All Blog
ฉันทำผิดอะไร
เมื่อได้ยินคำพูดจากปากของคุณ ทั้งกายและใจฉันเหมือนโดนแทงด้วยมีด ขาฉันไม่มีแรงที่จะยืน หัวใจมันเหมือนแตกเป็นเสี่ยง ๆ ทำไมคุณพูดง่ายขนาดนี้ แล้วที่บอกว่าฉันเป็นคนพิเศษและสำคัญกับคุณมากละ หมดหน้าที่ของฉันแล้วใช่มั้ย คำขอร้องของฉันมันไม่มีความหมายสำหรับคุณเลย น้ำตาของฉัน ความเจ็บปวดของฉันมันไร้ค่า“ถ้าคุณตัดสินใจแล้วก็ได้ มันสิทธิของคุณแต่สำหรับฉันคุณจะไม่มีตัวตนในโลกนี้ของฉันอีกต่อไป” ฉันพยายามลุกขึ้นทั้ง ๆ ที่มันปวดไปหมดหัวแทบระเบิดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด คุณเห็นแก่ตัวชัด ๆ ตัดช่องน้อยแต่พอตัว ใจร้ายใจดำที่สุด ข้ออ้างมากมายหามาบอกฉันได้ไม่ยาก เนี่ยหรอคนที่ฉันเคยศรัทธา เนี่ยนะหรอคนที่ฉันมองว่าเค้าเป็นคนแสนดีมาตลอด สุดท้ายก็ไม่ต่างอะไรกับซาตาน คุณฆ่าฉันให้ตายทั้งเป็นได้อย่างเลือดเย็นที่สุด คนเราเพียงเพื่อการเอาตัวรอดสามารถทำได้ทุกอย่างวันนี้ฉันรู้ซึ้งแล้ว ฉันเชื่อและศรัทธาในความดี ศรัทธาในจิตใจที่ดีงาม แต่ในความเป็นจริงมันไม่ใช่!! มันโหดร้ายมากกว่าที่ฉันคิดหลายล้านเท่า โลกของความจริงไม่มีใครมองที่ความดี โลกของความจริงเค้ามองข้ามจิตใจของคน โลกใบนี้ความดีไม่สำคัญแล้วใช่มั้ย ? คนดีมักไม่มีที่ให้อยู่หรือยังไง ? ฉันพยุงร่างกายให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้มองไปรอบ ๆ ห้องเพื่อจดจำมันไว้ ห้องที่ฉันจะไม่มีวันได้มาเหยียบมันอีกแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างมันจบลงแล้ววันนี้ ฉันตัดสินใจกลับบ้านไม่ขอพบอีกเลยจะดีกว่า มันคงทำให้ฉันเจ็บจนอยากจะตายมากกว่านี้ก็ได้ถ้าฉันต้องพบกับคนไร้หัวใจคนเห็นแก่ตัวอย่างคุณ เพราะแค่นี้ฉันก็แทบอยากจะตายมันตรงนี้ไปเลยด้วยซ้ำ น้ำตาฉันมันยังไหลไม่ยอมหยุด และแล้วฉันเปิดกระเป๋าสตางค์ออกมา ฉันก็ได้พบกับรูปถ่ายของคนที่เค้ารักฉันไม่เคยเปลี่ยนแปลง ไม่เคยทิ้งฉันไปไหนเลย “แม่” แม่รอฉันอยู่ ฉันยังมีอ้อมกอดของแม่รอฉันอยู่ ฉันยังมีค่ากับแม่อยู่เสมอ กลับบ้าน กลับบ้าน กลับบ้าน ฉันท่องอยู่ในใจ พาร่างกายที่ไร้ความรู้สึกกลับมาที่บ้าน ฉันพยายามพยุงตัวเองให้กลับมาที่บ้าน พยายามควบคุมสติ พาตัวเองให้กลับมาบ้านให้ได้ ฉันโผกอดแม่พร้อมทั้งน้ำตาที่ไหลเป็นทาง แม่กอดฉันและปลอบฉัน ถามเรื่องที่เกิดขึ้น ฉันเล่าให้แม่ฟังทั้งน้ำตา ฉันไม่เคยคิดเลยว่าฉันจะเอาน้ำตาของความเจ็บปวดเสียใจ มาไหลลงบนบ่าของแม่แบบนี้ “ไม่เป็นไรนะ สำหรับคนอื่นลูกอาจจะไม่มีคุณค่า แต่สำหรับแม่ลูกมีค่าสำหรับแม่เสมอ ใครไม่รัก แต่แม่รักแค่นี้ก็พอแล้ว เริ่มต้นใหม่นะลูกนะ ร้องไห้ออกมาให้พอ เสียใจแค่ไหน เจ็บแค่ไหน ร้องออกมาให้หมดนะลูก เจ็บตรงไหน แม่จะดูแลเอง แม่จะอยู่กับลูกตรงนี้ไม่ไปไหน จำไว้นะลูกศักดิ์ศรีของคนเราอยู่ที่ความดี ใครมองข้ามความดีสักวันเค้าจะรู้เอง ” ฉันรู้อย่างเดียวว่าตอนนี้ฉันเจ็บเหลือเกิน ถึงจะยังมีอ้อมกอดของแม่กอดฉันอยู่ ยังมีคำพูดจากแม่ที่อยากพูดให้ฉันเข้มแข็งแต่ทำไมฉันยังเจ็บอยู่มากมายขนาดนี้ เจ็บที่ทุ่มเทให้เค้าจนสุดใจ เจ็บที่โดนเค้าดูถูกเหมือนไม่ใช่คน เจ็บแสบที่สุดที่คนเคยคุ้นเคยกันเหยียบย่ำดูถูกกันได้ถึงขนาดนี้ เค้าจะรู้บ้างมั้ยว่าเค้าฆ่าฉันให้ตายทั้งเป็นแบบนี้ ทำไมเค้าต้องมาทำร้ายฉันด้วย ฉันไม่เคยทำร้ายเค้า แต่ทำไมเค้าต้องทำร้ายฉัน ฉันมีแต่สิ่งดี ๆ มอบให้กับเค้า แต่ทำไมเค้าตอบแทนฉันด้วยการพลักไสฉันแบบนี้ เข้ามาในชีวิตฉันเพื่อทำร้ายฉันทำไม ตั้งแต่วันนั้นฉันก็กลายเป็นผู้หญิงไร้ความรู้สึก เย็นชากับสิ่งรอบตัว น้ำตาอาจไม่มีไหลให้ใครเห็น แต่ใครจะรู้บ้างว่า น้ำตาของฉันมันไหลอยู่ในใจ น้ำตาฉันตกในจนแทบจะกระอักใจตาย ฉันต้องทนทรมานกับอาการปวดหัว ที่มันกลับมาหาฉันพร้อมกับความเจ็บปวดที่ฉันได้รับจากเค้า ทุกสิ่งทุกอย่างโถมเข้ามา ผู้หญิงคนนึงที่มีแค่สองมือ สองเท้า ทำไมต้องมารับรู้ ต้องมาพบเจอ
กับเหตุการณ์ที่มันเลวร้ายมากมายขนาดนี้ ฉันไปทำร้ายใครไว้ ฉันไปทำอะไรกับใครไว้ ทำไมฉันต้องมาเป็นแบบนี้ ใครจะรู้บ้างว่าผู้หญิงคนนึงที่มองภายนอกอาจดูไม่มีอะไร แต่ในใจมันมีแต่สิ่งเลวร้ายที่หนักหนาสาหัสมากมายจนเกินจะรับเอาไว้คนเดียว แต่ฉันก็ต้องรับมันไว้แบกมันเอาไว้แค่คนเดียวจริง ๆ ทุกวันที่ฉันต้องกล้ำกลืนน้ำตาเอาไว้ ทุกวันที่ฉันต้องทรมานทั้งร่างกายและจิตใจ
ฉันมีเพียงแค่คำถามเดียวที่ติดค้างอยู่ในใจ...........................?

ฉันทำผิดอะไร...............?

คำถามที่ฉันไม่เคยได้รับคำตอบจากเค้าเลย...............................?






Create Date : 11 สิงหาคม 2553
Last Update : 4 ตุลาคม 2553 15:41:53 น.
Counter : 132 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 

ขนนกกับดอกไม้
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]