All Blog
ที่เก่าคนละเวลา
การเดินทางไปสถานที่เดิมซ้ำๆ บ่งบอกสถานภาพ บวกภารกิจบางอย่างที่ต้องกระทำอย่างต่อเนื่อง ความรู้สึกที่มีต่อสถานที่หนึ่ง มีทั้งรื่นรมย์ ขมขื่น สุขและทุกข์ปะปนกัน ตอนเป็นเด็ก เรามีความสุขกับการเดินทางไปโรงเรียน ความสนุกสนานเกิดจากสีสันเพื่อนร่วมชั้น การทะเลาะชกต่อย กอดคอเหย้าแหย่ เสียงหัวเราะรอยยิ้ม เป็นภาพที่จดจำอยากหวนกลับได้ยินอีกครั้ง เวลาที่เพิ่งเรียนจบ ก็โหยหาเดินเตร็ดเตร่บริเวณโรงเรียนบ่อยๆ ร่องรอยความทรงจำชัดเจน วีรกรรมฉายซ้ำราวกับอยู่ในเหตุการณ์ช่วงนั้น พอโมงกาลล่วงเลย ค่อยๆ ลืมเลือนส่วนหนึ่งในชีวิต เพราะมีสิ่งใหม่ที่ชีวิตต้องประสบ รอยประทับที่หวงแหน ค่อยๆ ยุรยาตรห่างไกลดินแดนความทรงจำ เราเดินทางไปในสถานที่เดิมๆ ช่วงหนึ่ง แล้วก็เปลี่ยนสถานที่ไปประจำใหม่ ซักพักก็วนเวียนในรูปแบบเดิมคือ ลาจาก โหยหา คิดถึงอาลัยอาวรณ์ ชีวิตต้องผ่านพ้นสถานภาพนั้นไป ทุกอย่างฝากไว้เป็นภาพที่เคยประทับใจ และให้เก็บไว้คิดถึงยามเวิ้งว้าง ว่างเปล่าบางสถานที่มีความทรงจำเกี่ยวกับกิจกรรมที่เคยทำสม่ำเสมอ สมัยเป็นนักเรียน พ่อพาฉันมาส่งโรงเรียนโดยให้ซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ ออกจากบ้านประมาณเกือบโมงเช้า พ่อขี่รถไม่เร็ว ซอกแซกไปตามช่องว่างได้บ้าง พ่อสวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินก่อนควบพาหนะคู่ใจไปส่งลูกและไปทำงานทุกวันจำไม่ได้ว่า เหตุใดต้องทำกิจกรรมแบบนี้ ทันทีที่พ่อพามาถึงโรงเรียน ฉันวางกระเป๋าไหว้สวัสดีพ่อ และสวัสดีคุณครูก่อนจะวิ่งเอากระเป๋านักเรียนไปเก็บ แล้วรีบวิ่งไปยังประตูด้านหลังโรงเรียน ฉันจะยืนอยู่ใกล้ๆ เสาธง บริเวณนั้นมีกรงเลี้ยงนกชนิดต่างๆ ฉันไม่ได้คิดถึงนกตัวใดหรอก ยืนมองดูนกในกรงสลับมองผ่านประตูออกไป...ไม่นาน มองเห็นภาพพ่อขี่รถจักรยานยนต์ผ่านไป มือฉันยกโบกไหวๆ พ่อสวมหมวกนิรภัย พยักหน้ารับ...เป็นเช่นนี้เกือบทุกวันยกเว้นวันที่ฝนตกหนักกับวันที่ฉันปวดท้อง บางสิ่งที่เรารัก ไม่จักต้องอยู่คู่กับเราเสมอ เช่น คนที่รัก เพื่อนร่วมงานที่รัก งานที่รัก ปัจจัยหลายอย่างทำให้เราเคลื่อนไหวเดินทางไปเจอคนรักใหม่ เพื่อนร่วมงานใหม่ รวมถึงงานใหม่ที่เรารัก ฉันเปลี่ยนสถานที่ที่คุ้นเคยมาหลายแห่ง เพราะย้ายบ้านมาประมาณเจ็ดครั้ง ตรอกซอกซอยที่เคยดูใหญ่โตยามละอ่อน ปัจจุบันกลายเป็นทางคับแคบเมื่อกลับไปเยี่ยมเยียน ช่วงเวลาในชีวิตเคยฝากไว้กับหลายร้านค้า หลากสถานที่ตรงนั้นตรงนี้ ซึ่งบัดนี้ได้ถูกกลืนหายไปกับกาลเวลาแล้ว แม้มันค่อยๆ ลบร่องรอยออก แต่ยังรู้สึกผูกพัน รู้สึกดีที่ได้นั่งรถผ่านแวะเวียนที่ตรงนั้นการกลับไปในที่เก่า ในยามความคิดถึงถามหา กับในยามทุกอย่างเงียบสงบ ให้อารมณ์ที่แตกต่างกัน สถานที่หนึ่ง เมื่อยังอยู่ในความทรงจำ ยังมองเห็นเหตุการณ์ในอดีต เหมือนกับเราสวมแว่นกันแดด ทำให้มองสรรพสิ่งรอบตัวดูไม่เปลี่ยนแปลงเพราะถูกย้อมสีด้วยภาพวันวานจากจิตใจเราผิดกับการร้างความทรงจำหรือมีช่องว่างเติมเต็มแล้ว สถานที่นั้นกลายเป็นที่แห่งใหม่ซึ่งสามารถไปซึมซับสีสันรอบตัวได้อย่างทะลุปรุโปร่ง มีมุมมองแปลกออกไป มองเห็นอะไรกว้างขึ้น พร้อมเรียนรู้ทุกอย่าง นั่นคือเราอยู่กับปัจจุบันที่มองเห็น รับรู้สิ่งที่เป็นไปตรงหน้าอย่างชัดเจนแต่บางคน ไม่กล้ากลับไปในสถานที่เก่า เหมือนมีกำแพงขวางกั้น กลัวกลับไปเจอโจทย์ นั่นแสดงว่ายังมีร่องรอยอดีตตามรบกวน ถ้าจิตใจรู้จักให้อภัย ให้ความรักแก่กัน ทุกอย่างที่ผ่านมาเป็นเพียงเรื่องสมมติ ไม่สมควรหยุดตัวเองอยู่หลังกำแพงนั้นฉันผ่านการทำงานกับองค์กรบริษัทมาหลายแห่ง ทุกที่ฉันต้องย้อนกลับไปเพราะหัวใจคิดถึงสองสามครั้ง คิดถึงเสียงหัวเราะ รอยยิ้มของคนที่นั่น บางทีแค่เดินผ่านหน้าออฟฟิศ ก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เมื่อออกมาแล้ว ความรู้สึกที่ไม่ได้ผูกยึดกับที่แห่งหนึ่ง ทำให้มองเห็นความจริงว่า ที่เราเป็นไปนั้น เป็นการตัดสินใจบนพื้นฐานเหตุผลหรืออารมณ์ บางทีการยกเหตุผลมาใช้เพราะอารมณ์เป็นที่ตั้งการผ่านมาหลายที่ สะท้อนความอ่อนด้อยในแง่ไม่สามารถจัดการปัญหาลักษณะเดิมได้ ไม่ว่าจะปรับตัว หรือใช้วิธีใด แต่การอยู่กับคนซึ่งมีความคิดเห็นทัศนคติแตกต่าง ย่อมไม่สามารถหาสูตรสำเร็จสำหรับทุกเรื่องได้หลายครั้งการปวดหัวที่ต้องคอยหาวิธีจัดการ แก้ปัญหาเรื่องคน ทำให้เกิดหวงแหนเวลาอันมีค่าที่สมควรไปสืบสานบางอย่างที่อยากทำ แม้บางหน การตัดสินใจเดินจากมา อาจพิจารณาดีแล้ว แต่มันมีจุดอ่อน ไม่ได้มีจุดแข็งเสมอไป สิ่งสำคัญคือ ทำอย่างไรจึงสามารถประคองตัวเองบนพื้นฐานการมองโลกแง่บวกได้ เมื่อไล่ช่วงเวลาประวัติศาสตร์การทำงานของตน จะพบข้อเท็จจริงว่า มีข้อความที่กล่าวถึงความจริงซึ่งสามารถใช้ได้ทุกที่ นั่นก็คือ ทุกที่มีทั้งคนดีและคนไม่ดี มีทั้งคนใช้มือและใช้ปากทำงาน มีทั้งคนเอาเปรียบและคนไม่เอาเปรียบ มีเกมการเมืองในทุกที่ มีเด็กเส้น เด็กผู้ใหญ่เอ็นดู มีคนทำงานเช้าชามเย็นชาม คนทำงานวันละหลายชาม มีระบบที่ไม่ยุติธรรม เป็นต้นถ้าไม่อาจรับมือความจริงข้างต้น ไม่สามารถหาแง่มุมด้านดีมารองรับชีวิตในขณะนั้นได้ ย่อมจมอยู่ในห้วงทุกข์ แม้ความจริงหลายอย่างไม่มีใครกล้าพูดถึง แต่เป็นบางสิ่งที่สมควรแก้ไข เพื่อให้องค์กรเดินหน้าคล่องตัว บางอย่างในสังคมไทยสะท้อนให้เห็นรากลึกที่ฝังอยู่ เงาสะท้อนนั้นพบเห็นในวัฒนธรรมขององค์กรเช่นกัน รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ใช่หนทางออกที่ดีสำหรับอนาคตระยะยาว แต่บาดแผลในใจคนทำงาน ไม่สามารถรอการเยียวยาที่เนิ่นนานได้เพราะมันสึกกร่อนง่ายยิ่งกว่าเครื่องจักรใดๆท้ายที่สุดแล้ว ทุกอย่างจบลงที่จิตใจ ถ้าวันหนึ่งฉันสามารถมองเห็นปัญหาที่ลุกลาม กลายเป็นสิ่งที่เล็กน้อยได้ วันนั้นฉันคงสามารถกลับไปสถานที่เก่าทุกแห่งได้ แต่วันนี้ ฉันยังไม่สามารถ ลืมเลือนความไม่ยุติธรรม ร่องรอยของวันวานยังคุกรุ่นภายใน หากกลับไปพบเจอ เท่ากับไปตอกย้ำปัญหาเก่าที่ยังหาทางแก้ไม่ได้ ฉันไม่สามารถทำเฉยละเลยบางอย่างได้ เพราะมันยังไม่สามารถจบลงที่จิตใจรอเวลาที่ฉันกลับไปในที่ทำงานเก่า ในสภาพที่ผ่านคนละห้วงเวลา ในยามที่สมองมีช่องว่างกับสิ่งนั้นจริงๆ หรือว่าฉันยังจดจำบาดแผลของวันวานอย่างไม่เคยคิดจะลืมเลือน ?!!!




Create Date : 09 สิงหาคม 2553
Last Update : 5 ตุลาคม 2553 22:08:14 น.
Counter : 132 Pageviews.

1 comment
อยากปิดตาย กับความรักซะที
เหนื่อยแล้วนะ ท้อแล้วด้วยระยะห่างของสองเรา ก็ยังคงเดิมตัวเธออีกไม่นานก็จะไกลออกไป ที่ผ่านมาฉันทำทุกอย่างพูดทุกอย่างเธอรับรู้หมดแล้วแต่เธอกลับทำเป็นไม่รับรู้และไม่มีคำพูดที่ทำให้ฉันรู้สึกดีๆ ออกจากปากเธอ ขอเตือนเธอว่าอย่าหลงตัวเองฉันก็เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะ เรื่องอะไร ที่ฉันจะต้องรอ รอ แล้วก็รอเพราะฉันรู้เธอไม่ปล่อยให้ฉันต้องรอก็ได้แต่เธอก็ยังปล่อยให้ฉันรออยู่นั่นแหละ ก็อยากบอกว่าถ้าเธอไม่สละอะไรเลยก็จะไม่มีใครรอเธออยู่ตรงนี้อีกแล้วเพราะตอนนี้ฉันเริ่มเหนื่อยกับความรักและฉันก็อยากจะปิดตายกับความรักครั้งนี้กับเธอสักที



Create Date : 08 สิงหาคม 2553
Last Update : 2 มกราคม 2554 12:54:46 น.
Counter : 137 Pageviews.

3 comment
เมื่อมีน้ำตา ไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอ


คนเราอย่าพยายามกักเก็บน้ำตาถ้ารู้ว่ามันเกินจะกั้นไว้ได้ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่เคยร้องไห้แม้กระทั้งวันแรกที่ลืมตาดูโลกก็ต่างร้องไห้ด้วยกันทั้งนั้น.จริงม่ะ?เมื่อมี.น้ำตา.นั่นไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอแต่บางทีอะไรที่มันมากเกินไปเกินกว่าที่จะรับไว้ก็จำเป็นที่ต้องระบายออกมาบ้างดีใจมาก.เสียใจมาก.ตื้นตันมากความรู้สึกแบบนี้ทำให้เราเสียน้ำตาได้ทั้งนั้นเพียงแต่อย่าฝืนตัวเองต้องยอมรับความรู้สึกของตัวเองอย่าปิดกั้นความอ่อนแอของตัวเองถ้าอยากร้องไห้.ก็ร้องซะให้หายอึดอัดร้องไห้ไม่ใช่เรื่องที่น่าอายเรากล้าที่จะร้องไห้คือคนที่เข้าใจความรู้สึกของตัวเองยอมรับในสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็นเพราะคนที่เสียใจแล้วไม่ร้องไห้ไม่ระบายออกมานานๆไปอาจจะทำให้มีความเศร้าอยู่ลึกๆแล้วเลือกที่จะระบายออกมาเลยไม่ดีกว่าหรืออย่าพยายามอดกลั้นที่จะร้องไห้ปล่อยให้น้ำตามันไหลออกจนกว่าจะสบายใจและเมื่อน้ำตาเหือดแห้งไปเราจะได้ความเข้มแข็งกลับมาให้ตัวเรา..




Create Date : 08 สิงหาคม 2553
Last Update : 5 ตุลาคม 2553 22:04:15 น.
Counter : 182 Pageviews.

0 comment
สะพานชีวิต
สะพานชีวิตที่ทอดยาว เส้นทางสีขาวที่ก้าวเดินในแต่ละก้าวถูกแต่งแต้มให้เป็นสีต่างๆกันไปบางก้าวเป็นสีที่สดใส บางก้าวเป็นสีเท่าหม่นสลับสับเปลี่ยนกันไป ทำให้สะพานดูมีสีสันในขณะที่ฉันเดินมาถึงกลางสะพานอีกหลายๆคนเดินอยู่ข้างหลังฉันและก็ใครอีกหลายๆคนที่เดินนำหน้าฉันนั่นคือเส้นทางที่ทุกคนจะต้องเดินไปตามบาทวิถีหนทางสิ้นสุดอยู่ที่ใดทุกคนรู้อยู่ที่ว่าเราจะก้าวเดินไปอย่างระมัดระวังหรือปล่อยจิตใจให้ล่องลอยโดยที่ไม่รู้ว่าฉันย่างก้าวถึงไหนแล้วตอนนี้ฉันกำลังล่องลอยอยู่กลางสะพานฉันรู้สึกเคว้ง บางอารมณ์ฉันอยากเดินกลับไปแต่ในแต่ละก้าวที่ฉันเดินผ่านมามันได้ถูกแต่งแต้มสีสันไปแล้วแก้ไขอะไรไม่ได้ เพราะฉนั้นในทุกย่างก้าวต่อไป ฉันเตือนตัวเองว่าจะต้องแต้มสีสันในก้าวต่อไปให้สดใสดียิ่งกว่าเดิมจนกว่าหนทางจะสิ้นสุดลงตามทางข้างหน้ามันยังคงเป็นสีขาวที่รอสีสันมาแต่งแต้มฉันยังคงก้าวเดินต่อไป ต่อไปบนเส้นทางสะพานชีวิต....



Create Date : 08 สิงหาคม 2553
Last Update : 5 ตุลาคม 2553 22:08:17 น.
Counter : 137 Pageviews.

0 comment
หลงรักแฟนเก่าเพื่อน
เรื่องของหัวใจมันห้ามกันได้ซะที่ไหน จู่ ๆ เกิดไปปิ๊งปั๊งกับอดีตคนรักเก่าของเพื่อน แถมเขาก็มีทีท่าว่าใจตรงกันซะด้วย แล้วแบบนี้ต้องทำตัวอย่างไรล่ะ จะลองเปิดใจพูดกับเพื่อนตรง ๆ ว่าขอลองศึกษาแฟนเก่าได้มั้ย หรือจะแอบคบโดยไม่บอก เอ...หรือจะต้องพยายามตัดใจ เพราะยังไง ๆ ก็คงเป็นไปไม่ได้ โอ๊ย! ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว แหม...เรื่องความรักนี่ยิ่งคิดยิ่งเครียด ผู้ชายคนนี้จะมีค่าพอหรือไม่ เมื่อเทียบกับความผูกพัน และความสัมพันธ์ที่มีค่าของความเป็นเพื่อน เขามีค่ามากพอที่ฉันจะแลกกับความรักและความหวังดีที่เพื่อนมีให้ตลอดมา หรือเปล่า ฉันกำลังทำตามหัวใจเรียกร้อง แล้วนี่ฉันกำลังทำร้ายหัวใจของเพื่อนรักอยู่รึเปล่า ถ้าฉันได้ผู้ชายคนนี้มา ฉันจะยังไม่มีเพื่อนคนนี้ในวงจรชีวิตอีกหรือไม่นะ ทำตัวไม่ถูกเลยเวลาเจอหน้ากัน




Create Date : 08 สิงหาคม 2553
Last Update : 10 สิงหาคม 2553 22:53:51 น.
Counter : 144 Pageviews.

0 comment
1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  

ขนนกกับดอกไม้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]