองลูกสาวลูกชายด้วยความสุขอยู่ที่ริมประตูห้องโดยไม่พูดอะไร
/เฮ้อ... เข้ากันได้จริงๆซักทีนะ/

"ไม่เอาแล้ว! เล่นตั้ง 3 รอบแล้วนี่ พี่ก็แพ้หมดอยู่ดี ครั้งหน้าก็คงเหมือนกัน... อ้าว แม่คะ!?"
ปานวาดพูดตอบพัทก่อนที่สายตาจะมาหยุดที่แม่ของเธอ

เธอรีบวิ่งมากอดที่เอวของแม่ด้วยความรักใคร่ พลางส่งเสียงอ้อนๆถามแม่เธอ
"ปานขอโทษนะคะแม่ ที่ไม่ได้ไปรับหน้าประตู แม่โกรธปานหรือเปล่าคะ"

"โกรธเกริธอะไรละลูก แม่จะโกรธที่เห็นหนูกำลัง "ปล่อยแสงงงงง!!" เพลินแบบนั้นน่ะหรอ"
คุณแม่อารมณ์ดีแหย่ลูกสาวเล่น

"ฮะๆๆๆๆ"
พัทกลั้นหัวเราะ พลางจะลุกขึ้นมาสมทบ
แต่ก็เปลี่ยนใจทันทีที่เห็นสายตาเขียวปั๊ดส่งมา

/ขำฉันงั้นหรอ/
ปานวาดส่งกระแสจิตทั้งที่ยังกอดคุณวิชุดาแน่น

"ฮะๆๆๆ"
พัทขำตอบสายตานั้นเพื่อแสดงให้เห็นว่า
/ใช่ ทำไมจะไม่กล้าล่ะ หึหึหึ/

"เอ่อ...แล้วนี่แม่ทานอะไรหรือยังครับเนี่ย"
พัทนั่งลงที่เดิม รอยยิ้มยังไม่คลายลงจากใบหน้าของเค้า

"เรียบร้อยแล้วจ๊ะ แม่ทานจากที่งานมาแล้วล่ะ ว่าแต่ลูกๆเถอะ ทานข้าวกันหรือยังเนี่ย"
"เรียบร้อยแล้วค่ะแม่/ครับแม่"

แล้วทั้ง 3 คน แม่และลูก(ทั้งสอง)ก็นั่งคุยหยอกเอินกันซักพักจนถึงเวลาเข้านอน

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เวลา 01.02

ปานวาดตื่นขึ้นกลางดึกพร้อมกับเสียงเคาะประตู

ก๊อกๆๆๆ

"ใครคะ"
เธอถามพยายามขยี้ตาให้หายงัวเงีย

"พี่เองปาน"
เสียงของนายพัทตอบอย่างแผ่วเบา

"พี่พัทมีอะไร"
ปานวาดรีบคว้าเสื้อคลุมตัวบางแล้วเดินไปที่หน้าประตู
เธอตอบพี่ชายอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย
/มีอะไรนะ ปลุกซะดึกเชียว นี่เค้านอนกี่โมงกันแน่เนี่ย/

"ปานออกมาหน่อยได้มั๊ย"

"...."

/เอาแล้ว!!! จะตอบยังไงดีล่ะปานวาดเอ๊ย...
เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ยังไม่เคยต้องมาเปิดประตูออกไปหาผู้ชายยามวิกาล!! ตานี่จะเอาอะไรเนี่ย/

ปานวาดคิดอย่างตกใจ เธอกลัวพี่ชายของเธอ...
/อันตรายนะเนี่ย ถ้าเกิดตานั่นผีเข้าทำอย่างตอนนั้นอีกล่ะจะทำยังไงดี!!

"..."
/..แต่เค้าก็เป็นพี่เรานะ...

"เอ่อ..."
/แต่เค้าเป็นผู้ชายนะยัยปาน!!/

ระหว่างที่ปานวาดกำลังสับสนกับตัวเอง พัทก็พูดขึ้นมาว่า

"พี่ไม่ทำอะไรหรอกน่า สัญญาว่าจะไม่ทำ พี่ก็ไม่ทำหรอก เราเห็นพี่เป็นคนไม่รักษาสัญญาขนาดนั้นเลยหรอ"

"...ไม่ทราบค่ะ"ปานวาดตอบ

/กลัวจริงๆด้วย/
พัทคิด

เค้าตัดสินใจอยู่นานมากกว่าจะตัดสินใจเรียกปานวาดในคืนนี้
เค้ารู้ดีว่าการกระทำที่พลีพลามของเค้าครั้งก่อนทำให้สาวน้อย(ที่แสนจะเรียบร้อย)อย่างปานวาดตกใจ
เค้าพอจะทราบอยู่บ้างว่าที่ผู้หญิงที่ประเทศไทยมีความรักนวลสงวนตัวสูงกว่าผู้หญิงชาวตะวันตกมาก

แต่เค้าก็ได่ยินมาอีกเช่นกัน...
...
ว่าปัจจุบันนี้หาผู้หญิงรักนวลจะสงสนตัวในประเทศได้น้อยลง
เนื่องจากอิทธิพลของวัฒนธรรมตะวันตก

ครั้งแรกที่เจอ เค้าไม่คิดจริงๆว่าปานวาดจะเป็นผู้หญิงในส่วนน้อย
(ดูเธอก็ไม่ปฏิเสธการลูบผมของเค้าเมื่อพบกันที่สนามบิน)

จนวันนั้นเอง เค้ารับรู้ได้ทันทีเมื่อเค้ากอดเธอ ....เพราะร่างกายของเธอฟ้อง
ว่าเค้าเป็นเพศตรงข้ามคนแรกที่กอดเธอแบบนั้น

เธอคงจะกลัว...กลัวความเป็นผู้ชายของเค้า
และคงกลัว ความเป็นคนนอกที่ไม่คุ้นชินของเค้า
เค้าเองก็เหมือนคงแปลกหน้า หากเค้าเป็นปานวาด เค้าคงรู้สึกเหมือนกัน...
เค้าเข้าใจเธอ

"ในฐานะของผู้ชาย ไม่ใช่ฐานะพี่ชาย..."พัทเอ่ยขึ้นหน้าห้องของปานวาด...

"...."ปานวาดนึ่ง และเตรียมตัวฟังอย่างตั้งใจ

"ผมสัญญาว่าผมจะไม่แตะต้องตัวคุณเลยแม้แต่เส้นผม"
พัทกล่าวอย่างหนักแน่น

"..."
การเปลี่ยนสรรพนามของเค้า ทำให้เธอแปลกใจไม่น้อย แต่เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร

"ผมจะไม่ฉวยโอกาส และไม่พยายามหาทางขี้โกงคุณเหมือนลูกเตะที่ผมได้โชว์ให้คุณดูในการเล่นเกมของผม"
พัทกล่าวอย่างจริงจัง

เขาพูดโดยไม่รู้เลยว่าประโยคนี้ทำให้กระต่ายหลังประตูปล่อยหัวเราะออกมา
"อุ๊บ... คิกคิกคิก"ปานวาดหัวเราะ

"..."พัทงง
/ขำอะไรฟะ?? จริงจังนะเนี่ย/

"คิกคิกคิก ฮะๆๆ"ปานวาดขำต่อไปก่อนที่เธอจะค่อยๆเปิดประตูออกมาอย่างช้าๆ

"หัวเราะอะไรน่ะ"พัทถาม ทำสีหน้างงงวย

"ฮะๆๆ ไม่มีอะไรหรอก ว่าแต่พี่มีอะไรล่ะ"ปานวาดถามพร้อมกับปาดน้ำตาจากการหัวเราะออกไป

"อ้อ...คือว่า..."

------------------------------------------------

หุหุหุหุ

ทิ้งไว้ให้คิดถึงเล่น ติดตามตอนต่อไปจิ อิอิอิ
(บอกใบ้ว่า ตอนต่อไปนี่นะ ...)


Create Date : 17 สิงหาคม 2550
Last Update : 17 สิงหาคม 2550 23:34:35 น. 8 comments
Counter : 207 Pageviews.

 
แหม ๆ ถ้าเป็นพี่นะยอมให้ถูกตัวแน่นอนค่ะ

เอ...มะเห็นตอบ tag พี่เลย


โดย: verdancy วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:22:45:58 น.  

 
มี TAG หน้าไม่ให้แต่ใจรักอยู่ที่ CYNCYFER นะคะ ถ้าสนใจ ขอเชิญค่ะ


โดย: สาวน้อยแมนัวร์ วันที่: 17 สิงหาคม 2550 เวลา:23:56:41 น.  

 
ปานวาด ปล่อยแสงงงงง!

สงสัยปานวาดเป็นญาติกะไอ้มดเอ็กซ์


...เรื่องนี้กุ๊กกิ๊กดีค่ะ

ปานวาดน่าร๊ากกกกก


โดย: โสดในซอย วันที่: 18 สิงหาคม 2550 เวลา:7:42:58 น.  

 



สวัสดีครับ.....

มาบอกว่า เพิ่งรู้จริง ๆ เหรอครับ

แต่จริง ๆ แล้ว... เรียวเป็นคนกรุงเทพโดยกำเนิดนะครับ
แต่เกิดและเติบโตที่ลำปาง พ่อแม่ก็คนลำปาง ครับ.. หุ หุ หุ

......



โดย: เซียน_กีตาร์ วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:9:17:44 น.  

 

อ่ะอ้าวกำลังอ่านเพลินๆจบตอนซะงั้น
คุณซินทำร้ายจิตใจกันน่าดู


โดย: ไลเดเลีย วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:14:52:32 น.  

 
แวะมาเยี่ยม ....
สบายดีนะคะ


โดย: โสดในซอย วันที่: 19 สิงหาคม 2550 เวลา:18:42:17 น.  

 
ทิ้งไว้ให้พี่ค้างอยากรู้ซะงั้นนู๋ซิน..

รีบมาอัพนะ..รออยู่ๆๆๆ...

พี่เพิ่งกลับจากเชียงรายเจ้า..

เลยเหมือนสาบสูญอ่ะ...


โดย: ^^Ken-Ju***Pu-Jung^^ วันที่: 21 สิงหาคม 2550 เวลา:21:13:02 น.  

 
แวะมาบอกราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ฝันดีนะคะ




โดย: โสดในซอย วันที่: 23 สิงหาคม 2550 เวลา:0:50:30 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

TMRmaybe
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add TMRmaybe's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.