ข้า(จะ)เป็นกวีชาติหน้า(ตอนบ่ายๆ)

 
ตุลาคม 2549
 
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031 
 
2 ตุลาคม 2549
 

มุมกาแฟ : ร้านหนังสือ


//www.artchive.com/artchive/g/goya/men_reading.jpg
เคลื่อนไหวอยู่นอกกระจก-ในอกเรา
ลมยังเย้าใบไม้โยกส่ายไหว
ขับบทเพลงพริ้งเพราะเสนาะไกล
เกาะกิ่งอยู่ใกล้ ใกล้-ใครได้ยิน


-หนึ่ง-
อีกรอบ-เพลงม้วนเก่าเรารับฟัง
วนกลับมาอีกครั้งไม่จบสิ้น
เป็นเพลงใหม่ใหม่ไม่คุ้นชิน
เราหลงบางกลิ่นไอในมุมกาแฟ

บางคำถามคนกันเอง “เพลงเพราะหรือ”
เราตอบ “อือ” ก้มหน้า...ทว่าแค่-
เฉพาะบางเงื่อนไข-ไอเย็นแอร์
นอกนั้นแล้วแต่ชอบรักพนักงาน

เราเพียงผู้เดินร้อนมาหย่อนเย็น
บาทวิถีลำเค็ญยากเร้นผ่าน
โต๊ะแต่ละตัวต่างไม่ว่างนาน
เราเองก็เกียจคร้านกับการยืน

หลายครั้งเลือกคนนั่งได้ดั่งใจ
บางวันที่ผ่านไป...ใช่เราฝืน
คนบางคนคำบางคำเรากล้ำกลืน
กับประเด็นพื้นพื้นพร้อมสนทนา

กับประเด็นพื้นพื้นเพลงจะเพราะ
นิ้วมือเคาะรับจังหวะกระดิกขา
เห็นบางคนเยื้องกรายเราปรายตา
ชัดมากกว่าทุกวันที่หันมอง

โต๊ะว่าง-แต่ประหลาดไม่อาจนั่ง
ของวางตั้งส่อเค้ามีเจ้าของ
เรามาเพื่อสลับกันจับจอง
แต่จำต้องละวางเป็นบางครั้ง

-สอง-
พนักงานคงนึกไป “เมื่อไหร่จะลุก”
ส่งสายตารุกเข้าใส่เร้าให้สั่ง
“คืนกำไรคนขายพอได้ตังค์
จะนั่งต่อนานเท่าไหร่ไม่ว่ากัน”

ต่อหนังสือบางเล่มเราเล็มลึก
ซ่านเต็มความรู้สึกในนึกฝัน
บางเล่มบอกเล่าอย่างเท่าทัน
เพียงประโยคสั้นสั้น-เราบรรลุ !

บางเล่มบางบางเรากางอ่าน
มีงานที่งามง่ายคล้ายไฮกุ
หากแต่มีอำนาจเอื้อเชื้อปะทุ
ให้ไฟฟืนไม้ผุได้คุโชน

บางเล่มหยิบจับแต่กลับวาง
หนัก-อย่างชั้นนั้นจะบั่นโค่น
บางเล่มในซอกลึกคงนึกตะโกน
“ได้โปรดเถิดช่วยโอนการถือครอง”

-สาม-
โต๊ะตัวข้างข้างว่างอีกแล้ว
กาแฟเย็นในแก้วไม่ทันพร่อง
นัดแรก-คงเขินอายสายตามอง
จดจดจ้องจ้องจีบ-รีบเช็คบิล

คนมาใหม่มีตำรามาเต็มหอบ
กวาดสายตาโดยรอบก่อนตัดสิน
นั่งแล้วสั่งแค่กาแฟร้อนกิน
เริ่มพึมพำพอได้ยิน-ท่องมาตรา

เธองำงึมพึมพำอย่างคร่ำเคร่ง
แต่อีกโต๊ะโฉงเฉงเสียงดังกว่า
เธอเงยและปรามปรายโดยสายตา
แต่ทว่า...เสียงทั้งหมดไม่ลดละ

เขาว่า-“มาชุมนุมที่มุมกาแฟ
เพียงแค่สนทนาสารัตถะ
นัดพบเพื่อสะสางบางภาระ
ก่อนที่แสงตะวันจะวาย”

เธอว่า-“ที่นี่เป็นร้านหนังสือ
และอาจคือห้องสมุดโดยความหมาย
และเงียบต้องปกโปรยโดยปริยาย...”
ข้อยุติทั้งหลายคล้ายคลุมเครือ

แหละนั่นเหมือนติดตันต่อคำตอบ
แต่ข้าพเจ้าชมชอบบางความเชื่อ
เราอาจหาจุดสมดุลร่วมจุนเจือ
ข้อถกเถียงที่เหลือในเนื้อใจ

บางเล่ม,บางคน,บางบทสนทนา
โต้ตอบตลอดเวลา-ใช่,ไม่ใช่
จมลงสู่ห้วงภวังค์ลึก-ข้างใน
ข้างนอก-ฝนตกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้...

นกกระจอกนอกกระจกวกไปกลับ
กระโดดเต้นสลับจับกิ่ง,กู่-
บางเพลง,หากรู้ฟังยังพรั่งพรู
เรานั่งอยู่ภายใน-ไม่ได้ยิน.


มุมกาแฟร้านนายอินทร์ รามคำแหง, 2540
พิมพ์ครั้งแรก เนชั่นสุดสัปดาห์




 

Create Date : 02 ตุลาคม 2549
5 comments
Last Update : 2 ตุลาคม 2549 11:16:20 น.
Counter : 2526 Pageviews.

 
 
 
 
นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ เมื่อครั้งเรียนราม ช่วงต้นเดือน พอมีเงินบ้าง ก็ชวนเพื่อนๆไปนั่งที่ร้านนี้ เดินออกจากตึกกิจกรรม เพื่อไปเอาบรรยากาศที่มุมกาแฟร้านนายอินทร์...หลังๆ น้ำใจที่เอื้ออาทรก็น้อยลง...ไม่ค่อยเต็มใจให้นั่ง...เลยไม่กลับไปนั่งอีกเลยจนทุกวันนี้
 
 

โดย: Kontonnum วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:12:08:55 น.  

 
 
 
ร้านปิดกิจการไปหลายปีดีดักแล้วน่ะครับ
บทกวีนี้ถือว่าผมรำพึงถึงความหลังแล้วกัน

ว่าแต่ว่าเราเคยเจอกันที่มุมกาแฟหรือเปล่าน๊อ
 
 

โดย: วีรธรรม วันที่: 2 ตุลาคม 2549 เวลา:16:14:28 น.  

 
 
 
นั้นสิเนอะ เราจะเคยเจอกันรึป่าว อิอิ
ร้านปิดไปแล้วหรอค่ะ ไม่ทราบเลย เพราะไม่เคยได้ไปเดินแถวนั้นนานมากแล้ว

ส่วนเจ้าหน้าด้าน ของเรา ไม่ต้องห่วงหรอกจ้า อย่าไปสงสารมันเลย ตอนนี้มันเป็นน้องเล็กของบ้าน มีแต่คนคอยเอาใจ แม้แต่เราก้อรักและสงสารมันจ้า

แล้วจะแวะมาบ่อยๆนะ


 
 

โดย: Kontonnum วันที่: 3 ตุลาคม 2549 เวลา:11:31:59 น.  

 
 
 
ปลง

หวัดดี ปีใหม่ นะจ๊ะ

เชยเป็นบ้า แต่หมายความตามนั้น
 
 

โดย: Kala_mydog วันที่: 27 ธันวาคม 2550 เวลา:4:04:53 น.  

 
 
 


เพลงเพราะจังค่ะ
 
 

โดย: คุณน้องอร (KhunnongOrn ) วันที่: 23 กรกฎาคม 2552 เวลา:16:24:51 น.  

Name
* blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Opinion
*ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet

วีรธรรม
 
Location :
กรุงเทพ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ฉันดั้นเดินมาประสาหนุ่ม
มีกลัดกลุ้ม แค้นคับ มีสับสน
บางครั้งโดนชักจูง หลงฝูงคน
รู้ไหม...ฉันดั้นด้นหาสิ่งใด...
[Add วีรธรรม's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com